I OW 119/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA umorzył postępowanie w sprawie sporu o właściwość między powiatem a miastem w kwestii skierowania dziecka do placówki opiekuńczo-wychowawczej, ponieważ spór ten ustał wskutek umieszczenia dziecka w placówce.
Powiat K. wystąpił do NSA o rozstrzygnięcie sporu o właściwość z Miastem R. w sprawie skierowania małoletniej do placówki opiekuńczo-wychowawczej i ponoszenia kosztów jej utrzymania. Sąd Rejonowy wydał postanowienie o umieszczeniu dziecka w placówce, które następnie zmieniono. W trakcie postępowania dziecko zostało umieszczone w placówce opiekuńczo-wychowawczej. NSA uznał, że wskutek umieszczenia dziecka w placówce, spór o właściwość ustał, co spowodowało bezprzedmiotowość postępowania przed NSA i jego umorzenie.
Sprawa dotyczyła wniosku Powiatu K. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość z Miastem R. w przedmiocie skierowania małoletniej do placówki opiekuńczo-wychowawczej oraz ponoszenia średnich miesięcznych wydatków na jej utrzymanie. Wniosek został złożony po tym, jak Sąd Rejonowy wydał postanowienie o umieszczeniu małoletniej w placówce opiekuńczo-wychowawczej, które następnie zostało zmienione. Starosta K. wskazał, że dalsze działania powinny być podejmowane przez Miasto R., a w międzyczasie, kierując się dobrem dziecka, umieszczono ją w placówce w D. Prezydent Miasta R. wniósł o oddalenie wniosku, argumentując, że dziecko zostało już umieszczone we właściwej placówce, a zgodnie z przepisami, powiat jest właściwy do ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie dziecka, co oznacza, że spór przestał istnieć. Naczelny Sąd Administracyjny, analizując sprawę, stwierdził, że zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a., rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego. Sąd podkreślił, że spór o właściwość istnieje, gdy zachodzi rozbieżność poglądów co do zakresu działania organów, a rozstrzygnięcie sprawy przez jeden z organów oznacza, że spór nie zaistniał. W tej konkretnej sytuacji, ponieważ małoletnia została umieszczona w placówce opiekuńczo-wychowawczej, a skierowanie nie zawierało zastrzeżenia o tymczasowości, NSA uznał, że spór o właściwość ustał. W związku z tym postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zostało umorzone jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 15 § 2 w zw. z art. 64 § 3 i art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli spór o właściwość ustał, postępowanie przed NSA jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.
Uzasadnienie
Spór o właściwość istnieje, gdy zachodzi rozbieżność poglądów między organami co do zakresu ich działania. Rozstrzygnięcie sprawy przez jeden z organów oznacza, że spór nie zaistniał. W sytuacji, gdy dziecko zostało umieszczone w placówce opiekuńczo-wychowawczej, a skierowanie nie zawierało zastrzeżenia o tymczasowości, NSA uznał, że spór o właściwość ustał.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzono
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 15 § § 1 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
p.p.s.a. art. 15 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W przypadku ustania sporu o właściwość, postępowanie przed NSA podlega umorzeniu.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 64 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 161 § § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Umorzenie postępowania.
p.p.s.a.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. 2023 poz 1634 (tekst jednolity)
Argumenty
Skuteczne argumenty
Spór o właściwość ustał wskutek umieszczenia dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej.
Godne uwagi sformułowania
Sporem o właściwość między organami administracji publiczną jest obiektywnie istniejąca sytuacja prawna, w której zachodzi rozbieżność poglądów między organami administracji publicznej, co do zakresu ich działania w tym przede wszystkim, co do upoważnienia do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia tej samej sprawy administracyjnej. Rozstrzygnięcie sprawy przez jeden z organów oznacza, że w sprawie nie zaistniał spór o właściwość, który mógłby zostać rozstrzygnięty przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Skład orzekający
Elżbieta Kremer
przewodniczący
Maria Grzymisławska-Cybulska
członek
Zygmunt Zgierski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania w sprawach o spór o właściwość, gdy spór ten ustał w toku postępowania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji ustania sporu o właściwość w kontekście umieszczenia dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych ze sporami o właściwość między organami samorządu terytorialnego, co jest istotne dla prawników procesualistów, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OW 119/23 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2023-11-08 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2023-05-05 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Elżbieta Kremer /przewodniczący/ Maria Grzymisławska-Cybulska Zygmunt Zgierski /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6324 Rodzina zastępcza, pomoc na usamodzielnienie dla wychowanka rodziny zastępczej 643 Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami Hasła tematyczne Spór kompetencyjny/Spór o właściwość Skarżony organ Prezydent Miasta Treść wyniku Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 1634 art. 4, art. 15 § 1 pkt 4, § 2, art. 64 § 3, art. 161 § 1 pkt 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Kremer Sędziowie NSA Zygmunt Zgierski (spr.) del. WSA Maria Grzymisławska-Cybulska po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Powiatu K. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Powiatem K. a Miastem R. przez wskazanie organu właściwego do wydania skierowania do placówki opiekuńczo-wychowawczej oraz ponoszenia średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie w placówce opiekuńczo-wychowawczej postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym Uzasadnienie Pismem z 26 kwietnia 2023 r. Starosta K. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość zaistniałego między tym organem a Prezydentem Miasta R. w sprawie wydania skierowania małoletniej do placówki opiekuńczo-wychowawczej oraz ponoszenia średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na jej utrzymanie w placówce opiekuńczo-wychowawczej, przez wskazanie Prezydenta jako organu właściwego w sprawie. W uzasadnieniu organ wskazał, że postanowieniem z 28 lipca 2022 r. Sąd Rejonowy w Rudzie Śląskiej III Wydział Rodzinny i Nieletnich udzielił zabezpieczenia w sprawie na czas toczącego się postępowania w ten sposób, że postanowił umieścić małoletnią M.D. w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu interwencyjnego. Postanowienie to zostało następnie zmienione postanowieniem z dnia 17 listopada 2022 r. na placówkę opiekuńczo-wychowawczą typu socjalizacyjnego. Właściwość miejscowa sądu została ustalona z uwagi na miejsce zamieszkania matki zainteresowanej. Wnioskodawca poinformował także, że zainteresowana z uwagi na stan zdrowia została na początku listopada 2022 r. wypisana z placówki medycznej. Jak zaznaczył adres zamieszkania opiekuna zainteresowanej z dniem 10 września 2022 r. zmienił się z R. na L. Zdaniem wnioskodawcy dalsze działania w sprawie jako wynikające z pierwotnego postanowienia sądu powinny być podejmowane przez Miasto R. Wnioskodawca poinformował także, że kierując się dobrem dziecka w dniu 9 listopada 2022 r. w celu zapewnienia jej miejsca pobytu do czasu rozstrzygnięcia sporu o właściwość zainteresowaną umieszczono w Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej nr 2 w D. W odpowiedzi na wniosek Prezydent Miasta R. wniósł o oddalenie wniosku bądź wskazanie, że organem właściwym do skierowania zainteresowanej do palcówki opiekuńczo-wychowawczej jest Starosta K., a do ponoszenia średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie w placówce opiekuńczo-wychowawczej zobowiązany jest Powiat K. Uzasadniając swoje stanowisko wskazał, że zainteresowana została już umieszczona we właściwej placówce, a zgodnie z obowiązującymi przepisami dziecko do placówki opiekuńczo- wychowawczej kieruje powiat właściwy do ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie dziecka, co powoduje, że spór pomiędzy stronami przestał istnieć. Dodatkowo zaznaczył, że wykonanie postanowienia sądu dopuszczalne było po spełnieniu warunku, jakim było zakończenie hospitalizacji małoletniej, tj. już w czasie gdy matka zainteresowanej zamieszkiwała na terenie Powiatu K. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), dalej: ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że sporem o właściwość między organami administracji publicznej jest obiektywnie istniejąca sytuacja prawna, w której zachodzi rozbieżność poglądów między organami administracji publicznej, co do zakresu ich działania w tym przede wszystkim, co do upoważnienia do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia tej samej sprawy administracyjnej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 grudnia 2020 r., sygn. akt I OW 174/20, z 22 czerwca 2021 r., sygn. akt I OW 319/20, czy z 10 marca 2022 r., I OW 194/21). Oznacza to, że spór o właściwość pomiędzy organami uniemożliwia im rozstrzygnięcie sprawy objętej tym sporem. Zatem rozstrzygnięcie sprawy przez jeden z organów oznacza, że w sprawie nie zaistniał spór o właściwość, który mógłby zostać rozstrzygnięty przez Naczelny Sąd Administracyjny. Ze złożonego wniosku wynika, że w dniu 9 listopada 2022 r. zainteresowana została umieszczona przez Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w K. w Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej nr 2 w D. Zauważyć przy tym należy, że skierowanie do tej placówki nie zawiera zastrzeżenia, że umieszczenie zainteresowanej w przedmiotowej placówce następuje wyłącznie do czasu rozstrzygnięcia sporu o właściwość. W świetle powyższych ustaleń, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należało uznać, że spór w rozpoznawanej sprawie ustał, a zatem brak jest sporu o właściwość, którą miałby rozstrzygnąć Naczelny Sąd Administracyjny. Tym samym prowadzenie postępowania z wniosku Powiatu K. należało uznać za bezprzedmiotowe. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 15 § 2 w zw. z art. 64 § 3 i art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak w postanowieniu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI