I OSK 2542/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła decyzji o wygaśnięciu skierowania D.K. do domu pomocy społecznej. Prezydent Miasta Łodzi stwierdził wygaśnięcie decyzji z powodu rozwiązania umowy z domem pomocy. SKO utrzymało tę decyzję w mocy. WSA w Łodzi stwierdził nieważność decyzji SKO, uznając, że odwołanie zostało wniesione przez nieprawidłowo umocowanego pełnomocnika, a organ odwoławczy nie wezwał do uzupełnienia braków formalnych. NSA uchylił wyrok WSA, stwierdzając, że WSA błędnie zastosował art. 156 § 1 pkt 2 KPA, uznając wadliwe pełnomocnictwo za rażące naruszenie prawa. NSA podkreślił, że brak pełnomocnictwa nie zawsze prowadzi do nieważności decyzji, a sprawa wymaga ponownego rozpoznania przez WSA z uwzględnieniem prawidłowej wykładni przepisów dotyczących pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja pojęcia rażącego naruszenia prawa w kontekście wad pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym oraz zasady trwałości decyzji administracyjnej.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z pełnomocnictwem i stwierdzeniem nieważności decyzji.
Zagadnienia prawne (2)
Czy wadliwe pełnomocnictwo w postępowaniu administracyjnym, które nie zostało uzupełnione przez organ, stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej z powodu rażącego naruszenia prawa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wadliwe pełnomocnictwo, które nie zostało uzupełnione przez organ, nie zawsze stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa. Konieczne jest rozważenie okoliczności potwierdzenia czynności przez stronę oraz ustalenie, czy pełnomocnik był prawidłowo umocowany.
Uzasadnienie
NSA uznał, że WSA błędnie zastosował art. 156 § 1 pkt 2 KPA. Brak pełnomocnictwa nie zawsze jest rażącym naruszeniem prawa, a sprawa wymaga merytorycznego rozpoznania, zwłaszcza jeśli czynność została potwierdzona przez stronę lub pełnomocnik był prawidłowo umocowany.
Jakie przepisy należy stosować do interpretacji pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym, gdy Kodeks postępowania administracyjnego nie zawiera kompletnych regulacji?
Odpowiedź sądu
W sprawach nieuregulowanych w KPA należy posiłkowo stosować przepisy Kodeksu cywilnego, jednakże z uwzględnieniem specyfiki postępowania administracyjnego.
Uzasadnienie
NSA wskazał, że choć KPA nie jest kompletny w zakresie pełnomocnictw, to art. 33 § 1 KPA jednoznacznie określa, kto może być pełnomocnikiem. Stosowanie przepisów KPC jest wykluczone, a przepisy KC stosuje się pomocniczo.
Przepisy (26)
Główne
p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 33 § 1-3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 156 § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.c. art. 103 § 1
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 183 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 174 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 185 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 207 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 64 § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 162 § 1 i 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 16 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 100 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 6 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 9
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 127 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.c. art. 106 § par. 1
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny
k.c. art. 65 § 1 i 2
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny
k.c. art. 104
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny
u.p.s. art. 65 § 2
Ustawa z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej
u.p.s. art. 100 § 1
Ustawa z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej
Argumenty
Skuteczne argumenty
WSA błędnie uznał wadliwe pełnomocnictwo za rażące naruszenie prawa skutkujące nieważnością decyzji. • Brak pełnomocnictwa nie zawsze prowadzi do nieważności decyzji, a sprawa wymaga merytorycznego rozpoznania.
Odrzucone argumenty
SKO zarzucało WSA naruszenie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez niezasadne stwierdzenie nieważności decyzji. • SKO zarzucało WSA naruszenie art. 151 p.p.s.a. przez jego niezastosowanie. • SKO zarzucało WSA naruszenie art. 134 p.p.s.a. przez nieprawidłowe zastosowanie.
Godne uwagi sformułowania
o rażącym naruszeniu prawa decydują łącznie trzy przesłanki: oczywistość naruszenia prawa, charakter przepisu, który został naruszony oraz racje ekonomiczne lub gospodarcze - skutki, które wywołuje decyzja • Naruszenie przepisów postępowania lub prawa materialnego, nawet mające istotny wpływ na wynik sprawy, nie może być podstawą stwierdzenia nieważności decyzji w postępowaniu, jeżeli nie nosi cech rażącego naruszenia prawa.
Skład orzekający
Maria Wiśniewska
przewodniczący
Wojciech Mazur
sprawozdawca
Ewa Kwiecińska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia rażącego naruszenia prawa w kontekście wad pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym oraz zasady trwałości decyzji administracyjnej."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z pełnomocnictwem i stwierdzeniem nieważności decyzji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego związanego z pełnomocnictwem i jego wpływem na ważność decyzji administracyjnych, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Ważność decyzji administracyjnej a wadliwe pełnomocnictwo – NSA wyjaśnia granice rażącego naruszenia prawa.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.