I OSK 591/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Ministra Transportu i Budownictwa od wyroku WSA w Warszawie, który uchylił decyzje administracyjne odmawiające stwierdzenia nieważności decyzji z 1985 r. i 1983 r. odmawiających ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości warszawskiej na rzecz spadkobierców dawnych właścicieli. Decyzje te opierały się na przeznaczeniu terenu pod budowę przedszkola dla Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego. WSA uznał, że przeznaczenie terenu pod budowę przedszkola nie wykluczało możliwości korzystania z gruntu przez dawnego właściciela, a organy administracji nie dokonały wyczerpujących ustaleń faktycznych. NSA oddalił skargę kasacyjną Ministra, uznając, że zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego nie były uzasadnione. Sąd podkreślił, że zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Ppsa nie mógł być uwzględniony jako samodzielna podstawa skargi kasacyjnej, a uzasadnienie wyroku WSA spełniało wymogi art. 141 § 4 Ppsa. NSA uznał, że WSA prawidłowo ocenił stan faktyczny i prawny, a argumentacja Ministra dotycząca braku możliwości korzystania z gruntu przez dawnego właściciela była nieprzekonująca.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dekretu warszawskiego w kontekście późniejszych ustaw wywłaszczeniowych oraz możliwość ustanowienia prawa użytkowania wieczystego w sytuacji, gdy przeznaczenie terenu jest sprzeczne z dotychczasowym sposobem korzystania przez właściciela.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej nieruchomości warszawskich i przepisów obowiązujących w określonym okresie historycznym.
Zagadnienia prawne (4)
Czy przeznaczenie nieruchomości w planie zagospodarowania przestrzennego pod budowę przedszkola, zgodnie z decyzją lokalizacyjną, wyklucza możliwość ustanowienia prawa użytkowania wieczystego na rzecz dotychczasowego właściciela?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przeznaczenie terenu pod budowę przedszkola nie może być jednoznacznie uznane za niedające się pogodzić z korzystaniem z gruntu przez dotychczasowego właściciela, zwłaszcza jeśli nie zbadano niezbędności lokalizacji i możliwości prowadzenia przedszkola przez byłego właściciela.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że art. 54 ust. 1 ustawy wywłaszczeniowej nie stanowił samodzielnej podstawy odmowy, a przepis ten musiał być odczytywany przez pryzmat art. 7 ust. 2 dekretu. Wskazano, że możliwość prowadzenia przedszkola przez osoby fizyczne była regulowana przepisami, a brak zabudowy nieruchomości nie wykluczał możliwości jej wykorzystania.
Czy decyzja lokalizacyjna sama w sobie może być podstawą odmowy ustanowienia użytkowania wieczystego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, decyzja lokalizacyjna nie może być samodzielną podstawą odmowy ustanowienia użytkowania wieczystego.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że art. 54 ust. 1 ustawy wywłaszczeniowej musiał być odczytywany przez pryzmat art. 7 ust. 2 dekretu, który zawierał materialnoprawne przesłanki odmowy. Cele określone w art. 3 ustawy wywłaszczeniowej musiały być uwzględnione w planie zagospodarowania przestrzennego.
Czy naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Ppsa, może stanowić samodzielną podstawę skargi kasacyjnej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Ppsa nie może stanowić samodzielnej podstawy skargi kasacyjnej, gdyż reguluje sposób rozstrzygnięcia sprawy, a nie sposób postępowania Sądu.
Uzasadnienie
NSA wyjaśnił, że podstawą skargi kasacyjnej mogą być jedynie przepisy regulujące proces dochodzenia do rozstrzygnięcia, a nie przepisy określające samo rozstrzygnięcie, chyba że nadano mu inną niż przewidziana w przepisie formułę.
Czy uzasadnienie wyroku WSA spełnia wymogi art. 141 § 4 Ppsa?
Odpowiedź sądu
Tak, uzasadnienie wyroku WSA spełnia wymogi art. 141 § 4 Ppsa.
Uzasadnienie
NSA uznał, że uzasadnienie wyroku zawierało zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów, stanowisk stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia i jej wyjaśnienie, a także wskazania co do dalszego postępowania.
Przepisy (12)
Główne
dekret warszawski art. 7 § 1
Dekret z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy
dekret warszawski art. 7 § 2
Dekret z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy
u.z.w.n. art. 3 § 1
Ustawa z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości
u.z.w.n. art. 54 § 1
Ustawa z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości
Pomocnicze
Ppsa art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ppsa art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ppsa art. 141 § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.o.r.n. art. 21 § 3
Ustawa z dnia 25 stycznia 1958 r. o radach narodowych
u.r.s.o.w. art. 39
Ustawa z dnia 15 lipca 1961 r. o rozwoju systemu oświaty i wychowania
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przeznaczenie terenu pod budowę przedszkola nie wyklucza możliwości korzystania z gruntu przez dotychczasowego właściciela. • Decyzja lokalizacyjna nie może być samodzielną podstawą odmowy ustanowienia użytkowania wieczystego. • Organy administracji nie dokonały wyczerpujących ustaleń faktycznych.
Odrzucone argumenty
Przeznaczenie nieruchomości pod budowę przedszkola dla resortu spraw wewnętrznych było zgodne z planem zagospodarowania przestrzennego i stanowiło przesłankę odmowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego. • Następca prawny nie sygnalizował zamiaru zmiany przeznaczenia terenu. • Brak zabudowy nieruchomości uniemożliwiał prowadzenie przedszkola.
Godne uwagi sformułowania
przeznaczenie terenu przedmiotowej nieruchomości – zgodnie z decyzją lokalizacyjną realizującą funkcję przewidzianą w planie zagospodarowania przestrzennego dla tego terenu - na budowę przedszkola, nie mogło być realizowane przez dotychczasowego właściciela • nie zachodzi sprzeczność rozstrzygnięcia zawartego w badanym trybie nadzoru decyzji z dnia 8 stycznia 1985 r. i decyzji z dnia 24 października 1983 r. z przepisami dekretu z dnia 26 października 1945 r. i własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy oraz ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości, na podstawie których zostały one wydane, bowiem w opisanym stanie faktycznym i prawnym były właściciel gruntu nie mógł z niego korzystać w sposób dotychczasowy. • art. 54 ustawy o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości, nie stanowił samodzielnej podstawy prawnej dla wydania decyzji o odmowie ustanowienia użytkowania wieczystego. Przepis ten musi być odczytywany przez pryzmat art. 7 ust. 2 dekretu
Skład orzekający
Małgorzata Borowiec
przewodniczący sprawozdawca
Jan Paweł Tarno
sędzia
Henryk Ożóg
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dekretu warszawskiego w kontekście późniejszych ustaw wywłaszczeniowych oraz możliwość ustanowienia prawa użytkowania wieczystego w sytuacji, gdy przeznaczenie terenu jest sprzeczne z dotychczasowym sposobem korzystania przez właściciela."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej nieruchomości warszawskich i przepisów obowiązujących w określonym okresie historycznym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy historycznych przepisów dotyczących nieruchomości warszawskich i pokazuje, jak złożone mogą być procesy odzyskiwania lub ustanawiania praw do gruntów po zmianach ustrojowych. Jest to ciekawe dla prawników specjalizujących się w prawie nieruchomości i administracyjnym.
“Czy budowa przedszkola mogła pozbawić właściciela prawa do ziemi? NSA rozstrzyga spór o dekret warszawski.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.