I OSK 522/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił skargę kasacyjną dotyczącą odmowy wznowienia postępowania uwłaszczeniowego, uznając, że termin do złożenia wniosku biegnie od dnia faktycznego dowiedzenia się o decyzji, a nie od wpisu do księgi wieczystej.
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Przedsiębiorstwa Turystycznego "Ł." od wyroku WSA w Warszawie, który oddalił skargę na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast o odmowie wznowienia postępowania uwłaszczeniowego. Skarżący zarzucał sądowi I instancji błędne uznanie, że wniosek o wznowienie został złożony w terminie, argumentując, że termin powinien biec od daty wpisu do księgi wieczystej. NSA oddalił skargę kasacyjną, wyjaśniając, że termin do wznowienia postępowania z powodu niezawiadomienia strony o decyzji biegnie od dnia faktycznego dowiedzenia się o niej, a nie od domniemania wynikającego z wpisów w księdze wieczystej.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Przedsiębiorstwa Turystycznego "Ł." od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który utrzymał w mocy decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast o odmowie wznowienia postępowania uwłaszczeniowego. Skarżące przedsiębiorstwo podnosiło zarzut naruszenia przepisów postępowania, twierdząc, że sąd I instancji błędnie ocenił terminowość wniosku o wznowienie postępowania. Według skarżącego, miesięczny termin do złożenia wniosku powinien rozpocząć bieg od dnia wpisu do księgi wieczystej prawa użytkowania wieczystego, a nie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny, powołując się na art. 183 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podkreślił zasadę ograniczonej kognicji sądu kasacyjnego, który rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a z urzędu bada jedynie nieważność postępowania. Sąd uznał, że podniesione zarzuty nie są trafne. Wyjaśniono, że choć księgi wieczyste są jawne (art. 2 ustawy o księgach wieczystych), domniemanie to nie może być rozciągane na okoliczności, które nie dotyczą stanu prawnego i faktycznego nieruchomości, w tym na fakt wydania decyzji administracyjnej. Kluczową zasadą jest prawo strony do czynnego udziału w postępowaniu (art. 10 § 1 kpa), a sankcją za naruszenie obowiązku doręczenia decyzji jest możliwość wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 kpa). Termin do złożenia wniosku o wznowienie biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 kpa), a nie od jakiegokolwiek domniemania. Sąd podkreślił, że nie wystarczy wykazać możliwość dowiedzenia się o decyzji, lecz trzeba dowieść, że strona faktycznie wiedziała o niej wcześniej niż miesiąc przed złożeniem wniosku. Wobec powyższego, NSA oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania z powodu niezawiadomienia strony o decyzji biegnie od dnia, w którym strona faktycznie dowiedziała się o wydanej decyzji, a nie od dnia domniemanego dowiedzenia się, np. na podstawie wpisów w księdze wieczystej.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że domniemanie jawności ksiąg wieczystych nie może zastąpić obowiązku faktycznego powiadomienia strony o decyzji. Termin biegnie od dnia rzeczywistego dowiedzenia się o decyzji, a nie od możliwości dowiedzenia się.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (10)
Główne
p.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 145 § § 1 pkt 4
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 148 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 10 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
u.k.w. art. 2 § zd. 2
Ustawa o księgach wieczystych
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c)
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania biegnie od dnia faktycznego dowiedzenia się o decyzji, a nie od domniemania wynikającego z wpisów w księdze wieczystej.
Odrzucone argumenty
Sąd I instancji błędnie uznał, że podanie o wznowienie postępowania zostało złożone w terminie miesięcznym od dnia, gdy strona dowiedziała się o decyzji, mimo że termin powinien biec od dnia wpisu do księgi wieczystej prawa użytkowania wieczystego.
Godne uwagi sformułowania
Domniemania tego jednak nie można rozciągać na okoliczności, które co prawda można wyczytać z treści księgi wieczystej, ale które nie dotyczą stanu prawnego i faktycznego nieruchomości. Sankcją za naruszenie tego obowiązku jest możność wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją na żądanie strony (art. 145 § 1 pkt 4 kpa). I tego faktu nie można zastąpić jakimkolwiek domniemaniem.
Skład orzekający
Anna Łuczaj
członek
Jan Paweł Tarno
przewodniczący-sprawozdawca
Małgorzata Borowiec
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja terminu do wznowienia postępowania administracyjnego w kontekście obowiązku powiadomienia strony i jawności ksiąg wieczystych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji odmowy wznowienia postępowania uwłaszczeniowego, ale zasady dotyczące biegu terminu są ogólne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego – biegu terminów w postępowaniu administracyjnym, co jest kluczowe dla praktyki prawniczej. Wyjaśnia relację między wpisami w księgach wieczystych a faktycznym dowiedzeniem się o decyzji.
“Kiedy faktycznie dowiedziałeś się o decyzji? Kluczowa interpretacja terminu wznowienia postępowania.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OSK 522/06 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2007-02-21 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-04-10 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Anna Łuczaj Jan Paweł Tarno /przewodniczący sprawozdawca/ Małgorzata Borowiec Symbol z opisem 6070 Uwłaszczenie państwowych osób prawnych oraz komunalnych osób prawnych Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Nieruchomości Sygn. powiązane I SA/Wa 1881/05 - Wyrok WSA w Warszawie z 2005-12-19 Skarżony organ Inne Treść wyniku Oddalono skargę kasacyjną Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 184 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno (spr.) Sędziowie NSA Małgorzata Borowiec Anna Łuczaj Protokolant Michał Zawadzki po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2007r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Przedsiębiorstwa Turystycznego "Ł." w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2005 r. sygn. akt I SA/Wa 1881/05 w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Turystycznego "Ł." w [...] na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania uwłaszczeniowego oddala skargę kasacyjną Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 19 grudnia 2005 r., sygn. akt I SA/Wa 1881/05 oddalił skargę Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Turystycznego "Ł." na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania uwłaszczeniowego. W uzasadnieniu stwierdził, że zaskarżona decyzja uchylająca na podstawie art. 138 § 2 kpa decyzję Wojewody [...] z [...] o odmowie wznowienia postępowania uwłaszczeniowego i przekazująca mu sprawę do ponownego rozpatrzenia jest zgodna z prawem. Trafnie bowiem Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast ocenił, że W. L. przysługuje legitymacja procesowa w postępowaniu o uwłaszczenie Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Turystycznego "Ł." nieruchomością położoną w [...] przy ul. [...], gdyż dotyczy ono jego interesu prawnego. Taką ocenę prawną wyraził zresztą Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 24 sierpnia 2004 r., OSK 388/04. Skargę kasacyjną od tego wyroku złożyło Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Turystyczne "Ł.", zaskarżając go w całości. Jako podstawę kasacyjną wskazano naruszenie przepisów postępowania przez niewłaściwe zastosowanie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz niezastosowanie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 148 § 2 kpa w zw. z art. 2 zd. 2 ustawy z 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych (Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361 ze zm.) w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a. p.p.s.a uzasadnieniu stwierdzono, że Sąd I instancji błędnie uznał, że podanie o wznowienie postępowania zostało złożone w terminie miesięcznym od dnia, gdy strona dowiedziała się o decyzji, mimo że miesięczny termin rozpoczął bieg od dnia wpisu do księgi wieczystej prawa użytkowania wieczystego na podstawie decyzji administracyjnej (art. 2 zd. 2 ustawy o księgach wieczystych). W rzeczywistości więc uchybiono terminowi do wniesienia tego podania, czego Sąd I instancji nie dostrzegł, a powinien to zrobić, ponieważ nie jest związany granicami skargi. Uchybienie to oczywiście miało wpływ na wynik sprawy, ponieważ Sąd skargę oddalił, a powinien ją uwzględnić. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W postępowaniu przed NSA prowadzonym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej obowiązuje generalna zasada ograniczonej kognicji tego sądu (art. 183 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). NSA jako sąd II instancji rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, wyznaczonymi przez przyjęte w niej podstawy, określające zarówno rodzaj zarzucanego zaskarżonemu orzeczeniu naruszenia prawa, jak i jego zakres. Z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania. Ta jednak nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. Skarga kasacyjna nie mogła być uwzględniona, albowiem podniesione w niej zarzuty przeciwko zaskarżonemu wyrokowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie są trafne. Zgodnie art. 2 ustawy o księgach wieczystych księgi wieczyste są jawne i nie można zasłaniać się nieznajomością wpisów w księdze wieczystej ani wniosków, o których uczyniono w niej wzmiankę. Zawarte w tym przepisie domniemanie dotyczy stanu prawnego i faktycznego nieruchomości i w tym zakresie strony nie mogą się powoływać na nieznajomość zapisanych w księdze wieczystej zapisów i wniosków. Domniemania tego jednak nie można rozciągać na okoliczności, które co prawda można wyczytać z treści księgi wieczystej, ale które nie dotyczą stanu prawnego i faktycznego nieruchomości. W szczególności domniemanie to nie może dotyczyć faktu, że została wydana decyzja administracyjna, która stanowiła podstawę do dokonania obrotu nieruchomością. Jedną z podstawowych gwarancji czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10 § 1 kpa) jest obowiązek doręczenia jej zapadłej w sprawie decyzji. Sankcją za naruszenie tego obowiązku jest możność wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją na żądanie strony (art. 145 § 1 pkt 4 kpa). Zgodnie z art. 148 § 2 kpa termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z tej przyczyny biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Nieważne jest, w jaki sposób strona uzyska wiedzę o wydanej w sprawie decyzji, niemniej jednak przytoczony przepis wymaga, aby strona rzeczywiście znalazła się w posiadaniu informacji o zapadłej decyzji. I tego faktu nie można zastąpić jakimkolwiek domniemaniem. Aby odmówić wznowienia postępowania z tej przyczyny nie wystarczy wykazać, że strona miała możliwość dowiedzenia się o decyzji, trzeba dowieść, że wiedziała o decyzji wcześniej niż miesiąc od dnia złożenia podania o wznowienie postępowania. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za niemającą usprawiedliwionych podstaw i na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI