I OSK 862/06

I OSK 862/06 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2007-03-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-06-13
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jan Paweł Tarno
Leszek Włoskiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Zygmunt Zgierski
Symbol z opisem
6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Hasła tematyczne
Oświata
Sygn. powiązane
II SA/Wa 1963/05 - Wyrok WSA w Warszawie z 2006-01-17
Skarżony organ
Minister Edukacji Narodowej i Sportu
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA: Leszek Włoskiewicz (spr.) Sędziowie NSA Jan Paweł Tarno Zygmunt Zgierski Protokolant Justyna Nawrocka po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2007 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Ministra Edukacji Narodowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 1963/05 w sprawie ze skargi B. P. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] nr [...] 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Ministra Edukacji Narodowej na rzecz B. P. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 17 stycznia 2006 r. II SA/Wa 1963/05 – uwzględniając skargę B. P. – uchylił decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] [...] oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] [...], którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] [...], utrzymującej w mocy decyzję tego organu z dnia [...] [...] stwierdzającą nieważność postępowania kwalifikacyjnego przeprowadzonego na wniosek skarżącej przez Komisję Kwalifikacyjną dla nauczycieli ubiegających się o awans na stopień nauczyciela dyplomowanego, powołaną decyzją Nr [...] z dnia [...] Ministra Edukacji Narodowej i Sportu.
Minister bowiem stwierdził nieważność postępowania kwalifikacyjnego – dlatego, że wprawdzie Komisja kwalifikacyjna przyznała skarżącej wymaganą do awansu liczbę punktów, lecz zarazem podała, iż skarżąca nie wykazała się umiejętnością rozpoznawania i rozwiązywania problemów edukacyjnych, wychowawczych lub innych, wchodzącą w zakresie niezbędnych wymagań do uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego – po czym odmówił stwierdzenia nieważności decyzji nadzorczej, natomiast sąd uznał, że decyzje odmowne zostały wydane z naruszeniem art. 9h ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 ze zm.).
Sąd uznał w szczególności, że - jeżeli skarżąca uzyskała wymaganą liczbę punktów – ingerencja nadzoru w czynności postępowania kwalifikacyjnego była niedopuszczalna, gdyż skala punktowa pozwala Komisji Kwalifikacyjnej na indywidualną ocenę nauczyciela, organ nadzoru zaś nie jest władny podważać tej oceny i stwierdzać nieważności rozstrzygnięć Komisji Kwalifikacyjnej z przyczyn merytorycznych, ponadto ocena punktowa nie stanowi czynności w rozumieniu powołanych przepisów, lecz jest wyłącznie skutkiem czynności Komisji i już dlatego nie podlega nadzorowi.
Wnosząc skargę kasacyjną Minister Edukacji i Nauki jako jej podstawę przytoczył naruszenie art. 9h Karty Nauczyciela "przez przyjęcie, że powyższy przepis nie upoważnia właściwego organu do podważenia rozstrzygnięcia komisji kwalifikacyjnej w sytuacji, gdy komisja ta orzekła o udzieleniu akceptacji, pomimo niespełnienia przez nauczyciela wymagania niezbędnego do uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego, określonego w § 5 ust. 2 rozporządzenia z dnia 3 sierpnia 2000 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. Nr 70, poz. 825 z późn. zm.)".
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono przede wszystkim, że stosownie do § 5 ust. 2 pkt 4 w związku z § 7 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli – wymagania niezbędne do uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego obejmują umiejętność rozpoznawania i rozwiązywania problemów edukacyjnych, wychowawczych lub innych z uwzględnieniem specyfiki typu i rodzaju szkoły, w której nauczyciel jest zatrudniony, co w ramach przedstawionej dokumentacji sprowadza się do opisu i analizy co najmniej dwóch przypadków rozpoznawania i rozwiązywania takich problemów, podczas gdy Komisja Kwalifikacyjna odnotowała w protokóle, iż opis i analiza jednego z przypadków nie przekonał Komisji o wykazaniu się przez skarżącą wymaganą umiejętnością.
"Stwierdzenie przez Komisję niespełnienia przez Wnioskodawczynię jednego z warunków niezbędnych do uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego wskazanych rozporządzeniem pozostaje z kolei w sprzeczności z ostatecznym rozstrzygnięciem Komisji o udzieleniu B. P. akceptacji na stopień nauczyciela dyplomowanego. Należy podkreślić, że warunkiem uzyskania akceptacji komisji kwalifikacyjnej jest spełnienie przez nauczyciela dyplomowanego, o których mowa w przepisach rozporządzenia. Zatem skoro Komisja Kwalifikacyjna stwierdziła, że B. P. nie spełnia jednego z warunków niezbędnych do uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego to powinna odmówić udzielenia akceptacji".
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreślono zatem, że jest niedopuszczalne, aby akceptacja wydana przez Komisję Kwalifikacyjną z naruszeniem przepisów prawa, stanowiła podstawę nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego, i podstawą stwierdzenia nieważności postępowania kwalifikacyjnego nie były merytoryczne przesłanki oceny Komisji co do spełniania przez skarżącą poszczególnych wymagań na stopień nauczyciela dyplomowanego "lecz dokonanie przez Komisję Kwalifikacyjną oceny spełniania przez Wnioskodawczynię tych wymagań z naruszeniem przepisów § 11 ust. 2 i § 12 ust. 1 rozporządzenia... w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy.
Stosownie do art. 9h ust. 2 Karty Nauczyciela, czynności podjęte w postępowaniu o nadanie nauczycielom stopnia awansu zawodowego podjęte z naruszeniem przepisów ustawy, przepisów o kwalifikacjach nauczycieli lub przepisów o zasadach odbywania stażu, rodzaju dokumentacji załączonej do wniosku nauczyciela o postępowanie kwalifikacyjne lub egzaminacyjne, zakresie wymagań kwalifikacyjnych i egzaminacyjnych, trybie i zasadach działania komisji, są nieważne.
Jak zaś stanowi rozporządzenie w sprawie uzyskiwania stopnia awansu zawodowego przez nauczycieli, każdy z członków Komisji Kwalifikacyjnej ocenia spełnienie przez nauczyciela wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia awansu zawodowego według punktowej skali od 0 do 10 (§ 11 ust. 2), i nauczyciel otrzymuje akceptację komisji kwalifikacyjnej w przypadku uzyskania 2/3 możliwych do uzyskania punktów (§ 11 ust. 3), a z przebiegu pracy komisji kwalifikacyjnej sporządza się protokół zawierający uzyskaną przez nauczyciela punktację wraz z jej uzasadnieniem (§ 12 ust. 1).
Skarżąca uzyskała 40 na 60 możliwych punktów, otrzymała więc akceptację Komisji Kwalifikacyjnej.
W przekonaniu wnoszącego skargę kasacyjną skarżąca nie powinna otrzymać akceptacji Komisji dlatego, że opis i analiza jednego z dwóch przedstawionych przez skarżącą przypadków ilustrujących umiejętność rozpoznawania i rozwiązywania problemów, o których mowa w § 5 ust. 2 pkt 4 powołanego rozporządzenia, nie przekonał Komisji, aby skarżąca posiadała wymagane umiejętności, co odnotowano w protokole.
Protokół ma zawierać uzyskaną przez nauczyciela punktację wraz z jej uzasadnieniem, i uwaga komisji tylko wyjaśnia dlaczego skarżąca uzyskała tylko 40 punktów, jednak w niczym nie podważa stwierdzenia Komisji, że – mając 40 punktów – skarżąca uzyskała akceptację komisji na stopień nauczyciela dyplomowanego.
Czynność akceptacji została więc podjęta zgodnie z przepisami, gdyż skarżąca uzyskała 2/3 możliwych od uzyskania punktów, natomiast sama ocena punktowa – dokonywana indywidualnie przez każdego z członków Komisji Kwalifikacyjnej – nie podlega badaniu przez organ nadzoru.
Wobec powyższego, orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 oraz art. 204 pkt 2 Prawa o postępowania przed sądami administracyjnymi.