I OSK 608/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił skargę kasacyjną SKO, potwierdzając, że następcy prawni użytkowników wieczystych z 26 maja 1990 r. mogą nabyć prawo własności nieruchomości, nawet jeśli sami użytkownicy zmarli przed wejściem w życie ustawy.
Sprawa dotyczyła możliwości nabycia prawa własności nieruchomości przez następców prawnych użytkowników wieczystych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło stwierdzenia nieodpłatnego nabycia prawa własności, argumentując, że osoba A. P. nie była współużytkownikiem wieczystym w wymaganych datach. WSA uchylił tę decyzję, uznając, że następca prawny użytkownika wieczystego z 26 maja 1990 r. może nabyć prawo własności. NSA oddalił skargę kasacyjną SKO, potwierdzając, że prawo do przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności podlega dziedziczeniu i następcy prawni mogą skorzystać z tego uprawnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która odmawiała stwierdzenia nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości przez użytkowników wieczystych. Spór dotyczył interpretacji art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości. Organ administracji uznał, że A. P. nie legitymowała się prawem współużytkowania wieczystego w dniu 26 maja 1990 r., gdyż stała się współużytkownikiem po zmarłym ojcu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało tę decyzję, podkreślając wymóg tożsamości użytkownika wieczystego w dniu 26 maja 1990 r. oraz w dniu wejścia w życie ustawy. WSA uznał, że następca prawny użytkownika wieczystego z 26 maja 1990 r. (który zmarł przed wejściem w życie ustawy) może ubiegać się o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, nawet jeśli nabył je po tej dacie. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną SKO, uznał, że wykładnia celowościowa art. 1 ust. 2 ustawy pozwala na skorzystanie z tego uprawnienia przez następców prawnych, którzy łącznie z poprzednikami prawnymi byli użytkownikami wieczystymi w okresie od 26 maja 1990 r. do 24 października 2001 r. Sąd podkreślił, że prawo do przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności jest prawem majątkowym podlegającym dziedziczeniu. NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając wyrok WSA za zgodny z prawem, mimo częściowo błędnego uzasadnienia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, następca prawny może skorzystać z uprawnienia do nabycia prawa własności, jeśli łącznie z poprzednikiem prawnym był użytkownikiem wieczystym nieruchomości w okresie od 26 maja 1990 r. do 24 października 2001 r.
Uzasadnienie
Prawo do przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności jest prawem majątkowym podlegającym dziedziczeniu. Wykładnia celowościowa art. 1 ust. 2 ustawy pozwala na objęcie tym uprawnieniem następców prawnych, którzy kontynuowali użytkowanie wieczyste.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (4)
Główne
u.n.p.w.n. art. 1 § ust. 1 i 2
Ustawa z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości
Prawo do nabycia własności przysługuje osobom fizycznym będącym użytkownikami wieczystymi w określonych datach (26.05.1990 r. i 24.10.2001 r.) oraz ich następcom prawnym, którzy łącznie z poprzednikami spełniali te kryteria.
Pomocnicze
u.k.u.r. art. 15
Ustawa z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego
Nowelizacja wprowadzająca zmianę w art. 1 ust. 1 ustawy o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości.
k.c. art. 922 § § 1
Kodeks cywilny
Przepis dotyczący dziedziczenia praw i obowiązków majątkowych, w tym prawa do przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności.
p.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna do oddalenia skargi kasacyjnej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Następcy prawni użytkowników wieczystych z 26 maja 1990 r. mogą nabyć prawo własności nieruchomości, nawet jeśli sami użytkownicy zmarli przed wejściem w życie ustawy z 2001 r., pod warunkiem, że łącznie z poprzednikami prawnymi byli użytkownikami wieczystymi w okresie od 26 maja 1990 r. do 24 października 2001 r. Prawo do przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności jest prawem majątkowym podlegającym dziedziczeniu. Zmiana ustawy w 2003 r. nie wpływa na prawo nabyte z mocy prawa na podstawie przepisów obowiązujących wcześniej.
Odrzucone argumenty
Wymóg tożsamości użytkownika wieczystego w dniu 26 maja 1990 r. oraz w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. jest bezwzględny i nie obejmuje następców prawnych, którzy nabyli prawo po tej dacie. Brak podstaw prawnych do nieodpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności z uwagi na zmiany w ustawie.
Godne uwagi sformułowania
Biorąc te kryteria pod uwagę i stosując wykładnię celowościową art.1 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. należy stwierdzić, że z omawianego uprawnienia mogą skorzystać następcy prawni osób wymienionych w art. 1 ust.1 tej ustawy, którzy sami lub łącznie z poprzednikami prawnymi byli użytkownikami wieczystymi nieruchomości w okresie od 26 maja 1990 r. do 24 października 2001 r. Prawo do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności jest niewątpliwie prawem podmiotowym majątkowym, podlega zatem dziedziczeniu ( art. 922§ 1 k.c.). Przyjęcie poglądu, że regulacja zawarta w art. 1 ust. 2 omawianej ustawy dotyczy tylko następców prawnych, którzy nabyli prawo użytkowania wieczystego po dniu 24 października 2001 r. byłaby regulacją zbędną. Taka sytuacja nie mogłaby wystąpić, biorąc pod uwagę obowiązującą w legislacji zasadę racjonalnego ustawodawcy.
Skład orzekający
Wojciech Chróścielewski
przewodniczący
Janina Antosiewicz
członek
Mirosława Włodarczak - Siuda
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących nabycia prawa własności nieruchomości przez użytkowników wieczystych i ich następców prawnych, zwłaszcza w kontekście dziedziczenia uprawnień."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu prawnego związanego z ustawą z 2001 r. i jej nowelizacjami. Interpretacja może być stosowana do podobnych stanów faktycznych sprzed daty wejścia w życie ustawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia prawnego związanego z prawami do nieruchomości i dziedziczeniem, co jest istotne dla wielu właścicieli i spadkobierców.
“Czy po śmierci rodzica odziedziczysz prawo do własności mieszkania?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OSK 608/06 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2007-03-02 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-04-24 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Janina Antosiewicz Mirosława Włodarczak - Siuda /sprawozdawca/ Wojciech Chróścielewski /przewodniczący/ Symbol z opisem 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności Hasła tematyczne Gospodarka gruntami Sygn. powiązane II SA/Gd 276/04 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2006-02-22 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę kasacyjną Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 184 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA: Wojciech Chróścielewski Sędziowie NSA Janina Antosiewicz Mirosława Włodarczak – Siuda (spr.) Protokolant Kamil Wertyński po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2007 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 lutego 2006 r. sygn. akt II SA/Gd 276/04 w sprawie ze skarg E. i E. Ł., A. P. oraz W. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nabycia prawa własności nieruchomości gruntowej oddala skargę kasacyjną Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 22 lutego 2006 r., sygn. II SA/Gd 276/04 po rozpoznaniu sprawy ze skarg E. i E. Ł., A. P. oraz W. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nabycia prawa własności nieruchomości. W uzasadnieniu wyroku przedstawiona następujący stan sprawy i ocenę prawną: Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] na podstawie art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 2001 o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości odmówił stwierdzenia nieodpłatnego nabycia przez użytkowników wieczystych tj. E. i E. Ł. udziału 43/100 części, związanego z własnością lokalu nr 2, objętego księgą wieczystą KW Nr 27298, W. P. i A. P. po ½ części z udziału 57/100 części nieruchomości, związanego z własnością lokalu nr 1, objętego księgą wieczystą KW 27297- prawa własności nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], a stanowiącej działkę nr 728, o pow. 635 m2, dla której to nieruchomości prowadzona jest księga wieczysta KW Nr 27296. Organ stwierdził, że A. P. nie legitymowała się prawem współużytkowania wieczystego nieruchomości w dniu 26 maja 1990 r., gdyż stała się współużytkownikiem wieczystym po zmarłym w dniu 27 lipca 1999 r. ojcu Z. S. P.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. po rozpatrzeniu odwołania E. i E. Ł. oraz W. i A. P. utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] podzielając w całości faktyczne i prawne podstawy jej rozstrzygnięcia. Kolegium zaakcentowało okoliczność, że musi być tożsamość osób, które zarówno w dniu 26 maja 1990 r. jak i w dniu 24 października 2001 r. były współużytkownikami wieczystymi przedmiotowej nieruchomości.. W skardze do Sądu współużytkownicy wieczyści podnieśli, że A. P. od chwili nabycia przedmiotowej nieruchomości zamieszkiwała wraz ze swoim ojcem i pozostałymi użytkownikami, a zatem była współużytkownikiem nieruchomości w obu tych datach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał skargę za uzasadnioną, gdyż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Sąd stwierdził, że z obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji art. 1 ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 2001 o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości wynika, że brak było podstaw prawnych do nieodpłatnego przekształcenia dotychczasowego prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości . Było to konsekwencją zmiany wprowadzonej do ustawy w dniu 16 lipca 2003 r. art.15 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego ( Dz.U. Nr 64 poz. 592) W przepisie art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 2001r., po dokonanej poprawce pominięto słowa " nieodpłatnie". Z przepisu art. 1 ust. 2 tej ustawy wynika, że uprawnienie do przekształcenia dotychczasowego prawa użytkowania wieczystego lub współużytkowania wieczystego dotyczy również osób fizycznych będących następcami prawnymi osób, o których mowa w ust.1. Skoro A. P. jest następcą prawnym jednego za współużytkowników wieczystych tej nieruchomości w dniu 26 maja 2990 r., to jako spadkobierczyni ojca przysługiwało jej prawo ubiegania się o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. W obowiązującym wówczas stanie prawnym przekształcenie to mogło nastąpić tylko odpłatnie. Od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę kasacyjną wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zarzucając naruszenie prawa materialnego, przepisu art. 1 ust.1 w zw. z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że zawarte w art. 1 ust. 1 określenie podmiotu uprawnionego do nabycia prawa własności użytkowanej wieczyście nieruchomości jako osoby fizycznej będącej w dniu 26 maja 1990 r. oraz w dniu wejścia w życie ustawy użytkownikiem wieczystym nieruchomości nie zawiera wymogu tożsamości użytkownika wieczystego w obu tych datach. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że przepis art. 1 ust. 1 ustawy o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości był jasny i do jego interpretacji wystarczyła wykładnia gramatyczna. W sposób jednoznaczny i bezsporny określał krąg podmiotów uprawnionych do nabycia w trybie ustawy z 2001 r. prawa własności użytkowanej wieczyście nieruchomości. Określenie zakresu czasowego poprzez wskazanie dwóch lat dziennych ( wyraźnie określonej- 26 maja 1990 r. i dookreślonej poprzez dzień wejścia w życie ustawy, czyli 24 października 2001 r.) i połączenie ich spójnikiem " oraz " jednoznacznie wskazuje, że chodzi o użytkownika wieczystego, któremu prawo to przysługiwało zarówno w dniu 26 maja 1990 r. jak i w dniu 24 października 2001 r. W konsekwencji, wskazanym w ust. 2 tego przepisu następcą prawnym osoby, o której mowa w ust. 1 mogła być tylko ta osoba, która nabyła prawo użytkowania wieczystego po dniu 24 października 2001 r., od osób które spełniały przesłanki do nabycia prawa własności w trybie art. 1 ust.1 ustawy. Dodatkowo w skardze kasacyjnej podniesiono, że obowiązujące w dacie wydania obu decyzji przepisy ustawy o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości oraz rozporządzenia Ministra Skarbu z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie szczegółowego trybu wydawania decyzji o nabyciu przez użytkowników lub współużytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości nie zawierały ani podstawy prawnej ani zasad ustalania odpłatności. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o uchylenie zaskarżonego wyroku i merytoryczne rozpoznanie skargi poprzez jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Ustawa z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości ( Dz.U. Nr 113, poz. 1209 z późn. zm.) wprowadziła możliwość nabycia nieodpłatnego przez użytkowników wieczystych będącymi osobami fizycznymi prawa własności nieruchomości. Początkowo dotyczyło to tylko użytkowników wieczystych określonych rodzajowo nieruchomości położonych na obszarach Państwa Polskiego objętych działaniem dekretu z dnia 6 września 1951 r. o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych gospodarstw chłopskich na terenie Ziem Odzyskanych ( Dz.U. Nr 46 poz. 340 z późn. zm.), i to pod warunkiem złożenia wniosku w ściśle zakreślonym terminie ( art. 1 ust. 1 ustawy). Następnie w wyniku dokonanych w roku 2002 i 2003 nowelizacji ustawy, objęła ona swoim zasięgiem terytorium całego kraju, a złożenie stosownego w tym względzie wniosku nie jest już ograniczone żadnym terminem. Nabycie prawa własności w trybie omawianej ustawy przysługuje również następcom prawnym osób, które były użytkownikami wieczystymi nieruchomości w okresie o jakim jest mowa w art.1 ust. 1 ustawy. W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że omawiana ustawa miała na celu stworzenie możliwości uwłaszczenia dla stosunkowo szerokiego kręgu użytkowników wieczystych będących osobami fizycznymi. Biorąc te kryteria pod uwagę i stosując wykładnię celowościową art.1 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. należy stwierdzić, że z omawianego uprawnienia mogą skorzystać następcy prawni osób wymienionych w art. 1 ust.1 tej ustawy, którzy sami lub łącznie z poprzednikami prawnymi byli użytkownikami wieczystymi nieruchomości w okresie od 26 maja 1990 r. do 24 października 2001 r.. Przedstawione stanowisko jest zgodne z dotychczasowym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego ( por. wyrok z dnia 7 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 410/05 oraz wyrok z dnia 29 listopada 2004 r., sygn. akt OSK 804/04). Z orzecznictwa tego wynika, że na następców prawnych w przypadku sukcesji uniwersalnej ( art. 922 k.c.) mogą również przejść, oprócz praw i obowiązków majątkowych spadkodawcy, prawa i obowiązki, które mogą powstać w związku z określonymi zdarzeniami. Prawo do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności jest niewątpliwie prawem podmiotowym majątkowym, podlega zatem dziedziczeniu ( art. 922§ 1 k.c.). Przyjęcie poglądu, że regulacja zawarta w art. 1 ust. 2 omawianej ustawy dotyczy tylko następców prawnych, którzy nabyli prawo użytkowania wieczystego po dniu 24 października 2001 r. byłaby regulacją zbędną. Taka sytuacja nie mogłaby wystąpić, biorąc pod uwagę obowiązująca w legislacji zasadę racjonalnego ustawodawcy. Z tych względów należy uznać, że w przypadku gdy użytkownik wieczysty, dla którego w dniu 29 maja 1990 r. rozpoczął się okres, który kończy dzień wejścia w życie omawianej ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. umrze przed dniem wejścia w życie ustawy, to w jego miejsce wstępują spadkodawcy będący z mocy prawa kontynuatorami jego praw związanych z wykonywaniem prawa użytkowania wieczystego w omawianym okresie. W związku z tym, za prawidłowy należy uznać pogląd wyrażony w zaskarżonym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, że spadkobierca osoby fizycznej, która w dniu 26 maja 1990 r. była użytkownikiem wieczystym nieruchomości określonej w ustawie ( a zmarła przed dniem wejścia w życie ustawy ), będąc kontynuatorem jej praw w zakresie użytkowania wieczystego, spełnia warunki do uzyskania z mocy prawa własności nieruchomości, jeżeli w dacie wejścia w życie ustawy była użytkownikiem wieczystym tej nieruchomości. Ustawa z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych własności nieruchomości w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzji z dnia [...] w art. 1 ust.1 określała przesłanki podmiotowe i przedmiotowe jakie musiały być spełnionego do nabycia przez użytkownika (współużytkownika) wieczystego z mocy prawa własności nieruchomości. Jedną z tych przesłanek było legitymowanie się przez wnioskodawcę prawem do użytkowania wieczystego do nieruchomości zarówno w dniu 26 maja 1990 r. jak i w dacie wejścia w życie w/w ustawy w dniu 24 października 2001 r. Chodzi tu o ciągłość podmiotową w osobie użytkownika wieczystego w tych dwóch datach. Nie ulega wątpliwości, że nabycie z mocy prawa własności nieruchomości przysługiwało użytkownikowi (współużytkownikowi) wieczystemu, który spełniał wszystkie przesłanki z art. 1 ust.1 ustawy, bądź zgodnie z ust. 2 tego przepisu jego następcy prawnemu. Nie można podzielić natomiast stanowiska Sądu I instancji, że w dacie wydania zarówno decyzji przez organ pierwszej jak i drugiej instancji brak było podstaw prawnych do nieodpłatnego przekształcenia dotychczasowego prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Obowiązujący w dacie wydania zaskarżonej decyzji przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości stanowił, że osoby fizyczne będące w dniu wejścia w życie użytkownikami wieczystymi nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub stanowiących nieruchomości rolne nabywają z mocy prawa własność tych nieruchomości z dniem, w którym decyzja, o której mowa w ust. 3, stała się ostateczna. Zmiana z dniem 16 lipca 2003 r. treści art.1 ust. 1 omawianej ustawy ( przez art. 15 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego Dz.U. Nr 64 poz. 592 ) i pominięcie słowa " nieodpłatnie" nie może stanowić podstawy do uznania braku podstaw prawnych do nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości skoro nabycie własności nieruchomości następowało z mocy prawa, a więc nieodpłatnie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku mimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu, co na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI