I OSK 2269/12

I OSK 2269/12 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2013-02-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-09-05
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Ewa Dzbeńska /przewodniczący/
Irena Kamińska /sprawozdawca/
Roman Ciąglewicz
Symbol z opisem
6145 Sprawy dyrektorów szkół
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne
Oświata
Sygn. powiązane
I OZ 1022/11 - Postanowienie NSA z 2011-12-09
II SA/Rz 856/11 - Wyrok WSA w Rzeszowie z 2012-06-12
I OZ 107/13 - Postanowienie NSA z 2013-02-19
I OZ 108/13 - Postanowienie NSA z 2013-02-19
I OZ 107/12 - Postanowienie NSA z 2012-02-29
I SA/Wa 1984/12 - Wyrok WSA w Warszawie z 2013-08-09
I OZ 108/12 - Postanowienie NSA z 2012-02-29
IV SA/Gl 66/11 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2011-11-03
I OSK 1412/12 - Wyrok NSA z 2013-02-14
Skarżony organ
Zarząd Powiatu
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2004 nr 256 poz 2572
art 38 ust 2
Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jednolity
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Dzbeńska, Sędzia NSA Irena Kamińska (spr.), Sędzia del. NSA Roman Ciąglewicz, Protokolant starszy inspektor sądowy Anna Krakowiecka, po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Zarządu Powiatu w J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 czerwca 2012 r. sygn. akt II SA/Rz 856/11 w sprawie ze skargi E. R. na uchwałę Zarządu Powiatu w J. z dnia (...) kwietnia 2011 r. nr (...) w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Zarządu Powiatu w J. na rzecz E. R. kwotę 180 /sto osiemdziesiąt/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 856/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stwierdził wydanie z naruszeniem prawa uchwały Zarządu Powiatu J. z dnia (...) kwietnia 2011 r. nr (...) w sprawie ze skargi E. R. w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora.
W uzasadnieniu wyroku Sąd pierwszej instancji wskazał, iż przedmiotem skargi E. R. jest uchwała Zarządu Powiatu J. z (...).04.2011 r., nr (...), podjęta na podstawie przepisów art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. Nr 256 z 2004 r., poz. 2572 z późn. zm., zwana dalej "Uso") o odwołaniu ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół w Nowym Ż. w czasie roku szkolnego z dniem (...).04.2011 r. bez wypowiedzenia z powodu "całkowitej utraty zaufania Zarządu Powiatu w J. oraz Starosty J. jako zwierzchnika do jej działań na stanowisku dyrektora w/w placówki i niemożności współpracy z w/w w zapewnieniu prawidłowego funkcjonowania szkoły".
W uzasadnieniu uchwały organ wymienił szereg nieprawidłowości, które legły u podstaw podjętego aktu. Przechodząc na zwolnienie lekarskie od 25.01.2011 r. E. R. miała nie zabezpieczyć prawidłowego funkcjonowania szkoły, nie przekazała bowiem dokumentacji niezbędnej do realizacji zadań dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych, co pozbawiło, zdaniem odwołującego organu, placówkę realnego kierownictwa i uniemożliwiło jej efektywne funkcjonowanie, a miało to mieć miejsce w okresie zbliżających się egzaminów maturalnych, egzaminów potwierdzających kwalifikacje zawodowe uczniów oraz prowadzenia naboru do klas pierwszych na rok szkolny 2011/2012. E. R. miała dopuścić się też usunięcia z komputera stacjonarnego znajdującego się w jej gabinecie danych niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania i organizacji szkoły, w tym plików arkusza organizacyjnego. Niezgodnie z przepisami miała udzielić swemu małżonkowi dofinansowania z budżetu szkoły do kursu pedagogicznego, zatrudniać pracowników administracyjnych wbrew poleceniom Zarządu Powiatu J. przez zawarcie umowy o pracę zamiast umowy na zastępstwo, co naraziło budżet szkoły na dodatkowe koszty. Udzielić miała również zamówienia publicznego z naruszeniem przepisów ustawy ( Prawo zamówień publicznych na remont dachu szkoły, prowadzić remonty w obiektach szkolnych stanowiących majątek powiatu bez zgody i wiedzy zarządu, jak też przenieść pomieszczenie kuchni oraz uczniów odbywających praktyczną naukę zawodu do zastępczego budynku internatu niespełniającego podstawowych wymogów sanitarnych, co potwierdził w protokole Podkarpacki Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Rzeszowie. W ocenie organu skarżąca tworzyła również konflikty personalne w szkole, czego potwierdzeniem ma być wyrok Sądu Rejonowego w J. z 30.08.2010 r. II K 58/10 warunkowo umarzający postępowanie karne na okres próby 2 lat i podanie orzeczenia do publicznej wiadomości w związku z oskarżeniem o popełnienie czynu zabronionego z art. 212 § 1 Kodeksu karnego polegającego na pomówieniu oskarżycielki prywatnej o działanie mogące ją narazić na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania stanowiska sekretarza szkoły. E. R. poświadczyć miała ponadto nieprawdę co do stanu ilościowego koni w stajni szkolnej we wniosku o dofinansowanie płatności z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Biuro w J.. Wszystkie te okoliczności w ocenie zarządu powiatu wpływały negatywnie na funkcjonowanie szkoły i kreowały negatywny wizerunek szkoły na zewnątrz.
Uchwałę powyższą doręczono E. R. w dniu 20.04.2011 r. Pismem złożonym dnia 7.06.2011 r. w Starostwie Powiatowym w J. skarżąca wezwała Zarząd Powiatu J. do usunięcia naruszenia prawa przez uchylenie uchwały i przywrócenie jej stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół w Nowym Ż..
W odpowiedzi na wezwanie, doręczonym skarżącej 8.07.2011 r., Zarząd Powiatu J. poinformował o podtrzymaniu dotychczasowego stanowiska.
W skardze na tę uchwałę E. R. zarzuciła rażące naruszenie przepisów art. 38 ust. 1 pkt 2 Uso powodujące jej nieważność przez ich zastosowanie, w sprawie nie zachodzić miał bowiem "szczególnie uzasadniony przypadek", o którym mowa w powołanym przepisie, aby zwolnić nauczyciela ze stanowiska dyrektora w trakcie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Pojęcie "przypadek szczególnie uzasadniony" zdaniem skarżącej nie dotyczy negatywnej oceny pracy i wykonywanych zadań, ponieważ takie okoliczności, jako podstawy do odwołania ze stanowiska kierowniczego unormowano w art. 38 ust. 1 pkt 1b Uso. Ponadto powierzone organowi uznanie administracyjne wymagało należytego uzasadnienia, aby zapadłe rozstrzygnięcie nie nosiło znamion dowolności i arbitralności. Na uzasadnienie swojego stanowiska E. R. przytoczyła wybrane orzecznictwo sądów administracyjnych oraz Sądu Najwyższego. Odnosząc te uwagi do treści skarżonej uchwały skarżąca podnosi, że nie posiada ona w jej ocenie uzasadnienia, które zawierałoby wywody co do przyczyn odwołania, jak i argumentacji prawnej, w tym nie wyjaśnia podstaw zaistnienia w sprawie "szczególnie uzasadnionego przypadku". To zaś uniemożliwia dokonanie merytorycznej jej oceny. Strona zarzuciła ponadto, że pozbawiono ją prawa do zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy i wypowiedzenia się. Nie uzyskano wymaganej prawem pozytywnej opinii kuratora oświaty.
Odnosząc się natomiast do zarzutów przypisanych jej w skarżonej uchwale podnosi, że w okresie jej nieobecności była zastępowana przez wicedyrektora szkoły Krystynę Mokrzecką, która po pewnym czasie również zachorowała. Wobec tego to Zarząd Powiatu J. powinien zapewnić kierownictwo placówce, ponieważ skarżąca nie miała takiej możliwości z powodu własnej choroby. W kwestii egzaminów wyjaśniła, że w szkole funkcję zastępcy przewodniczącego komisji egzaminacyjnej pełniła Beata Nowak, która została przez nią upoważniona do przeprowadzenia egzaminów, o czym powiadomiono Okręgową Komisję Egzaminacyjną (OKE) w Krakowie. Natomiast komputer nie był zabezpieczony hasłem, wobec tego kierując się potrzebą ochrony danych osobowych pracowników i innych danych, w tym arkusza organizacyjnego, przeniosła te dane na nośnik pamięci. Zapis danych chciała przekazać wyznaczonej przez Starostwo do kierowania placówką szkolną B. W., która nie chciała ich przyjąć. Nośnik ten ostatecznie na przełomie lutego i marca przekazała informatykowi szkoły. Z kolei jej mąż został zatrudniony w związku z brakiem nauczyciela przedmiotów zawodowych i z tego względu otrzymał dofinansowanie kursu pedagogicznego, które ostatecznie ze względów etycznych zwrócił; działanie jej jako dyrektora szkoły było jednak zgodne z prawem. Strona podkreśla też, że nie zatrudniała pracowników wbrew stanowisku zarządu, a umowa na zastępstwo i umowa o pracę na czas określony w jej ocenie są ze sobą równorzędne pod względem skutków finansowych. Skarżąca w związku z podejmowanymi remontami nie uczestniczyła w pracach komisji przetargowej i nie prowadziła postępowania przetargowego, a ponadto Rzecznik Dyscypliny Finansów Publicznych odmówił wszczęcia postępowania wyjaśniającego w sprawie o naruszenie dyscypliny finansów publicznych z powodu braku znamion popełnienie czynu niezgodnego z przepisami prawa. Nie zgadza się też z zarzutem konfliktowości w oparciu o zaistniały spór z jedną osobą, co do której otrzymywała informacje od nauczycieli, że niewłaściwie wykonuje swoje obowiązki zawodowe. W sprawie remontów stwierdziła, że prowadziła je za wiedzą i zgodą zarządu powiatu, który przekazywał na te cele środki finansowe. Posiadała ona również pełnomocnictwo do zarządzania częścią mienia powiatu pozostającego w dyspozycji kierowanej przez nią placówki, w tym do dysponowania środkami w granicach ustalonych planem finansowym jednostki. Przeniesienie kuchni oraz uczniów spowodowane było skutkami powodzi i podtopienia stołówki szkolnej w czerwcu i lipcu 2010 r. Zarząd nie zgłosił bowiem w odpowiednim czasie zapotrzebowania na dodatkowe środki do Ministerstwa Edukacji Narodowej, co uniemożliwiło w okresie wakacyjnym przeprowadzenie niezbędnych remontów. Dlatego wobec skutków podtopienia, pomimo że internat nie spełniał odpowiednich wymogów nie było innej możliwości, jak przeniesienie do niego uczniów. Stan ilościowy koni do ARiMR został podany zgodnie ze stanem faktycznym.
W odpowiedzi na skargę Zarząd Powiatu J. wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W ocenie organu skarżąca wystąpiła ze skargą na przedmiotową uchwałę już po raz drugi, a poprzednie postępowanie zakończyło się odrzuceniem jej skargi postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 7.07.2011 r. II SA/Rz 560/11, w ocenie organu dlatego wyczerpała ona już możliwość zaskarżenia uchwały. Natomiast na wypadek niepodzielenia tego stanowiska Zarząd Powiatu J. stwierdził, że podane w uchwale powody odwołania były konkretne, prawdziwe i obiektywne oraz usprawiedliwiały odwołanie E. R. ze stanowiska dyrektora szkoły w podjętym trybie. Odnosząc się do stanowiska skarżącej organ podkreślił, że E. R. przebywała na zwolnieniu lekarskim od 25.01.2011 r. do 13.06.2011 r. będąc początkowo zastępowaną przez K. M.. W związku z chorobą tej ostatniej zarząd powiatu powierzył obowiązki dyrektora B. W., która nie mogła ich jednak należycie wykonywać z uwagi na brak dostępu do dokumentacji szkolnej, która pozostawała w zamkniętym przez E. R. gabinecie dyrektora. Skarżąca jako dyrektor szkoły nie przedstawiła też do dnia 30.04.2011 r. projektu arkusza organizacyjnego szkoły na rok szkolny 2011/2012, a dane do jego wykonania były niedostępne, również zamknięte w tym gabinecie. Brak dostępu do dokumentów uniemożliwił ponadto przeprowadzenie w placówce kontroli w zakresie wielkości naboru uczniów, które to dane były niezbędne do podjęcia decyzji w przedmiocie likwidacji niektórych oddziałów szkolnych. Klucze do gabinetu zostały przez E. R. wydane dopiero w sytuacji zagrożenia otwarcia gabinetu przy pomocy ślusarza. Okazało się wtedy, że część dokumentów w wersji elektronicznej została usuniętych z komputera znajdującego się w gabinecie dyrektora, do którego klucze posiadała wyłącznie E. R.. Na tej podstawie zostało wniesione zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, a sprawa jest w toku przed Prokuraturą Rejonową w J.. Zarząd Powiatu J. kwestionuje stanowisko skarżącej, aby ta podejmowała próby przekazania danych B. W. lub informatykowi szkolnemu, a osoby te złożyć miały przeciwne oświadczenia. W kwestii organizacji egzaminów maturalnych organ stwierdził, że skarżąca nie udzieliła Beacie Nowak upoważnienia do przeprowadzania egzaminów, lecz ich zorganizowania. Upoważnienie takie było antydatowane i udzielone dopiero w okresie przebywania skarżącej na zwolnieniu chorobowym. Ponadto nie udostępniła ona kodów dostępu do strony internetowej OKE w Krakowie, które znajdowały się w szafie pancernej w zamkniętym gabinecie dyrektora, podobnie jak pieczęcie niezbędne do sporządzania świadectw szkolnych. Zarząd Powiatu J. podał również, że umowa o pracę na stanowisku referenta na czas nieokreślony została przez E. R. zawarta z M. R.. Zdarzenie to było związane z chorobą i nieobecnością D. G. ( sekretarza szkoły, dlatego możliwe było zatrudnienie nowego pracownika wyłącznie na podstawie umowy na zastępstwo. Aktualnie na jednym stanowisku zatrudnione są więc dwie osoby. W ocenie organu E. R. wykorzystała też swoje stanowisko do celów prywatnych zatrudniając jako stażystę męża, któremu własną decyzją dofinansowała następnie kurs pedagogiczny, dotychczas nie miał on żadnego doświadczenia w pracy z młodzieżą. W kwestii zarzutu naruszenia dyscypliny finansów publicznych w ocenie organu postanowienie Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych w Rzeszowie potwierdzać ma nieprawidłowości przy udzieleniu zamówienia na remont dachu szkoły, których można było uniknąć przy zachowaniu zwykłej staranności. W toku innego postępowania karnego ujawniono, że skarżąca oszukiwała Zarząd Powiatu J. w sprawie zakupu 2 koni rasy huculskiej. Umowy zawarła bowiem w rzeczywistości już 2.02.2010 r., konie przewiezione do budynków szkoły dnia 9.02.2010 r., a formalnie zaewidencjonowano je w książce inwentarza żywego dopiero w dniu 28.05.2010 r. Dokonując tego zakupu w lutym E. R. przekroczyła zakres swoich uprawnień, nabyła bowiem mienie ruchome bez uprzedniego zabezpieczenia na ten cel środków finansowych. Odpowiednich zmian w uchwale budżetowej powiatu dokonano dopiero uchwałą Nr XLVII/317/10 z 27.05.2010 r. Faktury VAT zostały podpisane przez E. R. 28.05.2010 r. Organ zwraca ponadto uwagę na sprawę karną skarżącej o pomówienie innego pracownika szkoły, w której zapadł wyrok Sądu Rejonowego w J. z 30.08.2010 r. II K 58/10. Wszystkie te okoliczności w ocenie Zarządu Powiatu J. stanowiły podstawę braku zaufania tego organu do skarżącej jako dyrektora Zespołu Szkół w Nowym Ż. i oceny jej zachowania jako antywychowawczego.
Postanowieniem z 13.10.2011 r. Sąd odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Na skutek jej zażalenia postanowieniem z 9.12.2011 r., I OZ 1022/11, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone orzeczenie przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia, po czym postanowieniem z 4.01.2012 r. przywrócono skarżącej termin do uiszczenia wpisu. Postanowieniem z 20.02.2012 r. I OZ 107/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Zarządu Powiatu J. na postanowienie w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia wpisu od skargi.
Sąd pierwszej instancji zaznaczył, iż postanowieniem z 7.07.2011 r. II SA/Rz 560/11 tut. odrzucił skargę E. R. na uchwałę Zarządu Powiatu J. z (...).04.2011 r., nr (...) z uwagi na niewyczerpanie trybu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Orzeczenie to nie zostało zaskarżone i stało się prawomocne.
Pełnomocnik skarżącej w trakcie rozprawy przed Sądem pierwszej instancji wniósł o uwzględnienie skargi oraz o zasądzenie zwrotu kosztów, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Wyeksponował fakt negatywnej opinii kuratora oświaty, wyrażonej zresztą w dwóch odrębnych aktach. Dodatkowo podkreślił brak związku czasowego pomiędzy przyczynami, dla których odwołano skarżącą ze stanowiska, negatywnie oceniana działalność skarżącej miała mieć miejsce blisko rok przed podjęciem uchwały o jej odwołaniu.
Pełnomocnik organu wniosła o oddalenie skargi oraz o zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Podkreśliła uznaniowy charakter kompetencji organu prowadzącego szkołę do podejmowania aktu na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 2 Uso. Przyznała, że postępowanie przygotowawcze w sprawie usunięcia treści dokumentów elektronicznych z dysku komputera szkolnego zostało umorzone, wyjaśniła iż zarząd powiatu powierzył funkcję dyrektora szkoły w Nowym Ż. nowej osobie.
Wydając zaskarżony wyrok Sąd pierwszej instancji wskazał, iż z akt sprawy wynika, że Starosta Jasielski działający w imieniu Zarządu Powiatu J. pismem doręczonym w dniu 8.03.2011 r. wystąpił do Podkarpackiego Kuratora Oświaty w Rzeszowie o zaopiniowanie odwołania E. R. ze stanowiska dyrektora Zespołu Szkół w Nowym Ż.. Pismem z 14.03.2011 r., doręczonym organowi powiatu w dniu 16.03.2011 r. Podkarpacki Kurator Oświaty zaopiniował wniosek zarządu powiatu negatywnie, opinia organu współdziałającego została wydana w ostatnim dniu terminu, o jakim mowa w art. 38 ust. 2 Uso. Kurator oświaty w swym stanowisku zwracał uwagę na stosowanie trybu odwołania dyrektora szkoły na zasadzie art. 38 ust. 1 pkt 2 Uso jako odnoszącego się do sytuacji wyjątkowych, sugerując aby zarzuty wadliwego działania dyrektora szkoły poprzedzić postępowaniem wyjaśniającym. Zarząd Powiatu J. pismem z 18.03.2011 r. ponowił wystąpienie do Podkarpackiego Kuratora Oświaty w Rzeszowie o wydanie opinii w sprawie odwołania E. R. ze stanowiska dyrektora Zespołu Szkół w Nowym Ż.. Kurator oświaty w piśmie z 25.03.2011 r. poinformował organ samorządu terytorialnego, że podtrzymuje swą wcześniejszą negatywną opinię w powyższej kwestii. Pismem z 8.04.2011 r. w sprawie odwołania E. R. ze stanowiska dyrektora do Podkarpackiego Kuratora Oświaty w Rzeszowie zwrócił się wicestarosta wnosząc m.in. o "zweryfikowanie wcześniej wyrażonej opinii". Podkarpacki Kurator Oświaty odpowiadając na to ostatnie wystąpienie w piśmie z 18.04.2011 r. wyraził ponownie negatywną opinię w sprawie odwołania E. R. ze stanowiska dyrektora Zespołu Szkół w Nowym Ż.. W świetle powyższych dowodów Sąd pierwszej instancji przyjął, że uchwała w sprawie odwołania skarżącej została formalnie poprzedzona obligatoryjnym współdziałaniem z kuratorem oświaty, z tym, iż opinia organu współdziałającego była negatywna, zaś późniejsze próby organu jednostki samorządu terytorialnego wpłynięcia na kuratora oświaty w celu zmiany jego stanowiska, okazały się bezskuteczne. Ostatnie wystąpienie do Podkarpackiego Kuratora Oświaty w tej kwestii nosi datę 8.04.2011 r., podczas gdy uchwała zarządu powiatu w sprawie odwołania skarżącej ze stanowiska dyrektora zapadła wcześniej, bo (...).04.2011 r., było ono zatem bezprzedmiotowe. W tym aspekcie zarzut skargi podjęcia uchwały odwołującej bez pozytywnej opinii kuratora oświaty nie jest trafny. Niemniej, negatywna opinia kuratora nie została przez zarząd powiatu w jakikolwiek sposób uwzględniona przy podejmowaniu inkryminowanej uchwały, zaś podejmowane przez organ samorządowy próby zmiany stanowiska organu współdziałającego miały charakter uporczywy. Fakt negatywnej opinii kuratora oświaty, w ocenie Sądu pierwszej instancji winien stanowić podstawę do refleksji nad argumentacją organu współdziałającego, jak i pogłębionego rozważenia trafności przyjętego trybu działania przez zarząd powiatu, zmierzającego do pozbawiania skarżącej stanowiska dyrektora szkoły. Zarząd Powiatu J. podjął kwestionowaną uchwałę nie zważając na stanowisko organu współdziałającego i do tego stanowiska się w żaden sposób nie odniósł.
Zdaniem Sądu pierwszej instancji pojęcie "szczególnie uzasadnione przypadki" w rozumieniu art. 38 ust. 1 pkt 2 Uso to tzw. wyrażenie niedookreślone, wymagające konkretyzacji na tle danego stanu faktycznego. Jego wyjaśnianiem zajmuje się m.in. judykatura. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że pojęcie "przypadki szczególnie uzasadnione" jest pojęciem ogólnym, niedookreślonym, lecz z pewnością nie dotyczy negatywnej oceny pracy i negatywnej oceny wykonywanych zadań przez nauczyciela, gdyż te okoliczności zostały unormowane w innym przepisie, tj. art. 38 ust. 1 pkt 1b Uso. Użyte przez ustawodawcę sformułowanie "inne uzasadnione przypadki", choć daje właściwemu organowi pewną swobodę w podejmowaniu decyzji to jednak decyzja ta nie może mieć cech dowolności, co oznacza, że musi być ona wyczerpująco uzasadniona. W uzasadnieniu tym organ obowiązany jest wykazać, mając na uwadze wąską interpretację tego pojęcia, z jakich powodów w taki, a nie inny sposób, skorzystał z uznania administracyjnego i na czym polega w tej konkretnej sprawie " szczególnie uzasadniony przypadek". Nie wszystkie bowiem zastrzeżenia do pracy dyrektora szkoły mogą uzasadniać zastosowanie trybu odwołania ze stanowiska bez wypowiedzenia, przewidzianego w powołanym przepisie, w czasie trwania roku szkolnego. Tryb odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego przewidziany w omawianym przepisie może być uzasadniony albo nagłym zdarzeniem powodującym niemożność pełnienia stanowiska kierowniczego, ewentualnie naruszeniem prawa, które musi być na tyle istotne, że nie pozwala na dalsze wykonywanie obowiązków przez daną osobę, gdyż stanowi zagrożenie dla interesu publicznego. W orzecznictwie podkreśla się także obowiązek prawidłowego uzasadnienia aktu odwołania dyrektora szkoły ze stanowiska, polegającego m.in. na tym, aby właśnie w uzasadnieniu wykazać, jakie znaczenie nadaje się takiemu zwrotowi niedookreślonemu. O wyjątkowym charakterze trybu z art. 38 ust. 1 pkt 2 Uso świadczy to, że wolą ustawodawcy było zapewnienie powołanemu na kadencję dyrektorowi placówki oświatowej cechy trwałości jego stosunku pracy, skoro Uso przewiduje szczególny tryb obsadzania takiego stanowiska (wyłonienie kandydata w drodze konkursu, co do zasady brak możliwości odmowy powierzenia stanowiska, co do reguły pięcioletnia kadencja na stanowisku kierowniczym). Sąd pierwszej instancji przychylił się do tych poglądów judykatury eksponujących, że w związku z tymi spostrzeżeniami, ingerencja w taki stosunek pracy musi być traktowana jako odstępstwo i sprowadzać się do sytuacji, które nie należą do działań codziennych, rutynowych, gdy dalsze pozostawienie wybranej w konkursie osoby na stanowisku dyrektora szkoły groziłoby wywołaniem negatywnych i szkodliwych skutków.
W konsekwencji Sąd pierwszej instancji doszedł do przekonania, że kwestionowana uchwała oprócz wymienienia zarzutów kierowanych pod adresem E. R. jako dyrektora Zespołu Szkół w Nowym Ż. nie zawiera przekonywującego uzasadnienia, z którego można by wywodzić istnienie "przypadku szczególnie uzasadnionego" z art. 38 ust. 1 pkt 2 Uso. Nie wszystkie zarzuty sformułowane w uchwale zarządu powiatu z (...).04.2012 r. mogły być oceniane w aspekcie w/w podstawy odwołania ze stanowiska kierowniczego, skoro "negatywna ocena pracy lub negatywna ocena wykonywania zadań wymienionych w art. 34a ust. 2 Uso" stanowi podstawę do odwołania, ale na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. b Uso. Zarzuty dotyczące braku zabezpieczenia prawidłowego funkcjonowania szkoły w okresie zwolnienia lekarskiego, usunięcia plików z komputera szkolnego co miało szkodzić prawidłowemu funkcjonowaniu i organizacji pracy szkoły, udzielenie zamówienia publicznego z naruszeniem przepisów prawa, niezgodnego z przepisami udzielenia dofinansowania współmałżonkowi, prowadzenia remontów bez wiedzy i zgody zarządu powiatu, przeniesienia kuchni oraz uczniów do zastępczego budynku internatu, poświadczenia nieprawdy odnośnie stanu koni w stajni szkolnej we wniosku skierowanym do ARiMR mieszczą się w zakresie, o jakim mowa w art. 34a ust. 2 Uso, zatem negatywna ocena ze strony zarządu powiatu wykonywania zadań w tym aspekcie przez E. R., dawałaby podstawę do jej odwołania, ale na zasadzie art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. b Uso. Zresztą co się tyczy nieobecności skarżącej wobec jej choroby, to z art. 39 ust. 7 Uso wynika, że w przypadku nieobecności dyrektora szkoły lub placówki zastępuje go wicedyrektor, a w szkołach i placówkach, w których nie utworzono stanowiska wicedyrektora - inny nauczyciel tej szkoły lub placówki, wyznaczony przez organ prowadzący. Sama choroba dyrektora szkoły jest więc sytuacją życiową, przewidzianą nawet przez ustawodawcę, który precyzyjnie określił skutki takiego zdarzenia w aspekcie przejęcia obowiązków kierowania szkołą przez inne osoby. Gdy chodzi o zarzut poświadczenia nieprawdy to postępowanie karne w tej sprawie zainicjowane przez Zarząd Powiatu zostało umorzone postanowieniem z (...).06.2011 r. (...) (k. (...) akt sądowych). Z nadesłanych przez organ w kopii protokołów kontroli sanitarnej sporządzonej przez Podkarpackiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego wynika m.in., że stołówkę szkolną w budynku przy ul. G. prowadzono tymczasowo z powodu remontu budynku przy ul. Mickiewicza 18. Uruchomienie stołówki w tymczasowym miejscu podyktowane było potrzebą uwzględnienia dobra uczniów z niezamożnych rodzin, przebywających w internacie i korzystających z dofinansowywanych posiłków. Z tytułu stwierdzonych nieprawidłowości organ sanitarny nie stosował kar wobec kierownictwa szkoły. Te więc zarzuty, które odnoszą się do zaniedbań związanych z wykonywaniem obowiązków przez skarżącą jako dyrektora szkoły mogły być postrzegane jako przesłanka negatywnej oceny jej pracy, co jak wskazano powyżej mogłoby stanowić ewentualną podstawę do odwołania, ale na zasadzie art. 38 ust. 1 pkt 1 lit b Uso, nie zaś na podstawie stosowanego przez zarząd powiatu trybu. Rzecz jednak w tym, że cyt. przepis wymaga, aby ustalenie "negatywnej oceny pracy lub negatywnej oceny wykonywania zadań wymienionych w art. 34a ust. 2" nastąpiło w "trybie określonym w sprawie oceny pracy nauczycieli". Tryb powyższy został uregulowany w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z 2.11.2000 r. w sprawie w sprawie kryteriów i trybu dokonywania oceny pracy nauczyciela, trybu postępowania odwoławczego oraz składu i sposobu powoływania zespołu oceniającego (Dz. U. Nr 98, poz. 1066, zwane dalej rozp. MEN). Zdaniem Sądu pierwszej instancji zarzut zatrudnienia pracowników "wbrew poleceniom Zarządu Powiatu w J.", co narazić miało budżet szkoły na dodatkowe koszty wymaga odrębnej uwagi. Wbrew stanowisku wyrażonemu w skarżonej uchwale, zarząd powiatu jako organ prowadzący nie ma wiążących kompetencji, gdy chodzi o prowadzenie polityki kadrowej placówki oświatowej. Zgodnie z art. 39 ust. 3 Uso dyrektor jest kierownikiem zakładu pracy dla zatrudnionych w szkole lub placówce nauczycieli i pracowników niebędących nauczycielami. Dyrektor w szczególności decyduje w sprawach zatrudniania i zwalniania nauczycieli oraz innych pracowników szkoły lub placówki. Między dyrektorem szkoły, a organem prowadzącym mogą istnieć oczywiście różnice zdań, gdy chodzi o personalia osób zatrudnianych w kierowanej przez tegoż dyrektora placówce, nie można jednak z konfliktu między dyrektorem a organem prowadzącym na tym tle wyprowadzać wniosku, że wyczerpuje to znamiona "szczególnie uzasadnionego przypadku" w rozumieniu art. 38 ust. 1 pkt 2 Uso. Zatrudnienie w szkole M. R. przez skarżącą miało miejsce w połowie 2010 r., zatem nie stanowiło także zdarzenia nagłego. Takiego samego charakteru nie miała decyzja skarżącej o przyznaniu Z. R., mężowi E. R., kwoty 580 zł tytułem dofinansowania dopłaty do kosztów dokształcenia, albowiem decyzja ta, jak wynika z akt sprawy, została podjęta 29.12.2008 r. (k. (...) akt sądowych). Jednym z motywów podjęcia kwestionowanej uchwały było stwierdzenie, że dalsze wykonywanie obowiązków przez skarżącą może powodować przedłużanie konfliktu z pracownikami. Z uzasadnienia uchwały, jak i z akt sprawy wywnioskować można, że konflikt ten dotyczy tylko jednej osoby, pracownika szkoły – D. G. Wyeksponowano w szczególności fakt warunkowanego umorzenia postępowania karnego wobec E. R. przez Sąd Rejonowy w J., w sprawie pomówienia D. G. – sekretarza szkoły, jakiego dopuścić się miała skarżąca. Kwestia ta nie była jednak sprawą nagłą, skoro wyrok w tej sprawie zapadł 30.08.2010 r., a więc kilka miesięcy przed podjęciem skarżonej uchwały. Sprawa ta jednak, z punktu widzenia zaistnienia przesłanki z art. 38 ust. 1 pkt 2 Uso nie jest jednoznaczna, czego potwierdzeniem może być treść protokołu kontroli przeprowadzonej przez zespół kontrolny Komisji Rewizyjnej Rady Powiatu J. z dnia 10.02.2011 r. Z protokołu tego wynika m.in. zalecenie, aby organ prowadzący szkołę podjął działania w kierunku doprowadzenia do wygaszenie sporu między E. R. a D. G. wobec której nauczyciele szkoły wypowiadali się negatywnie. Zespół kontrolny uznał, że dyrektor szkoły w związku z istniejącym konfliktem personalnym nie naruszyła przepisów prawa i zasad etyki zawodu nauczyciela. Skarżąca zarzucała ponadto zarządowi powiatu, iż przed podjęciem uchwały nikt z członków zarządu powiatu nie kontaktował się z nią w sprawie zarzucania nieprawidłowości w pełnieniu stanowiska dyrektora szkoły. Pełnomocnik organu podczas rozprawy przed Sądem w tej kwestii stwierdziła, że nie ma posiada wiadomości. Z przekazanych Sądowi akt, a jak to uprzednio wskazano to właśnie na podstawie akt sąd administracyjny orzeka w sprawie (art. 133 § 1 Ppsa) nie wynika, aby przed podjęciem uchwały w przedmiocie odwołania E. R. ze stanowiska dyrektora szkoły, Zarząd Powiatu J. zwracał się do skarżącej przedstawiając jej zarzuty nieprawidłowego pełnienia funkcji dyrektora szkoły i by umożliwił wypowiedzenie się w tym aspekcie. W ocenie Sądu takie działanie zarządu powiatu nie może zyskać akceptacji, jako działanie zasługujące na ochronę prawną. Powołana za podstawę prawną norma art. 38 ust. 1 pkt 2 Uso, jak to uprzednio wyeksponowano, posługuje się zwrotem "może odwołać", co wskazuje na dyskrecjonalne (uznaniowe) działanie organu. W rekomendacji nr R (80) 2 Komitetu Rady Ministrów Rady Europy z 11.03.1980 r. dotyczącej wykonywania przez organy administracji władzy dyskrecjonalnej, wymieniono sześć zasad, które powinny one uwzględniać w tej sferze działalności. Biorąc pod uwagę konstytucyjną zasadą demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji RP) oraz postulat rzetelności w działaniu instytucji publicznych (por. wstęp do Konstytucji RP) zdaniem Sądu poprzez uniemożliwienie E. R. wypowiedzenia się przed podjęciem kwestionowanej przez nią uchwały, organ powiatu przekroczył powyższe wartości i reguły, wadliwie korzystając z przyznanej mu prawem kompetencji do podjęcia działania w warunkach uznania administracyjnego. Brak wykładni pojęcia "szczególnie uzasadniony przypadek" w zaskarżonej uchwale, posłużenie się zarzutami, które mogły stanowić uzasadnienie dla zastosowania innego trybu odwołania skarżącej ze stanowiska dyrektora szkoły niż powołany z art. 38 ust. 1 pkt 2 Uso, brak umożliwienia skarżącej ustosunkowania się do stawianych jej zarzutów wadliwego działania jako dyrektor szkoły, w ocenie Sądu pierwszej instancji stanowią istotne naruszenie przepisów prawa oraz prowadzą do wniosku, że kwestionowana uchwała została podjęta z naruszeniem przepisów prawa materialnego, a to z kolei prowadzi do wniosku, że skarga jest uzasadniona.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Zarząd Powiatu w J. zarzucając mu naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię, polegającą na nietrafnym przyjęciu, iż przyczyny odwołania E. R. ze stanowiska dyrektora Zespołu Szkół w Nowym Ż. nie stanowią przypadku szczególnie uzasadnionego w rozumieniu art. 38 ust.1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, a organ przekroczył granice uznania administracyjnego w ocenie przypadku niniejszej sprawy.
Powołując się na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi, względnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W motywach skargi kasacyjnej podniesiono, iż w niniejszej sprawie organ korzystając z tego ustawowego uprawnienia uznał, iż sposób postępowania skarżącej w ramach zarządzania Zespołem Szkół w Nowym Ż. uzasadnia odwołanie jej ze stanowiska dyrektora, a podane przyczyny odwołania przemawiają za celowością i słusznością podjętej uchwały. Zwrócić należy uwagę na wielowątkowość tych przyczyn, a są one konkretne i rzeczywiste. Na dzień podjęcia tej uchwały uzasadniają one odwołanie skarżącej i dokonanie przez organ oceny stanu faktycznego w stopniu pozwalającym zakwalifikować niniejszy przypadek jako szczególnie uzasadniony w rozumieniu art.38 ust. 1 pkt 2 ustawy. W postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji zostało wykazane, iż swoim postępowaniem skarżąca nie dołożyła należytej staranności w sprawowaniu swej funkcji tak, aby działalności kierowanej przez nią szkoły nie można było zarzucić nieprawidłowości i naruszenia prawa.
Zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną należy zaprzeczyć stanowisku Sądu pierwszej instancji, jakoby przyczyny odwołania skarżącej były dla niej zaskoczeniem i nie miała ona możliwości wypowiedzenia się w tym zakresie. Przedstawione jej zarzuty nieprawidłowego pełnienia funkcji dyrektora w stopniu wpływającym na funkcjonowanie szkoły były w przeważającej mierze wynikiem przeprowadzonych w szkole kontroli przez pracowników Starostwa Powiatowego w J.. Z kontroli tych sporządzane były protokoły, w których opisywane były nieprawidłowości w funkcjonowaniu szkoły i poczynaniach skarżącej oraz zawierały zobowiązanie skarżącej do ustosunkowania się do zarzucanych nieprawidłowości.
Wnoszący skargę kasacyjną podniósł, iż dla wyczerpania znamion przypadku szczególnie uzasadnionego w rozumieniu art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy nie ma przesądzającego znaczenia nagłość zdarzenia. Faktem jest, iż podane przyczyny odwołania skarżącej miały miejsce w pewnym przedziale czasowym. W miarę upływu czasu podczas sprawowania przez skarżącą funkcji dyrektora wytknięte uchybienia i nieprawidłowości miały coraz większy ciężar gatunkowy, rodziły podejrzenia o popełnienie przestępstwa oraz naruszenia dyscypliny finansów publicznych. Taka gradacja nieprawidłowości w funkcjonowaniu szkoły i ich wielopłaszczyznowość przemawia tylko za prawidłowością stanowiska organu o odwołaniu skarżącej ze stanowiska dyrektora. Wskazano, iż słusznie Sąd pierwszej instancji zwrócił uwagę na art. 39 ust. 1 ustawy, określający zakres obowiązków i odpowiedzialności każdego dyrektora szkoły. Podane przyczyny odwołania skarżącej w konfrontacji z tym przepisem pozwalają na wysunięcie wniosku, iż niemal na wszystkich polach odpowiedzialności, określonych w tym przepisie można skarżącej wytknąć nieprawidłowości. Nie może więc dziwić, że skala i różnorakość tych uchybień wpłynęła na podjęcie przez organ przedmiotowej uchwały.
We wniesionej skardze kasacyjnej wskazano, iż Sąd pierwszej instancji stanął na stanowisku, iż znaczna część zarzutów wskazanych w uchwale organu wyczerpuje dyspozycję z art.38 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy, postrzegając je jako przesłanki negatywnej oceny pracy skarżącej. A skoro tak, to a contrario należy wywieść, iż sąd uznał, że w przedmiotowej uchwale organu zawarte są również przyczyny /zarzuty/, których nie można objąć dyspozycją tego przepisu. Sąd pierwszej instancji wyraźnie nie wypowiedział się w tym zakresie, w szczególności, o które przyczyny chodzi. Jest to o tyle istotne, że nawet gdyby podzielić powyższe stanowisko sądu, to przyjąć należy także, iż niektóre z zarzutów będących podstawą do odwołania skarżącej były zasadne w stopniu pozwalającym uznać je za przypadek szczególnie uzasadniony.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną E. R. wniosła o jej oddalenie oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 p.p.s.a., zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej.
Stosownie do art. 174 pkt. 1 i 2 p.p.s.a., skarga kasacyjna może być oparta na następujących podstawach: naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, a także na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna oparta została wyłącznie na zarzucie naruszenia prawa materialnego tj. art. 38 ust.1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty poprzez nietrafne przyjęcie, iż przyczyny odwołania skarżącej ze stanowiska dyrektora szkoły nie stanowią przypadku szczególnie uzasadnionego w rozumieniu tego przepisu i organ przekroczył tym samym granice uznania administracyjnego w niniejszej sprawie. Zarzut ten należało uznać za chybiony.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela przeważający w orzecznictwie sądowoadministracyjnym pogląd, iż negatywna ocena działalności dyrektora szkoły przez organ prowadzący w zakresie gospodarki finansowej szkoły lub innych zaniedbań dotyczących organizacji pracy szkoły, zwłaszcza odmienna koncepcja prowadzenia placówki oświatowej, czy też konflikt z organem prowadzącym lub współpracownikami, nie mieszczą się w pojęciu szczególnie uzasadnionych przypadków i nie uzasadniają odwołania dyrektora szkoły w trybie art. 38 ust. 1 pkt 2 tej ustawy (por. wyrok NSA z dnia 14 marca 1997 r., II SA/Wr 472/96, "Orzecznictwo w Sprawach Samorządowych" 1997, nr 2 poz. 53, wyrok NSA z dnia 23 września 2005 r., sygn. akt I OSK 91/05, wyrok NSA z 25 lutego 2011r., I OSK 2018/10, wyrok WSA w Lublinie z 26 stycznia 2012r., III SA/Lu 609/11). Nie każde zatem naruszenie prawa przez dyrektora szkoły uzasadnia jego odwołanie w trybie powołanego wyżej przepisu (por. wyrok NSA z dnia 9 maja 2001 r., II SA 3293/00).
Tym samym należało uznać, iż Sąd pierwszej instancji prawidłowo powołany przepis zinterpretował oraz okolicznościach niniejszej sprawy właściwie go zastosował. Trafnie przy tym Sąd pierwszej instancji wskazał, że odwołanie nauczyciela z funkcji dyrektora może mieć miejsce wyłącznie w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Ocena czy w konkretnej sprawie zachodzi taka przesłanka, należy niewątpliwie do organu, który zamierza pozbawić nauczyciela dotychczasowej funkcji kierowniczej. Odwołujący dysponuje więc w tym zakresie pewną swobodą. Sfera uznania kompetentnego organu chociaż dość znaczna nie jest jednak pełna, gdyż organ, korzystając z przysługujących mu uprawnień, musi uwzględniać także inne regulacje wynikające z ustawy o systemie oświaty, w tym ograniczenia przewidziane w jej art. 38. Ten ostatni przepis - jako zapewniający znaczną stabilności stosunku zatrudnienia nauczyciela - należy traktować ze szczególną uwagą. Jeżeli ustawodawca przyznał pewnej grupie pracowników dość rygorystyczne gwarancje, to żaden z organów nie jest zwolniony z obowiązku dołożenia starań, aby gwarancje te w praktyce rzeczywiście funkcjonowały. Skoro art. 38 ust. 1 pkt. 2 ustawy o systemie oświaty przewiduje możliwość odwołania tylko w przypadkach szczególnie uzasadnionych, oznacza to, że zarówno ocena, jak i uznanie organu, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze, a następnie zamierza odwołać go z tej funkcji, nie mogą mieć charakteru dowolnego ani arbitralnego, lecz powinny być dokładnie oraz szczegółowo wywiedzione i umotywowane w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia, tak aby ów wywód i argumentacja prawna mogły podlegać wnikliwej analizie zarówno organu nadzoru, jak i sądu (por. wyrok NSA z dnia 27 września 2012 r., I OSK 1386/12)/
W konsekwencji należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, iż w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia organ nie dokonał omówienia wystąpienia przesłanki, o jakiej mowa w art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, gdyż nie wskazał związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy stwierdzonymi uchybieniami, a dalszą działalnością szkoły. Nie zaprezentował też własnego sposobu rozumienia zwrotu "szczególnie uzasadniony przypadek", co było konieczne w sytuacji zastosowania tego niedookreślonego pojęcia jako podstawy prawnej wydanego zarządzenia. Powołane przez organ uchybienia w działalności placówki (brak zabezpieczenia prawidłowego funkcjonowania szkoły w okresie zwolnienia lekarskiego, usunięcie plików z komputera szkolnego, udzielenie zamówienia publicznego z naruszeniem przepisów prawa, niezgodne z przepisami udzielenie dofinansowania współmałżonkowi, prowadzenie remontów bez wiedzy i zgody zarządu powiatu, przeniesienie kuchni oraz uczniów do zastępczego budynku internatu, poświadczenie nieprawdy odnośnie stanu koni w stajni szkolnej we wniosku skierowanym do ARiMR oraz konflikt z pracownikiem szkoły) nie kwalifikują się bowiem jako "szczególnie uzasadniony przypadek", o jakim mowa w art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, lecz mogą być co najwyżej rozpatrywane na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. b tej ustawy, który również zezwala na odwołanie nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w razie negatywnej oceny pracy lub negatywnej oceny wykonywania zadań wymienionych w art. 34a ust. 2, w trybie określonym przepisami w sprawie oceny pracy nauczycieli.
Należy poza tym zwrócić uwagę na istotną z punktu widzenia niniejszej sprawy okoliczność, iż zaskarżone zarządzenie zostało podjęte pomimo negatywnej opinii wyrażonej przez Podkarpackiego Kuratora Oświaty w Rzeszowie. Wprawdzie ustawodawca nie przewidział związania organu treścią tej opinii, to jednak nie budzi wątpliwości, że zawarte w niej negatywne stanowisko tym bardziej obligowało organ do wyczerpującego uzasadnienia wydawanego aktu, a w szczególności do przekonującego umotywowania przesłanek, które legły u podstaw rozstrzygnięcia podjętego wbrew opinii wydanej w trybie art. 38 ust. 2 ustawy o systemie oświaty. Tymczasem w niniejszej sprawie negatywna opinia kuratora nie została przez organ uwzględniona przy podejmowaniu zaskarżonej uchwały.
Mając powyższe na uwadze, w pełni podzielić należy stanowisko Sądu pierwszej instancji, że powołane przez organ okoliczności nie wypełniały przesłanki szczególnie uzasadnionych przypadków kwalifikujących do natychmiastowego zwolnienia skarżącej z funkcji kierowniczej na podstawie art. 38 ust.1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 184 p.p.s.a. Podstawę orzeczenia o kosztach stanowił art. 204 pkt 2 p.p.s.a.