I OSK 375/05

I OSK 375/05 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2006-01-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-04-04
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Bogusław Moraczewski
Izabella Kulig - Maciszewska /przewodniczący/
Maria Czapska -Górnikiewicz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
Hasła tematyczne
Straż pożarna
Sygn. powiązane
II SA/Gd 1924/02 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2004-12-10
Skarżony organ
Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska, Sędziowie NSA Maria Czapska-Górnikiewicz/spr./, Bogusław Moraczewski, Protokolant Anna Harwas, po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2006 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 grudnia 2004 r. sygn. akt 3 II SA/Gd 1924/02 w sprawie ze skargi S. A. na decyzję Pomorskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Gdańsku z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 10 grudnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę S. A. na decyzję z dnia [...] Pomorskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Gdańsku wydaną na mocy art. 80 i art. 81 pkt 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 88, poz. 400 z późn. zmianami) utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w [...] z dnia [...] odmawiającą S. A. przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, a nabytego od Skarbu Państwa — Wojskowej Agencji Mieszkaniowej aktem notarialnym z dnia 8 października 2001 r.
W uzasadnieniu tego wyroku Sąd I instancji wskazał, iż S. A. była w dacie ubiegania się o pomoc finansową emerytem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 1994 Nr 53 poz. 214 z późn. zmianami), zwanej dalej ustawą emerytalną. Skarżąca od dnia 28 stycznia 1978 r. posiadała na podstawie umowy najmu lokal położony w [...] przy ul. [...] o powierzchni mieszkalnej 27,52 m. Skoro więc skarżącej przysługiwało prawo do lokalu mieszkalnego położonego w [...] przy ul. [...], wynikające z decyzji przydziału osobnej kwatery stałej z dnia 1 lutego 1978 r. to zdaniem Sądu jej potrzeby mieszkaniowe były zaspokojone w mieszkaniu, do którego posiadała tytuł prawny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że strażakowi (odpowiednio: emerytowi), mającemu zaspokojone potrzeby mieszkaniowe w miejscowości, w której pełni służbę, lub miejscowości pobliskiej, w sposób określony w art. 81 pkt 2 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej (tj. posiadającemu lokal mieszkalny wielkością odpowiadający przysługującej strażakowi powierzchni mieszkalnej), nie przysługuje przydział lokalu na podstawie decyzji administracyjnej, ani pomoc finansowana na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej lub lokalu stanowiącego podobną nieruchomość.
Sąd I instancji powołał się na uchwałę składu siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 marca 1999 r. OPS 1/99, ONSA nr 3/1999, poz. 77, w której analizując identyczne unormowania dotyczące prawa do pomocy finansowej dla policjantów, zawarte w art. 88, art. 94 ust. 1 i art. 95 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 30, poz. 179 ze zm.) stwierdzono, że policjantowi nie przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu lub domu, jeżeli nie ma on prawa do uzyskania przydziału lokalu mieszkalnego, określonego w art. 90 tej ustawy o Policji, w drodze decyzji administracyjnej, ponieważ posiada inny odpowiedni lokal mieszkalny w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej.
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, skoro skarżąca uzyskała przydział w oparciu o decyzję administracyjną kwatery stałej - lokalu położonego w [...], to zaspokoiła swoje potrzeby mieszkaniowe i posiadała tytuł prawny do lokalu. Tym samym w stosunku do skarżącej można mówić o posiadaniu lokalu w rozumieniu art. 81 (pkt 2) ustawy o Państwowej Straży Pożarnej. W ocenie Sądu celem unormowań ustawowych odnoszących się do uprawnień mieszkaniowych strażaków jest umożliwienie zaspokojenia ich potrzeb mieszkaniowych w miejscu pełnienia służby, natomiast nie jest tym celem przysporzenie materialnej korzyści polegającej na umożliwieniu nabycia przez strażaka lepszego tytułu prawnego do lokalu, w którym mieszka. Stąd też przyjąć należy, że posiadanie lokalu mieszkalnego wykonywane na podstawie umowy zobowiązującej lub na podstawie stosunku wynikającego z decyzji o przydziale kwatery wyłącza z mocy art. 81 pkt 4 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej prawo do uzyskania lokalu w drodze decyzji administracyjnej o przydziale, a = także i prawo do uzyskania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu lub domu w oparciu o art. 80 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej w związku z art. 30 ustawy emerytalnej.
W tym stanie sprawy Sąd I instancji na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę stwierdzając, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła S. A.
Skarżąca na podstawie art. 173 § 1 i 2, art. 174 pkt 1, art. 175 § 1 i art. 176 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaskarżyła wyrok w całości, zarzucając mu naruszenie prawa materialnego - art. 81 pkt 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (aktualny tekst: Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1320, z późniejszymi zmianami) - przez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że skarżąca posiada lokal w rozumieniu tego przepisu, a w konsekwencji - naruszenie art. 80 ust. 1 tej ustawy, przez jego niezastosowanie.
Wskazując na powyższe zarzuty na podstawie art. 176, art. 185 § 1, art. 188 oraz art. 5 pkt 1 i art. 205 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w całości i rozpoznanie skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku i przekazanie sprawy temu Sądowi sprawy do ponownego rozpoznania w innym składzie oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według przepisanych norm.
W uzasadnieniu wniesionej skargi kasacyjnej skarżąca stwierdziła, iż przepis art. 80 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej łączy uprawnienie strażaka do pomocy finansowej na uzyskanie domu lub lokalu wyłącznie z otrzymaniem bądź nieotrzymaniem przydziału na podstawie decyzji administracyjnej. Nie uzależnia natomiast pomocy na nabycie lokalu lub domu od okoliczności wymienionych w art. 81 ustawy, warunkujących - w sensie negatywnym - przydział lokalu strażakowi. Powiązanie prawa do przydziału lokalu z prawem do pomocy mieszkaniowej powoduje, że w istocie każdy funkcjonariusz, który legitymuje się - bądź jego małżonek -tytułem do lokalu, obojętnie, na jakiej podstawie prawnej, realnie pozbawiony jest przysługującej mu pomocy, co jest nie do zaakceptowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i tym samym nie mogła zostać uwzględniona.
Zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego art. 81 pkt 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1320, z późniejszymi zmianami), dalej zwanej ustawą - przez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że skarżąca posiada lokal w rozumieniu tego przepisu, a w konsekwencji - naruszenie art. 80 ust. 1 tej ustawy, przez jego niezastosowanie nie są zasadne.
Zgodnie z treścią przepisu art. 80 ust. 1 ustawy strażakowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Powołany wyżej przepis prawa jednoznacznie wskazuje, że warunkiem realizacji uprawnienia wynikającego z jego treści jest pozytywne ustalenie przesłanki określonej jako brak przydziału lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej.
Według brzmienia z kolei art. 81 punkt 2 ustawy, lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się strażakowi posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny. Oznacza to, że jeżeli strażak posiada lokal mieszkalny w wymienionych wyżej miejscowościach, spełniający warunki określone w omawianym przepisie, to nie posiada prawa do uzyskania lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale.
Z zebranego w sprawie materiału dokumentacyjnego wynika wprost, że S. A. przysługiwało prawo do lokalu mieszkalnego położonego w [...] przy ul. [...], wynikające z decyzji o przydziale osobnej kwatery stałej z dnia 1 lutego 1978 r. Tym samym skarżąca nie spełniała wymogów zawartych w omawianych przepisach, które upoważniałyby organ do przyznania jej pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego.
W konsekwencji przedstawionego wyżej stanu faktycznego i prawnego, obowiązującego w dacie wydania decyzji będącej przedmiotem skargi, należy podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, iż posiadanie lokalu mieszkalnego wykonywane na podstawie umowy zobowiązującej lub na podstawie stosunku wynikającego z decyzji o przydziale kwatery wyłącza z mocy art. 81 pkt 4 ustawy prawo do uzyskania lokalu w drodze decyzji administracyjnej o przydziale, a także i prawo do uzyskania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu lub domu w oparciu o art. 80 ust. 1 ustawy w związku z art. 30 ustawy emerytalnej. Odmienne wywody strony skarżącej we wskazanym wyżej zakresie nie znajdują uzasadnienia w obowiązujących normach prawnych.
Z uwagi na powyższe, uznając że skarga kasacyjna nie miała usprawiedliwionych podstaw, w oparciu o przepis art.184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.