I OSK 718/13

III SA/Łd 835/23 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2024-02-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-12-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Małgorzata Kowalska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne
Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ
Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2492
art. 1 § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c, art. 151, art. 170
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2023 poz 775
art. 16 § 1, art. 154 § 1, art. 10 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Sentencja
Dnia 28 lutego 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędzia WSA Małgorzata Kowalska (spr.), , Protokolant Sekretarz sądowy Ewa Górska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2024 roku sprawy ze skargi K. K. na decyzję Rektora Wyższej Szkoły Finansów i Informatyki w Łodzi z dnia 10 listopada 2023 roku nr 116/23/DŁ w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o odmowie nadania tytułu zawodowego licencjata i wydania dyplomu ukończenia studiów pierwszego stopnia oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z 10 listopada 2023 r. Rektor Wyższej Szkoły Finansów i Informatyki im. prof. Janusza Chechlińskiego w Łodzi (dalej "Rektor WSFI") utrzymał w mocy swoją decyzję z 6 października 2023 r. odmawiającą uchylenia decyzji Rektora WSFI z 22 lutego 2011 roku oraz poprzedzającej ją decyzji Rektora WSFI z 30 grudnia 2010 roku o odmowie nadania tytułu zawodowego licencjata i wydania dyplomu ukończenia studiów.
10 lutego 2023 roku do Wyższej Szkoły Finansów i Informatyki im. prof. Janusza Chechlińskiego w Łodzi wpłynął wniosek K. K. o wszczęcie postępowania administracyjnego. Wnioskodawca wskazał, iż w związku z prawomocnym orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 297/22 wnosi o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie decyzji o uchyleniu nadania tytułu zawodowego licencjata.
10 marca 2023 roku organ poinformował stronę, że 7 marca 2023 roku wszczęto postępowanie administracyjne w przedmiocie nieważności decyzji Dziekana WSFI z 12 września 2019 roku w zakresie zaliczenia K. K. semestru III na kierunku finanse i bankowość, a wniosek z dnia 10 lutego 2023 roku zostanie włączony do akt tego postępowania.
12 marca 2023 r. strona wniosła ponaglenie.
11 kwietnia 2023 roku organ wezwał stronę do sprecyzowania w jakim trybie wnioskuje o wszczęcie postępowania administracyjnego. Jednocześnie wyjaśniono wnioskodawcy, iż decyzję ostateczną można wzruszyć jedynie w trybie nadzwyczajnym, tj. w drodze wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji.
W odpowiedzi na wezwanie strona poinformowała WSFI, iż wnioskuje o uchylenie decyzji na podstawie art. 154 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775, dalej – "k.p.a.").
Postanowieniem z 13 kwietnia 2023 r. Rektor WSFI wskazał, że organ nie dopuścił się bezczynności ani przewlekłego prowadzenia postępowania, w związku z czym 1 czerwca 2023 r. zawiadomiono stronę o zakończeniu postępowania, w odpowiedzi na co strona wyjaśniła, że jej wniosek z 10 lutego 2023 r. dotyczył decyzji Rektora WSFI o uchyleniu decyzji w sprawie nadania tytułu zawodowego licencjata, nie zaś decyzji Dziekana WSFI z 12 września 2019 roku.
Ostatecznie, na wezwanie organu do wskazania daty i oznaczenia decyzji, która jest przedmiotem wniosku, strona poinformowała organ, że wnosi o uchylenie decyzji Rektora WSFI z 30 grudnia 2010 roku (którą to uchylono decyzję Komisji Egzaminu Dyplomowego Wyższej Szkoły Finansów i Informatyki w Łodzi z 19 lipca 2005 roku o nadaniu stronie tytułu licencjata i wydaniu dyplomu ze uwagi na to, iż wpisy w indeksie i karcie egzaminacyjnej strony potwierdzające uzyskanie przez nią zaliczenia przedmiotu "ekonomia matematyczna" przewidzianego w planie studiów okazały się fałszywe, co zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla [...] w Ł. [...] Wydział Grodzki z 16 listopada 2006 roku) oraz decyzji Rektora WSFI z 22 lutego 2011 roku (którą utrzymano w mocy powyższą decyzję z 30 grudnia 2010 r.).
Decyzją z 6 października 2023 r. Rektor WSFI odmówił uchylenia decyzji Rektora WSFI z 22 lutego 2011 roku oraz poprzedzającej ją decyzji Rektora WSFI z 30 grudnia 2010 roku.
Organ wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 19 października 2022 roku nie rozstrzygnął kwestii zaliczenia wnioskodawcy semestru III na kierunku finanse i bankowość, a uznał jedynie, że decyzja Rektora WSFI z 23 czerwca 2021 roku nie stwierdziła nieważności decyzji Dziekana WSFI z 12 września 2019 roku, którą stwierdzono wydanie z naruszeniem prawa decyzji ostatecznej o zaliczeniu K. K. semestru III na kierunku finanse i bankowość. Oznacza to, że decyzja ta funkcjonuje w obrocie prawnym i wywołuje skutki prawne. Rzeczona decyzja Dziekana zakończyła postępowanie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją o zaliczeniu stronie III semestru stwierdzając, że decyzję tę wydano z naruszeniem prawa. Wobec takiego rozstrzygnięcia sądu, postanowieniem z 6 marca 2023 roku wszczęto postępowanie administracyjne w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Dziekana WSFI z 12 września 2019 roku w zakresie zaliczenia stronie semestru III na kierunku finanse i bankowość. Ostatecznie jednak strona pismem z 10 marca 2023 roku wycofała żądanie stwierdzenia nieważności ww, decyzji, co skutkowało umorzeniem postępowania.
W przekonaniu organu w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do jej wzruszenia w trybie art. 154 § 1 k.p.a. Wnioskodawca nie wykazał interesu
społecznego, który przemawiałby za takim rozstrzygnięciem organu, nie zdefiniował także własnego słusznego interesu.
Organ podniósł, iż wyrokiem Sądu Rejonowego dla [...] w Ł. z 16 listopada 2006 r. K. K. został uznany winnym tego, że posłużył się podrobionym dokumentem w postaci indeksu oraz karty egzaminacyjnej, które zawierały podrobione oświadczenia o uzyskaniu pozytywnej oceny z egzaminu, celem uzyskania zaliczenia rocznego. Gdyby fakt sfałszowania dokumentów był znany organowi przed zaliczeniem wnioskodawcy semestru III nauki, nie podjąłby on decyzji tej treści.
Rektor WSFI podkreślił, że rozpoznając sprawę w trybie art. 154 k.p.a. organ nie prowadzi postępowania, które służyłoby weryfikacji wcześniejszych ustaleń faktycznych i ocen prawnych. Przedmiotem tego trybu jest wyłącznie ustalenie spełnienia przesłanek dopuszczalności zmiany lub uchylenia decyzji. Brak zatem przesłanek w postaci interesu społecznego lub słusznego interesu strony wyklucza wzruszenie przedmiotowej decyzji w powyższym trybie.
10 października 2023 r. strona wniosła o ponowne rozpoznanie sprawy, wskazując, że decyzje, których organ I Instancji odmówił uchylenia, zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa, przez co naruszają słuszny interes strony. Ponadto strona powołała się na przepisy ustawy z 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2023 r., poz. 742). i regulaminu studiów obowiązującym w dniu zdania egzaminu dyplomowego, zgodnie z którymi student musi mieć zaliczone wszystkie semestry i mieć zaliczoną pracę dyplomową. W ocenie strony w obrocie prawnym nie istnieje jakakolwiek prawomocna decyzja administracyjna, która powoduje uznanie, iż strona nie zaliczyła semestru III w toku studiów. Okoliczność tę potwierdza, jego zdaniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z 19 października 2022 roku wydanym w sprawie III SA/Łd 297/22.
Przywołaną na wstępie decyzją z 10 listopada 2023 r. Rektor WSFI utrzymał w mocy swoją decyzję z 6 października 2023 r. odmawiającą uchylenia decyzji Rektora WSFI z 22 lutego 2011 roku oraz poprzedzającej ją decyzji Rektora WSFI z 30 grudnia 2010 roku.
W uzasadnieniu organ podniósł, że podstawą decyzji Rektora WSFI z 22 lutego 2011 roku oraz 30 grudnia 2010 roku była okoliczność sfałszowania wpisów w indeksie i karcie egzaminacyjnej strony. Wpisy te potwierdzały uzyskanie przez nią zaliczenia przedmiotu "ekonomia matematyczna" przewidzianego w planie studiów. Okoliczność ich sfałszowania została stwierdzona prawomocnym wyrokiem sądu, nie sposób więc doszukać się w działaniu organu naruszenia słusznego interesu strony, skoro w rzeczywistości nie zaliczyła ona wszystkich wymaganych przedmiotów w toku studiów. Wbrew twierdzeniom strony, w dniu zdania egzaminu dyplomowego nie miała ona zaliczonych wszystkich wymaganych semestrów. Organ zaś, po uzyskaniu informacji o potwierdzeniu kwalifikacji na podstawie sfałszowanych dokumentów, natychmiast uchylił decyzję Komisji Egzaminu Dyplomowego. Organ nie może utrzymywać ani akceptować stanu niezgodnego z prawem, winien więc dążyć do wyeliminowania decyzji, której podstawą okazały się dowody uznane następnie przez sąd za fałszywe, co miało miejsce w niniejszej sprawie.
Organ nie zgadza się z twierdzeniami strony, która wskazuje, iż wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 19 października 2022 roku uznano, że w obrocie prawnym nie istnieje jakakolwiek prawomocna decyzja administracyjna, która powoduje uznanie, iż strona nie zaliczyła semestru III w toku studiów. W postępowaniu tym sąd nie badał uprawnień strony do uzyskania zaliczenia wszystkich wymaganych semestrów w toku studiów, lecz legalność zaskarżonej decyzji pod kątem ich zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Cały czas w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja Dziekana WSFI z 12 września 2019 roku, na podstawie której stwierdzono wydanie z naruszeniem prawa decyzji ostatecznej o zaliczeniu wnioskodawcy semestru III na kierunku finanse i bankowość. Decyzja o zaliczeniu mu semestru od początku obarczona była wadą z uwagi na oparcie jej rozstrzygnięcia na fałszywych dowodach.
Ponadto organ zauważył, iż strona w istocie odwołuje się do własnego, indywidualnego interesu oraz korzyści związanych z uzyskaniem zaliczenia III semestru w toku studiów, a w konsekwencji również tytułu licencjata, jednak tego interesu nie można uznać za słuszny, bowiem nie znajduje on uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa. Przepisy prawa określające zasady uzyskania tytułu zawodowego licencjata przewidują, że jest to możliwe po spełnieniu określonych warunków, natomiast strona nie uzyskała zaliczenia wszystkich obowiązkowych przedmiotów, wobec czego nie spełniła wymagań koniecznych do ukończenia studiów, a w konsekwencji do nadania jej tytułu licencjata i wydania dyplomu. Brak jest więc podstaw do uznania, że powinna korzystać z uprawnień przysługujących osobie, która wywiązała się z nałożonych na nią prawem obowiązków w celu uzyskania tytułu zawodowego. Upływ czasu nie może powodować konwalidacji czynności w postaci nieistnienia zaliczenia, takie rozumienie zaistniałej sytuacji byłoby sprzeczne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego.
10 listopada 2023 r. K. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Rektora WSFI z 10 listopada 2023 r. utrzymującą w mocy swoją decyzję z 6 października 2023 r. odmawiającą uchylenia decyzji Rektora WSFI z 22 lutego 2011 roku oraz poprzedzającej ją decyzji Rektora WSFI z 30 grudnia 2010 roku.
Skarżący wskazał, iż Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w sposób wiążący stwierdził, że zaliczenie semestru III jest decyzją administracyjną według k.p.a., wszelkie decyzje wydane w sprawie muszą więc opierać się o przepisy k.p.a.
Ponadto podniósł, że ponad wszelką wątpliwość ma zaliczony semestr III studiów na kierunku finanse i bankowość, czego potwierdzeniem jest fakt, iż po ponownym wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie zaliczenia semestru III organ administracyjny nie uchylił ani nie zmienił swojej własnej decyzji. Podkreślił, że wniosek z 10 lutego 2023 roku został złożony po analizie prawomocnego wyroku WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 297/22, w sprawie zaliczenia semestru III skarżącemu. Sąd jednoznacznie stwierdził, iż nie istnieje w obrocie prawnym decyzja administracyjna, która uchylałaby decyzję o zaliczeniu semestru III skarżącemu. Obie decyzje Rektora WSFl w Łodzi uchylające nadanie tytułu licencjata skarżącemu, opierały się na przesłance braku zaliczenia semestru III. Takie ustalenia są sprzeczne z prawem. Także procedura wydania decyzji nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa. Skarżący nie został poinformowany o zakończeniu postępowania i nie mógł wypowiedzieć się co do zebranych dowodów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Organ zwrócił uwagę na decyzję Dziekana WSFł z 12 września 2019 roku, mocą której stwierdzono wydanie z naruszeniem prawa decyzji ostatecznej o zaliczeniu K. K. semestru III na kierunku finanse i bankowość. Organ podkreślił, że w sprawie nie pojawiły się żadne nowe okoliczności, co do których skarżący nie miałby możliwości wypowiedzenia się. Bierze on aktywny udział w postępowaniu, składając kolejne pisma, wnioski i ponaglenia, które obecnie są jedynym materiałem gromadzonym przez organ.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: p.p.s.a.), uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W przeciwnym wypadku sąd skargę oddala art. 151 p.p.s.a.
Przeprowadzona przez sąd w rozpoznawanej sprawie kontrola we wskazanym wyżej aspekcie nie wykazała, aby zaskarżona decyzja Rektora Wyższej Szkoły Finansów i Informatyki im. Prof. Janusza Chechlińskiego w Łodzi z 10 listopada 2023 r. utrzymująca w mocy własną decyzję z dnia 6 października 2023 r. w przedmiocie odmowy uchylenia w trybie art. 154 §1 k.p.a. decyzji tego organu o odmowie nadania tytułu licencjata i wydania dyplomu została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego i procesowego w stopniu powodującym konieczność jej uchylenia.
Przede wszystkim stwierdzić należy, że przedmiot postępowania w niniejszej sprawie wyznaczył wniosek skarżącego z dnia 10 lutego 2023 r., w którym wniósł on o wszczęcie postępowania w sprawie decyzji o uchyleniu nadania tytułu zawodowego licencjata. W toku postępowania pismami z 12 kwietnia 2023 r. i 30 czerwca 2023 r. skarżący doprecyzował, iż domaga się uchylenia decyzji Rektora Wyższej Szkoły Finansów i Informatyki im. Prof. Janusza Chechlińskiego w Łodzi z 22 lutego 2011 r. w trybie art. 154 k.p.a.
Zgodnie z art. 154 § 1 k.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Zatem art. 154 § 1 k.p.a. daje podstawy do wzruszenia decyzji, która cechuje się tym, że jest ostateczna, a żadna ze stron nie nabyła z niej praw w sferze prawa materialnego.
Podkreślenia wymaga, że weryfikacji w trybie art. 154 § 1 k.p.a. podlegają wyłącznie decyzje ostateczne w rozumieniu art. 16 §1 k.p.a. a przepis ten ma zastosowanie także w przypadku, gdy sąd administracyjny oddalił skargę na tę decyzję. Przepis art. 170 p.p.s.a. nie dotyczy możliwości zmiany prawomocnej decyzji administracyjnej na podstawie art. 154 k.p.a., można zatem złożyć wniosek o uchylenie lub zmianę decyzji administracyjnej, na podstawie której strona nie nabyła prawa, nawet jeżeli wcześniej była ona przedmiotem kontroli sądu administracyjnego (por. wyrok NSA z 18 listopada 2014 r., sygn. akt I OSK 718/13, LEX nr 1598215).
W tym miejscy wskazać także należy, że wyrokiem z 20 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie III SA/Łd 228/11 oddalił skargę K. K. na decyzję Wyższej Szkoły Finansów i Informatyki im. Prof. Janusza Chechlińskiego w Łodzi z 22 lutego 2011 r. wydaną po wznowieniu postępowania w przedmiocie uchylenia decyzji o nadaniu tytułu zawodowego licencjata i wydaniu dyplomu. Wyrok ten jest prawomocny od 15 listopada 2011 r. W jego uzasadnieniu sąd wskazał, odwołując się do § 34 ust. 1 pkt 1a i § 36 ust. 1 Regulaminu studiów w Wyższej Szkole Finansów i Informatyki im. Prof. Janusza Chechlińskiego w Łodzi, obowiązującego w dniu nadania skarżącemu tytułu zawodowego, że w świetle powyższych uregulowań student, który nie uzyskał zaliczenia z przedmiotu objętego planem studiów, nie był uprawniony do przestąpienia do egzaminu dyplomowego. Skoro skarżący nie uzyskał zaliczenia wszystkich obowiązkowych przedmiotów, to nie spełnił wymagań koniecznych do ukończenia studiów, a w konsekwencji do nadania mu tytułu zawodowego licencjata i wydania dyplomu. W ocenie sądu, organ prawidłowo uznał, że zaistniała przesłanka do wznowienia postępowania i uchylenia ostatecznej decyzji z 19 lipca 2005 r o nadaniu skarżącemu tytułu zawodowego licencjata i wydaniu dyplomu oraz do odmowy nadania mu tytułu zawodowego licencjata i stwierdzenia braku podstaw do wydania dyplomu ukończenia studiów pierwszego stopnia, na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 i art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. Wobec powyższego w sprawie nie budzi wątpliwości, że decyzja której uchylenia domaga się skarżący jest decyzją prawomocną i ostateczną
Należy także pamiętać, że postępowanie wszczęte i prowadzone na podstawie art. 154 k.p.a. nie może zmierzać do ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy zakończonej decyzją ostateczną (wyrok NSA z dnia 5 stycznia 2007 r., sygn. akt I OSK 586/06, LEX nr 320845). Przedmiotem postępowania prowadzonego na podstawie art. 154 k.p.a. wyłącznie jest ustalenie istnienia przesłanek do uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej, o jakich mowa w tymże przepisie a więc interesu społecznego lub słusznego interesu strony. Postępowanie prowadzone na podstawie art. 154 k.p.a. jest postępowaniem nadzwyczajnym, którego przedmiotem - w przeciwieństwie do postępowania głównego zakończonego decyzją ostateczną - nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, lecz zweryfikowanie decyzji ostatecznej z jednego tylko punktu widzenia, a mianowicie, czy za zmianą/uchyleniem decyzji przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Jest to postępowanie nowe, w którym badane są tylko i wyłącznie przesłanki z art. 154 § 1 k.p.a. Rozstrzygnięcie, jakie wydaje organ orzekając na podstawie art.154 k.p.a. oparte jest na uznaniu administracyjnym co wynika z użycia w nim zwrotu "może być (...) uchylona lub zmieniona".
Słuszny interes strony w rozumieniu art. 154 § 1 k.p.a. musi być interesem znajdującym oparcie w obowiązujących przepisach prawa. Oceniając, czy w danej sprawie występuje słuszny interes strony przemawiający za uchyleniem decyzji, należy wziąć pod uwagę nie subiektywne przekonanie strony o doznanej przez nią szkodzie, lecz rozważyć okoliczności, które pozwalają ustalić, że żądanie strony (zmiany/uchylenia decyzji) jest słuszne i zasługuje na społeczną akceptację. Nie mieści się w pojęciu interesu strony orzekanie w sposób sprzeczny z przepisami prawa. Prawo określające zasady przyznawania tytułu zawodowego licencjata przewiduje, że jest to możliwe po spełnieniu określonych wymagań, a nie wyłącznie na podstawie oczekiwań zainteresowanego. Zgodnie z § 34 ust. 1 pkt 1a i § 36 ust. 1 Regulaminu studiów w Wyższej Szkole Finansów i Informatyki im. Prof. Janusza Chechlińskiego w Łodzi, obowiązującego w dniu nadania skarżącemu tytułu zawodowego, student, który nie uzyskał zaliczenia z przedmiotu objętego planem studiów, nie był uprawniony do przestąpienia do egzaminu dyplomowego. Skarżący nie uzyskał zaliczenia z przedmiotu "ekonomia matematyczna" przewidzianego w planie studiów, ocena z tego zaliczenia została bowiem sfałszowana, co zostało potwierdzone prawomocnym wyrokiem karnym. Skoro skarżący tych wymagań nie spełnił, nie ma podstaw do uznania, że powinien korzystać ze statusu przysługującego osobie z tytułem licencjata. Skarżący nie uzyskał zaliczenia wszystkich obowiązkowych przedmiotów, tym samym nie spełnił wymagań koniecznych do ukończenia studiów, a w konsekwencji do nadania mu tytułu zawodowego licencjata i wydania dyplomu.
W sprawie brak także interesu społecznego przemawiającego za uchyleniem decyzji. W interesie społecznym leży aby tytuł licencjata posiadały osoby, które legitymują się określonym poziomem wiedzy z danej dziedziny a więc które zaliczyły określony program studiów.
W rozstrzyganej sprawie istotne jest wreszcie to, że wzruszenie decyzji ostatecznej w nadzwyczajnym trybie postępowania przewidzianym w art. 154 k.p.a. możliwe jest w sprawach, w których ustawodawca przyznał organom administracji pewien zakres uznaniowości, swobody działania. W sprawach, w których zastosowanie tzw. uznania administracyjnego jest wyłączone wzruszenie decyzji w trybie art. 154 § 1 k.p.a. jest niedopuszczalne. Przepisu z art. 154 k.p.a. nie można stosować dla uchylenia lub zmiany decyzji, przy wydaniu której organ nie posiadał żadnego luzu decyzyjnego, gdyż bezwzględnie obowiązujący przepis prawa materialnego zobowiązywał go, przy ustaleniu istnienia określonych w nim przesłanek, do wydania decyzji określonej treści (por. wyrok NSA z 10 stycznia 2024 r., sygn. akt II OSK 1053/21, LEX nr 3671067).
Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wyznania się postepowanie jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. W ocenie sądu decyzja której zmiany/uchylenia domagał się skarżący miała charakter decyzji związanej bowiem w związku z prawomocnym stwierdzeniem sfałszowania dowodów, na podstawie których strona została dopuszczona do egzaminu licencjackiego, organ zobowiązany był uchylić decyzję o nadaniu skarżącemu tytułu licencjata i odmówić wydania mu dyplomu. Stanowcza regulacja prawna w tym zakresie nie pozwala na jej korygowanie elementami natury słusznościowej, czy celowościowej, z powoływaniem się na interes społeczny lub uzasadniony interes strony. Niedopuszczalność zmiany decyzji związanych na podstawie tego przepisu wynika z faktu, że prowadziłoby to do stanu sprzecznego z wolą ustawodawcy.
Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że organy zasadnie odmówiły zmiany w trybie art. 154 k.p.a. decyzji Rektora Wyższej Szkoły Finansów i Informatyki im. Prof. Janusza Chechlińskiego w Łodzi z 22 lutego 2011 r.
Końcowo odnosząc się do zarzutów i twierdzeń zawartych w skardze wskazać należy, że zdaniem sądu są one nietrafne. W przywołanym przez skarżącego prawomocnym wyroku z 19 października 2022 r w sprawie sygn. akt III SA/Łd 297/22 tutejszy sąd uchylając decyzję Rektora Wyższej Szkoły Finansów i Informatyki im. Prof. Janusza Chechlińskiego w Łodzi z 1 marca 2022 r., oraz poprzedzającą ją decyzję tego samego organu z 17 listopada 2021 r. z uwagi na to, że nie wyjaśniono dokładnie w jakim trybie (czy w postępowaniu wznowieniowym czy w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji) je wydano, podkreślił, że w obrocie prawnym pozostaje decyzja Dziekana Wydziału Ekonomiczno-Społecznego nr 1/2019 z 12 września 2019 r. stwierdzająca, po wznowieniu postępowania, że decyzję o zaliczeniu skarżącemu III semestru wydano z naruszeniem prawa. Postępowanie wznowieniowe zakończyło się wymienioną decyzją i nie można wydać ponownej decyzji w tym samym przedmiocie pomiędzy tymi samymi stronami. A zatem wbrew twierdzeniom skarżącego w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja Dziekana Wydziału Ekonomiczno-Społecznego nr 1/2019 z 12 września 2019 r. stwierdzająca, że decyzję o zaliczeniu skarżącemu III semestru wydano z naruszeniem prawa. Ponadto z ocenianej skargi wynika, że skarżący oczekuje ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy i nadania tytułu zawodowego licencjata i wydania dyplomu ukończenia studiów tym czasem jak to zostało wskazane na wstępie rozważań w sprawie niniejszej nadzwyczajny tryb postępowania przewidziany w art. 154 k.p.a. nie służy do ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy zakończonej decyzją ostateczną. Jego celem jest sprawdzenie, czy w ustalonym stanie faktycznym i prawnym istnieją szczególne przesłanki dyktowane interesem społecznym lub słusznym interesem strony, które przemawiałyby za uchyleniem lub zmianą takiej ostatecznej decyzji.
Trafnie także w odpowiedzi na skargę organ wywodzi, że w sprawie nie pojawiły się żadne nowe okoliczności, co do których skarżący nie miałby wiedzy lub możliwości wypowiedzenia się. Brał on aktywny udział w postępowaniu, a zatem brak poinformowania strony o jego zakończeniu nie stanowił naruszenia prawa procesowego skutkującego koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Wskazać także należy, że podnosząc zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. strona musi nie tylko wykazać, że takie naruszenie istotnie miało miejsce, ale ponadto, iż uniemożliwiło jej ono podjęcie konkretnie wskazanej czynności procesowej - co miało istotny wpływ - na rozstrzygnięcie sprawy (por. wyrok NSA z dnia 16 października 2012 r. II OSK 1122/11, Lex nr 1234121).
Reasumując, w ocenie sądu prawidłowe jest wyrażone w zaskarżonej decyzji stanowisko, że w sprawie nie wystąpiły warunki umożliwiające uchylenie decyzji z 22 lutego 2011 r¸ a zatem zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu z 6 października 2023 r. odpowiadają prawu i dlatego sąd wniesioną w sprawie skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.
R.T-M.