I OSK 322/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi P. S. na bezczynność Rady Miejskiej Wrocławia w przedmiocie przeprowadzenia kontroli wykonania uchwał dotyczących likwidacji zakładu budżetowego oraz zasad gospodarowania nieruchomościami. Skarżący domagał się nakazania radzie przeprowadzenia kontroli oraz udostępnienia dokumentów z niej wynikających. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę, uznając, że żądanie skarżącego nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego. Sąd wskazał, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a., a brak działania organu stanowiącego gminy w zakresie kontroli wykonania własnych uchwał nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, lecz realizacji funkcji ustrojowej. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, podzielił to stanowisko. Podkreślono, że art. 101a ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, na który powoływał się skarżący, nie może być podstawą do nakazania radzie przeprowadzenia kontroli, gdyż nie wynika z niego konkretny obowiązek prawny. NSA potwierdził, że sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII k.p.a., a także spraw, które nie mieszczą się w katalogu spraw podlegających kontroli sądowej określonym w art. 3 § 2 P.p.s.a. Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając, że WSA prawidłowo orzekł o braku swojej kognicji.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUgruntowanie stanowiska NSA co do braku kognicji sądów administracyjnych w sprawach dotyczących realizacji funkcji ustrojowych organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego oraz w zakresie skarg powszechnych.
Dotyczy specyficznej sytuacji braku kontroli uchwał przez radę miejską i powołania się na art. 101a u.s.g. Interpretacja przepisów P.p.s.a. i k.p.a. w kontekście skarg na bezczynność.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sąd administracyjny jest właściwy do nakazania organowi stanowiącemu gminy (radzie miejskiej) przeprowadzenia kontroli wykonania przez organ wykonawczy (prezydenta miasta) uchwał rady, w sytuacji gdy skarżący powołuje się na art. 101a ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd administracyjny nie jest właściwy do nakazania radzie miejskiej przeprowadzenia kontroli wykonania uchwał, gdyż nie wynika to z przepisów prawa podlegających kontroli sądowej w trybie P.p.s.a., a stanowi realizację funkcji ustrojowej organu stanowiącego.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny orzeka w sprawach określonych w art. 3 § 2 P.p.s.a. Brak działania organu stanowiącego w zakresie kontroli własnych uchwał nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skarga na bezczynność w tym zakresie nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego, a także nie podlega rozpoznaniu jako skarga powszechna w rozumieniu k.p.a.
Czy skarga na bezczynność organu gminy w zakresie kontroli wykonania uchwał, wniesiona na podstawie art. 101a ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, taka skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ponieważ nie dotyczy ona wydania aktu lub podjęcia czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a., ani nie wynika z przepisów ustaw szczególnych przewidujących sądową kontrolę w tym zakresie.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny nie jest władny do nakazania radzie gminy realizacji jej ustawowych kompetencji kontrolnych. Skarga na bezczynność w tym zakresie jest pochodną skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej, a żądanie skarżącego nie mieści się w tych formach. Brak jest przepisu prawa przewidującego obowiązek rady gminy do podjęcia w tym zakresie działania w formie decyzji, postanowienia lub czynności z zakresu administracji publicznej.
Przepisy (13)
Główne
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 182 § 1 i 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.s.g. art. 101a § 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
Pomocnicze
u.s.g. art. 101
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
u.s.g. art. 18a § 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
k.p.a. art. 227
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 3 § 2 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 147 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 141 § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 53 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 149
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak kognicji sądu administracyjnego do nakazania radzie miejskiej przeprowadzenia kontroli wykonania uchwał, gdyż nie jest to czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. • Skarga na bezczynność w zakresie realizacji funkcji ustrojowych organu stanowiącego nie podlega kontroli sądów administracyjnych ani nie jest skargą powszechną w rozumieniu k.p.a.
Odrzucone argumenty
Niewłaściwe zastosowanie art. 3 § 2 pkt 4 w związku z art. 149 P.p.s.a. do oceny dopuszczalności skargi na bezczynność Rady Miejskiej Wrocławia wniesionej na podstawie art. 101a ust. 1 u.s.g. • Niezastosowanie art. 3 § 3 w związku z art. 147 § 1 P.p.s.a. do oceny dopuszczalności skargi na bezczynność Rady Miejskiej Wrocławia wniesionej na podstawie art. 101a ust. 1 u.s.g. • Przyjęcie stanu faktycznego podanego przez stronę przeciwną, bez wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego, że skarżący wniósł skargę po upływie terminu do jej wniesienia (zarzut niezasadny, gdyż skarga została odrzucona z powodu niedopuszczalności).
Godne uwagi sformułowania
sąd administracyjny nie jest władny do nakazania Radzie Miejskiej Wrocławia, aby ta realizowała swoje ustawowe kompetencje i przeprowadziła kontrolę wykonania przez Prezydenta Miasta Wrocławia przedmiotowych uchwał • działalność organów administracji publicznej regulowana przez przepisy działu VIII Kodeksu Postępowania Administracyjnego odnosząca się do skarg i wniosków obywateli nie podlega kognicji sądu administracyjnego • skarga na bezczynność organu jest pochodną skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej
Skład orzekający
Wojciech Chróścielewski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowanie stanowiska NSA co do braku kognicji sądów administracyjnych w sprawach dotyczących realizacji funkcji ustrojowych organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego oraz w zakresie skarg powszechnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku kontroli uchwał przez radę miejską i powołania się na art. 101a u.s.g. Interpretacja przepisów P.p.s.a. i k.p.a. w kontekście skarg na bezczynność.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z kognicją sądu administracyjnego, co jest istotne dla prawników procesualistów, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.