I OSK 515/07

I OSK 515/07 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2007-04-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-04-05
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Izabella Kulig - Maciszewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Wywłaszczanie nieruchomości
Sygn. powiązane
I SA/Wa 1066/06 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2007-02-13
Skarżony organ
Minister Transportu
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej H. B., K. S., M. C., M. Z., W. Z., M. Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 1066/06 odrzucającego skargę H. B., K. S., M. C., M. Z., W. Z., M. Z. na decyzję Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji wywłaszczeniowej p o s t a n a w i a: oddalić skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 lutego 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 1066/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. B., K. S., M. C., M. Z., W. Z., M. Z. na decyzję Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji wywłaszczeniowej.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż wniesiona przez pełnomocnika skarżących skarga podlegała opłacie stałej. Mimo to wymagany wpis nie został uiszczony w ustawowym terminie i nie przywrócono terminu do dokonania tej czynności. Ponadto zaznaczono, że w niniejszej sprawie nie ma zastosowania § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), który w myśl wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. sygn. akt SK 11/05 został uznany za niezgodny z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") oraz art. 2 Konstytucji RP. Zatem od dnia 17 marca 2006 r., tj. Od dnia ogłoszenia w Dzienniku Ustaw powyższego wyroku, zgodnie z art. 219 § 1 w związku z art. 221 P.p.s.a., skargi podlegające opłacie stałej , wnoszone przez adwokatów lub radców prawnych, winny być opłacone bez wezwania, przy ich wniesieniu, najpóźniej w ostatnim dniu terminu do złożenia skargi.
Pełnomocnik skarżących złożył skargę kasacyjną od powyższego postanowienia zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 221 P.p.s.a. przez jego zastosowanie: a) mimo braku przepisu, który – po dniu wejścia w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. sygn. akt SK 11/05 – określałby, w sposób zgodny z zasadami poprawnej legislacji, szczegółowe zasady uiszczania wpisu od skarg wnoszonych za pośrednictwem organu administracji; b) wbrew intencji ustawodawcy, naruszenie art. 2 i art. 93 Konstytucji RP w związku z art. 233 P.p.s.a., przez nałożenie w istocie na radcę prawnego obowiązku "tworzenia" zasad pobierania wpisu, aby w ten sposób móc sprostować wymogom należytego opłacenia skargi, wynikającym z art. 221 P.p.s.a. i tym samym uniknąć konsekwencji w postaci odrzucenia tego środka zaskarżenia.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano przede wszystkim, że w obowiązującym w dniu wydania zaskarżonego orzeczenia stanie prawnym radca prawny nie miał możliwości uiszczenia wpisu od skargi w sposób, który byłby zgodny z wymogami zawartymi w obowiązującym nadal § 5 ust. 1 powoływanego rozporządzenia. Stąd stosowanie rygoru z art. 221 P.p.s.a. nie wydaje się być zasadne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Nie ulega zaś wątpliwości – na co wskazał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – że podlegająca opłacie stałej, wniesiona przez pełnomocnika skarga, nie została należycie opłacona. Stąd należało ją odrzucić w świetle art. 221 powoływanej ustawy, zwłaszcza że zgodnie z art. 219 § 1 P.p.s.a., opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie.
Wprawdzie do dnia 17 marca 2006 r. wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszczało się na wezwanie Sądu, po przekazaniu skargi sądowi - § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednakże we wskazanej dacie powołany przepis rozporządzenia utracił swoją moc na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 7 marca 2006 r. sygn. akt SK 11/05, (publ. Dz.U. Nr 45, poz., 332), jako niezgodny z art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i art. 2 Konstytucji.
Stąd wniesiona w dniu 26 czerwca 2006 r. skarga na decyzję Ministra Transportu i Budownictwa podlegała wpisowi stałemu, który winien być wniesiony do kasy wojewódzkiego sądu administracyjnego w gotówce lub wpłacony na jego rachunek bez stosownego wezwania Sądu. Zważywszy zaś, że – jak podkreślono w skardze kasacyjnej – nie była jeszcze znana sygnatura akt sądowych, wpis winien zostać stosownie opisany: przez wskazanie skarżących, organu administracji, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność oraz daty, nazwy i numeru owego aktu lub czynności. Tym samym zarzut naruszenia przez Sąd przepisu art. 221 P.p.s.a. jest nieuzasadniony. Pełnomocnik skarżącego będący radcą prawnym miał więc w nowej sytuacji prawnej zaistniałej po w/w wyroku Trybunału Konstytucyjnego obowiązek uiszczenia wpisu stałego już przy wniesieniu skargi do organu administracji, zatem w terminie przewidzianym do jej złożenia.
Za niezasadny należy również uznać podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia przez Sąd I instancji przepisu art. 2 i art. 92 Konstytucji RP w związku z art. 233 P.p.s.a. Bowiem konieczność szerszego opisania tytułu uiszczanego wpisu, poprzez wskazanie oznaczenia aktu lub czynności będących przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, nie oznacza nałożenia na radcę prawnego obowiązku "tworzenia" zasad pobierania wpisu. Zwłaszcza, że nawet profesjonalny pełnomocnik – w przypadku wątpliwości, co do sposobu uiszczania wpisu, mógł zasięgnąć informacji w tym zakresie, czy to w jakimkolwiek sądzie administracyjnym, czy też zapoznając się z komunikatem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, umieszczonym w dniu 5 kwietnia 2006 r., na stronach internetowych tegoż Sądu.
Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.