I OSK 4395/18

I OSK 4395/18 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2019-02-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2018-12-21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Tamara Dziełakowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
III SA/Kr 830/18 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2018-08-31
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 3 § 2 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Z. D. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 sierpnia 2018 r. sygn. akt III SA/Kr 830/18 o odrzuceniu skargi Z. D. na pismo Wójta Gminy K. z dnia [...] czerwca 2018 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przekazania odwołania od decyzji zatwierdzającej granice między nieruchomościami postanawia oddalić skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę Z. D. na pismo Wójta Gminy K. z dnia [...] czerwca 2018 r. w przedmiocie odwołania od decyzji zatwierdzającej granice między nieruchomościami.
Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, przedmiotem skargi jest pismo Wójta Gminy K. z dnia [...] czerwca 2018 r., w którym ustosunkował się do złożonego przez skarżącego odwołania od decyzji z dnia [...] kwietnia 2018 r., zatwierdzającej granice pomiędzy nieruchomościami. W piśmie tym Wójt poinformował skarżącego, że od ww. decyzji nie przysługuje odwołanie, a w związku z czym jest ono bezprzedmiotowe. Zdaniem Sądu skarga na powyższe pismo jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, gdyż nie należy do żadnej z kategorii aktów prawnych lub czynności mogących być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – zwanej dalej P.p.s.a.). Wobec powyższego Sąd orzekł jak na wstępie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył skarżący, zaskarżając go w całości i wskazując jako podstawy prawne naruszenie:
1. art. 133 K.p.a. poprzez pominięcie okoliczności, że w myśl przytoczonego przepisu organ administracyjny miał obowiązek przesłać odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu, co miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez niezasadne odrzucenie skargi i pozbawienie skarżącego możliwości obrony swoich praw przed sądem,
2. art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. poprzez błędne uznanie, że zaskarżone pismo nie zawiera władczego rozstrzygnięcia charakterystycznego dla zakresu aktów, czynności bądź decyzji lub postanowień objętych kognicją sądu administracyjnego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez niezasadne odrzucenie skargi i pozbawienie skarżącego możliwości obrony swoich praw przed sądem.
Wskazując na powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania, zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania i rozpoznanie skargi na rozprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna pozbawiona jest usprawiedliwionych podstaw.
Zauważyć na wstępie trzeba, że zgodnie z art. 182 P.p.s.a.: "§ 1. Naczelny Sąd Administracyjny może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego kończącego postępowanie w sprawie". Na posiedzeniu niejawnym Naczelny Sąd Administracyjny orzeka w składzie jednego sędziego (§ 3 in principio). W świetle powyższej regulacji brak było zdaniem Sądu rozpoznającego niniejszą skargę kasacyjną podstaw do uwzględnienia wniosku stron postępowania i rozpoznania jej na rozprawie tym bardziej, że jedyna kwestia podlegająca ocenie dotyczyła dopuszczalności skargi na pismo Wójta Gminy K. z dnia [...] czerwca 2018 r.
Z tego też powodu, oceniając wniesioną skargę kasacyjną w granicach określonych przepisem art. 183 § 1 P.p.s.a. i nie dostrzegając przy tym wystąpienia przesłanek nieważności, o których mowa w § 2 tego przepisu, jako niezasadny należało uznać zarzut naruszenia art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Akty i czynności z tego przepisu zostały ujęte w tym akcie prawnym w celu umożliwienia kontroli legalności również takich działań administracji publicznej, które nie są podejmowane w sformalizowanych postępowaniach (jurysdykcyjnym, egzekucyjnym, zabezpieczającym), a dotyczą praw i obowiązków obywateli w sferze publicznoprawnej (T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V, Warszawa 2012, s. 69-70). Do tej kategorii zalicza się akty, które charakteryzują się następującymi cechami: 1) nie są decyzją ani postanowieniem; 2) mają charakter zewnętrzny, tj. są skierowane do podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi; 3) są skierowane do indywidualnego podmiotu, a więc nie mają charakteru generalnego; 4) mają charakter publicznoprawny (należą do materii z zakresu administracji publicznej i mają charakter władczy); 5) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 6) są podejmowane przez podmiot wykonujący administrację publiczną. Te elementy określa się jako konstytuujące pojęcie aktu lub czynności z art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. (B. Adamiak, Z problematyki właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.), ZNSA 2006, nr 2, s. 16; uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 26 czerwca 2014 r. sygn. akt I OPS 14/13, ONSAiWSA z 2015 r., nr 1, poz. 2).
Wskazując na powyższe, stwierdzić trzeba, że pismo Wójta Gminy K. z dnia [...] czerwca 2018 r. nie posiada takich cech, podobnie – jak słusznie stwierdził Sąd pierwszej instancji – nie da go się zakwalifikować do żadnej z kategorii aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a. Pismo to ma charakter jedynie informacyjny i w żaden sposób nie rozstrzyga władczo o sytuacji prawnej skarżącego, w szczególności nie rozstrzyga o dopuszczalności lub niedopuszczalności wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] czerwca 2018 r. tym bardziej, że adresatem pisma nazwanego odwołaniem nie był Wójt ale Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N.
Jako niezasadny należało również ocenić zarzut naruszenia art. 133 K.p.a., bowiem Sąd pierwszej instancji tego przepisu nie stosował i nie mógł stosować. Ustawa Kodeks postępowania administracyjnego nie reguluje postępowania przed sądem administracyjnym.
Strona nie została przy tym pozbawiona możliwości obrony swoich praw, bowiem kwestia prawidłowości nieprzekazania pisma skarżącego zatytułowanego "odwołanie od decyzji" do Samorządowego Kolegium Odwoławczego może zostać oceniona przez sąd administracyjny w skardze na bezczynność złożonej z zachowaniem wymogów ustawowych.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. orzekł jak sentencji.