I OSK 565/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił skargę kasacyjną dotyczącą dodatku mieszkaniowego dla osoby niepełnosprawnej, potwierdzając, że powiększenie normatywnej powierzchni lokalu wymaga zamieszkiwania z inną osobą.
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej A. Ż. od wyroku WSA w Gliwicach, który oddalił jej skargę na decyzję SKO w sprawie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. A. Ż. domagała się powiększenia normatywnej powierzchni lokalu ze względu na stan zdrowia (niepełnosprawność). WSA i NSA uznały, że powiększenie to przysługuje tylko, gdy w lokalu zamieszkuje osoba niepełnosprawna wraz z co najmniej jedną inną osobą, chyba że niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną A. Ż. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który oddalił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Sprawa dotyczyła odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego, a skarżąca podnosiła kwestię uprawnienia do dodatkowej powierzchni mieszkalnej z uwagi na stan zdrowia (trwała częściowa niepełnosprawność). Skarżąca argumentowała, że powiększenie normatywnej powierzchni lokalu powinno nastąpić ze względu na jej niepełnosprawność wymagającą zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło pierwotną decyzję odmowną, ale ostatecznie nie przyznało dodatku, wskazując, że powiększenie powierzchni z powodu niepełnosprawności może nastąpić tylko w przypadku zamieszkiwania w lokalu co najmniej dwóch osób. Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił ten pogląd, podkreślając, że kwestia liczby osób zamieszkałych w lokalu została wyjaśniona dopiero w skardze (skarżąca mieszka sama, syn jest tylko zameldowany). Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że nie posiada ona usprawiedliwionych podstaw. Sąd zinterpretował art. 5 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, zgodnie z którym powierzchnię normatywną powiększa się o 15 m2, jeżeli w lokalu zamieszkuje osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku lub osoba niepełnosprawna, której niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. Sąd podkreślił, że przepis ten nie przyznaje prawa do powiększenia powierzchni z tytułu samej niepełnosprawności, lecz wymaga dodatkowego warunku – zamieszkiwania z inną osobą, chyba że niepełnosprawność wymaga oddzielnego pokoju. W sytuacji, gdy osoba niepełnosprawna mieszka sama, nie można mówić o sytuacji przewidzianej w tym przepisie. NSA uznał, że WSA prawidłowo zinterpretował i zastosował przepis prawa materialnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, powiększenie normatywnej powierzchni lokalu mieszkalnego o 15 m2 przysługuje tylko w przypadku, gdy w lokalu zamieszkuje osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku lub osoba niepełnosprawna, której niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju, i jednocześnie w lokalu zamieszkuje z nią co najmniej jedna inna osoba.
Uzasadnienie
Sąd zinterpretował art. 5 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, wskazując, że przepis ten nie przyznaje prawa do powiększenia powierzchni z tytułu samej niepełnosprawności, lecz wymaga dodatkowego warunku – zamieszkiwania z inną osobą, chyba że niepełnosprawność wymaga oddzielnego pokoju. W sytuacji, gdy osoba niepełnosprawna mieszka sama, nie można mówić o sytuacji przewidzianej w tym przepisie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (2)
Główne
u.o.d.m. art. 5 § ust. 3
Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych
Powiększenie normatywnej powierzchni lokalu mieszkalnego o 15 m2 przysługuje, jeżeli w lokalu zamieszkuje osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku lub osoba niepełnosprawna, której niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju, pod warunkiem, że w lokalu zamieszkuje z nią co najmniej jedna inna osoba.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Odrzucone argumenty
Błędna wykładnia art. 5 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych przez WSA, polegająca na przyjęciu, że prawo do powiększenia powierzchni normatywnej dla osoby niepełnosprawnej przysługuje tylko wtedy, gdy zamieszkuje z nią minimum jeszcze jedna osoba.
Godne uwagi sformułowania
pozostawanie lokalu do wyłącznej dyspozycji osoby niepełnosprawnej nie wymagałoby wyodrębniania dla niej osobnego pomieszczenia
Skład orzekający
Joanna Runge - Lissowska
przewodniczący sprawozdawca
Małgorzata Pocztarek
członek
Zbigniew Rausz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawa do powiększenia normatywnej powierzchni lokalu mieszkalnego o dodatek dla osób niepełnosprawnych, zwłaszcza w kontekście wymogu zamieszkiwania z inną osobą."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji osoby niepełnosprawnej mieszkającej samotnie i interpretacji konkretnego przepisu ustawy o dodatkach mieszkaniowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu pomocy społecznej i praw osób niepełnosprawnych, ale interpretacja przepisu jest dość techniczna i rutynowa dla prawników specjalizujących się w tej dziedzinie.
“Czy samotna osoba niepełnosprawna może liczyć na większy dodatek mieszkaniowy? NSA wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OSK 565/06 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2006-12-15 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-04-18 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Joanna Runge - Lissowska /przewodniczący sprawozdawca/ Małgorzata Pocztarek Zbigniew Rausz Symbol z opisem 6210 Dodatek mieszkaniowy Hasła tematyczne Pomoc społeczna Sygn. powiązane IV SA/Gl 930/04 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2005-12-09 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę kasacyjną Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 184 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska (spr.) Sędziowie NSA Małgorzata Pocztarek Zbigniew Rausz Protokolant Michał Zawadzki po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2006 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. Ż. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 grudnia 2005 r. sygn. akt IV SA/Gl 930/04 w sprawie ze skargi A. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego 1. oddala skargę kasacyjną; 2. przyznaje od Skarbu Państwa na rzecz adwokat A. M. R. kwotę120 zł (sto dwadzieścia) oraz kwotę 26,40 (dwadzieścia sześć złotych czterdzieści groszy) stanowiącą 22 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 9.12.2005 r. sygn. akt IV SA/GI 930/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...]. Decyzją tą Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] nr [...], którą odmówiono A. Ż. przyznania dodatku mieszkaniowego, bowiem uznało, że nie została wyjaśniona kwestia dotycząca liczby osób tworzących wspólne gospodarstwo domowe. Odnosząc się do stanowiska A. Ż. wskazującej na uprawnienie do dodatkowej powierzchni mieszkalnej z uwagi na stan zdrowia (trwała częściowa niepełnosprawność), Samorządowe Kolegium stwierdziło, że powiększenie powierzchni normatywnej z tego powodu może mieć miejsce wyłącznie w przypadku zamieszkiwania w jednym lokalu co najmniej dwóch osób. Oddalając skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreślił, iż kwestia liczby osób zamieszkałych w lokalu skarżącej została wyjaśniona dopiero w skardze (zamieszkuje ona sama, syn jest tylko zameldowany), zatem Samorządowe Kolegium nie mogło sprawy rozstrzygnąć i podzielił pogląd w kwestii uprawnień do zwiększenia powierzchni normatywnej z tytułu stanu zdrowia. Z treści art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734) wynika, iż dodatkowa powierzchnia służy tylko w przypadku zamieszkiwania w lokalu wraz z osobę niepełnosprawną jeszcze minimum jednej osoby, bowiem pozostawanie lokalu do wyłącznej dyspozycji osoby niepełnosprawnej nie wymagałoby wyodrębniania dla niej osobnego pomieszczenia – stwierdził Sąd. Skargę kasacyjną od tego wyroku wniosła A. Ż., reprezentowana przez adwokata z urzędu, domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i zarzucając naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734) przez błędną jego wykładnię i przyjęcie, że o prawie do posiadania powierzchni normatywnej lokalu mieszkalnego dla osoby niepełnosprawnej, której niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju można mówić tylko wtedy, kiedy zamieszkuje z nią w tym lokalu minimum jeszcze jedna osoba. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie mogła być uwzględniona, bowiem nie posiada ona usprawiedliwionych podstaw. Art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734) stanowi, że powierzchnię normatywną powiększa się o 15 m2, jeżeli w lokalu mieszkalnym zamieszkuje osoba niepełnosprawna, poruszająca się na wózku lub osoba niepełnosprawna, której niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. Przepis ten zezwala na powiększenie powierzchni mieszkalnej nie z tytułu samej niepełnosprawności osoby zamieszkującej w lokalu, ale tylko wówczas, gdy osoba niepełnosprawna porusza się na wózku lub gdy niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. Jeżeli więc w lokalu mieszkalnym zamieszkuje rodzina, a wśród niej osoba niepełnosprawna, normatywna powierzchnia mieszkalna ulegnie zwiększeniu, jeśli jest spełniony któryś z wymienionych wypadków (poruszanie się na wózku lub konieczność zamieszkiwania w oddzielnym pokoju). Jednak przypadki te nie są takie same, gdy idzie o powiększenie powierzchni normatywnej, gdyż w sytuacji gdy osoba niepełnosprawna porusza się na wózku, powierzchnię mieszkalną zawsze się zwiększa, natomiast w drugim - tylko wówczas, gdy niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. Inna jest sytuacja gdy osoba niepełnosprawna nie zamieszkuje z rodziną, ale mieszka sama. Jeżeli w lokalu mieszkalnym ma zapewnione zamieszkiwanie w oddzielnym pokoju, wówczas nie można mówić o sytuacji przewidzianej w art. 5 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Nie można zatem zgodzić się z zarzutem skargi kasacyjnej iżby Wojewódzki Sąd administracyjny w Gliwicach naruszył cyt. przepis przez błędną jego wykładnię. Wobec powyższego skargę kasacyjną należało oddalić, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 163, poz. 1270 ze zm.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI