I OSK 284/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił skargę kasacyjną Komisji ds. reprywatyzacji, uznając, że decyzja reprywatyzacyjna z 2014 r. nie naruszyła zasady res iudicata w stosunku do spadkobierców B.L., ponieważ decyzja z 1979 r. dotyczyła wyłącznie małżonków V.
NSA rozpoznał skargę kasacyjną Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich od wyroku WSA w Warszawie. Sprawa dotyczyła stwierdzenia nieważności decyzji reprywatyzacyjnej z 2014 r. dotyczącej nieruchomości przy ul. [...]. Komisja uznała, że decyzja z 2014 r. naruszyła zasadę res iudicata, gdyż sprawa została już rozstrzygnięta decyzją z 1979 r. WSA uchylił decyzję Komisji, uznając, że decyzja z 1979 r. nie rozstrzygała o prawach spadkobierców B.L. NSA oddalił skargę kasacyjną, podzielając stanowisko WSA.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który uchylił decyzję Komisji stwierdzającą nieważność decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z 2014 r. w części dotyczącej udziałów A.G. i P.G. w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości przy ul. [...]. Komisja uznała, że decyzja z 2014 r. została wydana z naruszeniem zasady res iudicata, ponieważ sprawa została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 1979 r. WSA uznał, że decyzja z 1979 r. rozstrzygała jedynie o prawach małżonków V., a nie o prawach spadkobierców B.L. (w tym A.G. i P.G.), wobec czego nie zaszła tożsamość podmiotowa wymagana do zastosowania zasady res iudicata. NSA, analizując zarzuty skargi kasacyjnej, w tym dotyczące naruszenia zasady jawności postępowania i prawa materialnego, oddalił skargę. Sąd uznał, że decyzja z 1979 r. faktycznie rozstrzygała jedynie o prawach małżonków V., a nie o prawach spadkobierców B.L., co oznacza, że decyzja reprywatyzacyjna z 2014 r. nie naruszyła zasady res iudicata w odniesieniu do udziałów A.G. i P.G. Sąd podkreślił, że decyzja z 1979 r. była jedynie uzupełnieniem wcześniejszego orzeczenia z 1950 r. i nie obejmowała wszystkich współwłaścicieli.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, decyzja reprywatyzacyjna z 2014 r. nie naruszyła zasady res iudicata w stosunku do spadkobierców B.L. (w tym A.G. i P.G.), ponieważ decyzja z 1979 r. rozstrzygała jedynie o prawach małżonków V., a nie o prawach spadkobierców B.L., co oznacza brak tożsamości podmiotowej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że decyzja z 1979 r. była jedynie uzupełnieniem wcześniejszego orzeczenia z 1950 r. i rozstrzygała tylko o prawach małżonków V., a nie o prawach wszystkich współwłaścicieli ani ich następców prawnych, w tym spadkobierców B.L. Brak tożsamości podmiotowej uniemożliwia zastosowanie zasady res iudicata.
Przepisy (573)
Główne
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Naruszenie zasady res iudicata (sprawa już rozstrzygnięta inną decyzją ostateczną) stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Komisja stwierdza nieważność decyzji, jeżeli została wydana w sprawie już rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
usz art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Naruszenie zasady res iudicata jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
usz art. 29 § ust. 1 pkt 3a
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w sprawie już rozstrzygniętej.
Pomocnicze
k.p.a. art. 156 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Nie można stwierdzić nieważności decyzji z powodu naruszenia przepisów, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło 10 lat (w przypadku decyzji Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 1979 r. nie można było stwierdzić nieważności z tego powodu).
k.p.a. art. 158 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym, nie restytuując pierwotnego stanu prawnego.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych' (np. przeniesienie własności lub użytkowania wieczystego na osobę trzecią).
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
usz art. 156 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
W przypadku stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, pozostawia się ją w obrocie prawnym.
usz art. 158 § § 2
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Konsekwencje stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa.
usz art. 38 § ust. 1
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Dotyczy postępowania przed Komisją.
usz art. 2 § pkt 4
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
Definicja 'nieodwracalnych skutków prawnych'.
Ustawa o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wyd
Skład orzekający
Jolanta Rudnicka
przewodniczący
Maciej Dybowski
sprawozdawca
Arkadiusz Blewązka
członek
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OSK 284/22 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2023-03-21 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2022-02-17 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Arkadiusz Blewązka Jolanta Rudnicka /przewodniczący/ Maciej Dybowski /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane I SA/Wa 1288/19 - Wyrok WSA w Warszawie z 2021-01-26 Skarżony organ Inne Treść wyniku Oddalono skargę kasacyjną Zasądzono zwrot kosztów postępowania Powołane przepisy Dz.U. 2018 poz 2096 art. 156 § 1 pkt 3 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn. Dz.U. 2017 poz 718 art. 29 ust. 1 pkt 3a Ustawa z dnia 9 marca 2017 r. o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jolanta Rudnicka Sędziowie sędzia NSA Maciej Dybowski (spr.) sędzia del. WSA Arkadiusz Blewązka Protokolant starszy asystent sędziego Małgorzata Ziniewicz po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2023 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 1288/19 w sprawie ze skarg Miasta [...] oraz A. G. i P. G. na decyzję Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji i wydania decyzji z naruszeniem prawa 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich na rzecz Miasta [...] kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 26 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 1288/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skarg Miasta Stołecznego Warszawy oraz A.G. i P.G. na decyzję Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich z dnia 2 kwietnia 2019 r. nr KR VI R 20/18 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji i wydania decyzji z naruszeniem prawa 1. uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej pkt I. 2. zasądził od Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich na rzecz Miasta Stołecznego Warszawy kwotę 680 złotych oraz na rzecz A.G. i P.G. solidarnie kwotę 714 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z dnia 2 kwietnia 2019 r. nr KR VI R 20/18 (dalej decyzja z 2 kwietnia 2019 r.) Komisja do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich (dalej Komisja): 1. stwierdziła nieważność decyzji Prezydenta m.st. Warszawy (dalej Prezydent) z 31 marca 2014 r. nr 96/GK/DW/2014 w części obejmującej udział wynoszący 5614/10000 w prawie użytkowania wieczystego przysługującego A.G. i P.G. w zabudowanym gruncie o powierzchni 613 m2, położonym w Warszawie przy ul. [...], opisanym w ewidencji gruntów jako działka nr [...] z obrębu [...], uregulowanym w księdze wieczystej KW nr [...]; 2. stwierdziła wydanie wyżej wskazanej decyzji z naruszeniem prawa w części obejmującej udział wynoszący 2808/10000 w prawie użytkowania wieczystego przysługującego S.W. oraz B.G. w przedmiotowym gruncie. Jako podstawy rozstrzygnięcia Komisja wskazała art. 29 ust. 1 pkt 3a ustawy z 9 marca 2017 r. o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa (Dz. U. z 2018 r. poz. 2267, dalej usz) w zw. z art. 156 § 1 pkt 3 kpa, art. 38 ust. 1 usz, art. 156 § 2 kpa w zw. z art. 158 § 2 kpa i art. 38 ust. 1 usz w zw. z art. 2 pkt 4 usz. W uzasadnieniu Komisja wskazała, że nieruchomość warszawska położona przy ul. [...] o pow. 1412 m2, oznaczona jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...], uregulowana jest obecnie w księdze wieczystej nr KW [...], a objęta była dawną księgą hipoteczną nr [...]. Zabudowana została budynkiem mieszkalnym oddanym do użytkowania w 1870 r. W budynku znajduje się 49 lokali mieszkalnych i 3 lokale użytkowe, w tym 8 lokali wyodrębnionych. Stosownie do zaświadczenia Wydziału Hipotecznego Sądu Okręgowego w Warszawie z 7 marca 1947 r. nr 2219/47 "Warszawska Nieruchomość N [...]" przy ul. [...] na dzień 28 lutego 1947 r. opatrzona była wpisem na rzecz K.Z., M.W. i Z.K. w częściach równych niepodzielnie. Mocą tytułu wykonawczego z 20 stycznia 1948 r. nr VII Sp 523/47 Sąd Grodzki w Warszawie postanowił: 1. stwierdzić prawa B. z W. L. do całości spadku, pozostałego po jej matce M. z K. W., ostatnio zamieszkałej i zmarłej w Warszawie 6 września 1942 r., z tym, że na połowie powyższego spadku służy dożywotnie użytkowanie mężowi zmarłej M.W.1; 2. stwierdził, że prawa do całości spadku pozostałego po K. z K. Z., ostatnio zamieszkałej i zmarłej w Warszawie 18 września 1941 r., przeszły na jej siostry M. z K. W. i Z. K. w częściach równych; 3. stwierdził, że prawa do całości spadku pozostałego po Z. K., ostatnio zamieszkałej i zmarłej w Warszawie 28 sierpnia 1942 r. przeszły na jej siostrę M. z K. W. Na podstawie tytułu wykonawczego z 16 lipca 1943 r. nr I/4C/379/43 Sąd Grodzki w Warszawie orzekł, że 1/3 niepodzielna część nieruchomości położonej w Warszawie przy ul. [...], mająca księgę wieczystą nr [...], stanowiąca własność M. W. przysądzona została w równych częściach na własność F. i J. małżonków V. w szacunku złotych 370.000 z przejściem 1/3 części długu Towarzystwa Kredytowego m.st. Warszawy, zabezpieczonego pod n 1 i n 2 działu IV wykazu hipotecznego oraz upoważnił F. i J. małżonków V. do przepisania tytułu własności 1/3 niepodzielnej części nieruchomości w hipotece na siebie na jednostronny wniosek któregokolwiek z nich. Pismem z czerwca 1949 r. J. V., załączając tytuł wykonawczy Sądu Grodzkiego w Warszawie z 16 lipca 1943 r. nr I/4C/379/43, wniosła o przepisanie tytułu własności 1/3 niepodzielnej części nieruchomości położonej w Warszawie przy ul. [...] oznaczonej numerem hip. [...] na imię F. i J. małżonków V. w równych między nimi częściach wraz z 1/3 częścią długu Towarzystwa Kredytowego m.st. Warszawy, zabezpieczonego pod n 1 i n 2 Działu IV wykazu hipotecznego księgi hipotecznej nr [...]. Zgodnie z wyciągiem ze sprawozdania z badania hipotecznego nieruchomości przy ul. [...] w Warszawie, właścicielami nieruchomości nr hip. [...] na dzień 15 października 1955 r. byli: K.Z. w 1/3 części, Z.K. w 1/3 części oraz F. i J. małżonkowie V. w 1/3 części, wszyscy niepodzielnie. Stosownie do zaświadczenia Państwowego Biura Notarialnego w Warszawie (dalej PBN w Warszawie) z 15 stycznia 1991 r. dawnymi właścicielami nieruchomości przy ul. [...] byli: K.Z. w 1/3 części, Z.K. w 1/3 części oraz F. i J. małżonków V. w 1/3 części, wszyscy niepodzielnie. Komisja wskazała, że objęcie gruntów w posiadanie Gminy m.st. Warszawy nastąpiło z dniem wydania Dziennika Urzędowego Rady Narodowej i Zarządu Miejskiego m.st. Warszawy nr 20, tj. 16 sierpnia 1948 r. Objęcia dokonano w trybie rozporządzenia Ministra Odbudowy z 27 stycznia 1948 r. wydanego w porozumieniu z Ministrem Administracji Publicznej, w sprawie obejmowania w posiadanie gruntów przez gminę m.st. Warszawy (Dz.U.R.P. nr 6 poz. 43). Wnioskiem z 14 października 1948 r. (data wpływu 15 października 1948 r.) adwokat K.G. - pełnomocnik B.L. (na mocy udzielonego 15 września 1948 r. pełnomocnictwa) wniósł o przyznanie za czynszem symbolicznym B.L. prawa własności czasowej do nieruchomości położonej w Warszawie przy ul. [...] oznaczonej numerem hip. [...]. Do wniosku załączono: odpis tytułu wykonawczego Sądu Grodzkiego w Warszawie z 20 stycznia 1948 r. nr VIII Sp.523/47, odpis zaświadczenia Sądu Okręgowego w Warszawie z 9 lutego 1948 r. nr 3276/48, poświadczone za zgodność pełnomocnictwo z 15 września 1948 r., pokwitowanie wpłaty z asygnacji przychodowej nr 56114 z 15 września 1948 r. Termin złożenia wniosku upływał 16 lutego 1949 r., wobec czego wniosek złożony przez pełnomocnika B.L., następcy prawnego dotychczasowych właścicieli złożono w terminie. Orzeczeniem administracyjnym z 2 maja 1950 r. nr L.dz.PB/1978/50/P (dalej orzeczenie z 2 maja 1950 r.) Prezydent m.st. Warszawy odmówił B.L. przyznania prawa wieczystej dzierżawy do gruntu nieruchomości położonej w Warszawie przy ul. [...], oznaczonej numerem hipotecznym [...] z jednoczesnym stwierdzeniem, że wszystkie budynki - fragmenty murów znajdujące się na powyższym gruncie przeszły na własność Gminy m.st. Warszawy. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że zgodnie z prawomocnym planem zagospodarowania przestrzennego teren nieruchomości warszawskiej przy ul. [...] jest przeznaczony pod użyteczność publiczną, w związku z czym korzystanie z gruntu przez dotychczasowych właścicieli nie da się pogodzić z przeznaczeniem terenu według prawomocnego planu zagospodarowania przestrzennego. Dnia 5 stycznia 1951 r. Komisja delegowana przez Prezydium Rady Narodowej w m.st. Warszawie objęła w posiadanie na rzecz Skarbu Państwa budynki znajdujące się na terenie nieruchomości przy ul. [...] oraz przekazała je w zarząd i administrację Zarządowi Nieruchomości Miejskich [w] m.st. Warszawie. Postanowieniem z 5 listopada 1976 r. Dz. Kw. Nr 11289/76, Kw. Nr I-III- 6210/ 1334/76/RT PBN w Warszawie, po rozpoznaniu wniosku Urzędu Dzielnicowego Warszawa-Wola z 29 października 1976 r. o przepisanie na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości przy ul. [...] w księdze hipotecznej "Warszawska nieruchomość nr [...]", postanowiło wyznaczyć wnioskodawcy 14-dniowy termin do usunięcia przeszkody do wpisu przez wskazanie tytułu własności B.L.. W uzasadnieniu wskazano, że w księdze wieczystej "Nieruchomość warszawska nr [...]" wpisani są jako właściciele K.Z., M.W. i Z.K.. Natomiast w 1949 r. wpłynął wniosek Dz. Kw. [...] o przepisanie tytułu własności 1/3 części nieruchomości na F. i J. małżonków V., przy czym B.L. nie jest wpisana jako właściciel nieruchomości. Postanowieniem z 6 stycznia 1977 r., Dz. Kw. Nr 11289/76, WT.III.6210/ 1334/76/RT PBN w Warszawie wyznaczyło wnioskodawcy Urzędowi Dzielnicowemu Warszawa-Wola 1-miesięczny termin do usunięcia przeszkody do wpisu przez uzgodnienie decyzji odmawiającej przyznanie prawa własności czasowej (użytkowania wieczystego) gruntu nieruchomości przy ul. [...] z treścią księgi hipotecznej nr hip. [...]. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie ze stanem wpisów w księdze hipotecznej "Nieruchomość warszawska nr [...]" następcami prawnymi M. W. są F. i J. małż. V. na mocy tytułu wykonawczego Sądu Grodzkiego w Warszawie z 16 lipca 1943 r., sygn. akt N 1/4 C/379/43. Małżonkowie V. nie są wymienieni w orzeczeniu z 2 maja 1950 r. jako właściciele części nieruchomości, którym odmawia się przyznania prawa własności czasowej, a orzeczenie to obejmuje całą nieruchomość przy ul. [...]. Postanowieniem z 25 marca 1977 r. PBN w Warszawie, po rozpoznaniu wniosku Urzędu Dzielnicowego Warszawa-Wola z 29 października 1976 r. o przepisanie na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości położonej w Warszawie przy ul. [...] w księdze hipotecznej "Warszawska nieruchomość nr [...]" odmówiło dokonania wpisu, z uwagi na upływ wyznaczonego terminu do usunięcia przeszkody. Decyzją Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola (dalej Naczelnik) z 20 kwietnia 1979 r. nr T.III. 6210/26/79/EG (dalej decyzja z 20 kwietnia 1979 r.) wydaną w uzupełnieniu do orzeczenia administracyjnego z 2 maja 1950 r. odmówiono F. i J. małżonkom V. przyznania prawa użytkowania wieczystego do gruntu położonego w Warszawie przy ul. [...], oznaczonego numerem hipotecznym [...] o pow. 1412 m2 z jednoczesnym przejęciem na własność Państwa wszystkich budynków znajdującym się na tym gruncie. Decyzję z 20 kwietnia 1979 r. przeznaczoną dla nieznanych z miejsca pobytu F. i J. małżonków V., dla których sąd nie wyznaczył przedstawiciela, pozostawiono zgodnie z art. 45 kpa w aktach sprawy. Obwieszczenie wywieszono w Urzędzie Dzielnicowym Warszawa-Wola przez 14 dni na tablicy ogłoszeń - od 2 maja 1979 r. do 15 maja 1979 r. Dnia 28 maja 1979 r. Urząd Dzielnicy Warszawa-Wola wniósł do Państwowego Biura Notarialnego o: przepisanie na własność Skarbu Państwa tytułu własności nieruchomości położonej przy ul. [...], oznaczonej numerem hipotecznym [...], załączając odpis decyzji z 20 kwietnia 1979 r.; wykreślenie obciążeń hipotecznych opisanych w działach III i IV księgi hipotecznej numer [...], prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości. PBN w Warszawie postanowieniem z 8 czerwca 1979 r., nr Dz. Kw. Nr 3891/79, po rozpoznaniu wniosku F. i J. małżonków V. z 20 czerwca 1949 r. nr 1744/49 o wpis prawa własności 1/3 części nieruchomości przy ul. [...], nr hip. [...] odmówiło wpisu z tego wniosku 1/3 części nieruchomości na rzecz F. i J. małżonków V., a 13 czerwca 1979 r. zawiadomiło, że na wniosek Urzędu Dzielnicowego Warszawa-Wola z 4 czerwca 1979 r. w księdze wieczystej nr [...] wpisano 8 czerwca 1979 r. Skarb Państwa. Komisja wskazując na decyzje komunalizacyjne podała, że przedmiotowa nieruchomość stanowi własność Miasta st. Warszawy. Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy-Pragi z 15 października 1996 r., sygn. akt II Ns 1647/96 spadek po B.L. z domu W. zmarłej 4 lipca 1996 r. nabyli: córka A.G. i jej mąż P.G. po połowie. Zgodnie z postanowieniem Sądu Powiatowego w Miliczu z 6 czerwca 1958 r., sygn. akt Ns 92/58 prawa do spadku po F. V. zmarłym 24 czerwca 1948 r. nabyły córka D.W. w 3/4 części oraz żona J.V. w 1/4 części. Na podstawie postanowienia Sądu Powiatowego w Miliczu z 14 listopada 1962 r., sygn. akt Ns 142/62 spadek po J.V. zmarłej 24 listopada 1959 r. nabyła córka D.W.. Spadek po D.W. zmarłej 28 sierpnia 2004 r., na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w Krotoszynie z 18 marca 2005 r., sygn. akt I Ns 53/05 nabyli syn S.W. i córka B.G. w częściach równych. Pismem z 14 stycznia 1993 r. D.W. wniosła do Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Dzielnicy-Gminy Warszawy-Wola z 20 kwietnia 1979 r. Decyzją z 11 stycznia 1994 r. nr PO.GK.III.053-R-146/93 Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa stwierdził, że orzeczenie Prezydenta m.st. Warszawy z 2 maja 1950 r. i decyzja uzupełniająca to orzeczenie z 20 kwietnia 1979 r. w określonej w aktach notarialnych części dotyczących lokali mieszkalnych nr 15 i 47 oraz udziałów przypadających tym lokalom w części budynku i jego urządzeń, które służą do wspólnego użytku ogółu mieszkańców, a także gruntu oddanego w użytkowanie wieczyste nabywcom tych lokali, wydane zostały z naruszeniem prawa, a w pozostałej części stwierdził ich nieważność. Postanowieniem z 22 listopada 1995 r. nr O.3.053-P-624/95 Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa wznowił z urzędu postępowanie zakończone ostateczną decyzją Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 11 stycznia 1994 r. znak PO.GK.III.053-R-146/93 wskazując na ujawnienie sprzedaży aktami notarialnymi lokali nr 2, 16b, 20, 22, 28, 28a znajdujących się w budynku położonym ul. [...], a który to fakt nie był znany organowi naczelnemu. Decyzją z 18 lutego 1998 r. nr O5.053-P-394/97 Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast: - uchylił w całości decyzję Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 11 stycznia 1994 r., - odmówił stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydenta m.st. Warszawy z 2 maja 1950 r. w części dotyczącej gruntu przeznaczonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Biura Odbudowy Stolicy, uchwalonego przez Naczelną Radę Odbudowy m.st. Warszawy 8 stycznia 1949 r., wyłącznie na drogi publiczne wraz z urządzeniami pomocniczymi, - stwierdził, że orzeczenie Prezydenta m.st. Warszawy z 2 maja 1950 r. w części określonej w aktach notarialnych dotyczących sprzedaży lokali mieszkalnych nr 2, 15, 16b, 20, 22a, 28, 28a i 47 w budynku przy ul. [...] oraz udziałów przypadających właścicielom lokali w części budynku i jego urządzeniach służących do wspólnego użytku ogółu mieszkańców, a także gruntu oddanego w użytkowanie wieczyste nabywcom tych lokali, zostało wydane z naruszeniem prawa, a w pozostałej części stwierdził jego nieważność, - umorzył wszczęte 9 września 1993 r. postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Dzielnicy Gminy Warszawa-Wola z 20 kwietnia 1979 r. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej postanowieniem z 9 stycznia 2013 r. nr BOI-3mp-786-P-l 13/12, na podstawie art. 149 § 1 kpa, po rozpatrzeniu wniosku A.G. wznowił postępowanie zakończone decyzją ostateczną Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z 18 lutego 1998 r. Pismem z 7 lipca 2014 r. A.G. cofnęła wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z 18 lutego 1998 r. Decyzją z 7 września 2018 r. nr D03.6611.511.2016.AB Minister Inwestycji i Rozwoju na podstawie art. 105 § 1 kpa po wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z 18 lutego 1998 r. umorzył przedmiotowe postępowanie. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast 27 sierpnia 1998 r. przesłał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie wniosek D.W. z 15 stycznia 1993 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 20 kwietnia 1979 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie decyzją z 27 października 1999 r. nr KOC/894/Go/98, na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 i 4 oraz art. 156 § 2 i art. 158 § 2 kpa stwierdziło, że decyzja Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 20 kwietnia 1979 r. została wydana z naruszeniem przepisów prawa. Kolegium uznało, że nie ma podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji z uwagi na treść art. 156 § 2 i art. 158 § 2 kpa. Komisja wskazała, że w latach 1979-1990 Miasto st. Warszawa sprzedało osiem wyodrębnionych lokali w budynku przy ul. [...] wraz udziałami w prawie do gruntu. W wyniku sprzedaży lokali oddano w użytkowanie wieczyste ich właścicielom udział wynoszący łącznie 0,1578 części gruntu pod budynkiem. Udział ten nie został objęty decyzją Prezydenta m.st. Warszawy z 31 marca 2014 r. nr 96/GK/DW/2014. Pismem z 15 stycznia 1991 r. D.W. zwróciła się do Urzędu Gminy-Dzielnicy Wola w Warszawie o zwrot kamienicy położonej w Warszawie przy ul. [...]. Wnioskiem z 25 lutego 1994 r., załączając ostateczną decyzję Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 11 stycznia 1994 r. nr PO.GK.III.053-R-146/93 zwróciła się do Zarządu Dzielnicy-Gminy Warszawa-Wola o ponowne rozpatrzenie wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego z 10 października 1948 r. do 1/3 części nieruchomości przy ul. [...], nr hip. [...]. Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy postanowieniem z 6 września 1994 r., sygn. akt R XII Ns 143/94 ustanowił kuratora do reprezentowania interesów nieobecnej B.L.. Decyzją z 31 marca 2014 r., nr 96/GK/DW/2014 Prezydent m.st. Warszawy po rozpoznaniu wniosku z 15 października 1948 r. złożonego przez pełnomocnika B.L. - adwokata K.G. o przyznanie prawa własności czasowej, ustanowił na 99 lat prawo użytkowania wieczystego do udziału wynoszącego 0,8422 w zabudowanym gruncie o pow. 613 m2, położonym w Warszawie przy ul. [...], opisanym w ewidencji gruntów jako działka nr [...] z obrębu [...], dla którego prowadzona jest księga wieczysta nr [...] na rzecz: A.G. w udziale wynoszącym 0,2807 części; P.G. w udziale wynoszącym 0,2807 części; S.W. w udziale wynoszącym 0,1404 części; B.G. w udziale wynoszącym 0,1404 części (pkt 1). Decyzją tą ustalono czynsz symboliczny z tytułu ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu w wysokości 516,27 zł płatny w terminie do 31 marca każdego roku z góry za dany rok na konto Urzędu Dzielnicy Wola m.st. Warszawy (pkt 2). W punkcie VI a decyzji z 31 marca 2014 r. Prezydent m.st. Warszawy stwierdził, że decyzja niniejsza z chwilą, gdy stanie się ostateczna, będzie stanowiła podstawę do zawarcia w formie aktu notarialnego umowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego przedmiotowego gruntu, przy czym termin do zawarcia umowy w formie aktu notarialnego zostanie wyznaczony po wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzji Wojewody Warszawskiego z 6 października 1995 r. nr 47287 w zakresie dotyczącym komunalizacji na rzecz m.st. Warszawy niesprzedanej części budynku znajdującego się na przedmiotowym gruncie. Decyzją z 15 kwietnia 2014 r. nr 139/GK/DW/2014 Prezydent m.st. Warszawy po rozpatrzeniu odwołania A.G. i P.G. oraz S.W. i B.G. zmienił za zgodą stron wyżej wymienioną decyzję Prezydenta m.st. Warszawy przez wykreślenie z niej pkt VI a, pozostałe punkty decyzji pozostawiając bez zmian. Na podstawie umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste zawartej 30 października 2014 r. w formie aktu notarialnego przed notariuszem L.Z., Rep. A [...] pomiędzy Miastem st. Warszawa, a P.G., A.G., S.W., działającym w imieniu własnym i na rzecz B.G. Miasto oddało w użytkowanie wieczyste nieruchomość stanowiącą działkę ewidencyjną nr [...] do 30 października 2113 r. na rzecz: A.G. w udziale 0,2807 części; P.G. w udziale 0,2807 części; S.W. w udziale 0,1404 części; B.G. w udziale 0,1404 części. Na podstawie warunkowej umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego 7 marca 2018 r., Rep. A nr [...] przed notariuszem M.D. D.K. działający w imieniu i na rzecz B.G. i S.W., sprzedał K.S., działającemu w imieniu swoim i na rzecz J.B. oraz W.D. całe udziały sprzedających wynoszące łącznie 2.808/10.000 w zabudowanej nieruchomości położonej w Warszawie przy ul. [...], oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] oraz całe udziały sprzedających wynoszące 2/6 części w niezabudowanej nieruchomości położonej w Warszawie przy ul. [...], oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] za łączną cenę 2.250.000 zł. Umowa niniejsza zawarta została z wyłączeniem skutku rozporządzającego i pod warunkiem, że Prezydent m.st. Warszawy nie skorzysta z przysługującego mu prawa pierwokupu na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 2 oraz art. 111a ust. 1 pkt 3 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r. poz. 2147). Prezydent m.st. Warszawy nie skorzystał z prawa pierwokupu. Na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego 23 kwietnia 2018 r., Rep. A nr [...] przed notariuszem M.D., D.K., działający w imieniu i na rzecz B.G. i S.W., sprzedał K.S., działającemu w imieniu swoim i na rzecz J.B. oraz W.D. całe udziały sprzedających wynoszące łącznie 2.808/10.000 w zabudowanej nieruchomości położonej w Warszawie przy ulicy [...], oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] oraz całe udziału sprzedających wynoszące 2/6 części w niezabudowanej nieruchomości położonej w Warszawie przy ulicy [...], oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] za łączną cenę 2.250.000 zł. Prokurator delegowany do Prokuratury Regionalnej w Warszawie wniósł 9 listopada 2017 r. sprzeciw do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie zaskarżając ostateczną decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z 31 marca 2014 r. nr 96/GK/DW/2014, zmienioną ostateczną decyzją Prezydenta m.st. Warszawy z 15 kwietnia 2014 r. nr 139/GK/DW/2014. Zaskarżonej decyzji zarzucono wydanie jej w sprawie już uprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, tj. decyzją Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 20 kwietnia 1979 r. Pismami z: 13 lutego 2018 r. i 23 kwietnia 2018 r. Biuro Spraw Dekretowych Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy poinformowało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, że uznaje sprzeciw Prokuratora za zasadny i wnosi o wszczęcie w przedmiotowej sprawie postępowania z urzędu i stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta z 31 marca 2014 r., jako wydanej w sprawie już uprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Pismem z 24 maja 2018 r. Prokurator del. do Prokuratury Regionalnej w Warszawie wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie uzupełnienie sprzeciwu od ostatecznej decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z 31 marca 2014 r. zmienionej ostateczną decyzją Prezydenta z 15 kwietnia 2014 r. Komisja, po rozpatrzeniu zebranego materiału dowodowego uznała, że decyzja Prezydenta m.st. Warszawy z 31 marca 2014 r. o ustanowieniu prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w Warszawie przy ul. [...] (zmieniona decyzją Prezydenta z 15 kwietnia 2014 r.) dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną (art. 156 § 1 pkt 3 kpa). Obliguje to Komisję do stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 3a ustawy z 9 marca 2017 r. w zw. z art. 156 § 1 pkt 3 kpa w zakresie, w jakim decyzja nie wywołała nieodwracalnych skutków prawnych, zaś w pozostałym zakresie do stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa na podstawie art. 156 § 2 oraz art. 158 § 2 kpa w zw. z art. 38 ust. 1 usz. Komisja przestawiła zasady dotyczące postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji odnoszące się do przesłanki z art. 156 § 1 pkt 3 kpa, orzecznictwo i poglądy doktryny. Komisja podniosła, że decyzja Prezydenta m.st. Warszawy z 31 marca 2014 r. została wydana, mimo tego, że sprawa o przyznanie prawa własności czasowej (obecnie prawo użytkowania wieczystego) została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 20 kwietnia 1979 r. Naczelnik Dzielnicy Warszawa-Wola w powyższej decyzji wydanej w uzupełnieniu do orzeczenia administracyjnego z 2 maja 1950 r., na podstawie art. 7, art. 5 i art. 8 dekretu, po rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa własności czasowej z 15 października 1949 r. odmówił F. i J. małżonkom V. przyznania prawa użytkowania wieczystego do gruntu położonego w Warszawie przy ul. [...], hip. [...] o pow. 1412 m2, z jednoczesnym przejęciem na własność Państwa wszystkich budynków znajdujących się na tym gruncie. Decyzję Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola poddano kontroli instancyjnej, w wyniku której zapadła ostateczna decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie (dalej Kolegium) z 27 października 1999 r. Kolegium wskazało, że decyzja Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 20 kwietnia 1979 r. została wydana z kwalifikowanymi wadami prawnymi, uregulowanymi w art. 156 § 1 pkt 3 i 4 kpa, gdyż dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną (orzeczenie z 2 maja 1950 r.) i została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie (F. i J.V.). Zgodnie z art. 156 § 2 w zw. z art. 158 § 2 kpa, nie można stwierdzić nieważności decyzji Naczelnika, gdyż od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia upłynęło 10 lat. Komisja podniosła, że skutkiem stwierdzenia w trybie art. 158 § [2] kpa, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa jest pozostawienie w obrocie prawnym wadliwej decyzji. Wynika to z okoliczności, że stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa, w przeciwieństwie do stwierdzenia nieważności decyzji, nie restytuuje pierwotnego stanu prawnego. W konsekwencji powyższego, w momencie wydawania przez Prezydenta m.st. Warszawy decyzji reprywatyzacyjnej w obrocie prawnym pozostawała ostateczna decyzja Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 20 kwietnia 1979 r., mocą której organ dekretowy rozpoznał sprawę w zakresie żądania wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego (dawniej prawa własności czasowej) do nieruchomości warszawskiej położonej przy ul. [...]. Komisja uznała, że wiążąca strony postępowania decyzja Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 20 kwietnia 1979 r. skutecznie rozstrzygnęła o roszczeniach dekretowych. Komisja wskazała, że dla stwierdzenia, że nastąpiło naruszenie przepisów w zakresie rozstrzygnięcia sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, koniecznym jest ustalenie tożsamości spraw - rozstrzygniętej poprzednio decyzją mającą walor decyzji ostatecznej i decyzją kolejną. Tożsamość będzie istniała, gdy w sprawie występują te same podmioty, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego - w niezmienionym stanie faktycznym sprawy, to jest tych elementów stanu faktycznego, które mają znaczenie dla subsumcji przepisów prawa materialnego, mającego zastosowanie w sprawach rozstrzygniętych kolejnymi decyzjami. Skoro naruszenie res iudicata zachodzi w przypadku tożsamości spraw, to decyzja ostateczna ma powagę rzeczy osadzonej jedynie co do tego, co w związku z podstawą prawną stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia, tj. podstawy prawnej, podstawy faktycznej i treści żądania strony. W ocenie Komisji w niniejszej sprawie nie może budzić wątpliwości, że decyzja Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 20 kwietnia 1979 r., jak i decyzja Prezydenta m.st. Warszawy z 31 marca 2014 r. rozstrzygają o wniosku B.L. z 15 października 1948 r. o przyznanie prawa własności czasowej, na podstawie art. 7 ust. 1 dekretu mimo, że adresowane są do innych beneficjentów (tożsamość podmiotowa zachodzi również wówczas, gdy w prawa zbywalne i dziedziczne strony wejdą jej następcy prawni). Odnosząc się do podmiotowej tożsamości spraw Komisja wskazała, że Naczelnik Dzielnicy Warszawa-Wola nie skierował decyzji z 20 kwietnia 1979 r. do wszystkich współwłaścicieli nieruchomości hipotecznej, a wyłącznie do J. i F. małżonków V. Mimo tego nie można uznać, że rozstrzygnięciem tym organ orzekł tylko "częściowo" w stosunku do nieruchomości przy ul. [...]. Jak wynika z sentencji decyzji Naczelnika rozstrzygnięcie dotyczyło całej nieruchomości. Organ jednoznacznie wskazał, że odmawia przyznania prawa użytkowania wieczystego do gruntu przy ul. [...]o pow. 1412 m2, oznaczonego numerem hip. [...]. Nie może uchodzić uwadze fakt, że orzeczenie to podlegało kontroli instancyjnej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie w decyzji z 27 października 1999 r. stwierdziło, że decyzja Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 20 kwietnia 1979 r. została wydana z naruszeniem prawa, gdyż skierowano ją do osób nie będących stronami i wydano ją w sprawie wcześniej rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Pomimo wystąpienia kwalifikowanych wad prawnych, z uwagi na upływ czasu nie można jej wyeliminować z obrotu prawnego. Kolegium jednoznacznie wskazało, że nie było dopuszczalne wydanie przez Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola "decyzji uzupełniającej", gdyż sprawa odmowy przyznania prawa własności czasowej do zabudowanego gruntu nieruchomości warszawskiej o pow. 1412 m2, ozn. hip. [...] została rozstrzygnięta wcześniej inną decyzją ostateczną, tj. orzeczeniem administracyjnym z 2 maja 1950 r., a "decyzja uzupełniająca" z 20 kwietnia 1979 r. rozstrzyga ponownie tę samą sprawę między tymi samymi stronami. Komisja stwierdziła, że mimo, że w decyzji z 20 kwietnia 1979 r. nie wymieniono wszystkich stron, to rozstrzygnięto nią o całości praw dawnych współwłaścicieli hipotecznych do nieruchomości przy ul. [...]. Dlatego choć Prezydent m.st. Warszawy prawidłowo ustalił strony postępowania dekretowego, obejmując decyzją wszystkich spadkobierców dawnych współwłaścicieli hipotecznych, to wydał decyzję w sprawie uprzednio rozstrzygniętej ostateczną decyzją. W związku z tym pomiędzy ostateczną decyzją Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 20 kwietnia 1979 r. a decyzją Prezydenta m.st. Warszawy z 31 marca 2014 r. zachodzi tożsamość podmiotowa. Komisja zaznaczyła, że wniosek pełnomocnika B.L. obejmował całą nieruchomość hipoteczną nr [...], położoną w Warszawie przy ul. [...]. Obecnie na nieruchomość tę składają się działki ewidencyjne nr [...] i [...] z obrębu [...]. Fakt, że nieruchomość ta została podzielona na dwie działki ewidencyjne (nr [...] i nr [...]) nie zmienia przedmiotu sprawy, gdyż działki te pozostają w granicach dawnej nieruchomości hipotecznej nr [...], której całkowita powierzchnia wynosiła 1412 m2. Dlatego, zdaniem Komisji, Prezydent m.st. Warszawy ponownie rozstrzygnął sprawę z wniosku pełnomocnika B.L. z 15 października 1948 r. nawet, jeśli decyzją tą orzekł co do części dawnej nieruchomości hipotecznej nr [...], przyznając prawo użytkowania wieczystego w zabudowanym gruncie położonym w Warszawie przy ul. [...], opisanego w ewidencji gruntów jako działka nr [...] z obrębu [...], o pow. 613 m2. W związku z tym pomiędzy ostateczną decyzją Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 20 kwietnia 1979 r. a decyzją Prezydenta m.st. Warszawy z 31 marca 2014 r. zachodzi także tożsamość przedmiotowa. Komisja podkreśliła, że fakt wydania decyzji Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 20 kwietnia 1979 r. nie może budzić w żaden sposób wątpliwości. Decyzja znajduje się w aktach własnościowych (k. 36), do których to akt w postępowaniu zakończonym decyzją z 2014 r. Prezydent miał pełny dostęp. Również fakt wydania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 27 października 1999 r. nie może budzić wątpliwości. Została ona skierowana do organu administracji i znajduje się w aktach własnościowych (k. 221-220). Decyzje te stanowiły podstawę ustaleń faktycznych decyzji Prezydenta m.st. Warszawy. Na s. 4 uzasadnienia tej decyzji opisano orzeczenia administracyjne wydane w przedmiocie rozpoznania wniosku dekretowego pełnomocnika B.L. z 15 października 1948 r., w tym wyżej wymienione decyzje. Jednakże, mimo prawidłowo ustalonego stanu faktycznego, Prezydent m.st. Warszawy dokonał błędnej subsumpcji i ponownie rozpoznał wniosek dekretowy, zamiast umorzyć postępowanie w sprawie. Zdaniem Komisji zgromadzony materiał dowodowy dowodzi, że w sprawie nastąpiło naruszenie zasady res iudicata, gdyż Prezydent m.st. Warszawy wydał decyzję z 31 marca 2014 r. o ustanowieniu prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej przy ul. [...], podczas gdy decyzja Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 20 kwietnia 1979 r., odmawiająca przyznania prawa użytkowania wieczystego, nie została wyeliminowana z obrotu prawnego i korzysta z przymiotu ostateczności. Tożsamość spraw będących przedmiotem rozstrzygnięcia organów z 20 kwietnia 1979 r. i z 31 marca 2014 r. determinuje stwierdzenie, że decyzja reprywatyzacyjna, stanowiąca przedmiot postępowania rozpoznawczego przed Komisją, została wydana w sprawie już wcześniej rozpoznanej ostateczną decyzją administracyjną. Ponowne rozstrzygnięcie przez organ sprawy załatwionej wcześniej decyzją ostateczną jest możliwe tylko po uchyleniu pierwotnej decyzji w odpowiednim trybie. W przeciwnym przypadku mogłoby dojść do sytuacji, w której pojawiłyby się różne, sprzeczne z sobą decyzje administracyjne, co niewątpliwie stanowiłoby naruszenie zasady demokratycznego państwa prawa, określonej w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Komisja wyjaśniła, że wobec istnienia w obrocie prawnym dwu ostatecznych decyzji administracyjnych, zobligowana była na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 3a usz w zw. z art. 156 § 1 pkt 3 kpa, do stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z 31 marca 2014 r. w części, w jakiej przyznano prawo użytkowania wieczystego w zabudowanym gruncie o pow. 613 m2, położonego w Warszawie przy ul. [...], ozn. jako działka nr [...] na rzecz A.G. i P.G. w udziale łącznie wynoszącym 0,5614 części, tj. w zakresie w jakim decyzja ta nie wywołała nieodwracalnych skutków prawnych. W pozostałym zakresie - do stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa na podstawie art. 158 § 2 w zw. z art. 156 § 2 kpa. W ocenie Komisji nie można stwierdzić nieważności kontrolowanej decyzji w całości, gdyż częściowo wywołała nieodwracalne skutki prawne w rozumieniu art. 2 pkt 4 usz, zgodnie z którym przez nieodwracalne skutki prawne należy rozumieć stan prawny powstały wskutek przeniesienia własności albo użytkowania wieczystego nieruchomości warszawskiej na osobę trzecią, o ile nie nastąpiło ono nieodpłatnie lub na rzecz nabywcy działającego w złej wierze, lub zagospodarowania nieruchomości warszawskiej na cele publiczne, o których mowa w art. 6 ugn. Komisja wyjaśniła pojęcia: nieodwracalnych skutków prawnych; dobrej i złej wiary, powołując orzecznictwo i doktrynę. Komisja nie zakwestionowała faktu, że w przedmiotowej sprawie w konsekwencji wydania decyzji reprywatyzacyjnej z 31 marca 2014 r., zmienionej decyzją z 15 kwietnia 2014 r. doszło do zbycia przez dwu beneficjentów prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości położonej przy ul. [...] w udziale wynoszącym 0,2808 części na rzecz osób trzecich. Wyczerpuje to dyspozycję części pierwszej definicji pojęcia "nieodwracalnych skutków prawnych" wynikającej z art. 2 ust. 4 usz. Bezpośrednimi nabywcami udziału wynoszącego 0,2808 części nieruchomości od beneficjentów decyzji byli K.S., W.D. i J.B.. W ocenie Komisji, nabywcy ci nie byli w żaden sposób powiązani z beneficjentami dekretowymi. Beneficjenci wskazani w decyzji z 31 marca 2014 r. byli prawowitymi następcami prawnymi przedwojennych właścicieli dekretowych. W rozpoznawanej sprawie Komisja nie ustaliła, by K.S., W.D. i J.B., nabywając udziały w przedmiotowej nieruchomości należące do beneficjentów decyzji działali w złej wierze w rozumieniu art. 2 ust. 4 usz. W sprawie nie zaistniała również przesłanka zagospodarowania nieruchomości na cele publiczne, o których mowa w art. 6 ugn. Komisja podała, że wskutek przeniesienia przez beneficjentów udziałów wynoszących 0,2808 części w prawie użytkowania wieczystego gruntu na osobę trzecią, zaszły nieodwracalne skutki prawne w rozumieniu art. 2 pkt 4 usz. Obligowało to Komisję do stwierdzenia wydania decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z 31 marca 2014 r. z naruszeniem prawa, w części obejmującej udział wynoszący 2808/10000 w prawie użytkowania wieczystego przysługującego S.W. i B.G. w zabudowanym gruncie o pow. 613 m2, położonym w Warszawie przy ul. [...], ozn., jako działka nr [...]. Skargi na decyzję Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich z 2 kwietnia 2019 r. nr KR VI R 20/18 wnieśli: Miasto st. Warszawa oraz A.G. i P.G.. Miasto st. Warszawa zaskarżyło uzasadnienie decyzji w części opisanej w skardze, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie: art. 107 § 3 w zw. z art. 156 § 1 pkt 3 w zw. z art. 107 § 1 pkt 5 w zw. z art. 16 § 1 kpa w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 3a ustawy z 9 marca 2017 r. w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy w zw. z art. 38 ust. 1 ustawy, przez zawarcie bezpodstawnych stwierdzeń w uzasadnieniu decyzji, a przytoczonych przez skarżącego, tj. w pkt III.I. - wskazany fragment (s. 20); w pkt III.2.1. (s. 22) w całości; w pkt III.2.8. - wskazany fragment (s. 25); w pkt III.3.1. - wskazany fragment (s. 26); w pkt III.3.2. (s. 26-27) w całości; w pkt III.3.4. - wskazany fragment (s. 28); w pkt. III.3.5. (s. 28) w całości; w pkt. III.4. (s. 29) w całości; w pkt. III.8. - wskazany fragment (s. 34) - wobec uznania, że decyzja Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 20 kwietnia 1979 r. tworzy stan powagi rzeczy osądzonej również względem następców prawnych dawnych współwłaścicielek nieruchomości K.Z. i Z.,K., podczas gdy decyzja ta jako jednoznacznie rozstrzygająca o prawach i roszczeniach konkretnych osób, tj. J. i F. małżonków V., nie wywołuje skutków prawnych względem następców prawnych pozostałych dwu współwłaścicielek nieruchomości warszawskiej. Miasto st. Warszawa podniosło, że orzeczenie z 2 maja 1950 r. odmawiało przyznania prawa własności czasowej B.L., co oznacza, że każda z ww. decyzji załatwiała wniosek dekretowy w części, tj. w odniesieniu do konkretnych współwłaścicieli, w konsekwencji czego decyzje te nie rozstrzygały o całej nieruchomości, lecz tylko w zakresie odpowiadającym udziałom w prawach i roszczeniach do nieruchomości przysługującym tym osobom, które zostały w sentencji tych decyzji wymienione z imienia i nazwiska. Decyzja reprywatyzacyjna Prezydenta m.st. Warszawy jedynie w części, a nie w całości, tj. w zakresie w jakim przyznawała prawo użytkowania wieczystego na rzecz S.W. i B.G. rozstrzygała w sprawie rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, tj. decyzją z 20 kwietnia 1979 r., zaś w pozostałym zakresie, tj. w zakresie A.G. i P.G. nie zachodzi stan powagi rzeczy osądzonej z uwagi na brak tożsamości podmiotowej, bowiem orzeczenie Prezydenta m.st. Warszawy z 2 maja 1950 r. odmawiające przyznania prawa własności czasowej do gruntu poprzedniczki prawnej ww. zostało wyeliminowane z obrotu prawnego ze skutkiem ex tunc (stwierdzono jego nieważność). Na podstawie tak sformułowanych zarzutów Miasto st. Warszawa wniosło o: uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej uzasadnienia decyzji w zakresie wskazanym powyżej; zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuty rozwinięto w uzasadnieniu skargi (k. 2-10v akt I SA/Wa 1288/19). Skarżący A.G. i P.G. zaskarżyli decyzję w części dotyczącej pkt 1, tj. stwierdzającym nieważność decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z 31 marca 2014 r. w części obejmującej udział wynoszący 5614/10000 w prawie użytkowania wieczystego przysługującego A.G. i P.G. w zabudowanym gruncie o pow. 613 m2, położonym w Warszawie przy ul. [...], ozn. jako działka nr [...], zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie: 1. przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 29 ust. 1 pkt 3a usz w zw. z art. 156 § 1 pkt 3 kpa, przez: a. stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z 31 marca 2014 r. w zaskarżonej części, podczas gdy w sprawie brak jest przesłanek określonych w art. 156 kpa stanowiących podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, w szczególności nie zachodzi w sprawie wskazana przez Komisję powaga rzeczy osądzonej; b. stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z 31 marca 2014 r. w zaskarżonej części podczas gdy decyzja uzupełniająca do orzeczenia administracyjnego z 2 maja 1950 r. - z uwagi na jej nieprawidłowe doręczenie (brak skutecznego doręczenia) - nie wywołała żadnych skutków prawnych, wobec czego nie wystąpiła przesłanka stwierdzenia nieważności decyzji, tj. powaga rzeczy osądzonej; 2. prawa materialnego, tj. art. 29 ust. 1 pkt 1 usz przez brak utrzymania w mocy decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z 31 marca 2014 r. w zaskarżonej części, podczas gdy przedmiotowa decyzja w ww. zakresie nie jest dotknięta wadą uzasadniającą stwierdzenie jej nieważności; 3. przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, 77 § 1 i art. 80 w zw. z art. 107 § 3 kpa, przez brak należytego i wystarczającego przeprowadzenia postępowania dowodowego w niniejszej sprawie oraz błędną ocenę zgromadzonych dowodów, w szczególności w zakresie ustalenia, że decyzja uzupełniająca do orzeczenia z 2 maja 1950 r. kształtuje prawa i obowiązki osób trzecich, nie wymienionych w jej treści, tj. B.L. (której następcami prawnymi są skarżący), jak również uznanie, że decyzja z 1979 r. wywołuje skutki prawne, podczas gdy nie została nigdy skutecznie doręczona jej adresatom, co doprowadziło do uznania, że w sprawie występuje res iudicata także w zakresie skarżących - na skutek czego stwierdzono nieważność decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z 31 marca 2014 r.; 4. art. 10 § 1 w zw. z art. 107 § 3 kpa, przez brak szczegółowego odniesienia się do przedstawionego w sprawie stanowiska skarżącej i ograniczenie się jedynie do ogólnikowego stwierdzenia, że nie ma ono znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Mając powyższe na uwadze skarżący wnieśli o: uchylenie w zaskarżonej części decyzji Komisji oraz umorzenie w tym zakresie postępowania w sprawie; zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi rozwinięto przedstawione zarzuty (k. 2-15v akt I SA/Wa 1289/19). W odpowiedziach na skargi Komisja wniosła o ich oddalenie i podtrzymała stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do skargi Miasta st. Warszawa Komisja podniosła, że analiza treści uzasadnienia skargi prowadzi do wniosku, że skarga zmierza do wyeliminowania z obrotu prawnego całej decyzji z 2 kwietnia 2019 r., co oznacza, że przedmiotem zaskarżenia nie jest uzasadnienie decyzji, ale sama decyzja (k. 13-20v akt I SA/Wa 1288/19; k. 22-28 akt I SA/Wa 1289/19). Postanowieniem z 24 lipca 2019 r. I SA/Wa 1289/19 Sąd zarządził połączenie spraw: o sygn. akt I SA/Wa 1289/19 (ze skargi A.G. i P.G.) i o sygn. akt I SA/Wa 1288/19 (ze skargi Miasta Stołecznego Warszawy) do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz dalszego prowadzenia pod sygn. akt I SA/Wa 1288/19 (k. 37 akt I SA/Wa 1289/19). Pismem procesowym z 21 września 2020 r. skarżący A.G. i P.G. podtrzymali dotychczasową argumentację i stanowisko w sprawie (k. 97-112 akt I SA/Wa 1288/19). Sąd postanowieniem z 2 listopada 2020 r. dopuścił stowarzyszenie – M. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Stowarzyszenie wniosło o oddalenie skarg (k. 154-157 akt I SA/Wa 1288/19). Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z 9 grudnia 2020 r. wydanym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U z 2020 r. poz. 347 ze zm.) sprawa została skierowana na posiedzenie niejawne, o czym powiadomiono pełnomocników skarżących, pełnomocnika organu i uczestnika postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 200 i 205 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku I SA/Wa 1288/19. Sąd I instancji uznał za dopuszczalną możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego jedynie uzasadnienia decyzji lub jego części, z uwagi na rolę jaką spełnia ono w ramach dokonanego przez organ rozstrzygnięcia. Już w orzecznictwie pod rządami ustawy z 31 stycznia 1980 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym oraz o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, była ona powszechnie akceptowana, co ma miejsce także w obecnie funkcjonującym stanie prawnym. Brak jest dotychczas pełnej zgodności co do określenia zakresu (przedmiotu) zaskarżenia w takim przypadku, a także powiązanego z nim zakresu kompetencji kasacyjnych sądu w razie uwzględnienia skargi. Istota rozbieżności w poglądach sprowadza się do kwestii, czy jest dopuszczalne wniesienie skargi skierowanej jedynie przeciwko uzasadnieniu decyzji administracyjnej z wyłączeniem kwestionowania samego rozstrzygnięcia, a w rezultacie, czy jest dopuszczalne uchylenie przez sąd administracyjny decyzji w części obejmującej wyłącznie jej uzasadnienie ([Jakub] Turski, Uchylenie przez sąd administracyjny decyzji w części obejmującej wyłącznie uzasadnienie lub jego fragmenty, ZNSA 1 (70)/2017[/s.51-63]). Sąd w składzie orzekającym w sprawie niniejszej odrzuca koncepcję, że w razie uznania za zasadną skargi o zakresie zaskarżenia zawężonym tylko do uzasadnienia decyzji bądź jego części, władny jest uchylić tę decyzję wyłącznie w części dotyczącej uzasadnienia, pozostawiając w obrocie prawnym osnowę decyzji. Zdaniem Sądu ani rozstrzygnięcie, ani uzasadnienie nie mogą funkcjonować w obrocie prawnym samodzielnie, niezależnie od siebie. Uzasadnienie nie może być wyeliminowane z obrotu prawnego przez sąd administracyjny bez jednoczesnego wyeliminowania rozstrzygnięcia. Takie orzeczenie rodziłoby niemożliwe do zaakceptowania skutki prawne. Wniesienie skargi przeciwko uzasadnieniu decyzji zawsze oznacza zaskarżenie decyzji jako całości, której poszczególne elementy są ze sobą nierozerwalnie związane i stanowią integralną całość. W konsekwencji uwzględnienie skargi z powodu wadliwości wyłącznie uzasadnienia zawsze skutkuje uchyleniem decyzji jako całości. W ocenie Sądu skarga skierowana tylko przeciwko części uzasadnienia decyzji może być oddalona jedynie w przypadku, gdy wady zakwestionowanego uzasadnienia nie mają wpływu na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie zaistniała odmienna sytuacja, bowiem obok uzasadnionej skargi A.G. i P.G. zarzucane przez Miasto błędne uzasadnienie zaskarżonej decyzji ma istotny wpływ na wynik sprawy aczkolwiek zawiera się w zakresie zaskarżenia ww. skargi osób fizycznych. Powyższe skutkuje uchyleniem decyzji w zaskarżonej części. Prezydent m.st. Warszawy decyzją z 31 marca 2014 r. po rozpoznaniu wniosku z 15 października 1948 r. złożonego przez adwokata K.G. pełnomocnika B.L., ustanowił na 99 lat prawo użytkowania wieczystego do udziału wynoszącego 0,8422 w zabudowanym gruncie o pow. 613 m2 położonym przy ul. [...], opisanego w ewidencji gruntów jako działka nr [...] z obrębu [...], KW nr [...] na rzecz: A.G. w udziale 0,2807 części; P.G. w udziale 0,2807 części; S.W. w udziale 0,1404 części; B.G. w udziale 0,1404 części (pkt 1). Zaskarżoną decyzją z 2 kwietnia 2019 r. nr KR VI R 20/18 Komisja stwierdziła nieważność decyzji Prezydenta m.st. Warszawy w części obejmującej udział 5614/10000 w prawie użytkowania wieczystego przysługującym A.G. i P.G. oraz wydanie decyzji Prezydenta z naruszeniem prawa w części obejmującej udział wynoszący 2808/10000 w prawie użytkowania wieczystego przysługującym S.W. i B.G.. Zdaniem Komisji wskazana decyzja Prezydenta m.st. Warszawy zapadła w okolicznościach, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 3a usz w zw. z art. 156 § 1 pkt 3 kpa, gdyż dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej ostateczną decyzją Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 20 kwietnia 1979 r. Zarówno decyzja Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 20 kwietnia 1979 r., co do której Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie decyzją z 27 października 1999 r. orzekło o jej wydaniu z naruszeniem prawa, jak i decyzja Prezydenta m.st. Warszawy z 31 marca 2014 r., rozstrzygają o wniosku dekretowym B.L. złożonym przez jej pełnomocnika 15 października 1948 r. Jakkolwiek decyzje te adresowane są do innych osób, to tożsamość podmiotowa spraw zachodzi również wówczas, gdy w prawa zbywalne i dziedziczne strony wejdą jej następcy prawni. Komisja uznała, że decyzja z 20 kwietnia 1979 r. tworzy stan powagi rzeczy osądzonej również względem następców prawnych dawnych współwłaścicielek spornej nieruchomości – K.Z. i Z.K., tj. wobec A. i P. małżonków G. chociaż stwierdzono nieważność skierowanego do ich poprzedniczki prawnej odmownego orzeczenia dekretowego z 2 maja 1950 r. W ocenie Sądu ów pogląd Komisji jest w okolicznościach niniejszej sprawy częściowo niezasadny. Podkreślenia wymaga, że przyjęcie koncepcji rei iudicatae - powagi rzeczy osądzonej - służy pewności prawa i unikaniu prowadzenia ustawicznych sporów "o to samo" między tymi samymi stronami, o ten sam przedmiot. Res iudicata chroni strony postępowania przed kolejnymi procesami i odciąża sądy i organy od obowiązku zajmowania się sprawami wcześniej rozstrzygniętymi. Przy czym stan powagi rzeczy osądzonej powstaje tylko co do tego, co w związku z podstawą sporu stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia, a nadto tylko między tymi samymi stronami . W orzecznictwie sądów administracyjnych i w doktrynie prezentowany jest jednolity pogląd, w którym podkreśla się, że dla stwierdzenia, że doszło do naruszenia zasady res iudicata, istotne znaczenie ma stwierdzenie tożsamości obu spraw, z których pierwsza została zakończona ostatecznym rozstrzygnięciem. Podkreśla się, że tożsamość ta istnieje wówczas, gdy w sprawie wystąpią te same podmioty (tożsamość podmiotowa) i będą one dotyczyły tego samego przedmiotu przy niezmienionym stanie faktycznym (tożsamość przedmiotowa). W literaturze wskazuje się, że pod względem przedmiotowym na sprawę administracyjną składa się treść żądania strony lub nałożonego na nią obowiązku, podstawa prawna i stan faktyczny (tak m.in. B. Adamiak w: B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2011, Wyd. 9, s. 336). Tożsamość podmiotowa będzie zachodziła wtedy, gdy sprawa dotyczy tych samych stron, co poprzednio. Dla oceny, że dane ostateczne rozstrzygnięcie korzysta z powagi rzeczy osądzonej, niezbędne jest by rozstrzygało ono sprawę co do istoty, a akt ten musi rozstrzygać o prawach lub obowiązkach stron. Analiza przebiegu postępowania, zgromadzonych dokumentów, wszystkich okoliczności sprawy i literalnych treści orzeczenia Prezydenta m.st. Warszawy z 2 maja 1950 r. i decyzji Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 20 kwietnia 1979 r. prowadzi do wniosku, że decyzją z 20 kwietnia 1979 r. rozstrzygnięto wyłącznie o prawach i roszczeniach dekretowych J. i F. małżonków V., co wprost wynika z jej treści. Wskazana decyzja, jak wynika z dokonanej na niej adnotacji zapadła jako "uzupełnienie" orzeczenia z 2 maja 1950 r. wskutek realizacji postanowienia Państwowego Biura Notarialnego w Warszawie z 28 listopada 1978 r. Postanowieniem tym, po rozpoznaniu wniosku Urzędu Dzielnicowego Warszawa Wola z 9 listopada 1978 r. o urządzenie księgi wieczystej dla działki pod budynkiem przy ul. [...], wyznaczono Urzędowi Dzielnicowemu 7-dniowy termin do złożenia orzeczenia odmawiającego ustanowienie prawa własności czasowej do gruntu ze stwierdzeniem przejścia budynku na własność Skarbu Państwa, które będzie korespondowało z wpisami i dokumentacją hipoteczną nieruchomości hip [...]. W uzasadnieniu postanowienia jednoznacznie wskazano, że stan prawny nieruchomości nadal jest nieuregulowany, gdyż orzeczenie z 2 maja 1950 r. odnosi się wyłącznie do B.L. Postanowieniem z 6 stycznia 1977 r. PBN w Warszawie wyznaczył wnioskodawcy miesięczny termin do usunięcia przeszkody wpisu: "przez uzgodnienie decyzji odmawiającej przyznania prawa własności czasowej (...) gruntu (...) z treścią księgi hipotecznej nr [...]". W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, że zgodnie ze stanem wpisów w księdze hipotecznej następcami M.W. są F. i J.małżonkowie V. na mocy tytułu wykonawczego Sądu Grodzkiego w Warszawie z 16 lipca 1943 r. oraz, że małżonkowie V. nie są wymienieni w orzeczeniu z 2 maja 1950 r., jako właściciele nieruchomości, którym odmawia się przyznania prawa własności czasowej. Uzupełnienie orzeczenia z 2 maja 1950 r. zawarte w decyzji Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 20 kwietnia 1979 r. wprost wskazuje na cel organu - objęcia jej treścią uprawnień małżonków V. Orzeczenie z 2 maja 1950 r. odmówiło uwzględnienia wniosku dekretowego i przyznania prawa własności czasowej do gruntu wskazanej w nim z imienia i nazwiska B.L., zaś decyzja Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 20 kwietnia 1979 r., jak wprost wynika z jej treści i adnotacji, że stanowi uzupełnienie orzeczenia z 2 maja 1950 r., załatwiała wniosek dekretowy w części, tj. w odniesieniu do uprawnień małżonków V. Oznacza to, że oba ww. rozstrzygnięcia nie rozpoznawały wniosku dekretowego o przyznanie prawa własności czasowej w tożsamych podmiotowo i przedmiotowo granicach. Orzekały one tylko w zakresie udziałów w prawach i roszczeniach do nieruchomości przysługującym poszczególnym właścicielom wskazanym w sentencjach orzeczeń. Istotnym jest, że powaga rzeczy osądzonej obejmuje przede wszystkim treść sentencji orzeczenia, która to sentencja w odniesieniu do decyzji z 20 kwietnia 1979 r. stanowi częściowe uzupełnienie. Pogląd Komisji, że decyzja z 20 kwietnia 1979 r. rozstrzygała o całości praw do nieruchomości miałby rację bytu, gdyby nie fakt, że decyzja ta stanowiła uzupełnienie orzeczenia z 20 kwietnia 1979 r. w zakresie uprawnień małżonków V. Sąd I instancji zaaprobował pogląd wyrażony w skardze Miasta st. Warszawy, że jeżeli obie decyzje odmawiały przyznania prawa do nieruchomości konkretnym wymienionym w nich osobom, które posiadały określony udział w prawach i roszczeniach do gruntu, a nie prawo do całości nieruchomości, to w realiach rozpoznawanej sprawy należy uznać, że wniosek dekretowy został rozpoznany dwuetapowo: orzeczeniem z 2 maja 1950 r. i decyzją uzupełniającą z 20 kwietnia 1979 r. Każde z tych orzeczeń rozstrzygało o uprawnieniach konkretnie wskazanych osób w zakresie przysługujących im udziałów. Sąd prezentuje pogląd, że co do zasady wydawanie kilku decyzji, w których dochodziłoby do rozstrzygania o częściach ułamkowych praw do nieruchomości winno być ocenione jako ze wszech miar niepożądane. Mimo podzielnego charakteru współwłasności ułamkowej prowadziłoby to bowiem do powstania praktyki, której efektem mogłoby być powstanie stanu niepewności co do sta[n]u prawnego nieruchomości, w szczególności w przypadku, gdyby w stosunku do określonych współwłaścicieli doszło częściowo do uwzględnienia wniosku dekretowego, gdy tymczasem pozostałym współwłaścicielom tej samej nieruchomości wydano by decyzję odmowną. W sprawie niniejszej trzeba mieć na uwadze, że wydanie decyzji "uzupełniającej" z 20 kwietnia 1979 r. (nie wnikając w szczegółowe rozważania z nią związane wobec pozostawania jej w obrocie prawnym) jest, na co wskazują wszystkie okoliczności sprawy, próbą "ratowania" niepełnego orzeczenia z 2 maja 1950 r., którego literalna treść nie pozwalała na rozciągnięcie skutku odmowy ustanowienia prawa własności czasowej na pozostałych - poza B.L.- współwłaścicieli nieruchomości położonej przy ul. [...]. Wskazuje na to zarówno próba uregulowania wpisów w prowadzonej dla tej nieruchomości księdze wieczystej i zobowiązania Państwowego Biura Notarialnego kierowane w związku z tym do organu administracji, jak i treść samej decyzji z 20 kwietnia 1979 r., która skierowana została jedynie do małżonków V. i wyłącznie do nich adresowana. Niezależnie od oceny czy prawidłowe i formalnie pożądane było rozpoznanie wniosku dekretowego złożonego przez jedną ze współwłaścicielek nieruchomości warszawskiej, która jest przedmiotem niniejszego postępowania, w dwu odrębnych orzeczeniach administracyjnych w odniesieniu do praw im przynależnych, faktem jest, że w okolicznościach tej sprawy miało ono miejsce, a analiza przebiegu postępowania od dnia złożenia tego wniosku aż do wydania decyzji z 20 kwietnia 1979 r. prowadzi do konstatacji, że było ono konsekwencją dążenia organów administracji do uregulowania stanu prawnego w dziale II księgi wieczystej na rzecz Skarbu Państwa. To zaś nie mogło być zdziałane z pominięciem roszczeń istniejących po stronie następców prawnych małżonków V, co do których orzeczono w tejże decyzji, która wobec braku istnienia stosownego zakazu, rozstrzygnęła o prawach przysługujących im w częściach ułamkowych. Dopiero wydanie decyzji z 20 kwietnia 1979 r. wspólnie z treścią orzeczenia z 2 maja 1950 r. stanowiło o rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa własności czasowej do nieruchomości, złożonego 14 października 1948 r. zwłaszcza, że zakazu takiego odrębnego rozstrzygania wobec kilku współwłaścicieli nieruchomości dekret warszawski w swej treści nie zawiera. Tak odczytana treść decyzji z 20 kwietnia 1979 r. w pełni koresponduje z okolicznościami jej wydania i jednoznacznym wskazaniem organu, że jest ona "uzupełniająca" do orzeczenia z 2 maja 1950 r., co rozumieć należy jako załatwienie roszczeń dekretowych w zakresie przedmiotowym i podmiotowym innym niż miało to miejsce w orzeczeniu z [2 maja] 1950 r. Taka interpretacja decyzji wynika z faktu, że nie zawiera ona żadnej treści odnoszącej się do praw lub obowiązków B.L. ani jej spadkobierców. Nie była także do tych osób adresowana. W ocenie Sądu I instancji przytoczona argumentacja wskazuje, że w kontrolowanej sprawie, jako nieznajdujące potwierdzenia w materiale dowodowym należy uznać twierdzenie, że decyzja z [20 kwietnia] 1979 r. orzekała o prawach wszystkich współwłaścicieli nieruchomości. Oznacza to, że Prezydent m.st. Warszawy wydając decyzję reprywatyzacyjną z 31 marca 2014 r. odnośnie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego spornej nieruchomości na rzecz małżonków G. nie naruszył prawa, gdyż decyzja z [20 kwietnia] 1979 r. nie orzekała o uprawnieniach ich poprzednika prawnego. Orzeczenie z 2 maja 1950 r. zostało decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z 18 lutego 1998 r. wyeliminowane z obrotu prawnego. Skoro doktryna i orzecznictwo są zgodne, że powaga rzeczy osądzonej w danym przypadku występuje pod warunkiem zaistnienia tożsamości porównywanych spraw pod względem podmiotowym i przedmiotowym, istotnym jest ich zdefiniowanie. Przyjąć należy, że tożsamość podmiotowa ma miejsce wtedy, gdy w sprawie występują te same strony, a tożsamość przedmiotową wyznacza tożsamość podstawy prawnej i faktycznej sprawy, i treści żądania strony. Jest poza sporem, że decyzja ostateczna ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku z podstawą prawną stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia, a nadto tylko między tymi samymi stronami, przy czym tożsamość podmiotowa sprawy administracyjnej zostaje zachowana bez względu na następstwo prawne stron. Sprawa musi dotyczyć tych samych podmiotów, chyba że w prawa zbywalne i dziedziczne strony wejdą jej następcy prawni. W takim przypadku bowiem sprawy pozostaną tożsame podmiotowo. Tożsamość podmiotowa zaistniała między adresatami decyzji z 20 kwietnia 1979 r., tj. F. i J. małżonkami V., a ich następcami prawnymi S.W. i B.G., jako adresatami będącej przedmiotem postępowania decyzji reprywatyzacyjnej Prezydenta m.st. Warszawy. Uzupełniająca decyzja z 20 kwietnia 1979 r. orzekała o odmowie przyznania prawa użytkowania wieczystego do gruntu położonego przy ul. [...] F. i J. małżonkom V. Skoro decyzja ta nie została wyeliminowana z obrotu prawnego, a jedynie stwierdzono jej wydanie z naruszeniem prawa, to znaczy, że wywoływała skutki prawne i stworzyła stan powagi rzeczy osądzonej. Szersze rozważania w tym zakresie są zbędne wobec niezaskarżenia decyzji w tej części. Determinuje to ocenę, że skargi zasługują na uwzględnienie, a będąca przedmiotem kontroli decyzja jest wadliwa w zaskarżonej części. Została bowiem wydana z naruszeniem art. 29 ust. 1 pkt 3 uzs w zw. z art. 156 § 1 pkt 3 i art. 80 kpa. Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni stanowisko przedstawione w niniejszym uzasadnieniu. Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym nastąpiło w związku z obowiązywaniem stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19. Zgodnie bowiem z art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.), dodanego art. 46 pkt 21 ustawy z 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r. poz. 875), przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, bowiem rozpoznanie sprawy stało się konieczne z uwagi na datę wpływu skarg do sądu i dotychczasowy okres oczekiwania stron na zakończenie postępowania sądowego. Z uwagi na wzrost wykrytych zakażeń w całym kraju, w tym na Mazowszu i objęcia Warszawy strefą zagrożenia, i z uwagi na liczbę stron postępowania przeprowadzenie rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących, a nie można było przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Skargę kasacyjną wywiodła Komisja do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich, reprezentowana przez r. pr. L.O., zaskarżając wyrok I SA/Wa 1288/19 w całości, zarzucając wyrokowi naruszenie: I. prawa materialnego: 1. art. 156 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096) w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 3a ustawy z 9 marca 2017 r. o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa (Dz. U. z 2018 r. poz. 2267) w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ppsa, przez błędną wykładnię i w konsekwencji odmowę zastosowania, z uwagi na uznanie, że pomiędzy decyzją Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 20 kwietnia 1979 r. a decyzją reprywatyzacyjną z 31 marca 2014 r. Prezydenta m.st. Warszawy nie występuje tożsamość sprawy pozwalająca na uznanie wydania ostatniego aktu w warunkach naruszenia art. 156 § 1 pkt 3 kpa, podczas gdy decyzja z 20 kwietnia 1979 r. oraz nadzorowana przez Komisję decyzja reprywatyzacyjna zostały wydane w tej samej sprawie tj. orzekały w tożsamych podmiotowo i przedmiotowo granicach w niezmienionym stanie faktycznym, ponieważ: a. zostały wydane w wyniku rozpoznania wniosku dekretowego z 15 października 1948 r. dotyczącego przyznania prawa własności czasowej do nieruchomości oznaczonej nr hip. [...] położonej przy ul. [...] w Warszawie; b. każdy z podanych aktów orzekał w zakresie całości udziałów w prawach i roszczeniach do nieruchomości przysługujących ogółowi podmiotów uprawnionych; - co uprawniało Komisję do uznania, że decyzja reprywatyzacyjna została wydana z naruszeniem zasady res iudicata, gdyż dotyczy sprawy uprzednio już rozstrzygniętej decyzją Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 20 kwietnia 1979 r., a w konsekwencji do stwierdzenia nieważności części nadzorowane aktu na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 3a usz w zw. z art. 156 § 1 pkt 3 kpa; 2. art. 15zzs4 ust. 2 i 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 ze zm., dalej ustawa Covidowa) w zw. z art. 45 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ppsa, przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że pozbawienie stron prawa do udziału w rozprawie pozostawione zostało wyłącznej decyzji przewodniczącego, podczas gdy zgodnie z powołanymi przepisami ustawy Covidowej zasadą jest przeprowadzenie rozprawy przy użyciu urządzeń technicznych, a więc z poszanowaniem zasady jawności, zaś zarządzenie przeprowadzenia posiedzenia niejawnego może mieć miejsce jedynie w sytuacji, gdy rozprawy nie można przeprowadzić na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku; II. przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy: 1. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ppsa w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 3a usz w zw. z art. 156 § 1 pkt 3, art. 80 kpa w zw. z art. 38 ust. 1 usz w zw. z art. 16 § 1 kpa, przez uchylenie decyzji Komisji w zaskarżonym zakresie, z uwagi na przyjęcie, że pomiędzy decyzją Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 20 kwietnia 1979 r. a decyzją reprywatyzacyjną z 31 marca 2014 r. Prezydenta m.st. Warszawy istnieje brak tożsamości sprawy pod względem przedmiotowym i podmiotowym, co nie pozwala na przyjęcie w kontekście drugiego z podanych aktów naruszenia zasady res iudicata, tj. wydania decyzji w sprawie rozstrzygniętej już wcześniej ostateczną decyzją administracyjną, podczas gdy Komisja w ramach wydanej decyzji zasadnie uznała, że nadzorowana decyzja reprywatyzacyjna została wydana z naruszeniem art. 156 § 1 pkt 3 kpa, bowiem pozostająca w obrocie prawnym i wywołująca nadal skutki prawne decyzja z 20 kwietnia 1979 r. rozstrzyga co do całości żądania wniosku dekretowego z 15 października 1948 r. o przyznanie własności czasowej do gruntu położonego przy ul. [...] oznaczonego nr hip. [...], rozstrzygając o prawach i roszczeniach wszystkich byłych współwłaścicieli nieruchomości (ich następców prawnych), co skutkuje nieważnością części decyzji z 31 marca 2014 r.; 2. art. 133 § 1 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ppsa w zw. z art. 99 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 1960.30.168) w zw. z art. 7, 77 § 1, art. 107 § 3 i art. 80 kpa w zw. z art. 38 ust. 1 usz oraz w zw. z art. 16 § 1 kpa, przez uchylenie decyzji Komisji w zaskarżonym zakresie, z uwagi na uznanie, że analiza przebiegu postępowania, zgromadzonych dokumentów, wszystkich okoliczności sprawy oraz literalnych treści orzeczenia Prezydenta m.st. Warszawy z 2 maja 1950 r. i decyzji Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 20 kwietnia 1979 r. prowadzi do wniosku, że ostatnia decyzja zawiera wyłącznie rozstrzygnięcie częściowe, tj. dotyczy praw i roszczeń dekretowych J. i F. małżonków V. co w konsekwencji doprowadziło do uznania, że Prezydent m.st. Warszawy wydając decyzję reprywatyzacyjną ustanawiającą prawo użytkowania wieczystego do nieruchomości na rzecz małżonków G. nie naruszył prawa, gdyż decyzja z 1979 r. nie orzekała o uprawnieniach ich poprzednika prawnego, podczas gdy dokonanie swobodnej oceny materiału dowodowego w sprawie, pozwalało na prawidłowe odczytanie treści sentencji decyzji z 20 kwietnia 1979 r. i uznanie, że rozstrzygnięcie zawarte w podanym akcie tworzy stan powagi rzeczy osądzonej nie tylko w stosunku do następców prawnych małżonków V., ale również względem następców prawnych byłych właścicielek nieruchomości – K.Z. i Z.K., tj. wobec A. i P. małżonków G., zawierając rozstrzygnięcie w zakresie całości udziałów w prawach i roszczeniach do nieruchomości przysługujących poszczególnym właścicielom (ich następcom prawnym) nieruchomości położonej przy ul. [...] w W., ozn. nr hip. [...]; 3. art. 133 § 1, art. 134 § 1 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ppsa w zw. z art. 156 § 1 pkt 3 w zw. z art. 16 § 1 kpa, przez uchylenie decyzji Komisji w zaskarżonym zakresie, wynikające z uznania, że decyzja z 20 kwietnia 1979 r. rozstrzygała jedynie o części praw i roszczeń dekretowych w zakresie przysługującym J. i F. małżonkom V., co w konsekwencji doprowadziło do uznania, że Prezydent m.st. Warszawy wydając decyzję reprywatyzacyjną odnośnie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości na rzecz małżonków G. nie naruszył prawa, gdyż decyzja z 1979 r. nie orzekała o uprawnieniach ich poprzednika prawnego, podczas gdy stanowisko Wojewódzkiego Sądu narusza zasadę związania treścią ostatecznej decyzji administracyjnej, wyrażoną w art. 16 § 1 kpa, bowiem jest bezpośrednio sprzeczne ze stanowiskiem wyrażonym w ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 27 października 1999 r. w drodze której stwierdzono, że decyzja z 20 kwietnia 1979 r. została wydana z naruszeniem prawa, u podstaw którego to rozstrzygnięcia stanęło m. in. uznanie, że nadzorowana przez Kolegium decyzja rozstrzygała ponownie o całości praw do nieruchomości warszawskiej, przez co została wydana w warunkach naruszenia art. 156 § 1 pkt 3 kpa, gdyż dotyczy sprawy już uprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną (orzeczeniem z 2 maja 1950 r.); 4. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ppsa w zw. z art. 103 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 1960.30.168) w zw. z art. 107 § 1 pkt 5 w zw. z art. 7, 77 § 1, art. 107 § 3 art. 80 kpa w zw. z art. 38 ust. 1 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 3a usz w zw. z art. 156 § 1 pkt 3 kpa, przez uchylenie decyzji Komisji w zaskarżonym zakresie, z uwagi na uznanie, że rozstrzygnięcie zawarte w decyzji z 20 kwietnia 1979 r. stanowi częściowe uzupełnienie orzeczenia z 2 maja 1950 r., przez co załatwiała wniosek dekretowy jedynie w części, tj. w zakresie udziału w prawach i roszczeniach do nieruchomości przysługującemu małżonkom V., podczas gdy: a. Kodeks postępowania administracyjnego w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji z 20 kwietnia 1979 r. nie zawierał normy kompetencyjnej pozwalającej organowi dekretowemu na samoczynne uzupełnienie treści decyzji administracyjnej bez wniosku uprawnionej strony, przez co organ nie mógł skorzystać z trybu uzupełnienia ostatecznej decyzji, w szczególności zaś czynić tego blisko 30 lat od wydania pierwotnego aktu (znajdującego się wówczas w obrocie prawnym orzeczenia z 2 maja 1950 r.), w drodze którego rozpoznano wniosek o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu; b. między ostateczną decyzją Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola a orzeczeniem z 2 maja 1950 r. zachodziła tożsamość przedmiotowa i podmiotowa, gdyż w żadnym z powołanym aktów nie zawarto rozstrzygnięcia dokonującego rozróżnienia co do udziałów przysługujących osobom posiadającym prawa i roszczenia do nieruchomości warszawskiej, a sposób sformułowania sentencji obu decyzji wskazuje wprost na wolę organu, w zakresie rozstrzygnięcia wniosku dekretowego względem całości udziałów w prawach i roszczeniach do nieruchomości położonej przy ul. Złotej 62 w Warszawie, ozn. nr hip. [...], a co w konsekwencji doprowadziło do uznania wydania pierwszego z ww. aktów w warunkach naruszenia res iudicata przez Kolegium w decyzji z 27 października 1999 r. - co w konsekwencji, wbrew odmiennemu poglądowi Sądu I instancji, nie uprawnia do przyjęcia, że organ dekretowy w drodze rozstrzygnięcia zawartego w decyzji z 20 kwietnia 1979 r. orzekł jedynie o "części" udziałów w nieruchomości warszawskiej, w zakresie dotyczącym wyłącznie małżonków W., bowiem - jak wynika wprost z treści sentencji ww. decyzji - organ zakresem wydanego rozstrzygnięcia objął całość praw dotyczących konkretnej nieruchomości warszawskiej, przez co Prezydent m.st. Warszawy przez wydanie decyzji administracyjnej w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną dopuścił się naruszenia art. 156 § 1 pkt 3 kpa, co uprawniało Komisję do wydania rozstrzygnięcia opartego o art. 29 ust. 1 pkt 3a usz; 5. art. 90 § 1 i 2 ppsa w zw. z art. 45 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności w zw. z art. 15zzs4 ust. 2 i 3 ustawy Covidowej w zw. z art. 141 § 4 ppsa, przez naruszenie zasady jawności postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, przy jednoczesnym braku wyjaśnienia przyczyn, dla których nie przeprowadzono rozprawy na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Skarżąca kasacyjnie wniosła o: rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie; uchylenie skarżonego kasacyjnie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji; zasądzenie [zwrotu] kosztów postępowania od A.G. i P.G. oraz Miasta Stołecznego Warszawy na rzecz Komisji, wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych (k. 246-254v akt I SA/Wa 1288/19). W odpowiedzi na skargę kasacyjną z 5 lipca 2021 r. Miasto Stołeczne Warszawa, reprezentowane przez Prezydenta m.st. Warszawy, zastępowane przez adw. L.S., wniosło o: oddalenie skargi kasacyjnej; zasądzenie od Komisji na rzecz Miasta Stołecznego Warszawy zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych (k. 273-279v akt I SA/Wa 1288/19). Pismem z 28 lutego 2022 r. A.G. i P.G., reprezentowani przez adw. K.S., wnieśli o oddalenie skargi kasacyjnej w całości (k. 344-351, 399-403 akt I SA/Wa 1288/19). Na rozprawie dnia 21 marca 2023 r.: Zastępca Dyrektora Departamentu Prawa Administracyjnego J.D. i r. pr. M.M. w imieniu Komisji poparli skargę kasacyjną i podniesione w niej zarzuty; adw. Z.G., reprezentująca Miasto Stołeczne Warszawę pozostawiła skargę [kasacyjną] do oceny Sądu; adw. K.S. w imieniu uczestniczących w rozprawie A.G. i P.G., wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej (k. 410-410v akt I SA/Wa 1288/19). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 183 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania; bada przy tym wszystkie podniesione przez skarżącego zarzuty naruszenia prawa (uchwała pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 października 2009 r. I OPS 10/09, ONSAiWSA 2010/1/1). W sprawie nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania. Skargę kasacyjną oparto na obu podstawach kasacyjnych przewidzianych w art. 174 pkt 1 i 2 ppsa, zarzucając Sądowi I instancji naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie oraz naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Zasadą w takiej sytuacji jest w pierwszej kolejności rozpoznanie zarzutów procesowych, jako że jedynie przyjęcie prawidłowych ustaleń faktycznych będących podstawą rozstrzygnięcia pozwala na ocenę, czy dokonano prawidłowej subsumcji normy prawa materialnego. W pierwszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny widzi potrzebę odniesienia się do tych zarzutów procesowych, które związane są z prawem do sądu i zasadą jawności postępowania sądowoadministracyjnego, a które podniesiono w skardze kasacyjnej z uwagi na to, że Sąd I instancji rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym, podczas gdy - według skarżącej kasacyjnie Komisji - winien był skierować i rozpoznać sprawę na rozprawie prowadzonej na odległość. Według skarżącej kasacyjnie Sąd I instancji dopuścił się naruszenia zasady jawności postępowania sądowoadministracyjnego wyrażonej w art. 90 § 1 i 2 ppsa i uchybił w związku z tym art. 45 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności w zw. z art. 15zzs4 ust. 2 i 3 ustawy covidowej w zw. z art. 141 § 4 ppsa, a to z uwagi na rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, przy jednoczesnym braku wyjaśnienia przyczyn, dla których nie przeprowadzono rozprawy na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Z tymi zarzutami łączą się, wskazane w ramach podstawy z art.174 pkt 1 ppsa, zarzuty naruszenia art. 15zzs4 ust 2 i 3 ustawy covidowej w zw. z art. 45 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ppsa przez błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że pozbawienie stron prawa do udziału w rozprawie pozostawione zostało wyłącznej decyzji przewodniczącego, podczas gdy zgodnie z powołanymi przepisami ustawy covidowej zasadą jest przeprowadzenie rozprawy przy użyciu urządzeń technicznych, a więc z poszanowaniem zasady jawności. "Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, posiedzenia sądowe są jawne, a sąd orzekający rozpoznaje sprawy na rozprawie" (art. 90 § 1 ppsa). Z przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, że w przepisach szczególnych mogą być ustanowione wyjątki od zasady, zgodnie z którą sprawy rozpoznawane są na posiedzeniach jawnych. W uchwałach z 30 listopada 2020 r., sygn. II OPS 6/19 i sygn. II OPS 1/20 (publ. www.ns.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów przyjął, że art. 15zzs⁴ ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. należy traktować jako przepis szczególny w rozumieniu art. 10 i art. 90 § 1 ppsa. Prawo do publicznej rozprawy nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniu, w tym także ze względu na treść art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, w którym jest mowa o ograniczeniach w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw, gdy jest to unormowane w ustawie oraz tylko wtedy, gdy jest to konieczne w demokratycznym państwie m.in. dla ochrony zdrowia. Wprowadzone w ustawie covidowej rozwiązania mające na celu zapobieganie i zwalczanie zakażeń wirusem COVID-19, niewątpliwie służą ochronie zdrowia i życia ludzkiego. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto stanowisko, że przewidziane w art. 15zzs⁴ ustawy covidowej ograniczenie prawa do jawnego rozpoznania sprawy jest dopuszczane ze względu na treść art. 45 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. nr 78 poz. 483; sprost. z 2001 r. nr 28 poz. 319; zm. z 2006 r. nr 200 poz. 1471; z 2009 r. nr 114 poz. 946, dalej Konstytucja RP), odnosi się bowiem do sytuacji wyjątkowej - stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, a więc służy tym samym ochronie zdrowia publicznego, porządku publicznego, wolności i praw jednostek, a także realizacji zadań władzy publicznej, wynikających z art. 68 ust. 4 Konstytucji, zgodnie z którym władze publiczne są obowiązane do zwalczania chorób epidemicznych, równoważąc wartości indywidualne i publiczne w stanach wyjątkowych (wyroki NSA z: 24.11.2020 r. II OSK 1305/18; 15.7.2021 r. III OSK 3743/21; 6.12.2022 r. III OSK 1623/21; 12.4.2022 r. II OSK 1652/21, publ. www.ns.gov.pl). Biorąc pod uwagę gwarancję prawa do obrony, strona musi mieć zapewnione prawo do przedstawienia swojego stanowiska, tym samym odstępstwo od zachowania formy posiedzenia jawnego powinno nastąpić z zachowaniem wymogów rzetelnego procesu sądowego. W rozpoznawanej sprawie strony zostały powiadomione o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne i miały możliwość zajęcia stanowiska w sprawie. W aktach sprawy znajdują się dwa zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Warszawie wydane w dniach: 3 września 2020 r. i 9 grudnia 2020 r. (k. 85-86, 87-89v; 180-181, 182-185v akt I SA/Wa1288/19). W obu tych zarządzeniach szczegółowo wyjaśniono powody skierowania sprawy na posiedzenie niejawne, wskazując podstawę prawną i brak możliwości technicznych przeprowadzenia rozprawy na odległość. Wyjaśniono stronom, że w związku z sytuacją epidemiczną, ilością zachorowań na Covid-19 i objęciem obszaru całego kraju strefą czerwoną, jak również w związku z zarządzeniem nr 39 Prezesa NSA z 16 października 2020 r. uznano, że rozpoznanie sprawy na rozprawie mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących. Z obu tych zarządzeń wynika, że pouczono strony o możliwości zajęcia dodatkowego stanowiska w sprawie. Podstawę prawną powyższych zarządzeń stanowił art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy covidowej, który przewidywał uprawnienia Przewodniczącego do wydania zarządzenia o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne, co czyni niezasadnym zarzut naruszenia wskazanego przepisu. Informacje i pouczenia zawarte w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z 9 grudnia 2020 r. - poprzedzającym posiedzenie Sądu, na którym Sąd w składzie 3 sędziów rozpoznał skargi - stwarzały możliwość przedstawienia na piśmie stanowiska stron i uczestników w sprawie, zwłaszcza że skarżąca kasacyjnie była reprezentowana przez profesjonalnych pełnomocników, a w wymienionym zarządzeniu wskazano datę w jakiej odbędzie się posiedzenie niejawne (26 stycznia 2021 r.). Komisja z tej możliwości skorzystała, składając pismo z 14 stycznia 2021 r., podtrzymując "swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie, wnosząc i wywodząc jak w odpowiedziach na skargi" (k. 190-191v akt I SA/Wa1288/19). W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd I instancji szczegółowo wyjaśnił przyczyny wyznaczenia posiedzenia niejawnego, powołując podstawę prawną i wyraźnie wskazał na brak możliwości technicznych przeprowadzenia rozprawy. Nie wskazano wprawdzie przyczyn "braku możliwości technicznych wyznaczenia rozprawy", co podnosi skarga kasacyjna, lecz okoliczność ta pozostaje bez wpływu na wynik sprawy, skoro standardy ochrony praw stron i uczestników zostały zachowane. Z tych powodów nie mogły być uwzględnione zarzuty naruszenia art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy covidowej w zw. z art. 45 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z dnia 4 listopada 1950 r. (Dz.U. 1993 nr 61 poz. 284 ze zm.), opisane w punktach a.2 i b.5 skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów naruszenia prawa materialnego. Istota tych zarzutów sprowadzała się w niniejszej sprawie do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy decyzja reprywatyzacyjna Prezydenta m.st. Warszawy z 31 marca 2014 r. nr 96/GK/DW/2014 (dalej decyzja z 31 marca 2014 r. lub decyzja reprywatyzacyjna; k. 486-483 t. II-7 niebieskiego skoroszytu akt administracyjnych) została wydana z naruszeniem zasady res iudicata. Komisja, formułując zarzuty naruszenia prawa materialnego (art. 156 § 1 pkt 3 kpa w zw. z art. 29 ust 1 pkt 3a ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ppsa, wydanych z naruszeniem prawa (wymienione w punkcie a.1; b.1 skargi kasacyjnej) i związane z nimi zarzuty naruszenia przepisów postępowania (wymienione w punkcie b.1, 2, 3, 4 skargi kasacyjnej) zaprezentowała stanowisko, zgodnie z którym decyzja z 20 kwietnia 1979 r. Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola i decyzja reprywatyzacyjna Prezydenta m.st. Warszawy z 31 marca 2014 r. zostały wydane w tej samej sprawie, tj. orzekały w tożsamych podmiotowo i przedmiotowo granicach w niezmienionym stanie faktycznym, ponieważ zostały wydane w wyniku rozpoznania wniosku dekretowego z 15 października 1948 r. dotyczącego przyznania prawa własności czasowej do nieruchomości oznaczonej nr hip. [...] położonej przy ul. [...] w Warszawie i każda orzekała w zakresie całości udziałów w prawach i roszczeniach do nieruchomości przysługujących ogółowi podmiotów uprawnionych. W ocenie Komisji zarówno orzeczenie administracyjne z 2 maja 1950 r., decyzja Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 20 kwietnia 1979 r. i decyzja reprywatyzacyjna Prezydenta m.st. Warszawy z 31 marca 2014 r. obejmują rozpoznanie tej samej sprawy tj. rozstrzygnięcie co do żądania wyrażonego we wniosku dekretowym B.L., złożonym dnia 15 października 1948 r. (k. 9-9v akt archiwalnych w t. I-7 niebieskiego skoroszytu akt administracyjnych). Sankcja nieważności stosowana w przypadku, w którym do obrotu prawnego wprowadza się nową decyzję, która jest tożsama ze sprawą wcześniej rozstrzygniętą, stwarza kolizję dwu jednostkowych norm prawnych tworzonych w trakcie stosowania prawa. Taka kolizja zaistnieje tylko w przypadku, gdy zachodzi tożsamość podmiotów, organu i strony lub stron, tożsamość przedmiotu rozstrzygnięcia wyrażająca się w przekształceniu interesu prawnego w prawo nabyte lub obowiązku w skonkretyzowany obowiązek prawny, w tożsamość prawotwórczych faktów stanu faktycznego sprawy oraz w tożsamości podstawy prawnej (A. Matan w: red. G. Łaszczyca, A. Matan, Weryfikacja rozstrzygnięć w postępowaniu administracyjnym ogólnym, t. II Cz. 5, Wolters Kluwer 2019, s. 614-615, w: System Prawa Administracyjnego Procesowego i przywołane przez Autora publikacje (przypis 864). W ugruntowanym piśmiennictwie i orzecznictwie dotyczącym instytucji res iudicata zgodnie przyjęto, że decyzja ostateczna ma powagę rzeczy osądzonej co do tego, co w związku z podstawą prawną stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia, tj. podstawy prawnej, podstawy faktycznej i treści żądania strony. Res iudicata następuje w przypadku stwierdzenia, że istnieje tożsamość sprawy rozstrzygniętej kolejno po sobie dwiema decyzjami, z których pierwsza jest ostateczna. Tożsamość ta będzie istniała, gdy występują te same podmioty w sprawie, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym tej sprawy. Do zaistnienia przypadku res iudicata w ramach podstaw nieważnościowych konieczne jest ustalenie stosunku tożsamości pomiędzy sprawą rozstrzygniętą decyzją, która ma zostać unieważniona, a sprawą, której dotyczy uprzednio wydana decyzja ostateczna (Borkowski/Adamiak w: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck 2021, s. 1018-1020, nb 65-72; M. Jaśkowska w: A. Wróbel, M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wolters Kluwer 2020, s. 896-900, uw. 1-10; także M. Jaśkowska w: A. Wróbel, M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2023, cz. III Uprzednie rozstrzygnięcie sprawy jako przyczyna nieważności; T. Kiełkowski w: red. H. Knysiak-Sudyka, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wolters Kluwer 2019, s. 1080-1084, uw. 12; K. Glibowski w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck 2021, s. 1308-1312, nb 63-78; B. Kuś w: red. M. Karpiuk, P. Krzykowski, A. Skóra, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz do art. 127-269. Tom III, Olsztyn 2021; wyroki NSA z: 27.1.2016 r. I OSK 787/14, Lex 2032840; 28.11.2000 r. I SA/Ka 1458/99, Lex 47122). Z przytoczonych wyżej poglądów orzecznictwa i piśmiennictwa w sposób jednoznaczny wynika, że dla przyjęcia, że doszło do wydania decyzji naruszającej zasadę res iudicata konieczne jest istnienie tożsamości spraw, zarówno pod względem przedmiotowym, jak i podmiotowym. Odnosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy w pierwszej kolejności zwrócić uwagę, że będąca przedmiotem kontroli Komisji decyzja reprywatyzacyjna Prezydenta m.st. Warszawy z 31 marca 2014 r. orzekła o ustanowieniu na 99 lat prawa użytkowania wieczystego do udziału wynoszącego 0,8422 w zabudowanym gruncie o pow. 613 m2, położonym w Warszawie przy ul. [...], opisanym w ewidencji gruntów jako działka nr [...] z obrębu [...], dla którego prowadzona jest księga wieczysta nr [...]na rzecz: A.G. w udziale wynoszącym 0,2807 części; P.G. w udziale wynoszącym 0,2807 części; S.W. w udziale wynoszącym 0,1404 części; B.G. w udziale wynoszącym 0,1404 części (pkt 1; k. 486-483 akt administracyjnych). Decyzją z 20 kwietnia 1979 r. Naczelnika Dzielnicy Wola odmówił przyznania prawa użytkowania wieczystego wyłącznie F. i J. małż. V. – (k. 36-36v akt administracyjnych) poprzednikom prawnym S.W. i B.G.. Treść decyzji Naczelnika Dzielnicy Wola z 20 kwietnia 1979 r. w sposób jednoznaczny określa, że jej adresatami byli F. i J. małż. V. Tym samym decyzja reprywatyzacyjna z 31 marca 2014 r. Prezydenta m.st. Warszawy w części dotyczącej orzeczenia o uprawnieniach następców prawnych F. i J. małż. V. została wydana w warunkach naruszających powagę rzeczy osądzonej, o czym orzeczono w pkt 2 decyzji Komisji. Skarżąca kasacyjnie, w skardze kasacyjnej i w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji konsekwentnie podnosiła, że w jej ocenie decyzja reprywatyzacyjna ponownie orzekła także o prawach pozostałych współwłaścicieli tj. spadkobierców po B.L. Komisja argumentowała swoje stanowisko tym, że zarówno decyzja z 20 kwietnia 1979 r., jak też decyzja reprywatyzacyjna z 31 marca 2014 r. zawierają rozstrzygnięcie co do tego samego żądania zgłoszonego w drodze wniosku dekretowego przez B.L.; obie te decyzje rozstrzygają o prawach dotyczących tej samej nieruchomości, z którą związane są prawa i roszczenia skutkujące powstaniem legitymacji do bycia stroną postępowania dekretowego na rzecz określonej grupy osób. Komisja wskazywała, że wszystkie rozstrzygnięcia dotyczące danej nieruchomości obejmowały wspólne prawa jednej grupy podmiotów i zostały wydane w tożsamym stanie prawnym. Komisja, nie zgadzając się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że decyzja z 20 kwietnia 1979 r. zawiera jedynie orzeczenie częściowe tj. orzekające o udziałach małżonków V., wskazywała, że w aktach sprawy brak jest wniosku strony o uzupełnienie orzeczenia z 2 maja 1950 r. Decyzja administracyjna jest oświadczeniem wiedzy i woli organu (podobnie jak wyrok sądowy - K. Knoppek, Dokument w procesie cywilnym, Poznań 1993, s. 90-91) kompetentnego organu administrującego, podjęte w wyniku zastosowania normy materialnego prawa administracyjnego lub w określonym zakresie normy prawa procesowego do ustalonego stanu faktycznego, w trybie, formie, strukturze uregulowanej prawem procesowym, zakomunikowany stronie, w celu wywołania skutku prawnego w sferze stosunku materialnoprawnego (decyzja rozstrzygająca w sprawie co do jej istoty w całości lub części) bądź w sferze stosunku procesowego (decyzja w inny sposób kończąca sprawę w danej instancji; B. Adamiak, Wadliwość decyzji administracyjnej, Wrocław 1986, s. 22-23; Borkowski/Adamiak w: B. Adamiak J. Borkowski - op. cit., s. 641-642, nb 5). Skoro w decyzji organ nie rozstrzygnął o prawach i obowiązkach pozostałych współwłaścicieli, to niewątpliwie treść rozstrzygnięcia decyzji z 20 kwietnia 1979 r. wskazuje na to, że ukształtowała ona wyłącznie prawa i obowiązki jej adresatów - osób wymienionych w decyzji. Przedmiot niniejszego postępowania nie dotyczy weryfikacji zapadłych w sprawie decyzji nadzorczych i decyzji poddanych wówczas kontroli w trybie nadzwyczajnym, lecz wyłącznie decyzji reprywatyzacyjnej Prezydenta m.st. Warszawy z 31 marca 2014 r., w tym również w kontekście naruszenia res iudicata. Poza zakresem niniejszego postępowania pozostaje prawidłowość orzeczenia dekretowego z 2 maja 1950 r., gdyż było ono przedmiotem kontroli zakończonej ostatecznie decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z 18 lutego 1998 r., jak również prawidłowość decyzji Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 20 kwietnia 1979 r., które było poddane ocenie w postępowaniu nadzwyczajnym zakończonym decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 27 października 1999 r. Uznając argumentację Komisji, co do tego, że winna być wydana jedna decyzja dekretowa orzekająca wobec wszystkich współwłaścicieli nieruchomości, to w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy "organ dekretowy" wydał dwie decyzje - jedną w dniu 2 maja 1950 r. i drugą nazwaną decyzją "uzupełniającą" w dniu 20 kwietnia 1979 r. Obie te decyzje orzekały o uprawnieniach różnych współwłaścicieli wobec tej samej nieruchomości i z wniosku jednej ze współwłaścicielek B.L.. Stwierdzenie w uzasadnieniu decyzji SKO, że wydanie decyzji uzupełniającej z 20 kwietnia 1979 r. nie było dopuszczalne, ponieważ sprawa odmowy przyznania prawa własności czasowej została rozstrzygnięta wcześniej inną decyzją ostateczną - orzeczeniem z 2 maja 1950 r., prowadzi jedynie do wniosku, że Kolegium uznało decyzję z 20 kwietnia 1979 r. jako wadliwą, dotkniętą wadą określoną w art.156 §1 pkt 3 kpa. Nie oznacza to, że Kolegium oceniło również orzeczenie z 2 maja 1950 r. Na przeszkodzie uznaniu, że decyzja reprywatyzacyjna z 31 marca 2014 r. ponownie orzekła w sprawie już rozstrzygniętej orzeczeniem z 2 maja 1950 r., przemawia również wydanie w dniu 18 lutego 1998 r. decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast. Decyzja z 20 kwietnia 1979 r. nie mogła orzekać w przedmiocie wniosku dekretowego B.L. co do jej udziałów (lub jej następców prawnych), skoro orzekało o tym, będące w obrocie prawnym w tej dacie (tj. 20 kwietnia 1979 r.) orzeczenie z 2 maja 1950 r., które zostało poddane kontroli w postępowaniu w trybie nadzwyczajnym, zakończonym właśnie decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z 18 lutego 1998 r. Całokształt okoliczności, w jakich doszło do wydania decyzji z 20 kwietnia 1979 r. również przemawia za tym, że decyzja ta rozstrzygała wyłącznie w odniesieniu do wymienionych w niej J. i F. małżonków V. Chodzi tu o okoliczności związane z żądaniem Urzędu Dzielnicowego Warszawa-Wola z 9 listopada 1978 r. o urządzenie księgi wieczystej przedmiotowej nieruchomości. Z pism znajdujących się w aktach sprawy wynika, że decyzja z 20 kwietnia 1979 r. zapadła jako "uzupełnienie" orzeczenia z dnia 2 maja 1950 r. wskutek realizacji postanowienia PBN w Warszawie z 28 listopada 1978 r. W postanowieniu tym PBN w Warszawie wyznaczyło Urzędowi Dzielnicowemu Warszawa-Wola najpierw 7-dniowy termin do złożenia orzeczenia odmawiającego ustanowienia prawa własności czasowej do gruntu ze stwierdzeniem o przejściu budynku na własność Skarbu Państwa, które będzie korespondowało z wpisami i dokumentacją hipoteczną nieruchomości hip. Nr [...]. W uzasadnieniu tego postanowienia jednoznacznie wskazano, że stan prawny nieruchomości nadal jest nieuregulowany, gdyż orzeczenie administracyjne wydane przez Zarząd Miejski w m.st. Warszawie w dniu 2 maja 1950 r. odnosi się wyłącznie do B.L.. Z kolei w postanowieniu PBN w Warszawie z 6 stycznia 1977 r. wyznaczono wnioskodawcy miesięczny termin do usunięcia przeszkody wpisu przez uzgodnienie decyzji odmawiającej przyznania prawa własności czasowej z 2 maja 1950 r. z treścią księgi hipotecznej nr hip. [...]. W uzasadnieniu tego postanowienia PBN wskazało, że zgodnie ze stanem wpisów w księdze hipotecznej następcami M.W. są F. i J. małżonkowie V. na mocy tytułu wykonawczego Sądu Grodzkiego w Warszawie z 16 lipca 1953 r. oraz, że małżonkowie V. nie są wymienieni w orzeczeniu z 2 dnia maja 1950 r., jako właściciele nieruchomości, którym odmawia się przyznania prawa własności czasowej. Po wydaniu decyzji z 20 kwietnia 1979 r. pismem z 28 maja 1979 r. Urząd Dzielnicy Warszawa-Wola Wydział Terenów wniósł do PBN w Warszawie o przepisanie na własność Skarbu Państwa tytułu własności ww. nieruchomości warszawskiej załączając odpis decyzji z 20 kwietnia 1979 r. Państwowe Biuro Notarialne w Warszawie postanowieniem z dnia 8 czerwca 1979 r. w dziale II księgi wieczystej dokonało wpisu Skarbu Państwa. Okoliczności te i treść decyzji Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 20 kwietnia 1979 r. przemawiają za przyjęciem, że decyzja reprywatyzacyjna z 31 marca 2014 r. Prezydenta m.st. Warszawy nie orzekała ponownie o prawach spadkobierców B.L., czyli o prawach i udziałach A.G. i P.G. do przedmiotowej nieruchomości. Nie został bowiem spełniony wymóg tożsamości podmiotowej obu decyzji: Naczelnika Dzielnicy Warszawa-Wola z 20 kwietnia 1979 r. i Prezydenta m.st. Warszawy z 31 marca 2014 r. Wobec powyższego nie zasługiwały na uwzględnienie zarzuty naruszenia wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów prawa materialnego, jak też powiązane z nimi zarzuty procesowe. Zaskarżony wyrok nie narusza art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ppsa w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 3a usz w zw. z art. 156 § 1 pkt 3, art. 80 kpa w zw. z art. 38 ust. 1 usz w zw. z art. 16 § 1 kpa; art. 133 § 1 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ppsa w zw. z art. 99 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 1960.30.168 [ze zm.]) w zw. z art. 7, 77 § 1, art. 107 § 3 i art. 80 kpa w zw. z art. 38 ust. 1 usz oraz w zw. z art. 16 § 1 kpa; art. 133 § 1, art. 134 § 1 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ppsa w zw. z art. 156 § 1 pkt 3 w zw. z art. 16 § 1 kpa; art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ppsa w zw. z art. 103 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 1960.30.168) w zw. z art. 107 § 1 pkt 5 w zw. z art. 7, 77 § 1, art. 107 § 3 art. 80 kpa w zw. z art. 38 ust. 1 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 3a usz w zw. z art. 156 § 1 pkt 3 kpa, z przyczyn wyżej podniesionych. Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ppsa oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 ppsa w zw. z § 14 ust.1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. poz. 1800).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI