I OSK 854/05

I OSK 854/05 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2005-10-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-08-01
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Wojciech Chróścielewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne
Dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 50 par. 1, art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 14 października 2005 r., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Miasta K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 maja 2005 r., sygn. akt II SA/Sz 238/05 o odrzuceniu skargi Miasta K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 19 stycznia 2005 r., (...) w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: skargę kasacyjną oddalić.
Uzasadnienie
Jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, Samorządowe Kolegium Odwoławczego w K. decyzją z dnia 19 stycznia 2005 r. uchyliło decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia 25 listopada 2004 r. w części dotyczącej wysokości przyznanego dodatku mieszkaniowego i orzekło o przyznaniu Marii W. dodatku mieszkaniowego na okres sześciu miesięcy w wysokości 152,22 zł
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniósł w imieniu Miasta K. Prezydent Miasta.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucając skargę wskazał, iż w świetle art. 50 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Miasto K. nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu na decyzję ostateczną, bowiem stosownie do art. 28 i 29 Kpa nie może być stroną w postępowaniu administracyjnym w przedmiotowej sprawie. Nie ma też interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji przyznającej dodatek mieszkaniowy. Interes prawny ma charakter materialnoprawny, wymaga stwierdzenia związku pomiędzy indywidualną sferą praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem lub czynnością organu administracji. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku. Interes prawny istnieje zatem wtedy, kiedy można wskazać przepis prawa materialnego, z którego można wywieść dla danego podmiotu określone prawa lub obowiązki.
Pismem z dnia 5 lipca 2005 r. skargę kasacyjną na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie złożyło Miasto K., które wniosło o jego uchylenie, zarzucając mu rażące naruszenie przepisów prawa a w szczególności art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 9a ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. nr 71 poz. 734 ze zm./ polegające na bezpodstawnym uznaniu, iż skarżący nie ma interesu prawnego aby zaskarżyć decyzję wydaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w sytuacji gdy wypłata dodatków mieszkaniowych należy do zadań własnych gminy i to gmina musi zapewnić w budżecie odpowiednie środki na realizację zadania.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, iż orzekając w niniejszej sprawie Sąd nie uwzględnił normy art. 9a ustawy o dodatkach mieszkaniowych, który stanowi że wypłata dodatków mieszkaniowych jest zadaniem własnym gminy. Od dnia 1 stycznia 2004 r. ustawodawca ustalił, iż wypłata dodatków stanowi zadanie własne gminy. Zadania własne gmina realizuje z własnych dochodów, samodzielnie w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. W konstytucji ustawodawca zagwarantował gminie ochronę należnego jej prawa własności i innych praw majątkowych. Nałożenie na gminę obowiązku partycypacji w kosztach utrzymania jej mieszkańców stanowi ingerencję w prawa majątkowe przynależne gminie. Ustalając uprawnienia do dodatku mieszkaniowego danego mieszkańca gmina jednocześnie podejmuje decyzję w zakresie swojej własności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W sprawie niniejszej należy podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, iż Miasto K. nie ma własnego interesu prawnego, który legitymowałby go do złożenia skargi na przedmiotową decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Prawidłowo zatem Sąd I instancji postanowił odrzucić skargę, albowiem zgodnie z art. 50 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ uprawnionym do wniesienia skargi jest ten kto ma w tym interes prawny.
Jak się podkreśla w piśmiennictwie prawniczym skarga podmiotu na dany akt administracyjny, może dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej" rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi. W tej płaszczyźnie więc interes prawny, o którym mowa w art. 50 par. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma charakter materialnoprawny.
Tak rozumianego powyżej interesu prawnego w przedmiotowej sprawie Miasto K. nie posiada. Nie ma przy tym znaczenia dla prezentowanego wyżej stanowiska, iż środki na dodatki mieszkaniowe pochodzą z budżetu gminy, w niniejszej sprawie z dochodów Miasta K., gdyż zadanie wypłaty dodatków mieszkaniowych ma charakter publiczny /administracyjnoprawny/ i takie jest również przeznaczenie tych środków. Nie można więc mówić aby środki te pozostawały w swobodnej gestii gminy jako osoby prawnej, stanowiąc jej wyłączną własność, która podlega ochronie na podstawie Konstytucji RP i innych ustaw. Wywodzenie więc przez Miasto K. w niniejszej sprawie interesu prawnego z odpowiednich norm konstytucyjnych dotyczących ochrony własności gminy i jej praw majątkowych jest w okolicznościach tej sprawy chybione.
Skoro zatem zadanie wypłaty dodatków mieszkaniowych należy do sfery publicznoprawnej /administracyjnej/ nie można mówić aby podstawowa jednostka samorządu terytorialnego jaką jest gmina czy też jej organ mógł w konkretnej, indywidualnej sprawie wypłaty takiego dodatku wykazać się własnym indywidualnym interesem prawnym rozumianym jako konkretyzacja praw i obowiązków wynikających z przepisu ustawy. Jeżeli można tu przyjąć jakikolwiek interes gminy w sprawie niniejszej /Miasta K./ to ma on charakter nie własny, indywidualny lecz raczej publiczny i ogólny wynikający z realizacji ustawy o dodatkach mieszkaniowych.
Z tego względu na podstawie art. 184 i art. 182 par. 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, skargę kasacyjną Miasta K. należało oddalić.