I OSK 907/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną spółki P. S.A. dotyczącą odmowy stwierdzenia nabycia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości.
Spółka P. S.A. zaskarżyła decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii o odmowie stwierdzenia nabycia prawa użytkowania wieczystego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, a następnie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. NSA uznał zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania za niezasadne, wskazując na błędne sformułowanie skargi kasacyjnej i niezwiązanie sądu przepisami, które nie były podstawą postępowania administracyjnego.
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez P. S.A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę spółki na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii odmawiającą stwierdzenia nabycia prawa użytkowania wieczystego. Skarżąca spółka zarzucała naruszenie prawa materialnego, w tym art. 34 ust. 1 ustawy o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe", twierdząc, że nabyła prawo użytkowania wieczystego nieruchomości. Zarzucono również naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa i art. 151 ppsa, poprzez niezastosowanie lub błędne zastosowanie, a także naruszenie przepisów k.p.a. dotyczących zasady równej mocy środków dowodowych i braku wszczęcia postępowania o wywłaszczenie. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając zarzuty za niezasadne. Sąd wskazał, że skarga kasacyjna nie wykazała w sposób wymagany przez art. 174 ppsa, na czym polega błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie prawa materialnego, a także nie wykazała naruszenia przepisów postępowania, których sąd nie stosował. Ponadto, zarzuty dotyczące art. 61 k.p.a. i art. 37a ustawy o komercjalizacji PKP były nieistotne dla przedmiotu postępowania sądowoadministracyjnego, które dotyczyło oceny zastosowania art. 34 ust. 1 tej ustawy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga kasacyjna nie wykazała błędnej wykładni ani niewłaściwego zastosowania tego przepisu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że skarga kasacyjna nie wykazała w sposób wymagany przez przepisy, na czym polega błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie art. 34 ust. 1 ustawy o komercjalizacji PKP, skupiając się na kwestionowaniu ustaleń faktycznych, co nie jest dopuszczalne w ramach zarzutu naruszenia prawa materialnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (13)
Główne
u.k.r.p.p.k.p. art. 34 § ust. 1
Ustawa z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe"
Pomocnicze
ppsa art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 174
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 75 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 61 § § 1-2
Kodeks postępowania administracyjnego
u.k.r.p.p.k.p. art. 37a § ust. 1-2
Ustawa z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe"
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga kasacyjna nie wykazała naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie art. 34 ust. 1 ustawy o komercjalizacji PKP. Sąd nie naruszył przepisów postępowania, gdyż nie stosował art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa. Zarzuty dotyczące braku wszczęcia postępowania o wywłaszczenie nie miały znaczenia dla oceny zastosowania art. 34 ust. 1 ustawy o komercjalizacji PKP.
Odrzucone argumenty
Naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 34 ust. 1 ustawy o komercjalizacji PKP. Naruszenie przepisów postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa, art. 151 ppsa, art. 75 § 1 kpa, art. 7, 77 § 1, 80 kpa). Naruszenie art. 61 § 1-2 kpa i art. 37a ust. 1-2 ustawy o komercjalizacji PKP.
Godne uwagi sformułowania
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia, dlatego podlega oddaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje bowiem sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 ppsa), z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnej jej podstawami, określonymi w art. 174 ppsa. Sąd I instancji nie zastosował - powołanego w zarzucie skargi kasacyjnej - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa, lecz wydał wyrok na podstawie art. 151 ppsa. Nie mógł więc naruszyć przepisu postępowania, którego nie stosował... Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest ocena dopuszczalności zastosowania art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe", nie ma więc żadnego znaczenia w sprawie zarzut kasacyjny dotyczący nieuwzględnienia przez Sąd I instancji i organy administracji art. 61 § 1-2 kpa poprzez brak wszczęcia postępowania o wywłaszczenie nieruchomości i jej uwłaszczenie w oparciu o art. 37a ust. 1-2 ustawy o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe", skoro postępowanie administracyjne poddane kontroli tego Sądu nie było prowadzone na podstawie tych przepisów prawa.
Skład orzekający
Marek Stojanowski
przewodniczący
Marian Wolanin
sprawozdawca
Maria Grzymisławska-Cybulska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja wymogów formalnych skargi kasacyjnej w NSA, zwłaszcza w zakresie zarzutów naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z uwłaszczeniem nieruchomości przez przedsiębiorstwa państwowe (PKP) na podstawie ustawy z 2000 r.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy złożonych kwestii proceduralnych w NSA i specyficznego przepisu prawa materialnego dotyczącego nieruchomości kolejowych, co czyni ją interesującą głównie dla prawników specjalizujących się w tej dziedzinie.
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OSK 907/22 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2023-05-08 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2022-05-18 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Marek Stojanowski /przewodniczący/ Maria Grzymisławska-Cybulska Marian Wolanin /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6070 Uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane I SA/Wa 499/21 - Wyrok WSA w Warszawie z 2021-07-30 Skarżony organ Minister Rozwoju~Minister Rozwoju Treść wyniku Oddalono skargę kasacyjną Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 259 art. 174 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie: Sędzia NSA Marian Wolanin (spr.) Sędzia del. WSA Maria Grzymisławska-Cybulska po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. S.A. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 lipca 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 499/21 w sprawie ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z [...] stycznia 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia prawa użytkowania wieczystego oddala skargę kasacyjną. Uzasadnienie Zaskarżonym wyrokiem z 30 lipca 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 499/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z [...] stycznia 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia prawa użytkowania wieczystego. W skardze kasacyjnej od powołanego wyroku pełnomocnik skarżącej zarzucił naruszenie: - prawa materialnego przez błędną jego wykładnię, w postaci art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe" (Dz.U. Nr 84, poz. 948) poprzez bezzasadne przyjęcie, że P. S.A. nie nabyły z dniem 27 października 2000 r. prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, pomimo że w niniejszej sprawie realizowały się wszystkie podstawy do jej uwłaszczenia; - przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) – dalej ppsa, poprzez niezastosowanie oraz art. 151 ppsa poprzez błędne zastosowanie i oddalenie skargi, mimo że zachodziły podstawy do jej uwzględnienia i uchylenia zaskarżonej decyzji z uwagi na naruszenie przez organ art. 75 § 1 ab initio kpa oraz art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 kpa polegające na ograniczeniu w postępowaniu administracyjnym zasady równej mocy środków dowodowych, mimo że takie ograniczenie jest nieuzasadnione, nie wynika wprost z przepisu ustawy, przerzuca na stronę odpowiedzialność za ewentualne błędy organu administracji państwowej, a przez wprowadzenie takiego wymogu ex post - faktycznie pozbawia stronę rzeczywistej ochrony jej praw majątkowych, przy jednoczesnym przerzuceniu obowiązków dowodowych na stronę: gdyby Sąd I instancji dostrzegł powyższe uchybienie, zaskarżone rozstrzygnięcie mogłoby być inne, tj. skarga mogłaby zostać uwzględniona; w postaci art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa poprzez niezastosowanie oraz art. 151 ppsa poprzez jego błędne zastosowanie i oddalenie skargi, pomimo że zachodziły podstawy do jej uwzględnienia i uchylenia zaskarżonej decyzji z uwagi na naruszenie przez organ art. 61 § 1-2 kpa poprze brak wszczęcia postępowania o wywłaszczenie nieruchomości i jej uwłaszczenie w oparciu o art. 37a ust. 1-2 ustawy o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe", pomimo że organ ustalił w niniejszej sprawie okoliczności wypełniające ww. podstawę wywłaszczenia i uwłaszczenia gruntów, będących elementem infrastruktury kolejowej. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej powołano argumenty mające przemawiać za uchyleniem zaskarżonego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia, dlatego podlega oddaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje bowiem sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 ppsa), z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnej jej podstawami, określonymi w art. 174 ppsa. Wobec niestwierdzenia zaistnienia przesłanek nieważności postępowania, oceniając wyrok Sądu I instancji w ramach zarzutów zgłoszonych w skardze kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny uznał te zarzuty za niezasadne. Sąd I instancji nie zastosował - powołanego w zarzucie skargi kasacyjnej - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa, lecz wydał wyrok na podstawie art. 151 ppsa. Nie mógł więc naruszyć przepisu postępowania, którego nie stosował, co w konsekwencji wyklucza dopuszczalność oceny naruszenia tego przepisu w powiązaniu z innymi przepisami prawa w sposób wskazany w zarzucie skargi kasacyjnej. Również zarzut kasacyjny naruszenia art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe" nie zasługiwał na uwzględnienie ze względu na jego błędne sformułowanie. Powołany w skardze kasacyjnej art. 174 pkt 1 ppsa, jako podstawa sformułowania zarzutu naruszenia przez Sąd I instancji przepisów prawa materialnego, stanowi, że skargę kasacyjną można oprzeć na naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Ze skargi kasacyjnej nie wynika jednak, w czym przejawia się błędna wykładnia zarzuconego w niej naruszenia art. 34 ust. 1 i jakie brzmienie powinna przybrać prawidłowa jego wykładnia. Nie wykazano również, na czym polegało nieprawidłowe zastosowanie tego przepisu. Skupiono się natomiast na wykazywaniu jedynie oparcia wydanych w sprawie rozstrzygnięć na ustaleniach dokonanych na podstawie niewystarczającej dokumentacji, kwestionując w ten sposób prawidłowość ustaleń faktycznych, któremu to zarzutowi nie dano wyrazu, poprzez jego sformułowanie w sposób odpowiadający wymaganiom określonym w art. 174 ppsa. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest ocena dopuszczalności zastosowania art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe", nie ma więc żadnego znaczenia w sprawie zarzut kasacyjny dotyczący nieuwzględnienia przez Sąd I instancji i organy administracji art. 61 § 1-2 kpa poprzez brak wszczęcia postępowania o wywłaszczenie nieruchomości i jej uwłaszczenie w oparciu o art. 37a ust. 1-2 ustawy o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe", skoro postępowanie administracyjne poddane kontroli tego Sądu nie było prowadzone na podstawie tych przepisów prawa. W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w zw. z art. 193 zdanie drugie ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI