I OSK 653/16

I OSK 653/16 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2018-01-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2016-03-14
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Agnieszka Miernik /sprawozdawca/
Maciej Dybowski /przewodniczący/
Olga Żurawska - Matusiak
Symbol z opisem
6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne
Nieruchomości
Sygn. powiązane
IV SA/Wa 1154/15 - Wyrok WSA w Warszawie z 2015-10-30
I OZ 565/15 - Postanowienie NSA z 2015-06-03
Skarżony organ
Minister Infrastruktury~Minister Infrastruktury
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 1257
art. 15, art. 138 § 1 pkt. 1, art. 107 § 3, art. 80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2017 poz 1369
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Dybowski Sędziowie: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak Sędzia del. WSA Agnieszka Miernik (spr.) Protokolant st. inspektor sądowy Tomasz Zieliński po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2018 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Ministra Infrastruktury i Budownictwa od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 1154/15 w sprawie ze skargi S. Z. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 30 października 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 1154/15, po rozpatrzeniu skargi S. Z. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z [...] lutego 2015 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wojewody Mazowieckiego z [...] lipca 2014 r. nr [...].
W uzasadnieniu wyroku Sąd podał następujący stan faktyczny i prawny:
Nieruchomość położona w gminie [...], oznaczona jako działka nr [...] o pow. [...] ha, decyzją Wojewody Mazowieckiego z [...] października 2010 r. nr [...], została przeznaczona na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie drogi [...] o parametrach trasy ekspresowej na odcinku: koniec obwodnicy [...] – granica województwa mazowieckiego – etap I.
Wojewoda Mazowiecki decyzją z [...] lipca 2014 r. Nr [...] orzekł o ustaleniu na rzecz S. Z. odszkodowania w wysokości [...] zł za przejęcie z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa ww. nieruchomości.
S. Z. wniosła odwołanie od powyższej decyzji.
Minister Infrastruktury i Rozwoju decyzją z [...] lutego 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody Mazowieckiego z [...] lipca 2014 r. W uzasadnieniu wskazał, że podstawę dla ustalenia odszkodowania za ww. nieruchomość stanowił operat szacunkowy z [...] czerwca 2014 r. Z operatu tego wynika, że działka nr [...] położona jest na wschodnich peryferiach miasta [...], w pobliżu zieleni izolacyjnej i zabudowy jednorodzinnej, oddalona około 1 km od centrum miasta. Stanowi grunt rolny, posiadający dojazd z publicznej drogi asfaltowej. Z analizy operatu wynika, że na dzień wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, nieruchomość oznaczona jako działka nr [...], położona była na obszarze objętym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta [...], zatwierdzonym uchwałą Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] listopada 2000 r. nr [...]. Zgodnie z przepisami ww. studium przedmiotowa działka położona była na obszarze trasy komunikacyjnej – [...]. Dokonując wyceny wywłaszczonej nieruchomości rzeczoznawca majątkowy zastosował podejście porównawcze, metodę porównywania parami przyjmując do porównywania nieruchomości nabywane pod drogi z terenu województwa mazowieckiego z okresu od 2010 r. do dnia wyceny. Wartość nasadzeń roślinnych określono przy zastosowaniu metody odtworzeniowej. Wartość gruntu została ustalona na kwotę [...] zł, w tym wartość nasadzeń roślinnych na kwotę [...] zł. Zdaniem organu analiza sporządzonego operatu szacunkowego nie wykazała istnienia nieprawidłowości, które mogłyby skutkować nieuznaniem tego dowodu. Operat zawiera elementy wymagane przepisami prawa, a jego autor wyczerpująco wyjaśnił przyjętą metodę szacowania nieruchomości oraz szczegółowo scharakteryzował przyjęty rynek transakcyjny.
S. Z. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie od powyższej decyzji. W skardze podniosła, że ustalone odszkodowanie jest rażąco zaniżone w stosunku do rzeczywistej wartości i cen działek o podobnym charakterze położonych w [...]. W szczególności wskazała, że nie uwzględniono utrudnienia dojazdu do działki powstałego w związku z realizacją inwestycji drogowej.
W piśmie procesowym z [...] października 2015 r. wskazała natomiast, że sąsiednia działka o numerze ewidencyjnym [...], wywłaszczona w tym samym trybie, w tym samym czasie, o takich samych parametrach, wyceniona przez tego samego rzeczoznawcę majątkowego, posiada dwukrotnie większą wartość. Świadczy to jej zdaniem, o braku obiektywności w sporządzonej w niniejszej sprawie opinii.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury i Rozwoju wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 30 października 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 1154/15 uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewody Mazowieckiego. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że będący podstawą ustalenia odszkodowania operat szacunkowy z [...] czerwca 2014 r. jest już drugim operatem sporządzonym dla tej samej nieruchomości. Wcześniejszy operat z [...] listopada 2012 r., stanowiący podstawę ustalenia odszkodowania w decyzji Wojewody Mazowieckiego z [...] września 2013 r., określał wartość wywłaszczonej nieruchomości na kwotę [...] zł. Po dokonaniu ponownej wyceny (z uwagi na wytyczne Ministra Infrastruktury i Rozwoju zawarte w decyzji uchylającej ww. decyzję Wojewody Mazowieckiego i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania) rzeczoznawca majątkowy ustalił wartość nieruchomości na kwotę [...] zł. Skarżąca podnosiła tę okoliczność w złożonym w niniejszej sprawie odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, wskazując jednocześnie, że nie rozumie różnicy w wycenie nieruchomości. Odnosząc się do tego zarzutu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, organ wyjaśnił, że art. 139 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a.", ustanawiający zakaz orzekania na niekorzyść strony, ma zastosowanie wyłącznie w postępowaniu odwoławczym. Nie wyjaśnił natomiast skąd wzięła się rozbieżność pomiędzy wartością nieruchomości ustaloną przez tę samą biegłą w operacie z [...] listopada 2012 r. oraz z [...] czerwca 2014 r. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że okoliczność ta jest na tyle istotna, że w operacie z 2014 r. rzeczoznawca wskazała, że ceny są stabilne, co może sugerować, że trend czasowy nie ma znaczenia dla ustalenia wartości nieruchomości. Z tej przyczyny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że w sprawie doszło do naruszenia przez organ drugiej instancji zasady ogólnej postępowania administracyjnego wyrażonej w art. 15 w związku z art. 138 §1 pkt 1, art. 107 § 3 oraz art. 80 K.p.a.
Sąd pierwszej instancji wskazał ponadto na złożoną przez skarżącą przy piśmie z [...] października 2015 r. poświadczoną notarialnie kopię pierwszej strony operatu szacunkowego sporządzonego dla nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością, za którą ustalono odszkodowanie w niniejszej sprawie. Podniósł, że treść tego dokumentu może mieć istotne znaczenie dla oceny i rozstrzygnięcia kwestii prawidłowości wyceny dokonanej dla potrzeb przedmiotowej sprawy. Dokument ten wskazuje bowiem, że wartość działki nr [...], bezpośrednio sąsiadującej z działką nr [...], o powierzchni większej jedynie o 20 m2, została wyceniona przez tego samego rzeczoznawcę na kwotę [...] zł, a zatem przynajmniej dwukrotnie wyższą niż wartość przedmiotowej nieruchomości. Wobec czego Sąd pierwszej instancji powziął wątpliwości co, do prawidłowości dokumentu, w oparciu o który ustalono odszkodowanie.
Z tych wszystkich względów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja Wojewody Mazowieckiego wydane zostały z naruszeniem art. 7, art. 75 §1, art. 77 §1, art. 80 w zw. z art. 76 oraz art. 80 K.p.a., wobec czego musiały zostać wyeliminowane z obrotu prawnego. W wytycznych dla organu Sąd wskazał, że ponownie prowadząc postępowanie należy ustalić czy sporządzony w dniu [...] czerwca 2017 r. operat szacunkowy zachował swoją aktualność oraz wyjaśnić przyczyny rozbieżności w określeniu wartości nieruchomości sąsiadujących ze sobą.
Minister Infrastruktury i Budownictwa, reprezentowany przez radcę prawnego M. W., wniósł od powyższego wyroku skargę kasacyjną, zaskarżając go w całości. W skardze zarzucił, na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; obecnie Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a", naruszenie:
- art. 145 § 1 pkt 1 lit c P.p.s.a. poprzez błędne zarzucenie organowi naruszenia art. 15 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 i art. 107 § 3 oraz art. 7, art. 75, art. 77 i art. 80 K.p.a. polegające na nieustosunkowaniu się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do wszystkich zarzutów odwołania;
- art. 133 § 1 P.p.s.a poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że poświadczona notarialnie kserokopia jedynie pierwszej strony operatu szacunkowego, sporządzonego w innym okresie dla innej nieruchomości, może stanowić materiał dowodowy w sprawie sądowej, a w konsekwencji błędne ustalenie, że pomimo braku wiedzy o tym dokumencie organ dopuścił się naruszenia art. 7, art. 77 §1 i art. 80 K.p.a. w sytuacji, gdy cały materiał dowodowy niezbędny do wydania decyzji został przez organ odwoławczy zgromadzony i rozpatrzony.
Ponadto zaskarżył rozstrzygnięcie dotyczące kosztów postępowania, tj. naruszenie przez Sąd Wojewódzki:
- §1 pkt 1 w związku z § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 221, poz. 2193 ze zm.), powoływanego dalej jako "rozporządzenie", poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że postępowania dotyczące ustalenia odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości na cle publiczny stanowią sprawy o należność w rozumieniu § 1 ww. rozporządzenia, podczas gdy prawidłowa wykładnia uwzględniająca zasadę równości zagwarantowaną w Konstytucji RP prowadzić powinna do przyjęcia, że sprawy te stanowią postępowania dotyczące postępowań z zakresu nieruchomości § 2 ust. 3 pkt 5;
- art. 200 P.p.s.a w związku z § 1 rozporządzenia, poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym ustaleniu kwoty 831,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego na skutek niewłaściwego ustalenia przez Sąd wpisu stosunkowego od skargi na decyzję;
- art. 141 § 4 P.p.s.a. w związku z art. 166 P.p.s.a. poprzez brak uzasadnienia wysokości kwoty 834,00 zł zasądzonej tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania i zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej organ podniósł, że analiza zaskarżonego wyroku pozwala stwierdzić, że prawidłowo przeprowadził on postępowanie wyjaśniające w sprawie, a jedynym w tym zakresie zarzutem, jest brak przeprowadzenia dowodu na okoliczność wartości nieruchomości sąsiedniej, która nie jest przedmiotem niniejszej sprawy. Ponadto wskazana przez Sąd rozbieżność pomiędzy wartością nieruchomości określonej w uprzednio sporządzonym w sprawie operacie szacunkowym a wartością nieruchomości wynikająca z aktualnego operatu szacunkowego wynosi zaledwie [...] zł. Rozbieżność ta, zdaniem organu – biorąc pod uwagę blisko dwuletni okres dzielący oba operaty – nie istnieje.
Odnośnie do zarzutów dotyczących zasądzonych w zaskarżonym wyroku kosztów podniósł, że postępowania dotyczące ustalenia odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości, na cel publiczny nie stanową spraw o należność pieniężną w rozumieniu § 1 rozporządzenia, lecz sprawy dotyczące postępowań z zakresu nieruchomości § 2 ust. 3 pkt 5. Należny wpis sądowy wynosił zatem [...] zł. Konsekwencją natomiast błędnie przyjętej podstawy wpisu jest niewłaściwe jego pobranie i zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kwoty [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
S. Z. w piśmie z [...] lutego 2016 r. odpowiadając na skargę kasacyjną wniosła o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie zachodzą okoliczności skutkujące nieważnością postępowania, określone w art. 183 § 2 wskazanej ustawy, należy zatem ograniczyć się do zarzutów wskazanych w podstawie skargi kasacyjnej. Związanie granicami skargi kasacyjnej oznacza natomiast związanie wskazanymi w niej podstawami zaskarżenia oraz wnioskiem.
Skarga nie została uwzględniona.
Nie jest zasadny zarzut naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 145 §1 pkt 1 lit c P.p.s.a. poprzez błędne zarzucenie organowi administracyjnemu naruszenia art. 107 § 3 i art. 80 K.p.a. polegającego na nieustosunkowaniu się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do wszystkich zarzutów odwołania. Z uzasadnienia decyzji wynika bowiem, że organ odwoławczy nie odniósł się do podnoszonych przez skarżącą w odwołaniu wątpliwości. Organ zresztą – jak wynika z uzasadnienia skargi kasacyjnej - nie zaprzecza temu, że nie wyjaśnił w uzasadnieniu decyzji powodów ustalenia odszkodowania w operacie szacunkowym z [...] czerwca 2014 r., który stał się podstawą zaskarżonego rozstrzygnięcia, w kwocie niższej niż we wcześniej sporządzonym operacie szacunkowym z [...] listopada 2012 r. dotyczącym tej samej nieruchomości skarżącej. W kwestii tej organ wyjaśnił jedynie, że art. 139 K.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się (...), ma zastosowanie wyłącznie w trybie postępowania odwoławczego a nie w razie wydawania decyzji przez organ pierwszej instancji. Organ w uzasadnieniu tego zarzutu w skardze kasacyjnej wskazał, że rozbieżność w kwotach w zasadzie nie istnieje, gdyż różnica ta wynosi zaledwie [...] zł, co daje około [...] zł/m2. Z uwagi zaś na dwuletni okres dzielący oba operaty szacunkowe kwoty te należy traktować jako tożsame. Poza tym organ uznał, że w ramach swobodnej oceny dowodów okoliczność ta nie miała wpływu na wynik sprawy. Wyjaśnień choćby takich, jakie znalazły się w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, zabrakło w uzasadnieniu decyzji. Oznacza to, że organ nie ocenił okoliczności sprawy na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgodnie z art. 7 i art. 80 K.p.a. W tej sytuacji zasadnie Sąd Wojewódzki zarzucił organowi brak szczegółowego ustosunkowania się w uzasadnieniu decyzji do argumentów skarżącej, podkreślając że nie może to być utożsamiane z obowiązkiem ich uwzględnienia.
Rację należy przyznać skarżącemu kasacyjnie, że organ nie naruszył art. 15 w związku z art. 138 §1 pkt 1, art. 75 i art. 77 K.p.a. Organowi bowiem nie przedstawiono na tym etapie postępowania administracyjnego wyciągu z operatu szacunkowego sporządzonego [...] marca 2015 r. i dotyczącego sąsiedniej działki nr [...] w obrębie [...]. Tym samym organ nie mógł dopuścić tego dowodu zgodnie z art. 75 K.p.a i nie można zarzucić mu, że nie zebrał i nie rozpatrzył całego materiału dowodowego zgodnie z art. 77 § 1 K.p.a.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 133 § 1 P.p.s.a. wskazać trzeba, że obowiązek wydania wyroku na podstawie akt sprawy oznacza jedynie zakaz wyjścia poza materiał dowodowy znajdujący się w aktach sprawy. W ramach zarzutu art. 133 § 1 P.p.s.a. nie można skutecznie kwestionować dokonanej przez sąd oceny zaskarżonego aktu oraz innych dokumentów, o ile dokumenty te znajdują się w materiale zgromadzonym w aktach sprawy. Z przepisu tego wynika więc jedynie nakaz wyprowadzania oceny prawnej z faktów i dowodów znajdujących odzwierciedlenie w aktach sprawy.
W rozpoznawanej sprawie Sąd włączył do akt sprawy poświadczone notarialnie kserokopię wyciągu z operatu szacunkowego określającego oszacowaną wartość działki nr [...] z obrębu [...],[...] oraz decyzję Wojewody Mazowieckiego z [...] czerwca 2015 r. nr [...] o ustalenia odszkodowania za powyższą działkę, a także załącznik graficzny obrazujący położenie działek nr [...] i nr [...].
Podnoszona w skardze kasacyjnej w ramach zarzutu naruszenia art. 133 § 1 P.p.s.a. błędna ocena materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w tym kwestionowanie znaczenia dla niniejszej sprawy wyceny działki sąsiedniej, nie może zatem odnieść zamierzonego skutku. Sąd administracyjny nie dokonuje ustaleń faktycznych w zakresie objętym sprawą administracyjną, lecz kontroluje legalność zaskarżonego aktu z punktu widzenia przestrzegania przez organ administracji orzekający w sprawie, wiążących go, w zakresie dotyczącym dokonywania ustaleń faktycznych, reguł proceduralnych; orzeka na podstawie akt sprawy, rozpatrując ją na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydania zaskarżonego aktu. Naruszenie zasady określonej w art. 133 § 1 P.p.s.a., może stanowić, w ramach art. 174 pkt 2 P.p.s.a., usprawiedliwioną podstawę kasacyjną, jeżeli polega w szczególności na: oddaleniu skargi, mimo niekompletnych akt sprawy; pominięciu istotnej części tych akt; przeprowadzeniu postępowania dowodowego z naruszeniem przesłanek wskazanych w art. 106 § 3 P.p.s.a. i oparciu orzeczenia na własnych ustaleniach Sądu, tzn. dowodach lub faktach nieznajdujących odzwierciedlenia w aktach sprawy, o ile nie znajduje to umocowania w art. 106 § 3 P.p.s.a. (por. wyrok NSA z 24 maja 2017 r. sygn. akt I OSK 2232/15). Takie zarzuty zaś nie zostały w skardze kasacyjnej postawione.
Zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące kosztów postępowania, a skupiające się na błędnym ustaleniu wpisu sądowego od skargi S. Z. na decyzję w przedmiocie ustalenie odszkodowania i co za tym idzie błędnym ustaleniu kwoty [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, również pozostają bezzasadne. Kwestię sporną stanowi to, czy w sprawie niniejszej powinien być pobrany wpis stały, czy stosunkowy – tak jak w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna. Skarżący kasacyjnie pomija to, że w sprawie zostało wydane postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 czerwca 2015 r. sygn. akt I OZ 565/15 oddalające zażalenie S. Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 kwietnia 2015 r. wzywające pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł. Wysokość wpisu ustalono stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 2193 ze zm.). Naczelny Sad Administracyjny w postanowieniu uznał, że prawidłowo Przewodniczący przyjął, że należnym wpisem od skargi na decyzję w przedmiocie ustalenia odszkodowania jest wpis stosunkowy. To bowiem charakter sprawy, w której wniesiono skargę, a ściślej to, czy przedmiot skargi wiąże się bezpośrednio z określonymi świadczeniami pieniężnymi, będzie przesądzał o tym, jaki rodzaj wpisu strona będzie zobowiązana uiścić. Skarga wniesiona w sprawie, w której organ administracji orzekł w oddzielnej decyzji o ustaleniu i przyznaniu określonej kwoty odszkodowania, objęta jest wpisem stosunkowym, gdyż przedmiotem zaskarżenia w rozumieniu przepisów art. 215 § 1, art. 216 i art. 231 P.p.s.a jest należność pieniężna. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał ponadto, że wprawdzie w uchwale siedmiu sędziów z dnia z 20 maja 2010 r. sygn. akt I OPS 14/09 uznano, że w sprawie ze skargi na decyzję administracyjną o wywłaszczeniu nieruchomości i ustaleniu wysokości odszkodowania pobiera się wpis stały określony w § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, także wówczas, gdy skarżący kwestionuje tylko wysokość ustalonego odszkodowania, jednak wspomniana uchwała w niniejszym przypadku nie znajduje zastosowania. Przedmiotem zaskarżonej decyzji było bowiem jedynie ustalenie i wypłata odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Określając rodzaj wpisu sądowego nie można zatem utożsamiać spraw, w których przedmiotem zaskarżenia, tak jak w niniejszej sprawie, jest decyzja ustalająca odszkodowanie ze sprawami, których skargi dotyczą decyzji zawierających orzeczenie o wywłaszczeniu oraz ustaleniu odszkodowania jako obligatoryjnym elemencie decyzji o wywłaszczeniu.
Z tej przyczyny nie są zasadne zarzuty naruszenia §1 pkt 1 w związku z § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 200 P.p.s.a w związku z § 1 tego rozporządzenia.
Zgodzić się trzeba ze skarżącym kasacyjnie organem, że Sąd Wojewódzki nie wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku jakie koszty składają się na kwotę [...] zł zasądzoną na rzecz skarżącej od organu tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przepis art. 141 § 4 P.p.s.a. jest przepisem proceduralnym, regulującym wymogi uzasadnienia. W ramach rozpatrywania zarzutu naruszenia tego przepisu Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany jest jednak jedynie do kontroli zgodności uzasadnienia zaskarżonego wyroku z wymogami wynikającymi z powyższej normy prawnej. Wadliwość uzasadnienia orzeczenia może stanowić przedmiot skutecznego zarzutu kasacyjnego z art. 141 § 4 P.p.s.a. w sytuacji, gdy sporządzone jest ono w taki sposób, że niemożliwa jest kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku. W rozpoznawanej sprawie zaś nietrudno jest wywieść, że na kwotę zasądzonych kosztów sądowych złożyła się kwota wpisu sądowego od skargi - [...] zł i kwota [...] zł stanowiąca koszt dojazdu na rozprawę sądową (protokół rozprawy z [...] października 2015 r., k – 54 akt sadowych). A zatem brak szczegółowego odniesienia się przez Sąd Wojewódzki do kwestii kosztów nie rzutuje na wynik sprawy.
Z powyższych przyczyn orzeczono na podstawie art. 184 P.p.s.a. o oddaleniu skargi kasacyjnej.