IV SA/Wr 52/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we WrocławiuWrocław2007-04-11
NSAinneŚredniawsa
zaliczka alimentacyjnasamotne wychowywanie dzieckaświadczenia rodzinnealimentyprawo rodzinnedecyzja administracyjnaprawo procesowe administracyjne

WSA we Wrocławiu oddalił skargę na decyzję odmawiającą przyznania zaliczki alimentacyjnej, uznając, że skarżąca nie jest osobą samotnie wychowującą dziecko, gdyż wychowuje córkę z jej ojcem.

Skarżąca A. S. wniosła o przyznanie zaliczki alimentacyjnej na dzieci, jednak organ I instancji odmówił, wskazując, że nie jest ona osobą samotnie wychowującą dziecko, ponieważ wychowuje jedną z córek wspólnie z jej ojcem. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę, podzielając stanowisko organów, że definicja osoby samotnie wychowującej dziecko wyklucza sytuację, gdy dziecko jest wychowywane wspólnie z jego rodzicem.

Sprawa dotyczyła skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., które utrzymało w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą przyznania zaliczki alimentacyjnej. Podstawą odmowy było stwierdzenie, że skarżąca nie jest osobą samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych, ponieważ wychowuje jedną ze swoich córek wspólnie z jej ojcem, A. W. Skarżąca argumentowała, że przepisy te są dyskryminujące i nie uwzględniają jej sytuacji faktycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę, podkreślając, że zgodnie z art. 3 pkt 17a ustawy o świadczeniach rodzinnych, osoba samotnie wychowująca dziecko to m.in. osoba rozwiedziona, chyba że wychowuje wspólnie co najmniej jedno dziecko z jego rodzicem. Sąd uznał, że skarżąca, wychowując córkę A. W. z jej ojcem, nie spełnia definicji osoby samotnie wychowującej dziecko, co stanowiło przesłankę do odmowy przyznania zaliczki alimentacyjnej. Sąd odniósł się również do zarzutów dotyczących naruszenia Konstytucji RP, stwierdzając, że przepisy ustawowe są zgodne z Konstytucją i stanowią podstawę prawną rozstrzygnięcia.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, osoba wychowująca dziecko wspólnie z jego rodzicem (nawet jeśli nie jest to małżonek) nie jest osobą samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu przepisów.

Uzasadnienie

Ustawa o świadczeniach rodzinnych definiuje osobę samotnie wychowującą dziecko jako pannę, kawalera, wdowę, wdowca, osobę pozostającą w separacji lub osobę rozwiedzioną, chyba że wychowuje wspólnie co najmniej jedno dziecko z jego rodzicem. Wychowywanie dziecka z konkubentem wyklucza status osoby samotnie wychowującej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (6)

Główne

ustawa art. 7 § 1 i 2

Ustawa o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej

ustawa art. 2 § lit. a

Ustawa o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej

ustawa o świadczeniach rodzinnych art. 3 § pkt 17a

Ustawa o świadczeniach rodzinnych

Pomocnicze

kpa art. 104

Kodeks postępowania administracyjnego

kpa art. 138 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 151

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarżąca nie jest osobą samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu ustawy, ponieważ wychowuje córkę wspólnie z jej ojcem. Definicja osoby samotnie wychowującej dziecko wyklucza sytuację wychowywania dziecka wspólnie z jego rodzicem.

Odrzucone argumenty

Zarzut dyskryminacji dzieci skarżącej. Niezgodność przepisów z Konstytucją RP.

Godne uwagi sformułowania

chyba że wychowuje wspólnie co najmniej jedno dziecko z jego rodzicem ustawa jako źródło prawa powszechnie obwiązujące realizuje konstytucję i nie może być sprzeczna z jej przepisami.

Skład orzekający

Lidia Serwiniowska

przewodniczący

Tadeusz Kuczyński

sprawozdawca

Wanda Wiatkowska-Ilków

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja definicji osoby samotnie wychowującej dziecko w kontekście świadczeń alimentacyjnych i rodzinnych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wychowywania dziecka z konkubentem, który jest jego ojcem.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego społecznie tematu świadczeń alimentacyjnych i definicji rodziny, co może być interesujące dla szerszego grona odbiorców, nie tylko prawników.

Czy konkubinat wyklucza prawo do zaliczki alimentacyjnej? Sąd wyjaśnia definicję samotnego rodzica.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA/Wr 52/07 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2007-04-11
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2007-01-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Lidia Serwiniowska /przewodniczący/
Tadeusz Kuczyński /sprawozdawca/
Wanda Wiatkowska-Ilków
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Sygn. powiązane
I OSK 1233/07 - Wyrok NSA z 2008-05-16
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2005 nr 86 poz 732
art. 7 ust. 1 i 2, art. 2 pkt 5 llit. a
Ustawa z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej.
Dz.U. 2003 nr 228 poz 2255
art. 3 pkt 17 a
Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński (spr.) Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków Protokolant Aleksandra Rygielska po rozpoznaniu na rozprawie w Wydziale IV w dniu 11 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zaliczki alimentacyjnej oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art. 2 pkt 5 lit.a, art. 7, art. 9a, art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz. U. Nr 86, poz. 732), dalej: ustawa, art. 3 ust. 17a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.), dalej: ustawa o świadczeniach rodzinnych, art. 104 kpa Kierownik Działu Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. odmówił A. S. zaliczki alimentacyjnej wnioskowanej na dzieci: A. i A. S.
W uzasadnieniu wskazano, że w sprawie nie zostały spełnione łącznie wszystkie przesłanki warunkujące przyznanie przedmiotowego świadczenia, ponieważ strona wychowując córkę, A. W. wspólnie z ojcem tego dziecka, tj. z A. W. nie jest osobą samotnie wychowującą dziecko. Wskazano, że w poprzednim okresie zasiłkowym strona wykazywała konkubenta, A. W. , jako członka swojej rodziny.
Od powyższej decyzji A. S. wniosła odwołanie. Zarzuciła w nim m.in. niezgodność treści uzasadnienia z przepisami ustawy, ponieważ nie wychowuje córek, A. S. i A. S. , z M. S. Nie występowała o zaliczkę alimentacyjną na córką A. W. , ponadto organ domagał się od niej dokumentów pozostających bez związku dla rozpatrzenia sprawy. Zdaniem odwołującej się powoływanie się organu na "stan faktyczny rodziny" z poprzedniego okresu zasiłkowego jest błędne, gdyż sprawa nie dotyczyła jej córek A. i A.
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art.138 § 1 pkt 1 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu wskazano, że problematykę świadczenia dla rodziców samotnie wychowujących dzieci w postaci zaliczki alimentacyjnej reguluje ustawa. Zaliczkę alimentacyjną w rozumieniu ustawy (art. 2 pkt 7) stanowi kwota wypłacona przez organ właściwy wierzyciela osobie uprawnionej na poczet należnego świadczenia alimentacyjnego, ustalonego na podstawie tytułu wykonawczego, jeżeli egzekucja jest bezskuteczna. Stosownie do art. 7 ust. 1 i 2 ustawy prawo do zaliczki alimentacyjnej przysługuje osobie uprawnionej do ukończenia 18 roku życia albo, w przypadku gdy uczy się w szkole lub szkole wyższej, do ukończenia 24 roku życia, o ile dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 583,00 zł. Mimo spełnienia kryterium dochodowego, a także warunku bezskutecznej egzekucji zaliczka alimentacyjna nie zostanie przyznana, jeżeli osoba uprawniona przebywa w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie albo w rodzinie zastępczej; zawarła związek małżeński; jest uprawniona do zasiłku rodzinnego na własne dziecko.
Zgodnie z art. 10 ust. 2 ustawy ustalenie prawa do zaliczki następuje na wniosek osoby uprawnionej do zaliczki, jej przedstawiciela ustawowego albo opiekuna prawnego. Wniosek ten składa się za pośrednictwem komornika sądowego prowadzącego postępowanie egzekucyjne na rzecz osoby uprawnionej, który następnie dołącza do wniosku o przyznanie zaliczki zaświadczenie o bezskuteczności prowadzonego postępowania egzekucyjnego, w tym informację o wysokości wyegzekwowanego świadczenia alimentacyjnego (ust. 3 i 4 w/w artykułu). Prawo do zaliczki ustala organ właściwy wierzyciela począwszy od miesiąca, w którym został złożony u komornika sądowego wniosek wraz z wymaganą dokumentacją, do końca okresu zasiłkowego (ust. 1).
Zgodnie z art. 2 pkt 5 lit.a ustawy przez osobę uprawnioną do zaliczki alimentacyjnej rozumieć należy osobę uprawnioną do świadczenia alimentacyjnego na podstawie tytułu wykonawczego, którego egzekucja jest bezskuteczna, jeżeli jest wychowywana przez osobę samotnie wychowującą dziecko, w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych.
Należy przy tym podkreślić, że ustawodawca w art. 18 ust. 2 cyt. ustawy wskazał, że w sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy o świadczeniach rodzinnych, jeżeli nie są sprzeczne z niniejszą ustawą (...).
Przepis art. 3 pkt 17a o świadczeniach rodzinnych definiuje pojęcie osoby samotnie wychowującej dziecko. Za taka osobę uważa się pannę, kawalera, wdowę, wdowca, osobę pozostającą w separacji orzeczonej prawomocnym wyrokiem sądu, osobę rozwiedzioną, chyba że wychowuje wspólnie co najmniej jedno dziecko z jego rodzicem.
Z akt sprawy wynika, że A. S. wystąpiła o przyznania zaliczki alimentacyjnej na dzieci – A. S. ur. [...] r. i A. S. ur. [...] r. We wniosku o przyznanie zaliczki podała, że tworzy rodzinę z dziećmi wymienionymi we wniosku, córką A. W. i A. W. , ojcem A. , a łączna kwota alimentów świadczonych na rzecz innych osób w 2005r. wyniosła 6000 zł. Dokumenty dołączone do wniosku wskazują, że A. S. jest osobą rozwiedzioną mocą wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia [...] r. sygn. akt [...] . Na rzecz alimentów należnych dzieciom strony, tj. A. S. ([...] zł miesięcznie) i A. S. ([...] zł miesięcznie) w 2005 r. komornik nie wyegzekwował od dłużnika M. S. żadnej kwoty, ponadto egzekucja alimentów za ostatnie trzy miesiące była bezskuteczna. Organ I instancji ustalił, że dochód pięciosobowej rodziny strony obliczony dla potrzeb zaliczki alimentacyjnej wyniósł w przeliczeniu na osobę [...] zł.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. stwierdziło, iż zostały spełnione łącznie wszystkie przesłanki warunkujące przyznanie wnioskowanych zaliczek. A. S. wychowując córką A. z jej ojcem nie może być uznana jako osoba samotnie wychowująca dziecko o której mowa w art. 3 pkt 17a ustawy o świadczeniach rodzinnych.
W ocenie Kolegium zarzuty odwołania nie są zasadne. Z przeprowadzonej analizy akt sprawy wynika bowiem, iż organ I instancji domagając się od strony przedłożenia dodatkowych dokumentów miał na celu sprawdzenie informacji odnoszących się do zobowiązań alimentacyjnych świadczonych" na rzecz innych osób wykazanych w pkt 4.1 wniosku. Działanie organu I instancji w powyższym zakresie było zgodne z prawem, gdyż jego rolą jest również sprawdzenie czy wniosek został wypełniony prawidłowo, oraz czy zawarte w nim informacje odzwierciedlają stan faktyczny sprawy. Kolegium nie dopatrzyło się również innych naruszeń podniesionych w odwołaniu.
Zdaniem organu odwoławczego okoliczność wychowywania przez stronę córki A. W. z jej ojcem nie jest sporna. Tym samym okoliczność ta przesądza o odmowie przyznania wnioskowanych zaliczek.
A. S. zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Zarzuciła, że wydana decyzja dyskryminuje jej dzieci w życiu społecznym i rodzinnym. Wskazała na przepisy rozdziału II Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także na brak zobowiązania A. W. (jej konkubenta) do świadczenia na rzecz jej dzieci z pierwszego związku. Powołała się na treść przepisu art. 3 pkt 17a ustawy o świadczeniach rodzinnych zawierającego definicję pojęcia "osoby samotnie wychowującej dziecko".
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie
z powodów podanych w uzasadnieniu decyzji ostatecznej. Jednocześnie Kolegium wyjaśniło, odnosząc się do wskazanych przez A. S. przepisów Konstytucji RP, że przepisy te zawierają treść normatywną nie nadającą się do zbudowania w niniejszej sprawie podstawy prawnej rozstrzygnięcia sporu o prawo podmiotowe, ani nie umożliwiają oparcia na nich orzeczenia zasądzającego (uwzględniającego) roszczenie, są więc raczej źródłem gwarancji aniżeli praw. Natomiast dokonanie oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Kolegium można przeprowadzić w świetle przepisów materialnoprawnych zawartych w powołanych wcześniej ustawach.
Kolegium uznało za nietrafny, podniesiony przez skarżącą zarzut, iż decyzja podjęta w postępowaniu odwoławczym dyskryminuje jej dzieci. Skarżąca nie jest zorientowana odnośnie roli organu administracyjnego, w sprawie zainicjowanej wnioskiem z dnia [...] r., a nie jest rolą organu odwoławczego ocena, czy przepisy normujące problematykę uprawnień do zaliczki alimentacyjnej pozostają w zgodności z przepisami rozdziału II Konstytucji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej.
Zgodnie z jej art. 7 ust. 1 zaliczka alimentacyjna przysługuje osobie uprawnionej do ukończenia 18 roku życia albo, w przypadku gdy uczy się w szkole lub szkole wyższej, do ukończenia 24 roku życia. Zaliczka przysługuje, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 583,00 zł. (ust. 2).
Zgodnie zaś z art. 2 pkt 5 lit.a ustawy osobą uprawnioną jest osoba uprawniona do świadczenia alimentacyjnego na podstawie tytułu wykonawczego, którego egzekucja jest bezskuteczna, jeżeli jest wychowywana przez osobę samotnie wychowującą dziecko, w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych,
Według art. 3 pkt 17a ustawy o świadczeniach rodzinnych, osoba samotnie wychowująca dziecko - to panna, kawaler, wdowa, wdowiec, osoba pozostającą w separacji orzeczonej prawomocnym wyrokiem sądu, osoba rozwiedziona, chyba że wychowuje wspólnie co najmniej jedno dziecko z jego rodzicem.
Z powołanych wyżej przepisów prawa wynika, że dla uzyskania prawa do zaliczki alimentacyjnej muszą zostać łącznie spełnione następujące przesłanki:
- osoba musi być uprawniona do świadczenia alimentacyjnego na podstawie tytułu wykonawczego, którego egzekucja jest bezskuteczna;
- osoba ta musi być wychowywana przez osobę posiadającą przymiot osoby samotnie wychowującej dziecko w rozumieniu ustawy o świadczeniach rodzinnych;
- musi zostać spełnione kryterium dochodowe określone w art. 7 ust. 2 ustawy.
Z akt sprawy wynika, że w skład rodziny A. S. wchodzą: A. S. , A. S. , A. W. i A. W. . A. S. jest osobą rozwiedzioną, ale wychowuje córkę A. W. z konkubentem A. W. – ojcem dziecka.
Sąd podzielił zatem stanowisko Kolegium, że A. S. wychowując córkę A. z jej ojcem nie jest osobą samotnie wychowującą dziecko, a tym samym nie jest osobą uprawnioną do zaliczki alimentacyjnej, w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 5 lit.a ustawy.
Odnosząc się do powołanych przez skarżącą przepisów rozdziału II Konstytucji RP, w którym zostały określone wolności i prawa człowieka i obywatela wskazać należy, że cała aktywność administracji publicznej (m.in. ta część, która przyjmuje formę orzeczeń) podejmowana jest na granicy tych konstytucyjnych praw i wolności oraz dla ich urzeczywistnienia. W związku z powyższym, ustawa jako źródło prawa powszechnie obwiązujące realizuje konstytucję i nie może być sprzeczna z jej przepisami.
Reasumując, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że organy administracyjne wydając zaskarżone decyzje, nie naruszyły prawa.
W związku z tym, stosownie do art. 151 ustawy - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak na wstępie.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI