I OSK 226/05

I OSK 226/05 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2005-12-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-03-01
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Cezary Pryca /sprawozdawca/
Małgorzata Borowiec /przewodniczący/
Wojciech Chróścielewski
Symbol z opisem
6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Hasła tematyczne
Policja
Sygn. powiązane
I SA 3204/02 - Wyrok WSA w Warszawie z 2004-08-10
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 7 poz 58
art. 88 ust. 1, art. 94 ust. 1
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.- tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec, Sędziowie NSA Wojciech Chróścielewski, Cezary Pryca (spr.), Protokolant Justyna Nawrocka, po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Stefana P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 sierpnia 2004 r. sygn. akt I SA 3204/02 w sprawie ze skargi Stefana P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. z dnia 3 grudnia 2002 r. (...) w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2004 roku wydanym w sprawie sygnatura akt I SA 3204/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Stefana P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. z dnia 3 grudnia 2002 r. (...) w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego.
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydany został w oparciu o następujące ustalenia faktyczne.
Skarżący Stefan P. pełnił służbę w organach Milicji Obywatelskiej w K. w okresie od 1 czerwca 1954 r. do 13 sierpnia 1983 r. to jest do dnia przejścia na emeryturę. W dacie przejścia na emeryturę Stefan P. posiadał uprawnienia do dwóch norm zaludnienia.
W okresie od 1 stycznia 1962 roku do 18 maja 1998 roku Stefan P. zamieszkiwał we własnym domu mieszkalnym o powierzchni 46 m2, położonym w miejscowości M., która to miejscowość była miejscowością pobliską w stosunku do miejsca pełnienia służby.
W dniu 10 marca 1998 roku Stefan P. otrzymał przydział i uzyskał spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego znajdującego się w budynku położonym w M. przy ulicy N. 19/9 m 28. Lokal mieszkalny oznaczony numerem 28, znajdujący się w budynku położonym w M. przy ulicy N. 19/9 posiada 23 m2 powierzchni mieszkalnej.
Aktem notarialnym z dnia 19 maja 1998 roku Repertorium A (...) Stefan P. i Alina P. sprzedali Tadeuszowi i Dorocie małżonkom W. zabudowaną domem mieszkalnym nieruchomość rolną położona we wsi M. Z., dla której to nieruchomości w Sądzie Rejonowym w P. był urządzony zbiór dokumentów (...).
Decyzją z dnia 1 października 2002 roku (...) Komendant Powiatowy Policji w M. odmówił przyznania Stefanowi P. pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Organ administracji publicznej wskazał, że odmowa przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego jest podyktowana faktem zbycia przez Stefana P. domu mieszkalnego zgodnego z przysługującymi normami zaludnienia, nadającego się do zamieszkiwania i znajdującego się w miejscowości pobliskiej w stosunku do miejscowości pełnienia służby.
Decyzją z dnia 3 grudnia 2002 r. (...) Komendant Wojewódzki Policji z siedzibą w R. utrzymał w mocy decyzję z 1 października 2002 r. (...) Komendanta Powiatowego Policji w M.
Na decyzję z 3 grudnia 2002 r. (...) Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył Stefan P.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając skargę Stefana P. na decyzję z 3 grudnia 2002 roku (...) Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R., w uzasadnieniu wyroku podał, że stosownie do treści art. 88 ust. 1 ustawy z 6 kwietnia 1990 roku o Policji /Dz.U. nr 30 poz. 179 ze zm./, policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej. Ponadto Sąd I instancji wskazał na treść art. 94 ust. 1 ustawy o Policji, z którego wynika, że policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną własność. Nadto z treści przepisu art. 95 ust. 1 pkt 4 ustawy o Policji wynika, że policjant nie posiada uprawnień do przydziału lokalu także w przypadku zbycia przez policjanta lub przez jego małżonka własnościowego prawa do lokalu spółdzielczego, lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość albo domu. W takich sytuacjach nie jest dopuszczalne przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu albo domu jednorodzinnego. W związku z powyższym sprzedaż domu mieszkalnego odpowiadającego przysługującym policjantowi normom zaludnienia oraz znajdującego się w miejscowości pobliskiej w stosunku do miejscowości, w której policjant pełnił służbę, wyłącza możliwość przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej.
Skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 sierpnia 2004 roku I SA 3204/02 wniósł pełnomocnik Stefana P. adwokat Jan Jerzy W. Pełnomocnik skarżącego zaskarżył wyrok Sądu I instancji w całości i zarzucił mu naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest art. 95 ust. 1 ustawy o Policji poprzez błędną wykładnię w zakresie pojęcia domu jednorodzinnego i miejscowości pobliskiej oraz naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, to jest art. 7 Kpa, art. 77 Kpa i art. 80 Kpa poprzez nie wyjaśnienie stanu faktycznego i zaniechanie zebrania materiału dowodowego. Wskazując na powyższe zarzuty pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego podniósł, że przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organy administracji publicznej nie ustaliły w jakim stanie technicznym, jak wyposażony był dom skarżącego w chwili jego sprzedaży. Mając na uwadze przepisy prawa budowlanego oraz prawa o zagospodarowaniu przestrzennym powstaje wątpliwość czy sprzedany przez skarżącego i jego żonę dom o powierzchni 46 m2 był domem jednorodzinnym. Metraż domku, czas jego budowy, uzyskana cena wskazują na to, że dom bez poważnych remontów i nakładów nie nadawał się do zamieszkiwania przez dwoje starych ludzi. Ponadto pełnomocnik skarżącego wskazał, że odległość między miejscowością M., gdzie mieszkał funkcjonariusz a miejscowością K., gdzie mieścił się posterunek milicji obywatelskiej, w którym skarżący pełnił służbę, wynosiła 10 km. W ocenie skarżącego wskazana odległość przy praktycznym braku komunikacji publicznej wykluczała uznania K. za miejscowością pobliską miejsca zamieszkania.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Komendant Wojewódzki Policji z siedzibą w R. wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i podniósł, że fakt zbycia przez Stefana P. domu jednorodzinnego zgodnego z przysługującymi funkcjonariuszowi normami zaludnienia oraz nadającego się do zamieszkania, stanowi przesłankę negatywną do przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego znajdującego się w M., a tym samym brak jest podstaw do przyjęcia, że organy administracji publicznej naruszyły przepisy ustawy z 6 kwietnia 1990 roku o Policji /Dz.U. 2002 nr 7 poz. 58 ze zm./.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W szczególności należy podkreślić, że zgodnie z treścią art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. 153 poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a./ skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1/ naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2/ naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do treści art. 183 par. 1 ustawy - p.p.s.a. rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Związanie NSA podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym-zdaniem skarżącego- uchybił sąd, uzasadnienia zarzutu ich naruszenia, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego-wykazania dodatkowo, że to wytknięte uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna odpowiada wymogom, o których mowa w wymienionych wyżej przepisach prawach, ale przytoczone w niej zarzuty są bezzasadne i nie zasługują na uwzględnienie.
Z treści art. 88 ust. 1 w związku z art. 94 ust. 1 ustawy z 6 kwietnia 1990 roku o Policji /Dz.U. 2002 nr 7 poz. 58 ze zm./ wynika jednoznacznie, że prawo policjanta do lokalu mieszkalnego jest realizowane przede wszystkim poprzez przydział takiego lokalu mieszkalnego, a dopiero gdy przydziału takiego nie dokonano, policjantowi w służbie stałej przysługuje pomoc finansowa. Zatem pomoc finansowa, o której mowa w art. 94 ust. 1 ustawy o Policji jest konsekwencją niezrealizowania uprawnienia policjanta do otrzymania lokalu mieszkalnego. Stosownie bowiem do wskazanego przepisu prawa policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Celem wskazanych norm prawnych było zapewnienie policjantom w służbie stałej mieszkania w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej. Uprawnienia policjanta do uzyskania lokalu mieszkalnego lub pomocy finansowej na cele mieszkaniowe nie mogą podlegać wykładni bez uwzględnienia treści art. 95 ust. 1 ustawy o Policji. Zgodnie z tym przepisem prawa lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się policjantowi jeżeli skorzystał z pomocy finansowej, o której mowa w art. 94 ustawy, a także policjantowi posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy, a także policjantowi, którego małżonek posiada lokal mieszkalny lub dom, o których była wyżej mowa oraz policjantowi, który zbył własnościowe prawo do spółdzielczego lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość albo dom jednorodzinny bądź dom mieszkalno-pensjonatowy. Oznacza to, że prawo do przydziału lokalu mieszkalnego, ani pomoc finansowa, o której mowa w art. 94 ust. 1 ustawy o Policji, nie przysługuje policjantowi mającemu zaspokojone potrzeby mieszkaniowe w miejscowości, w której pełni służbę bądź w miejscowości pobliskiej. Zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych w miejscowości w której policjant pełni służbę bądź w miejscowości pobliskiej stanowi negatywną przesłankę do przydziału lokalu mieszkalnego oraz przyznania pomocy finansowej /vide uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 29.03.1999 r. OPS 1/99 - ONSA 1999 Nr 3 poz. 77/.
W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej brak jest podstaw do uznania, iż Sąd I instancji dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego, to jest art. 95 ust. 1 ustawy o Policji. Uzupełniony i zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy dawał podstawy do przyjęcia, że skarżący nie spełniał przesłanek do uzyskania przydziału lokalu mieszkalnego, a tym samym nie spełniał przesłanek do przyznania pomocy finansowej, o której mowa w art. 94 ust. 1 ustawy o Policji. Skarżący Stefan P. miał zaspokojone potrzeby mieszkaniowe w domu jednorodzinnym położonym w miejscowości pobliskiej w stosunku do miejscowości pełnienia służby. Fakt zbycia przez skarżącego w 1998 roku zabudowanej nieruchomości położonej w M. stanowi negatywną przesłankę wykluczającą możliwość przyznania pomocy finansowej.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. 153 poz. 1270 ze zm./ orzekł, jak w sentencji wyroku.