I OSK 2204/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną H.K. od wyroku WSA w Bydgoszczy, który oddalił skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiające wznowienia postępowania w sprawie specjalnego zasiłku opiekuńczego. Skarżąca zarzucała naruszenie przepisów KPA, w tym art. 147, 80, 81a, 7, 8 i 9, twierdząc, że została wprowadzona w błąd przez pracownika organu co do rodzaju przysługującego jej świadczenia (specjalny zasiłek opiekuńczy zamiast korzystniejszego świadczenia pielęgnacyjnego). WSA w Bydgoszczy wcześniej nakazał organom ponowne rozpoznanie wniosku o wznowienie postępowania, wskazując na możliwość wznowienia z urzędu na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 KPA. Organy przeprowadziły dowód z przesłuchania świadka, ale uznały, że nie potwierdził on jednoznacznie twierdzeń skarżącej. NSA, związany granicami skargi kasacyjnej, uznał, że organy prawidłowo oceniły brak podstaw do wznowienia postępowania z urzędu, podkreślając zasadę trwałości decyzji administracyjnych i wymóg pewności dowodowej. Sąd stwierdził, że zeznania świadka nie dawały jednoznacznych podstaw do wznowienia postępowania, a przepis art. 81a KPA nie miał zastosowania. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących wznowienia postępowania administracyjnego, zwłaszcza w kontekście wznowienia z urzędu i oceny dowodów potwierdzających wprowadzenie strony w błąd.
Dotyczy specyficznej sytuacji braku jednoznacznych dowodów na wprowadzenie strony w błąd przez pracownika organu.
Zagadnienia prawne (2)
Czy istnieją podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego z urzędu na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 KPA, gdy strona twierdzi, że została wprowadzona w błąd przez pracownika organu co do przysługujących jej świadczeń?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli dowody nie potwierdzają jednoznacznie, że strona została wprowadzona w błąd i nie ma pewności co do wystąpienia kwalifikowanych wad prawnych decyzji ostatecznej.
Uzasadnienie
NSA uznał, że zeznania świadka nie potwierdziły jednoznacznie twierdzeń skarżącej o wprowadzeniu jej w błąd przez pracownika organu co do przysługujących świadczeń. Podkreślono, że wznowienie postępowania jest wyjątkiem od zasady trwałości decyzji i wymaga pewności dowodowej.
Jak należy interpretować i stosować art. 81a KPA w sytuacji, gdy istnieją wątpliwości co do stanu faktycznego, a postępowanie dotyczy przyznania uprawnienia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Art. 81a KPA nie ma zastosowania w sytuacji, gdy przedmiotem postępowania jest przyznanie uprawnienia, a nie nałożenie obowiązku, ograniczenie lub odebranie uprawnienia stronie.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że art. 81a KPA dotyczy sytuacji, w których organ ma nałożyć obowiązek lub ograniczyć uprawnienie, a nie gdy strona domaga się przyznania uprawnienia. W tej sprawie przedmiotem było przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego.
Przepisy (21)
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 174 § pkt 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 9
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 81a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 145 § § 1 pkt 5
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 147
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 148 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 149 § § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 193 § zd. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 153
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 250 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 254 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 258
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 261
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 147 KPA poprzez nieuzasadnioną odmowę wznowienia postępowania z urzędu. • Naruszenie art. 80 KPA poprzez nietrafną ocenę zeznań świadka. • Naruszenie art. 81a KPA poprzez błędne zastosowanie. • Naruszenie art. 7, 8 i 9 KPA poprzez nieuzasadnioną odmowę wznowienia postępowania.
Godne uwagi sformułowania
zasada trwałości decyzji administracyjnych • Pewność obrotu wymaga, aby decyzje administracyjne były stabilne i aby można je było wzruszyć tylko w nadzwyczajnych sytuacjach i z ważnych powodów. • Brak dowodów pozwalających na jednoznaczne stwierdzenie istnienia kwalifikowanych wad prawnych decyzji ostatecznej, co do zasady wyklucza możliwość jej eliminacji z obrotu prawnego. • Stąd też jedynie stwierdzenie wystąpienia przesłanek wznowieniowych, a nie tylko domniemanie ich wystąpienia może stanowić podstawę wznowienia postępowania i ewentualnego uchylenie decyzji ostatecznej.
Skład orzekający
Jakub Zieliński
sprawozdawca
Mariola Kowalska
przewodniczący
Piotr Przybysz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wznowienia postępowania administracyjnego, zwłaszcza w kontekście wznowienia z urzędu i oceny dowodów potwierdzających wprowadzenie strony w błąd."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku jednoznacznych dowodów na wprowadzenie strony w błąd przez pracownika organu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu postępowania administracyjnego – wznowienia postępowania i ochrony praw strony, która mogła zostać wprowadzona w błąd. Pokazuje, jak istotna jest pewność dowodowa dla wzruszenia ostatecznych decyzji.
“Czy błąd urzędnika może otworzyć drzwi do wznowienia postępowania? NSA wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.