I OSK 222/24

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Wojewody wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który uchylił rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody stwierdzające nieważność uchwały Rady Miejskiej w Łazach dotyczącej odpłatności za usługi opiekuńcze. Wojewoda uznał uchwałę za sprzeczną z prawem, powołując się na jej niezgodność z ustawą o pomocy społecznej oraz Konstytucją. Gmina wniosła skargę do WSA, podnosząc przede wszystkim zarzut uchybienia przez Wojewodę 30-dniowego terminu do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego, który rozpoczął bieg od doręczenia uchwały w dniu 27 marca 2023 r. Wojewoda argumentował, że uchwała została mu przedstawiona w dwóch trybach: raz w celu publikacji w dzienniku urzędowym (27 marca 2023 r.) i drugi raz dla celów nadzorczych (29 marca 2023 r.), a termin nadzorczy powinien być liczony od daty drugiego pisma. WSA uznał, że termin rozpoczął bieg od pierwszego doręczenia uchwały, a rozstrzygnięcie nadzorcze wydane 28 kwietnia 2023 r. było spóźnione. NSA w pełni podzielił stanowisko WSA, podkreślając, że ustawa o samorządzie gminnym stanowi kompleksową regulację trybu nadzoru i nie można wywodzić zmiany terminu z innych ustaw. Sąd zaznaczył, że termin 30 dni na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego jest terminem prekluzyjnym, a jego przekroczenie skutkuje utratą przez organ nadzoru kompetencji do stwierdzenia nieważności uchwały. NSA uznał, że Wojewoda nie mógł domagać się dwukrotnego przekazania uchwały dla różnych celów, a pierwsze doręczenie uchwały w dniu 27 marca 2023 r. było wystarczające do rozpoczęcia biegu terminu. W konsekwencji, skarga kasacyjna Wojewody została oddalona jako bezzasadna.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający