I OSK 50/24

Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznał skargę kasacyjną Rady Miejskiej w Busku-Zdroju od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Kielcach, który stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej z dnia 16 marca 2023 r. w sprawie przyjęcia Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na 2023 r. WSA uznał, że uchwała została wydana z naruszeniem art. 11a ust. 5 ustawy o ochronie zwierząt, ponieważ nie określała w sposób wyczerpujący i szczegółowy wysokości środków finansowych przeznaczonych na realizację programu oraz sposobu ich wydatkowania. W szczególności, uchwała nie wyodrębniła środków na sterylizację i kastrację zwierząt (poza psami i kotami właścicielskimi), usypianie ślepych miotów, poszukiwanie właścicieli dla bezdomnych zwierząt oraz odławianie i utrzymywanie w schronisku zwierząt innych niż bezdomne psy. Rada Miejska wniosła skargę kasacyjną, zarzucając WSA naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym art. 91 ust. 1 i 4 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 11a ust. 5 ustawy o ochronie zwierząt. Rada argumentowała, że brak finansowania niektórych zadań wynikał z faktu, że dotychczas nie wystąpiła potrzeba ich realizacji (np. odławianie zwierząt innych niż psy), a inne zadania były realizowane w ramach ogólnych środków lub przez schronisko. NSA, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, uznał zarzuty Rady za niezasadne. Sąd podkreślił, że art. 11a ust. 5 ustawy o ochronie zwierząt bezwzględnie wymaga szczegółowego określenia wysokości środków i sposobu ich wydatkowania na wszystkie zadania programu. NSA stwierdził, że uchwała Rady Miejskiej nie spełniła tych wymogów, ponieważ nie przewidziano środków na szereg wskazanych w programie zadań, co stanowiło istotne naruszenie prawa. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający