I OSK 906/07

I OSK 906/07 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2007-06-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-06-05
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Wojciech Chróścielewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne
Wymierzenie grzywny
Sygn. powiązane
I SO/Wa 59/06 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2007-02-14
Skarżony organ
Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184  w zw. z art. 182 § 1 i 3, art. 55  par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2007 r., sygn. akt I SO/Wa 59/06 o nie uwzględnieniu wniosku o wymierzenie Ministrowi Skarbu Państwa grzywny postanawia: oddalić skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, pismem z dnia 23 sierpnia 2006 r. P. C. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Ministrowi Skarbu Państwa grzywny w wysokości 26 000 zł, podając, że na podstawie art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.) skierował w dniu 17 lipca 2006 r. skargę w sprawie oznaczonej [...], która nie została przekazana.
Odpowiadając na ten wniosek Minister Skarbu Państwa wniósł o jego oddalenie. Minister wskazał, że pomimo korespondencji i rozmów telefonicznych z P. C. nie udało się ustalić, jakiej szkody doznał. Nie wiadomo też na jakiej podstawie domaga się odszkodowania w wysokości 350 mln zł wraz z odsetkami. Wnioskodawca nie wyjaśnił również dlaczego płatnikiem odszkodowania ma być Minister Skarbu Państwa. Wobec powyższego pisma P. C. nie zostały zakwalifikowane jako skarga w rozumieniu przepisów postępowania administracyjnego, a przedstawionych żądań nie można było rozpatrzyć w racjonalny sposób, ani przekazać do innego urzędu zgodnie z właściwością. Wnioskodawca pismem z dnia 16 maja 2006 r. został poinformowany, że Minister Skarbu Państwa nie widzi podstaw do wypłacenia żądanego odszkodowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmawiając uwzględnienia wniosku zważył, iż zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Sąd "może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy trzeba stwierdzić, że Sąd nie stwierdził w niej okoliczności uzasadniających wymierzenie Ministrowi Skarbu Państwa grzywny. Pismem z dnia 17 lipca 2006 r., adresowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które wpłynęło do Ministra Skarbu Państwa w dniu 19 lipca 2006 r. P. C. wnosił o rozpoznanie sprawy i wydanie wyroku nakazującego zapłacenie skarżącemu 350 milionów złotych z odsetkami od 1 kwietnia 2006 r. do dnia zapłaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 listopada 2006 r. sygn. I SAB/Wa 183/06 odrzucił jako niedopuszczalną skargę na bezczynność Ministra Skarbu Państwa w przedmiocie wypłaty odszkodowania. Jako naganne należy ocenić nieprzekazanie do Sądu przez Ministra Skarbu Państwa skargi P. C. w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), niemniej Sąd nie uznał tego za wystarczającą przesłankę do wymierzenia grzywny. Należy zwłaszcza zauważyć, że w okolicznościach niniejszej sprawy mógł po stronie organu wystąpić błąd co do oceny charakteru wnoszonych przez skarżącego pism, w których nie wyjaśniał podstawy swojego żądania ani nie wskazywał dlaczego zobowiązanym do wypłaty odszkodowania ma być Minister Skarbu Państwa
Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2007 r. P. C. złożył skargę kasacyjną, wnosząc o jego zmianę poprzez uwzględnienie wniosku albo przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Pełnomocnik skarżącego zarzucił orzeczeniu naruszenie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 p.p.s.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez przyjęcie, iż nieprzekazanie przez Ministra Skarbu Państwa skargi P. C. w terminie 30 dni od daty jej wpływu nie stanowiło w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wystarczającej przesłanki do wymierzenia organowi grzywny. Jak podniesiono w uzasadnieniu skargi kasacyjnej organ nie jest uprawniony do dokonywania wstępnej kontroli wnoszonego środka odwoławczego. Pogląd ten jest powszechnie prezentowany przez przedstawicieli doktryny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się organu do obowiązków o których mowa a art. 54 § 2 (przekazanie skargi z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni) sąd na wniosek skarżącego może orzecz o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Jak trafnie zauważył jednak Sąd I instancji zwrot "może" oznacza, iż wymierzenie grzywny jest pozostawione uznaniu sądu, który powinien uwzględnić wszystkie okoliczności sprawy. Mając powyższe okoliczności na uwadze należy stwierdzić, iż w sprawie niniejszej nie doszło do naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekający w sprawie trafnie ocenił, iż brak jest usprawiedliwionych przesłanek do wymierzenia grzywny Ministrowi Skarbu Państwa. Należy zgodzić się z pełnomocnikiem skarżącego, iż organ nie jest uprawiony nawet do wstępnej kontroli skargi ale w okolicznościach niniejszej sprawy, ze względu na jej przedmiot (żądanie zapłacenia 350 mln zł), organ mógł mieć uzasadnione wątpliwości co do kwalifikacji procesowej pism P. C. co mogło mieć wpływ na ocenę konieczności wypełnienia obowiązku określonego w art. 54 § 1 p.p.s.a. tj. przekazania skargi do sądu.
Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.