I OSK 675/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną K.R. od wyroku WSA w Warszawie, który oddalił skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego o umorzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość warszawską. Skarżący zarzucał naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. (brak zawieszenia postępowania mimo istnienia zagadnienia wstępnego dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji z 1978 r.) oraz art. 105 § 1 k.p.a. (umorzenie postępowania mimo braku przesłanek). Podniesiono również zarzut naruszenia prawa materialnego, w szczególności art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, poprzez nieprawidłowe uznanie, że poprzednim właścicielom nie przysługuje tryb dochodzenia odszkodowania na podstawie tej ustawy, jeśli odszkodowanie zostało już ustalone na podstawie wcześniejszych przepisów. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając ją za bezzasadną. Sąd podkreślił, że w sprawie nie wystąpiło zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., a rozstrzygnięcie o wniosku o odszkodowanie nie było uzależnione od zakończenia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z 1978 r. Ponadto, NSA stwierdził, że skoro odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość zostało już przyznane ostateczną decyzją z 1978 r., to ponowne orzekanie w tym przedmiocie na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami jest niedopuszczalne jako wydane w sprawie już rozstrzygniętej. Postępowanie wszczęte wnioskiem z 2015 r. było zatem bezprzedmiotowe (art. 105 § 1 k.p.a.). Sąd uznał również, że nie doszło do naruszenia przepisów Konstytucji ani prawa międzynarodowego, a rozstrzygnięcie miało charakter procesowy.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących odszkodowań za nieruchomości warszawskie, zasady zawieszania postępowania administracyjnego oraz dopuszczalność ponownego dochodzenia roszczeń, gdy sprawa została już prawomocnie rozstrzygnięta.
Dotyczy specyficznej sytuacji nieruchomości warszawskich i prawomocnych decyzji wydanych na podstawie dekretów i ustaw z lat 50. i 70. XX wieku.
Zagadnienia prawne (3)
Czy organ administracji publicznej powinien zawiesić postępowanie w sprawie odszkodowania za nieruchomość warszawską na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., gdy toczy się odrębne postępowanie dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji z 1978 r. ustalającej odszkodowanie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, w sprawie nie wystąpiło zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., a rozstrzygnięcie o wniosku o odszkodowanie nie było uzależnione od zakończenia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z 1978 r.
Uzasadnienie
Instytucja zawieszenia postępowania z uwagi na zagadnienie wstępne ma zastosowanie, gdy rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej jest bezwzględnie uzależnione od uprzedniego rozstrzygnięcia przez inny organ lub sąd istotnej dla sprawy okoliczności prawnej. Ewentualne stwierdzenie nieważności decyzji z 1978 r. jest zdarzeniem przyszłym i niepewnym, które nie uniemożliwia wydania decyzji w sprawie o odszkodowanie.
Czy poprzedni właściciele nieruchomości warszawskiej lub ich następcy prawni mogą dochodzić odszkodowania na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami, jeśli odszkodowanie za tę samą nieruchomość zostało już ustalone ostateczną decyzją administracyjną na podstawie przepisów ustawy z dnia 12 marca 1958 r.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeżeli odszkodowanie zostało ustalone ostateczną decyzją administracyjną na podstawie przepisów ustawy z dnia 12 marca 1958 r., to poprzednim właścicielom ani ich następcom prawnym nie przysługuje normalny tok dochodzenia odszkodowania na podstawie przepisów o gospodarce nieruchomościami.
Uzasadnienie
Sprawa dotycząca odszkodowania za nieruchomość została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją z 1978 r. Ponowne orzekanie w tym przedmiocie jest niedopuszczalne (art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.). W takim przypadku możliwe jest jedynie dochodzenie korekty orzeczonego odszkodowania lub wzruszenie ostatecznej decyzji o odszkodowaniu.
Czy umorzenie postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowego jest prawidłowe, gdy odszkodowanie za daną nieruchomość zostało już przyznane ostateczną decyzją administracyjną?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, postępowanie o przyznanie odszkodowania za nieruchomość warszawską, za którą odszkodowanie zostało już prawomocnie zakończone decyzją z 1978 r., jest bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a.
Uzasadnienie
Skoro prawo do dochodzenia odszkodowania zostało już skonsumowane w związku z wydaniem ostatecznej decyzji z dnia [...] czerwca 1978 r., brak było podstaw prawnych do wydawania nowej decyzji merytorycznej w postępowaniu wszczętym wnioskiem z 2015 r. o ustalenie odszkodowania za tę samą nieruchomość.
Przepisy (9)
Główne
k.p.a. art. 105 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
u.g.n. art. 215 § ust. 2
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
Pomocnicze
k.p.a. art. 97 § § 1 pkt 4
Kodeks postępowania administracyjnego
Ustawa z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości art. 53 § ust. 2
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 174
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 182 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez brak zawieszenia postępowania administracyjnego z powodu konieczności rozstrzygnięcia istotnego zagadnienia wstępnego. • Naruszenie art. 105 § 1 k.p.a. poprzez oddalenie skargi mimo, że decyzja Wojewody o utrzymaniu w mocy decyzji umarzającej postępowanie została wydana, pomimo że nie istniały przesłanki do umorzenia tegoż postępowania. • Naruszenie art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami w związku z art. 77, 32, 64 i 21 Konstytucji, art. 7 Powszechnej Konwencji Praw Człowieka oraz art. 17 ust. 1 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, polegające na nieprawidłowym uznaniu, że poprzednim właścicielom nie przysługuje tryb dochodzenia odszkodowania na podstawie u.g.n.
Godne uwagi sformułowania
rozstrzygnięcie o zasadności rozpoznania tego wniosku nie było uzależnione od zakończenia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z 1978 r. • ponowne orzekanie w tym przedmiocie jest niedopuszczalne. • postępowanie musiało być potraktowane jako bezprzedmiotowe – w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. • prawo to zostało już skonsumowane w związku z wydaniem ostatecznej decyzji z dnia [...] czerwca 1978 r.
Skład orzekający
Aleksandra Łaskarzewska
przewodniczący
Elżbieta Kremer
członek
Joanna Skiba
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących odszkodowań za nieruchomości warszawskie, zasady zawieszania postępowania administracyjnego oraz dopuszczalność ponownego dochodzenia roszczeń, gdy sprawa została już prawomocnie rozstrzygnięta."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji nieruchomości warszawskich i prawomocnych decyzji wydanych na podstawie dekretów i ustaw z lat 50. i 70. XX wieku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy historycznych nieruchomości warszawskich i złożonych kwestii odszkodowawczych, co może być interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie nieruchomości i administracyjnym.
“Nieruchomość warszawska: czy można dochodzić odszkodowania dwa razy?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.