I OSK 641/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA uchylił wyrok WSA w części dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie opłaty adiacenckiej, uznając, że termin 3 lat dotyczy wydania decyzji przez organ pierwszej instancji, a nie jej ostateczności.
Sprawa dotyczyła opłaty adiacenckiej, gdzie WSA umorzył postępowanie administracyjne, uznając, że minął 3-letni termin na wydanie decyzji. NSA uchylił to postanowienie, interpretując art. 145 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Sąd uznał, że termin ten dotyczy wydania decyzji przez organ pierwszej instancji, a nie jej ostateczności, co oznacza, że postępowanie mogło być kontynuowane.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który umorzył postępowanie w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej. Skarga kasacyjna zarzucała naruszenie art. 145 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez błędne przyjęcie, że organ traci kompetencje do ponownego wydania rozstrzygnięcia po upływie 3-letniego terminu na wydanie decyzji. NSA przychylił się do skargi kasacyjnej, wskazując, że zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów z 27 lipca 2009 r. (sygn. akt I OPS 4/09), 3-letni termin dotyczy wydania decyzji przez organ pierwszej instancji, a nie jej ostateczności. Ponieważ decyzja organu pierwszej instancji została wydana w terminie, WSA błędnie umorzył postępowanie. NSA uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej umorzenia i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Termin 3-letni dotyczy wydania decyzji przez organ pierwszej instancji, a nie jej ostateczności.
Uzasadnienie
NSA powołując się na uchwałę I OPS 4/09 wyjaśnił, że termin ten odnosi się do momentu wydania decyzji przez organ pierwszej instancji, niezależnie od tego, czy stanie się ona ostateczna w tym terminie. Organ odwoławczy nie jest ograniczony tym terminem w sposobie rozstrzygnięcia odwołania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (4)
Główne
u.g.n. art. 145 § ust. 2
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
Termin 3 lat od dnia stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do infrastruktury technicznej dotyczy wydania decyzji przez organ pierwszej instancji, a nie jej ostateczności.
Pomocnicze
u.g.n. art. 146 § ust. 2
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
Ustawa o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz niektórych innych ustaw art. 4 § ust. 3
Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe w zakresie terminów.
k.p.a. art. 138 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Interpretacja art. 145 ust. 2 u.g.n. zgodnie z którą 3-letni termin dotyczy wydania decyzji przez organ pierwszej instancji, a nie jej ostateczności.
Odrzucone argumenty
Argument WSA, że upływ 3-letniego terminu powoduje utratę kompetencji do wydania rozstrzygnięcia.
Godne uwagi sformułowania
Trzyletni termin, o którym mowa w art. 145 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (...) dotyczy rozstrzygnięcia przez organ pierwszej instancji o ustaleniu opłaty adiacenckiej. upływ tego terminu należy wiązać z wydaniem decyzji przez organ administracji orzekający w pierwszej instancji niezależnie od tego, czy decyzja ta stanie się w tym terminie ostateczna, czy też stanie się ostateczna dopiero po upływie tego terminu na skutek np. wniesienia odwołania i rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy.
Skład orzekający
Marian Wolanin
przewodniczący-sprawozdawca
Małgorzata Borowiec
członek
Krzysztof Dziedzic
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja terminu do wydania decyzji o opłacie adiacenckiej przez organ pierwszej instancji."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego obowiązującego przed zmianami wprowadzonymi ustawą z dnia 20 lipca 2017 r. oraz spraw wszczętych przed wejściem w życie tej ustawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawnego opłat adiacenckich, jakim jest interpretacja terminów, co jest kluczowe dla praktyków prawa nieruchomości i administracyjnego.
“Kiedy upływa termin na opłatę adiacencką? NSA wyjaśnia kluczową kwestię dla właścicieli nieruchomości.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OSK 641/18 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2019-11-29 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2018-02-21 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Krzysztof Dziedzic Małgorzata Borowiec Marian Wolanin /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane II SA/Gl 653/17 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2017-10-20 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono zaskarżony wyrok w części i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny Powołane przepisy Dz.U. 2016 poz 2147 art. 145 ust. 2, art. 146 ust. 2 Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn. Dz.U. 2017 poz 1509 art. 1 pkt 21, art. 4 ust, 3 Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz niektórych innych ustaw. Dz.U. 2018 poz 2096 art. 138 § 2 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marian Wolanin (spr.) sędzia NSA Małgorzata Borowiec sędzia del. WSA Krzysztof Dziedzic Protokolant sekretarz sądowy Anna Stachnik po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2019 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 października 2017 r. sygn. akt II SA/Gl 653/17 w sprawie ze skargi B. S. i S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej uchyla zaskarżony wyrok w pkt 2 i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. Uzasadnienie Zaskarżonym wyrokiem z 20 października 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 653/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, po rozpoznaniu skargi B. S. i S. S.: w pkt 1 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] maja 2017 r., Nr [...] i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Z. z [...] grudnia 2016 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej; w pkt 2 umorzył postępowanie administracyjne. W skardze kasacyjnej od powołanego wyroku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. zaskarżyło pkt 2 tego wyroku zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 145 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2016 r. poz. 2147, ze zm.), przez nieprawidłowe przyjęcie, że wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji ustalającej wysokość opłaty adiacenckiej, jeżeli upłynął już 3-letni termin do jej wydania, powoduje, że organ traci kompetencje do ponownego wydania rozstrzygnięcia ustalającego opłatę. W związku ze zgłoszonym zarzutem wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w części określonej w pkt 2 - rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania administracyjnego - i oddalenie skargi w tym zakresie, względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w części określonej w pkt 2 i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawiono szeroką argumentację mającą przemawiać za jej uwzględnieniem. W odpowiedzi na skargę kasacyjną B. S. i S. S. przestawili argumenty mające przemawiać za niezasadnością zarzutu kasacyjnego i wnieśli o oddalenie skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Ustawą z dnia 20 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 1509) nadano nowe brzmienie zdaniu pierwszemu art. 145 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, z którego wynika, że wszczęcie postępowania w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej może nastąpić w terminie do 3 lat od dnia stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej albo od dnia stworzenia warunków do korzystania z wybudowanej drogi, jeżeli w dniu stworzenia tych warunków obowiązywała uchwała rady gminy, o której mowa w art. 146 ust. 2. Z art. 4 ust. 3 powołanej ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. wynika jednak, że do postępowań, o których mowa w art. 98a ust. 1 i art. 145 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 [tj. ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami], wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy [tj. przed [...] sierpnia 2017 r. – co wynika z art. 10 pkt 2 powołanej ustawy z dnia 20 lipca 2017 r.], w zakresie terminów oraz poziomu cen nieruchomości uwzględnianych w procesie wyceny nieruchomości na potrzeby ustalenia opłaty adiacenckiej, stosuje się przepisy dotychczasowe. Znowelizowany przepis art. 145 ust. 2 nie ma więc zastosowania w niniejszej sprawie, bowiem postępowanie administracyjne zostało wszczęte przed [...] sierpnia 2017 r. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem sporu nie jest jednak kwestia daty wszczęcia postępowania o ustalenie opłaty adiacenckiej gdyż ta okoliczność jest bezsporna. Zastosowanie w sprawie znajduje zatem art. 145 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy o gospodarce nieruchomościami o treści obowiązującej do [...] sierpnia 2017 r., który stanowił, że wydanie decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej może nastąpić w terminie do 3 lat od dnia stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej albo od dnia stworzenia warunków do korzystania z wybudowanej drogi, jeżeli w dniu stworzenia tych warunków obowiązywała uchwała rady gminy, o której mowa w art. 146 ust. 2. Spór dotyczy rozumienia treści cytowanego wyżej art. 145 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy o gospodarce nieruchomościami w zakresie pojęcia: "wydanie decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej może nastąpić w terminie do 3 lat". Wykładnia tego pojęcia budziła w przeszłości wątpliwości prawne, dlatego w uchwale składu siedmiu sędziów z 27 lipca 2009 r., sygn. akt I OPS 4/09, Naczelny Sąd administracyjny wyjaśnił, że: "Trzyletni termin, o którym mowa w art. 145 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.), dotyczy rozstrzygnięcia przez organ pierwszej instancji o ustaleniu opłaty adiacenckiej." Z cytowanej treści sentencji uchwały nie wynika, aby zachowanie ustawowo określonego terminu trzech lat dotyczyło wydania decyzji ostatecznej. Wręcz przeciwnie, w uzasadnieniu tej uchwały wskazano, że upływ tego terminu należy wiązać z wydaniem decyzji przez organ administracji orzekający w pierwszej instancji niezależnie od tego, czy decyzja ta stanie się w tym terminie ostateczna, czy też stanie się ostateczna dopiero po upływie tego terminu na skutek np. wniesienia odwołania i rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy. Z powyższego wynika, że decyzją określoną w art. 145 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy o gospodarce nieruchomościami (o treści obowiązującej przed [...] sierpnia 2017 r.) jest decyzja organu pierwszej instancji niezależnie od tego, czy decyzja ta, w wyznaczonym przez ustawodawcę terminie trzech lat, stała się ostateczna i niezależnie od tego, czy to ta decyzja stała się ostateczna. W omawianym art. 145 ust. 2 ustawodawca wyznaczył bowiem termin na wydanie decyzji przez organ pierwszej instancji nieokreślając, czy decyzja ta stanie się w tym terminie ostateczna, czy też decyzją ostateczną w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej będzie dopiero decyzja organu odwoławczego. Omawiany termin nie dotyczy więc wydania decyzji przez organ odwoławczy, który przy rozpatrywaniu odwołania - w zależności od dokonanych ustaleń i ocen - może wydać każde z rozstrzygnięć określonych w art. 138 kpa, w tym rozstrzygnięcie o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia, co spowoduje konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ pierwszej instancji i wydania kolejnej decyzji. Treść omawianego przepisu nie wskazuje, aby organ odwoławczy był ograniczony w sposobie rozstrzygnięcia odwołania ze skutkiem niedopuszczalności ponownego rozpatrywania sprawy przez organ pierwszej instancji. W art. 145 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy o gospodarce nieruchomościami (o treści obowiązującej przed [...] sierpnia 2017 r.) ustawodawca określił zatem jedynie okoliczność faktyczną wydania decyzji przez organ pierwszej instancji, nieprecyzując skutków prawnych określonego w tym przepisie terminu dla dopuszczalności wydania decyzji przez organ odwoławczy. W niniejszej sprawie decyzja Prezydenta Miasta Z. z [...] grudnia 2016 r., będąca decyzją organu pierwszej instancji, wydana została przed upływem terminu trzech lat określonego w art. 145 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy o gospodarce nieruchomościami - o treści obowiązującej przed [...] sierpnia 2017 r. Z akt sprawy wynika bowiem – co nie jest kwestionowane – że stworzenie warunków do podłączenia przedmiotowej nieruchomości do sieci kanalizacji sanitarnej nastąpiło [...] stycznia 2014 r. W ten sposób został spełniony ustawowy warunek dopuszczalności wydania tej decyzji w wyznaczonym przez ustawodawcę terminie, dlatego Sąd pierwszej instancji błędnie uznał, że postępowanie administracyjne o ustalenie opłaty adiacenckiej w niniejszej sprawie należało umorzyć, jako bezprzedmiotowe. Postępowanie to mogło się bowiem toczyć, skoro określony przez ustawodawcę warunek samego wydania decyzji przez organ pierwszej instancji w terminie trzech lat od dnia stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej został spełniony, a następnie organ odwoławczy mógłby skorzystać ze swojego ustawowego uprawnienia do wydania decyzji na podstawie art. 138 § 2 kpa. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.) – dalej ppsa, uchylił pkt 2 zaskarżonego wyroku i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI