I OSK 2985/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa rozpatrywana przez Naczelny Sąd Administracyjny dotyczyła skargi kasacyjnej M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, który oddalił jej skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy. Przedmiotem sporu było wynagrodzenie za dozór nad 16 pojazdami usuniętymi z drogi i przechowywanymi na parkingu strzeżonym. Skarżąca domagała się zwrotu wydatków w łącznej kwocie 73.012,80 zł, obliczonych według stawek uchwał rady powiatu i miasta. Organ egzekucyjny przyznał jedynie 9.540,40 zł, opierając się na stawce 3,05 zł za dobę, wynikającej z porozumień zawartych z Naczelnikiem Drugiego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy. WSA w Bydgoszczy oddalił skargę, uznając, że stosunek prawny między dozorcą a organem ma charakter administracyjnoprawny i nie można stosować przepisów Kodeksu cywilnego. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok, stwierdzając naruszenie art. 102 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 7 i 77 k.p.a. Sąd uznał, że przy ustalaniu wynagrodzenia za dozór, w sytuacji gdy nie zostało ono określone w umowie lub taryfie, należy stosować art. 836 Kodeksu cywilnego, który nakłada na organ obowiązek ustalenia wynagrodzenia w danych stosunkach przyjętych, czyli poprzez porównanie z innymi podmiotami prowadzącymi podobną działalność. NSA podkreślił, że porozumienia zawarte przez skarżącą z urzędem skarbowym dotyczyły stawki za okres po upływie 6 miesięcy, podczas gdy naliczenie dotyczyło pierwszych 6 miesięcy przechowywania pojazdu. Sąd uznał, że organ egzekucyjny nie może dowolnie ustalać wysokości wynagrodzenia i jest zobowiązany do dokonania ustaleń dotyczących stawek przyjętych w danych stosunkach lokalnych. W konsekwencji NSA uchylił zaskarżone postanowienie organu i zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz M. W. kwotę 720 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalanie wynagrodzenia za dozór nad pojazdami usuniętymi z drogi, stosowanie art. 836 k.c. w sprawach administracyjnych, obowiązki organów egzekucyjnych w zakresie ustalania kosztów dozoru.
Dotyczy specyficznej sytuacji dozoru nad pojazdami usuniętymi z drogi i przejścia ich własności na Skarb Państwa. Interpretacja art. 102 § 2 u.p.e.a. w kontekście art. 836 k.c.
Zagadnienia prawne (3)
Jaka jest podstawa prawna i sposób ustalania wynagrodzenia za dozór nad pojazdami usuniętymi z drogi, gdy właściciel nie odbiera pojazdu i obowiązek ponoszenia kosztów przechodzi na Skarb Państwa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Wynagrodzenie za dozór nad pojazdami, w sytuacji gdy nie zostało ono określone w umowie lub taryfie, powinno być ustalane na podstawie art. 836 Kodeksu cywilnego, uwzględniając stawki przyjęte w danych stosunkach lokalnych, a nie jedynie na podstawie jednostronnych porozumień z organem egzekucyjnym, zwłaszcza jeśli dotyczą one innego okresu.
Uzasadnienie
NSA uznał, że art. 102 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie pozwala na dowolne ustalanie wynagrodzenia przez organ. W przypadku braku umowy lub taryfy, należy stosować art. 836 k.c., co oznacza konieczność ustalenia wynagrodzenia w oparciu o stawki rynkowe. Porozumienia z urzędem skarbowym, dotyczące stawki po 6 miesiącach, nie mogą być podstawą do naliczenia wynagrodzenia za pierwsze 6 miesięcy.
Czy przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące wynagrodzenia za przechowanie mają zastosowanie do ustalania wynagrodzenia za dozór nad pojazdami usuniętymi z drogi w trybie administracyjnym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, w sytuacji gdy przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie określają kryteriów ustalania wysokości wynagrodzenia za dozór, należy posiłkować się art. 836 Kodeksu cywilnego.
Uzasadnienie
Sąd I instancji błędnie uznał, że stosunek prawny ma charakter wyłącznie administracyjnoprawny i wyklucza stosowanie przepisów k.c. NSA stwierdził, że art. 836 k.c. znajduje zastosowanie, gdy dozorca nie wyliczył poniesionych kosztów, a organ ma obowiązek ustalić wynagrodzenie w oparciu o stawki przyjęte w danych stosunkach.
Czy stawki opłat za usunięcie i parkowanie pojazdów, ustalone przez radę powiatu na podstawie art. 130a ust. 6 Prawa o ruchu drogowym, mają zastosowanie do wynagrodzenia za dozór pojazdów, które przeszły na własność Skarbu Państwa?
Odpowiedź sądu
Nie, Skarb Państwa nie jest związany stawkami ustalonymi przez Radę Powiatu na podstawie art. 130a ust. 6 Prawa o ruchu drogowym w sytuacji, gdy obowiązek ponoszenia kosztów parkowania obciąża Skarb Państwa.
Uzasadnienie
NSA wyjaśnił, że stawki uchwalone przez radę powiatu dotyczą opłat ponoszonych przez właściciela pojazdu. W sytuacji, gdy pojazd przechodzi na własność Skarbu Państwa, Skarb Państwa nie jest związany tymi stawkami.
Przepisy (11)
Główne
u.p.e.a. art. 102 § § 2
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Organ egzekucyjny przyznaje na żądanie dozorcy zwrot koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenie za dozór. W przypadku braku umowy lub taryfy, wynagrodzenie ustala się w danych stosunkach przyjęte (art. 836 k.c.).
Pomocnicze
p.r.d. art. 130a § ust. 1 i 2
Prawo o ruchu drogowym
Określają sytuacje, w których pojazd może być usuwany z drogi na koszt właściciela.
p.r.d. art. 130a § ust. 10
Prawo o ruchu drogowym
Określa przesłanki przejścia pojazdu na własność Skarbu Państwa.
p.r.d. art. 130a § ust. 6
Prawo o ruchu drogowym
Umożliwia radzie powiatu ustalenie wysokości opłat za usunięcie i parkowanie pojazdów.
k.c. art. 836
Kodeks cywilny
Reguluje wysokość wynagrodzenia za przechowanie, gdy nie jest określone w umowie lub taryfie.
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek organu do działania na podstawie przepisów prawa i podejmowania wszelkich niezbędnych czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a i c
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia zaskarżonego aktu lub czynności w całości lub części, jeżeli narusza prawo materialne lub przepisy postępowania.
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do oddalenia skargi, jeżeli zarzuty skargi są bezzasadne.
p.p.s.a. art. 188
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Możliwość rozpoznania skargi przez NSA po uchyleniu wyroku WSA.
p.p.s.a. art. 203 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzeczenia o kosztach postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie art. 102 § 2 u.p.e.a. poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że organ egzekucyjny może dowolnie ustalić wysokość wynagrodzenia za dozór, nie biorąc pod uwagę stawek przyjętych w danych stosunkach lokalnych ani przepisów k.c. • Naruszenie art. 7 i 77 k.p.a. poprzez brak dokonania przez organ ustaleń dotyczących wysokości wynagrodzenia za dozór na parkingach depozytowych przyjętych w danych stosunkach lokalnych. • Naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ i c/ oraz art. 151 p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi mimo naruszenia przepisów prawa materialnego i postępowania przez organy niższych instancji.
Odrzucone argumenty
Argumentacja organu i WSA, że stawka 3,05 zł za dobę, wynikająca z porozumień, jest wiążąca dla pierwszych 6 miesięcy dozoru. • Argumentacja WSA, że stosunek prawny ma charakter administracyjnoprawny i wyklucza stosowanie przepisów Kodeksu cywilnego. • Argumentacja WSA, że stawki uchwalone przez radę powiatu nie mają zastosowania do Skarbu Państwa.
Godne uwagi sformułowania
organ egzekucyjny przyzna na żądanie dozorcy zwrot koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenie za dozór • Jeżeli wysokość wynagrodzenia za przechowywanie nie jest określona w umowie albo w taryfie przechowawcy należy się wynagrodzenie w danych stosunkach przyjęte • nie można podzielić poglądu wnoszącego skargę kasacyjną, że podstawą do obliczenia należności za parkowanie obligatoryjne winny być stawki przyjęte przez radę powiatu na podstawie art. 130a ust. 6 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Skarb Państwa nie jest związany stawkami ustalonymi przez Radę Powiatu.
Skład orzekający
Joanna Banasiewicz
przewodniczący sprawozdawca
Jolanta Rudnicka
członek
Marian Wolanin
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie wynagrodzenia za dozór nad pojazdami usuniętymi z drogi, stosowanie art. 836 k.c. w sprawach administracyjnych, obowiązki organów egzekucyjnych w zakresie ustalania kosztów dozoru."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji dozoru nad pojazdami usuniętymi z drogi i przejścia ich własności na Skarb Państwa. Interpretacja art. 102 § 2 u.p.e.a. w kontekście art. 836 k.c.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu kosztów związanych z usuwaniem pojazdów z dróg i ich przechowywaniem, a rozstrzygnięcie NSA wyjaśnia kluczowe kwestie dotyczące ustalania wynagrodzenia dla dozorców w sytuacjach, gdy właściciele nie odbierają pojazdów.
“Jak ustalić wynagrodzenie za dozór nad pojazdem? NSA wyjaśnia, kiedy stawka 3,05 zł to za mało.”
Dane finansowe
WPS: 9540,4 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.