I OSK 301/06

I OSK 301/06 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2007-04-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-02-27
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Irena Kamińska /sprawozdawca/
Izabella Kulig -Maciszewska
Joanna Runge -Lissowska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne
Żołnierze zawodowi
Skarżony organ
Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 185 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska Sędziowie NSA Irena Kamińska (spr.) Izabella Kulig - Maciszewska Protokolant Edyta Pawlak po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2007 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2005 r. sygn. akt II SA/Wa 149/05 w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia wysokości uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 czerwca 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. R. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] nr [...], którą to decyzją Minister Obrony Narodowej utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] nr [...] ustalającą, iż w okresie pełnienia zawodowej służby wojskowej skarżącemu przysługiwało uposażenie zasadnicze według stanowiska służbowego, w stawce przewidzianej do grupy uposażenia U-11.
W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd pierwszej instancji, podzielając stanowisko Ministra Obrony Narodowej wskazał, iż stosownie do treści art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. z 1997 r. Dz.U. Nr 10, poz. 55 ze zm.), żołnierz zawodowy pełni służbę w jednostce organizacyjnej resortu obrony narodowej po wyznaczeniu na odpowiednie stanowisko służbowe. Jednym z elementów stanowiska służbowego pozostaje grupa uposażenia, która jest zawsze przypisana dla danego stanowiska służbowego i stanowi jego integralną część. Zmiana grupy uposażenia powoduje zatem zmianę stanowiska służbowego.
W ocenie Sądu I instancji bezspornym jest, iż skarżący w 15 Brygadzie Zmechanizowanej zajmował, na mocy decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 czerwca 2001r. nr [...], stanowisko dowódcy z grupą uposażenia U-11. Wprowadzona natomiast rozkazem Szefa Sztabu Generalnego WP z dnia 15 stycznia 2002r. nr [...] zmiana w etacie jednostki, polegająca na zmianie grupy uposażenia dowódcy na nową U-10, spowodowała zmianę tego stanowiska. Jeżeli zatem skarżący nie został na zmienione stanowisko wyznaczony, to nie mógł otrzymywać uposażenia zgodnego z nową grupą uposażenia. W tej sytuacji zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Jako nie zasługujące na uwzględnienie Sąd uznał również zarzuty skarżącego w kwestii niewłaściwie podanej przez organ daty doręczenia decyzji pierwszoinstancyjnej oraz daty sporządzenia przez niego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie było to bowiem takie naruszenie przepisów postępowania (art. 107 § 3 k.p.a.), które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł M. R., reprezentowany przez radcę prawnego J. B., zarzucając naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię, i niewłaściwe zastosowanie, a konkretnie nieuwzględnienie w zaskarżonym wyroku § 62 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 1996r. w sprawie służby żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 1997r. Nr 7, poz. 693 z póżn. zm.),oraz art. 7 ustawy z dnia 17 grudnia 1974r. o uposażeniu żołnierzy (Dz,.U. Nr 76, poz. 693 z późn. zm.).
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenie, co do istoty spawy, bądź uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Dodatkowo wniósł o włączenie do akt sprawy akt postępowania o sygn. II SAB 197/03, zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2004r.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniósł, iż w ustalonym stanie faktycznym Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął, iż faktycznie nastąpiła zmiana do etatu jednostki wojskowej, w której skarżący był dowódcą, tj. zgodnie z rozkazem Szefa Sztabu Generalnego WP nr [...] z dnia 15.01. 2002r. Zgodnie zatem z ówcześnie obowiązującym art. 7 ust 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1974r. o uposażeniu żołnierzy, zmiana wysokości uposażenia winna bezwzględnie nastąpić z dniem powstania okoliczności uwzględniających tę zmianę.
Podkreślił również, iż § 62 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 1996r.w sprawie służby żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997r. Nr 7, poz. 38 z późn. zm.) w sposób bezwzględny obliguje Ministra Obrony Narodowej - w wypadku wprowadzenia zmian do etatu - do wydania decyzji określającej uposażenie zgodne z tymi zmianami. Tymczasem w okresie od stycznia 2002r. do czasu zwolnienia skarżącego ze stanowiska [...], tj. 28 czerwca 2005r., decyzji takiej nie wydał. Podkreślił również, iż pełnił służbę wojskową w dniu wejścia w życie zmiany do etatu, polegającej na zmianie grupy uposażenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zwarzył co następuje:
Skarga kasacyjna jest zasadna.
Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, co oznacza, iż Sąd ten związany jest zarówno wnioskami skarżącego określającymi przedmiot zaskarżenia, jak i podstawami zaskarżenia wskazanymi w skardze kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania.
W myśl natomiast art. 174 wskazanej ustawy, skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W niniejszej sprawie skarżący oparł skargę kasacyjną na pierwszej ze wskazanych w art. 174 podstaw kasacyjnych, tj. naruszeniu prawa materialnego, poprzez nieuwzględnienie w zaskarżonym wyroku § 62 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 1996r. w sprawie służby żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 1997r. Nr 7, poz. 693 z póżn. zm.),oraz art. 7 ustawy z dnia 17 grudnia 1974r. o uposażeniu żołnierzy (Dz,.U. Nr 76, poz. 693 z późn. zm.).
Zgodnie z art. 11 ust 1, pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1974r. o uposażeniu żołnierzy, uposażenie żołnierza zawodowego obejmuje uposażenie według stanowiska służbowego.
§ 14 ust. 2, pkt 5 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 czerwca 2000r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o uposażeniu żołnierzy stanowi, że stanowiska służbowe o stopniu etatowym pułkownika (komandora) zalicza się od grupy uposażenia U-06 do grupy uposażenia U-12. Wskazanie konkretnej grupy uposażenia następuje w drodze zindywidualizowanej decyzji skierowanej do konkretnej osoby.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na stronie 6 uzasadnienia przedstawił następujące rozumowanie. Wprowadzona rozkazem Szefa Sztabu Generalnego WP z dnia 15 stycznia 2002r. nr [...] zmiana polegająca na zmianie grupy uposażenia dowódcy na grupę uposażenia U-10, spowodowała zmianę stanowiska. Skoro skarżący nie został na zmienione stanowisko wyznaczony, nie mógł otrzymywać uposażenia zgodnego z nową grupą.
Z wywodem tym nie można się zgodzić. Przepis § 62 cytowanego wyżej rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej przewiduje, iż w przypadku wprowadzenia zmian do etatu jednostki wojskowej, powodujących zmianę nazwy stanowisk służbowych, oznaczenia korpusów osobowych, grup, specjalności wojskowej albo oznaczenia w etacie stopni wojskowych lub grupy uposażenia, żołnierzy zajmujących te stanowiska wyznacza się na zmienione stanowiska.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, istotą rozpoznawanej sprawy pozostaje kwestia obligatoryjności powyższego przepisu, na którą to obligatoryjność wskazywał skarżący zarówno w skardze do Sądu I instancji, jak i w skardze kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Literalna wykładnia dyspozycji § 62 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej wskazuje na pewien automatyzm przy wyznaczaniu żołnierzy na stanowiska zmienione w wyniku wprowadzenia zmian do etatu jednostki wojskowej, między innymi w zakresie grupy uposażenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpoznając niniejszą sprawę nie odniósł się jednak w żaden sposób do omawianej kwestii, nie dokonał oceny tego przepisu, jego obligatoryjnego bądź fakultatywnego charakteru, czyniąc tym samym zarzut ewentualnego naruszenia prawa materialnego zasadnym.
Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego w przedmiocie włączenia do akt sprawy, akt postępowania o sygn. II SAB 197/03, zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2004r., Naczelny Sad Administracyjny nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 185 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.