I OSK 233/20

I OSK 233/20 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2022-11-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-01-22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Iwona Bogucka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne
Zawieszenie/podjęcie postępowania
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 2519/18 - Wyrok WSA w Warszawie z 2019-06-06
Skarżony organ
Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego
Treść wyniku
Podjęto zawieszone postępowanie
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 128 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2020 poz 1228
art. 144 ust. 1
Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe - tj
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej H. K. i D. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 2519/18 w sprawie ze skargi H. K. i D. K. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 21 sierpnia 2018 r. znak: ULC-KOPP/0263-0045/03/18 w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przez przewoźnika lotniczego przepisów rozporządzenia postanawia: podjąć zawieszone postępowanie sądowe przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 6 czerwca 2019 r., VII SA/Wa 2519/18, oddalił skargę H. K. i D. K. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z 21 sierpnia 2018 r. znak: ULC-KOPP/0263-0045/03/18 w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przez przewoźnika lotniczego przepisów rozporządzenia nr 261/2004 PE i Rady z 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie nr 295/91/WE (Dz. Urz. UE L 46 z 17 lutego 2004 r.; dalej: rozporządzenie). Decyzją tą organ uchylił swoją poprzednią decyzję z 15 grudnia 2017 r. w części dotyczącej ustalenia obowiązku usunięcia nieprawidłowości i nałożenia na przewoźnika kary w kwocie 2000 zł w stosunku do pasażerów H. K. i D. K. i w tym zakresie umorzył postępowanie w zakresie ustalenia terminu usunięcia naruszenia przepisów rozporządzenia 261/2004 oraz odstąpił od nałożenia na przewoźnika kary za naruszenie przepisów rozporządzenia w łącznej wysokości 2000 zł w stosunku do wskazanych pasażerów.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyli H. K. i D. K.
Pismem z 26 sierpnia 2020 r. syndyk masy upadłości S. Sp. z o.o. w upadłości z siedzibą w W. – P. G. poinformował, że postanowieniem z 2 lipca 2020 r. Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy, XVIII Wydział Gospodarczy dla spraw upadłościowych i restrukturyzacyjnych ogłosił upadłość S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. Podniósł w szczególności, że postępowanie sądowoadministracyjne może być podjęte przeciwko syndykowi tylko w przypadku, jeżeli w postępowaniu upadłościowym wierzytelność nie zostanie umieszczona na liście wierzytelności, zgodnie z art. 145 ustawy z 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2022 r., poz. 1520, dalej: u.p.).
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 27 października 2020 r., I OSK 233/20, na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), z urzędu zawiesił postępowanie kasacyjne. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że sprawa dotyczy przedmiotu wchodzącego w skład masy upadłości, natomiast wierzytelności uprawnionych z tytułu naruszenia przez przewoźnika przepisów rozporządzenia nr 261/2004 podlegają zgłoszeniu w postępowaniu upadłościowym (por. wyrok NSA z 5 listopada 2015 r., I OSK 727/14).
Na zapytania Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 maja 2021 r. i 4 lutego 2022 r., dotyczące wyczerpania trybu dochodzenia wierzytelności w postępowaniu upadłościowym pełnomocnik skarżących kasacyjnie nie udzielił odpowiedzi. Pełnomocnik syndyka masy upadłości pismami z 1 czerwca 2021 r. i 10 lutego 2022 r. podał, że nie zaistniały przesłanki określone w art. 145 u.p.
Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:
Podstawą zawieszenia postępowania sądowego w niniejszej sprawie był art. 124 § 1 pkt 4 p.p.s.a. W toku postępowania w stosunku do strony (uczestnika postępowania) została ogłoszona upadłość. Przepis art. 128 p.p.s.a. regulujący podjęcie zawieszonego postępowania, nie zawiera regulacji szczególnej dotyczącej zawieszenia na tej podstawie prawnej. W związku z powyższym zastosowanie znajduje ogólna zasada z art. 128 § 1 p.p.s.a., że podjęcie zawieszonego postępowania z urzędu ma miejsce, gdy ustanie przyczyna zawieszenia. Ustanie przyczyny należy rozważać w kontekście art. 144 ust. 1 i art. 145 ust. 1 p.u. Zgodnie z art. 144 ust. 1 p.u., podstępowanie o przedmiot wchodzący w skład upadłości należy podjąć i prowadzić z udziałem syndyka. Przez ustanowienie syndyka odpada przyczyna zawieszenia, jaką jest czasowe wstrzymanie przebiegu postępowania do czasu ustalenia podmiotu podstawionego w miejsce upadłego.
Zasada ta doznaje wyłączenia w odniesieniu do postępowania wszczętego przeciwko upadłemu przed dniem ogłoszenia upadłości, które dotyczy wierzytelności podlegającej zgłoszeniu do masy upadłości. W tym przypadku podjęcie postępowania jest możliwe gdy wierzytelność ta, po wyczerpaniu trybu przewidzianego przepisami p.u. nie zostanie umieszczona na liście wierzytelności. Kwestią wyznaczającą warunki i moment podjęcia jest zatem przedmiot postępowania – czy dotyczy ono wierzytelności podlegającej zgłoszeniu do masy upadłości. Przepis ten nie ma zastosowania, gdy przedmiot postępowania nie dotyczy wierzytelności, ale np. roszczeń rzeczowych.
Jak zasadnie wskazuje się w piśmiennictwie, ze względu na rozgraniczenie kompetencji sądów powszechnych i administracyjnych (art. 175 i 177 Konstytucji RP), zawieszenie postępowania sądowoadministarcyjnego na podstawie art. 124 § 1 pkt 4 p.p.s.a. nie ma na celu oczekiwania do czasu zakończenia procedowania w przedmiocie listy wierzytelności na podstawie przepisów prawa upadłościowego Do wyłącznej właściwości sądów administracyjnych należy bowiem kontrola działalności administracji publicznej i nie można twierdzić, że postępowanie upadłościowe konsumuje, w zakresie wspólnego przedmiotu, postępowanie publiczne bez naruszania systemowej odrębności. W tym ostatnim nie chodzi bowiem wyłącznie o określone prawa majątkowe, ale o całokształt relacji składającej się na stosunek publicznoprawny, administracyjny (zob. J. Jaśkiewicz, O kolizji postępowania sądowoadministracyjnego z postępowaniem upadłościowym, "Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego" 2(29)/2010, s. 46). Z tego powodu Naczelny Sąd Administracyjny akceptuje, że zasadniczo zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego – jeżeli w stosunku do strony zostało wszczęte postępowanie upadłościowe, a sprawa dotyczy przedmiotu wchodzącego w skład masy upadłości – ma na celu umożliwienie syndykowi masy upadłości wstąpienie do postępowania i zajęcie stanowiska procesowego. Jedynie w sytuacji, gdy przedmiot postępowania administracyjnego bezpośrednio stanowi wierzytelność, zastosowanie znajduje art. 145 p.u., w zakresie tej regulacji nie mieszczą się postępowania obejmujące inny przedmiot, niż wierzytelność (postanowienie NSA z 17 sierpnia 2022 r., III FSK 2012/21).
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja umarzająca postępowanie administracyjne w zakresie ustalenia terminu usunięcia naruszenia przepisów rozporządzenia 261/2004 oraz odstępująca od nałożenia na przewoźnika kary za naruszenie przepisów rozporządzenia. W tej sytuacji nie można uznać, że przedmiot postępowania stanowi wierzytelność. Okoliczność ta uzasadnia podjęcie zawieszonego postępowania z udziałem syndyka masy upadłości S. Sp. z o.o. w upadłości z siedzibą w W., albowiem odpadła przyczyna zawieszenia, jaką jest czasowe wstrzymanie przebiegu postępowania sądowego do czasu ustalenia podmiotu podstawionego w miejsce upadłego.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 128 § 1 w zw. z art. 144 ust. 1 p.u. oraz art. 131 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.