I OSK 208/07

I OSK 208/07 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2007-03-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-02-13
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Zbigniew Rausz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Ewidencja gruntów
Sygn. powiązane
III SA/Kr 1230/05 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2006-03-28
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Rausz po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Z. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 marca 2006 r., III SA/Kr 1230/05 o odrzuceniu skargi Z. M. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 września 2004 r. sygn. akt II SA/Kr 3143/00 w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów postanawia: 1. oddalić skargę kasacyjną 2. przyznać adw. M. F. od Skarbu Państwa kwotę 292,80 zł, w tym należny podatek od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Uzasadnienie
Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, wyrokiem z dnia 14 września 2004 r., sygn. akt II SA/Kr 3143/00, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę Z. M. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów.
Skarżący Z. M. w dniu 15 marca 2005 r. złożył w Wojewódzkim Sadzie Administracyjnym w Krakowie skargę o wznowienie tego postępowania sądowego, która postanowieniem WSA w Krakowie z dnia 27 kwietnia 2005 r., sygn. akt III SA/Kr 321/05 została odrzucona. Postanowienie to stało się prawomocne w dniu 2 sierpnia 2005 r. W dniu 5 maja 2005r . skarżący złożył kolejną skargę o wznowienie postępowania w sprawie II SA/Kr 3143/00, która została odrzucona postanowieniem WSA w Krakowie z dnia 30 września 2005 r., sygn. akt III SA/Kr 546/05. W uzasadnieniu wskazano, że kwestia wznowienia została już uprzednio rozstrzygnięta prawomocnie postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2005 r., kolejna skarga o wznowienie podlegała zatem odrzuceniu. W dniu 5 listopada 2005 r. skarżący Z. M. złożył kolejną skargę o wznowienie postępowania sądowego. W piśmie z dnia 24 lutego 2006r., odpowiadając na wezwanie sądu skarżący sprecyzował, że jest to skarga o wznowienie postępowania sądowego II SA/Kr 3143/00. Jako uzasadnienie skargi o wznowienie skarżący powołał się ponownie na te same okoliczności, które podnosił w swych poprzednich skargach o wznowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucając skargę o wznowienie postępowania zważył, iż przedmiotowej sprawie zachodzą ustawowe przesłanki uzasadniające odrzucenie niniejszej skargi. Zdaniem Sądu, należy bowiem uznać, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek, o których jest mowa w ustawie. W treści art. 279 cyt. powyżej ustawy zawarte zostały wymogi formalne, które spełniać musi skarga o wznowienie postępowania. W przepisie tym wymieniono m.in. podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Artykuł zaś 280 tej ustawy wskazuje, że niewniesienie skargi w terminie lub brak oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia powoduje odrzucenie skargi przez sąd. W niniejszej skardze o wznowienie postępowania skarżący nie wskazał wyraźnie, że skarga została wniesiona w ustawowym terminie określonym w art. 277 ustawy, jak również, że oparta została na ustawowej podstawie wznowienia. Już to samo przesądza o konieczności jej odrzucenia, stosownie do treści art. 280 § 1 cyt. powyżej ustawy. Nade wszystko zaś należy podkreślić, że skarżący powołuje się w uzasadnieniu swej skargi o wznowienie na te same argumenty, które przytaczał już uprzednio, w swych wcześniejszych skargach o wznowienie postępowania. Na temat tych argumentów wypowiadał się już zatem Sąd. Należy więc ocenić, że tej treści skarga o wznowienie postępowania została już prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem WSA w Krakowie z dnia 27 kwietnia 2005r., sygn. akt III SA/Kr 321/05.
Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie odrzucające skargę o wznowienie postępowania złożył Z. M., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Pełnomocnik skarżącego zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie:
1) art. 280 § 1 w zw. z 141 § 4 w zw. z art. 166 w zw. z art. 276 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez brak omówienia w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia zarzutów podniesionych w skardze o wznowienie przez skarżącego i odniesienie ich do zarzutów podnoszonych w poprzednio składanych przez skarżącego skargach o wznowienie postępowania, a ograniczenie się jedynie do wskazania, iż "jako uzasadnienie skargi o wznowienie skarżący powołał się ponownie na te same okoliczności, które podnosił w swych poprzednich skargach o wznowienie", co uzasadnia wniosek, iż Sąd I instancji nie rozpoznał istoty sprawy;
2) art. 58 § 1 pkt 4 w zw. z art. 276 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez nieuzasadnione przyjęcie, iż skarżący powołał się w skardze złożonej w niniejszej sprawie na te same okoliczności, na które powoływał się w uprzednio składanych przez siebie skargach o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawie o sygn. akt: II SA/Kr 3143/00
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W myśl art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. ) skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach : 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędna wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jedynie pod uwagę nieważność postępowania. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym zdaniem skarżącego - uchybił Sąd, uzasadnienia ich naruszenia a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego - wskazania dodatkowo, że wytknięte naruszenie mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Kasacja nie odpowiadająca tym wymogom pozbawiona konstytuujących ją elementów treściowych uniemożliwia sądowi ocenę jej zasadności. Ze względu na to, że skarga kasacyjna jest bardzo sformalizowanym środkiem prawnym jest obwarowana przymusem adwokacko - radcowskim (art. 175 § 1 - 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Opiera się on na założeniu, że powierzenie tej czynności wykwalifikowanym prawnikom zapewni skardze odpowiedni poziom merytoryczny i formalny. Skarga kasacyjna wniesiona w przedmiotowej sprawie przez pełnomocnika Z. M. powyższe wymogi przewidziane dla tego rodzaju środka zaskarżenia spełnia. Skarga ta oparta została o zarzut wskazany w art. 174 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tj. naruszenia przepisów postępowania.
Zgodnie z art. 279 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Jak się przyjmuję w literaturze prawniczej oraz orzecznictwie sądowym, sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 271-273 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie oznacza jeszcze oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga jako nieoparta na ustawowej przesłance wznowienia podlega odrzuceniu (por. postan. SN z 28.10.1999 r., II UKN 174/99, OSNAP 2001/4/133 oraz post. NSA z 25.09.2001, II SA/Gd 970/01). W sprawie niniejszej mamy do czynienia właśnie z opisaną powyżej sytuacją. Pomimo bowiem, iż w skardze o wznowienie postępowania skarżący powołał się na przepis art. 271 pkt 2 oraz art. 273 § 1 pkt 1 w/w ustawy, które stanowią, iż można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możliwości działania oraz można żądać wznowienia na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym - to z treści uzasadnienia skargi o wznowienie postępowania wynika, że takie podstawy nie zachodzą. Pomimo zatem, co podniesiono w skardze kasacyjnej, iż Sąd I instancji nie przeprowadził właściwej analizy wniesionej skargi o wznowienie postępowania z dnia 5 listopada 2005 r. ograniczając się do stwierdzenia, iż skarga ta zawiera te same argumenty co we wcześniejszych skargach prawomocnie odrzuconych - to zaskarżone orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie odpowiada prawu, gdyż wniesiona przez Z. M. skarga o wznowienie postępowania i tak podlegałaby odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 w/w ustawy z powodu nieoparcia jej na ustawowej podstawie wznowienia postępowania.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.