I OSK 893/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną J.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę na decyzję Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Sprawa dotyczyła odmowy stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego, którym J.P. został mianowany na nowe stanowisko służbowe w ABW. J.P. zarzucał naruszenie przepisów ustawy o ABW oraz AW, w szczególności dotyczące procedury proponowania warunków służby i wysokości uposażenia, wskazując na wydanie rozkazu personalnego zamiast pisemnej propozycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, uznając, że rozkaz personalny był właściwą formą poinformowania o warunkach służby. Naczelny Sąd Administracyjny uznał jednak skargę kasacyjną za zasadną. Sąd podkreślił, że przepisy przejściowe (art. 228 i 230 ustawy o ABW) wymagały od Szefa ABW przedstawienia funkcjonariuszowi pisemnej propozycji warunków służby, a nie wydania rozkazu personalnego. Wydanie rozkazu personalnego, który jest aktem władczym, naruszyło te przepisy. NSA uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA, zasądzając jednocześnie zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów przejściowych ustawy o ABW i AW dotyczących zmiany warunków służby funkcjonariuszy oraz właściwej formy komunikacji między organem a funkcjonariuszem.
Dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariuszy ABW i AW w okresie przejściowym po wejściu w życie ustawy z 2002 r. Może mieć znaczenie dla interpretacji podobnych przepisów przejściowych w innych ustawach.
Zagadnienia prawne (4)
Czy wydanie rozkazu personalnego zamiast pisemnej propozycji warunków służby, zgodnie z przepisami przejściowymi ustawy o ABW i AW, stanowi naruszenie prawa materialnego lub przepisów postępowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, wydanie rozkazu personalnego zamiast pisemnej propozycji warunków służby, zgodnie z przepisami przejściowymi ustawy o ABW i AW (art. 228 i 230), stanowi naruszenie prawa materialnego.
Uzasadnienie
Przepisy przejściowe ustawy o ABW i AW wymagały od Szefa ABW przedstawienia funkcjonariuszowi pisemnej propozycji warunków służby, a nie wydania rozkazu personalnego. Rozkaz personalny jest aktem władczym, podczas gdy ustawa przewidywała formę propozycji i możliwość odmowy przez funkcjonariusza, co skutkowało rozwiązaniem stosunku służbowego, a nie wszczęciem postępowania odwoławczego.
Czy naruszenie przepisów postępowania sądowoadministracyjnego przez błędne wskazanie podstawy prawnej skargi kasacyjnej (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. zamiast art. 145 § 1 pkt 2 PPSA) uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie zarzutów?
Odpowiedź sądu
Tak, błędne wskazanie przepisu postępowania sądowoadministracyjnego uniemożliwia merytoryczne odniesienie się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania.
Uzasadnienie
Podstawa skargi kasacyjnej dotycząca naruszenia przepisów postępowania powinna odnosić się do przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a nie przepisów k.p.a. Sąd administracyjny kontroluje legalność aktu administracyjnego w ramach PPSA, a nie bezpośrednio przepisów k.p.a.
Czy zarzut naruszenia prawa materialnego dotyczący § 3 pkt 6 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 12 listopada 2001 r. jest zasadny, jeśli wskazana jednostka redakcyjna nie istnieje w rozporządzeniu?
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut jest niezasadny, ponieważ wskazana jednostka redakcyjna nie istnieje w przywołanym rozporządzeniu.
Uzasadnienie
Sąd nie ma obowiązku domniemywać, jakiego przepisu aktu prawnego dotyczy podstawa skargi kasacyjnej, jeśli wskazana jednostka redakcyjna nie istnieje.
Czy zarzut naruszenia prawa materialnego dotyczący art. 118 ustawy o ABW i AW jest zasadny, jeśli przepis ten nie był podstawą materialnoprawną kwestionowanego rozkazu?
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut jest chybiony, ponieważ podstawą materialnoprawną rozkazu były inne przepisy ustawy o ABW i AW.
Uzasadnienie
Podstawą materialnoprawną rozkazu personalnego były przepisy art. 50, art. 228 ust. 1 i art. 230 ust. 1 pkt 1 ustawy o ABW i AW, a nie art. 118, który nie miał zastosowania w sprawie.
Przepisy (12)
Główne
PPSA art. 185 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.ABW i AW art. 228 § 1
Ustawa z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu
u.ABW i AW art. 230 § 1
Ustawa z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu
Pomocnicze
u.ABW i AW art. 50 § 1
Ustawa z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu
u.ABW i AW art. 118 § 1
Ustawa z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu
k.p.a. art. 156 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 127 § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 157 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 157 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 158 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
rozp. PRM art. 3 § 6
Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 12 listopada 2001 r. w sprawie dodatków do uposażenia
Argumenty
Skuteczne argumenty
Szef ABW błędnie zastosował przepisy przejściowe ustawy o ABW i AW, wydając rozkaz personalny zamiast pisemnej propozycji warunków służby. • Wydanie rozkazu personalnego naruszało prawo materialne, ponieważ nie poprzedzała go właściwa procedura administracyjna. • Niewłaściwa wykładnia art. 228 i 230 ustawy o ABW i AW przez Sąd I instancji.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia przepisów postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na błędne wskazanie podstawy prawnej. • Zarzut naruszenia prawa materialnego dotyczący § 3 pkt 6 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 12 listopada 2001 r. (nieistniejący przepis). • Zarzut naruszenia prawa materialnego dotyczący art. 118 ustawy o ABW i AW (nie miał zastosowania w sprawie).
Godne uwagi sformułowania
Szef ABW miał obowiązek poinformować funkcjonariusza o proponowanych dla niego warunkach służby albo wypowiedzeniu stosunku służbowego. • Złożona funkcjonariuszowi propozycja – oferta – proponowanych warunków służby winna mieć formę pisemnej informacji a nie decyzji administracyjnej w rozumieniu k.p.a. • Nie można zatem ulegać wątpliwości, że szczególny tryb określony w art. 230 ustawy o ABW oraz AW nie przewidywał dla przedstawienia funkcjonariuszowi proponowanych warunków służby formy decyzji administracyjnej a jedynie pisemną informację.
Skład orzekający
Anna Lech
sędzia
Joanna Runge - Lissowska
przewodniczący
Zbigniew Rausz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów przejściowych ustawy o ABW i AW dotyczących zmiany warunków służby funkcjonariuszy oraz właściwej formy komunikacji między organem a funkcjonariuszem."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariuszy ABW i AW w okresie przejściowym po wejściu w życie ustawy z 2002 r. Może mieć znaczenie dla interpretacji podobnych przepisów przejściowych w innych ustawach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy interpretacji przepisów przejściowych i procedury administracyjnej w służbach specjalnych, co jest interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie administracyjnym i pracy funkcjonariuszy.
“Służby specjalne a prawo: Jak Szef ABW błędnie zinterpretował przepisy przejściowe, wydając rozkaz zamiast propozycji.”
Sektor
administracja publiczna
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.