I OSK 404/07

I OSK 404/07 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2007-04-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-03-20
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Wojciech Chróścielewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
IV SA/Wa 2201/06 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2007-01-24
Skarżony organ
Minister Transportu
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. U. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 2201/06 o odrzuceniu skargi A. U. na rozstrzygnięcie Ministra Transportu opublikowane w dniu 22 sierpnia 2006 r. w przedmiocie unieważnienia konkursu na stanowisko Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad postanawia oddalić skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, A. U. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na - jak to ujął - decyzję Ministra Transportu opublikowaną dnia 22 sierpnia 2006 r. na stronie intemetowej Ministerstwa Transportu www.mtib.gov.pl w przedmiocie unieważnienia konkursu na stanowisko Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad. Skarżący podał, że był uczestnikiem konkursu na ww. stanowisko. Konkurs ten został wygrany przez inną niż skarżący osobę. Następnie Minister Transportu przedmiotowy konkurs unieważnił. W ocenie skarżącego rozstrzygnięcie Ministra Transportu w przedmiocie unieważnienia konkursu jest decyzją administracyjną, która wbrew przepisom kpa nie została skarżącemu doręczona. Wnosząc o uchylenie tej decyzji, A. U. zarzucił jej naruszenie art. 107 i 109 kpa a także wydanie jej bez podstawy prawnej.
W odpowiedzi na skargę Minister Transportu wniósł o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając skargę zważył, iż w rozpatrywanej sprawie skarżący był uczestnikiem postępowania konkursowego prowadzonego na podstawie przepisów wówczas obowiązującej ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. o przeprowadzaniu konkursów na stanowisko kierowników centralnych urzędów administracji rządowej, prezesów agencji państwowych oraz prezesów zarządów państwowych funduszy celowych (Dz. U. Nr 163, poz. 1362 ze zm.). Z art. 8 tej ustawy wynikało, że osobie, która kandydowała na stanowisko kierownika, przysługiwało odwołanie do organu sprawującego nadzór w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o wyniku konkursu. Po rozpatrzeniu tego odwołania organ nadzoru mógł m. in. uchylić czynności konkursowe, nakazując ich powtórzenie, albo unieważnić konkurs, (art. 8 ust. 4 pkt 2 ustawy). Zgodnie natomiast z ust. 5 omawianego przepisu, od rozstrzygnięcia wydanego na podstawie ust. 4, a zatem również od rozstrzygnięcia w sprawie unieważnienia konkursu, osobie która kandydowała na stanowisko kierownika przysługiwało prawo wniesienia w terminie 7 dni od dnia otrzymania rozstrzygnięcia, odwołania do sądu pracy. Taka sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie. Minister Transportu unieważnił konkurs na stanowisko Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, którego uczestnikiem był skarżący. Skoro w sprawie unieważnienia konkursu, przepisy omawianej ustawy przewidywały możliwość złożenia odwołania do sądu pracy, skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna.
Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2007 r. złożył A. U., wnosząc o jego uchylenie i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Pełnomocnik skarżącego, postanowieniu temu zarzucił naruszenie prawa materialnego poprzez błędne zastosowanie art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z 2002 roku, z późn. zm.) i niewłaściwą interpretację art. 8 ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku o przeprowadzaniu konkursów na stanowiska kierowników centralnych urzędów administracji rządowej, prezesów agencji państwowych oraz prezesów państwowych funduszy celowych (Dz. U. Nr 163, poz. 1362, z 2005 roku, z późn. zm.).
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, iż decyzja zaskarżona przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (opublikowana na stronach intemetowych) nie jest decyzją, o której mowa w art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku o przeprowadzaniu konkursów na stanowiska kierowników centralnych urzędów administracji rządowej, prezesów agencji państwowych oraz prezesów państwowych funduszy celowych. Zgodnie, bowiem z wiedzą skarżącego żaden z kandydujących na stanowisko kierownika (w tym skarżący) nie składał w terminie wskazanym w art. 8 ust. 1 ustawy odwołania od decyzji o wyniku konkursu, która to decyzja została doręczona na piśmie uczestnikom konkursu (w tym skarżącemu) przez Komisję przeprowadzającą konkurs na stanowisko Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad pismem z dnia 29 czerwca 2006 roku (w załączeniu). Skarżący nie odwoływał się od tej decyzji, na mocy której został ustalony wynik konkursu, a kierownikiem miała zostać, określona w tym piśmie, osoba. Natomiast skarżący odwołał się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego od decyzji, która (opublikowana na stronie internetowej Ministerstwa Transportu) została podjęta przez organ administracji bez - w opinii skarżącego -jakiejkolwiek podstawy prawnej. W opinii skarżącego skoro żadna z osób wymienionych w art. 8 ust. 1 ustawy nie zaskarżyła pierwotnej decyzji o wynikach konkursu to tym samym tryb wzruszenia tej decyzji, przewidziany w art. 8 został wyczerpany. Decyzja Ministra Transportu zaskarżona przez skarżącego nie była decyzją wydaną na podstawie art. 8 ust. 4 ustawy, tak więc w konsekwencji nie mogą do niej znaleźć zastosowania przepisy dotyczące szczególnego trybu dochodzenia roszczeń - w tym przypadku przed sądem pracy. W związku z powyższym w opinii skarżącego, skoro do zaskarżonej decyzji Ministra Transportu nie mają zastosowania postanowienia art. 8 przedmiotowej ustawy, to Wojewódzki Sąd Administracyjny błędnie zastosował dyspozycję art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucając skargę Skarżącego jako niedopuszczalną, gdyż w opinii skarżącego decyzja, którą skarży, nie jest decyzją, o której mowa w art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna jest nieuzasadniona.
Wbrew temu co twierdzi skarżący w uzasadnieniu skargi kasacyjnej należy uznać, iż akt podjęty przez Ministra Transportu i opublikowany w dniu 22 sierpnia 2006 r. w przedmiocie unieważnienia konkursu na stanowisko Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad odpowiada rozstrzygnięciu wskazanemu w art. 8 ust. 4 pkt 2 ustawy 27 lipca 2005 r. o przeprowadzaniu konkursów na stanowisko kierowników centralnych urzędów administracji rządowej, prezesów agencji państwowych oraz prezesów zarządów państwowych funduszy celowych, zgodnie z którym organ sprawujący nadzór po rozpatrzeniu odwołania od wyniku konkursu może go unieważnić. Podnoszone przez skarżącego wątpliwości co do trybu podjęcia powyższego rozstrzygnięcia i jego podstawy prawnej nie mają wpływu na ocenę, iż jest to akt odpowiadający normie zawartej w w/w przepisie art. 8 ust. 4 pkt 2 - unieważnienie konkursu.
W myśl natomiast z art. 8 ust. 5 powołanej wyżej ustawy od rozstrzygnięcia wydanego na podstawie art. 8 ust. 4 ustawy (w tym unieważnienia konkursu) przysługuje prawo wniesienia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania rozstrzygnięcia, odwołania do sądu pracy. Trafnie zatem Sąd I instancji uznał, iż skarga na rozstrzygnięcie w przedmiocie unieważnienia konkursu na stanowiska wymienione w ustawie 27 lipca 2005 r. o przeprowadzaniu konkursów na stanowisko.... jest niedopuszczalna. Sprawa niniejsza bowiem nie podlega kognicji sądów administracyjnych, gdyż należy do właściwości sądu pracy na mocy wyraźnej normy zawartej w art. 8 ust. 5 w/w ustawy. Skarga A. U. podlegała zatem odrzuceniu jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego na podstawie art. 58 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tak jak to orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym postanowieniu.
Na marginesie należy zauważyć, iż ustawa z dnia 27 lipca 2005 roku o przeprowadzaniu konkursów na stanowiska kierowników centralnych urzędów administracji rządowej, prezesów agencji państwowych oraz prezesów państwowych funduszy celowych (Dz. U. Nr 163, poz. 1362, z 2005 roku, z późn. zm.) straciła moc na podstawie art. 88 ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o państwowym zasobie kadrowym i wysokich stanowiskach państwowych (Dz.U. Nr 170, poz. 1217). A jak stanowi art. 84 tej ostatniej ustawy postępowania dotyczące konkursów na stanowiska, o których mowa w art. 4 (dotyczy to także Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad) wszczęte na podstawie dotychczasowych przepisów i niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy ulegają zakończeniu z tym dniem.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił skargę kasacyjną oddalić.