I OSK 2013/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Powiatu Wadowickiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę na decyzję Ministra Rozwoju o stwierdzeniu nieważności orzeczenia Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 10 stycznia 1959 r. Orzeczenie to dotyczyło przejścia przedsiębiorstwa na własność Skarbu Państwa na podstawie ustawy z 1958 r. o uregulowaniu stanu prawnego mienia pozostającego pod zarządem państwowym. Powiat Wadowicki zarzucał naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 133, 134, 135, 141 § 4, 145 § 1, 151 p.p.s.a., a także naruszenie prawa materialnego, w tym art. 156 § 1 pkt 2, § 2, art. 158 § 2 k.p.a. oraz przepisów Konstytucji RP (art. 2, 7, 8, 190 ust. 1). Kluczowe zarzuty dotyczyły braku uwzględnienia wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 maja 2015 r. sygn. akt P 46/13, który kwestionował brak ograniczenia czasowego stwierdzenia nieważności decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa, a także pominięcia Skarbu Państwa jako strony postępowania oraz kwestii nieodwracalnych skutków prawnych orzeczenia z 1959 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd uznał, że zarzuty dotyczące podstawy prawnej orzeczenia z 1959 r. są niezasadne, wskazując na utrwalone orzecznictwo dotyczące stwierdzenia nieważności zarządzenia o przymusowym zarządzie. Odnosząc się do pominięcia Skarbu Państwa, sąd powołał się na orzecznictwo NSA, zgodnie z którym tylko strona pominięta może skutecznie powoływać się na naruszenie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. W kwestii nieodwracalnych skutków prawnych, sąd przywołał orzecznictwo Sądu Najwyższego i NSA, zgodnie z którym pojęcie to należy rozpatrywać w płaszczyźnie prawa, a nie faktów. Odnosząc się do wyroku TK P 46/13, sąd stwierdził, że Trybunał nie przesądził o właściwym okresie przedawnienia, pozostawiając tę kwestię ustawodawcy, a sądy i organy nie mogą samodzielnie uzupełniać braków prawnych, co mogłoby prowadzić do dowolności i naruszenia zasad konstytucyjnych.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących stwierdzania nieważności decyzji administracyjnych, zwłaszcza w kontekście upływu czasu i orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego. Kwestia udziału Skarbu Państwa w postępowaniach administracyjnych. Ocena skutków prawnych orzeczeń nacjonalizacyjnych.
Orzeczenie dotyczy specyficznej materii nacjonalizacji przemysłu i stosowania przepisów z lat 50. XX wieku, co może ograniczać jego bezpośrednie zastosowanie do innych spraw. Interpretacja dotycząca braku możliwości samodzielnego ustalania przez sądy terminów prekluzyjnych jest ogólna.
Zagadnienia prawne (4)
Czy stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej wydanej z rażącym naruszeniem prawa jest ograniczone czasowo, zwłaszcza w kontekście wyroku Trybunału Konstytucyjnego P 46/13?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. nie jest ograniczone czasowo, a sądy i organy nie mogą samodzielnie ustalać takiego terminu, gdyż jest to kompetencja ustawodawcy.
Uzasadnienie
NSA powołał się na wyrok TK P 46/13, który wskazał na obowiązek ustawodawcy do wprowadzenia ograniczeń czasowych dla stwierdzenia nieważności decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa, ale nie przesądził o konkretnym terminie. Sąd podkreślił, że samodzielne ustalenie takiego terminu przez sąd lub organ byłoby przekroczeniem kompetencji i mogłoby prowadzić do dowolności.
Czy Skarb Państwa powinien być stroną w postępowaniu o stwierdzenie nieważności orzeczenia, na podstawie którego nabył własność nieruchomości?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Skarb Państwa nie musi być stroną w postępowaniu o stwierdzenie nieważności orzeczenia, jeśli nie był stroną w pierwotnym postępowaniu, a prawo do żądania wznowienia lub podniesienia zarzutu naruszenia art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. przysługuje wyłącznie stronie, która bez własnej winy nie została dopuszczona do udziału w postępowaniu.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na utrwalonym orzecznictwie NSA, zgodnie z którym tylko strona pominięta w postępowaniu administracyjnym może skutecznie powoływać się na naruszenie jej praw w tym zakresie. Inne podmioty nie mogą zastępować tej strony.
Czy orzeczenie o nacjonalizacji przedsiębiorstwa z 1959 r. wywołało nieodwracalne skutki prawne, które uniemożliwiają stwierdzenie jego nieważności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, pojęcie nieodwracalnych skutków prawnych należy rozpatrywać w płaszczyźnie prawa, a nie faktów. Zmiany faktyczne, takie jak wyburzenie budynków czy zmiana właściciela, nie stanowią przeszkody do stwierdzenia nieważności wadliwej decyzji.
Uzasadnienie
Sąd odwołał się do orzecznictwa Sądu Najwyższego i NSA, które konsekwentnie przyjmują, że ocena nieodwracalności skutków prawnych powinna opierać się na przepisach prawa, a nie na zmianach faktycznych, które nastąpiły po wydaniu decyzji.
Czy orzeczenie Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 10 stycznia 1959 r. było wydane na podstawie art. 2 ustawy z dnia 25 lutego 1958 r. czy również art. 17 pkt 2 tej ustawy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Orzeczenie było wydane na podstawie art. 2 ustawy, a wskazanie art. 17 pkt 2 nie miało prawnego znaczenia, ponieważ przedsiębiorstwo pozostawało pod zarządem państwowym.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że art. 2 i art. 17 ustawy dotyczyły odmiennych sytuacji prawnych i faktycznych. Skoro przedsiębiorstwo pozostawało pod zarządem państwowym, podstawą wydania orzeczenia był art. 2.
Przepisy (21)
Główne
Dz.U. 1958 nr 11 poz 37 art. 2
Ustawa z dnia 25 lutego 1958 r. o uregulowaniu stanu prawnego mienia pozostającego pod zarządem państwowym
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej na podstawie tego przepisu nie jest ograniczone czasowo, chyba że ustawodawca wprowadzi takie ograniczenie.
Pomocnicze
Dz.U. 1958 nr 11 poz 37 art. 17 § pkt 2
Ustawa z dnia 25 lutego 1958 r. o uregulowaniu stanu prawnego mienia pozostającego pod zarządem państwowym
k.p.a. art. 156 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Pojęcie nieodwracalnych skutków prawnych należy rozpatrywać w płaszczyźnie prawa, a nie faktów.
k.p.a. art. 158 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 28
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 10 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 6
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 16
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 133 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 135
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego i materialnego przez WSA i Ministra Rozwoju są niezasadne. • Kwestia ograniczenia czasowego stwierdzenia nieważności decyzji nie może być samodzielnie rozstrzygnięta przez sąd. • Skarb Państwa nie musiał być stroną w postępowaniu o stwierdzenie nieważności orzeczenia. • Nieodwracalne skutki prawne należy oceniać w płaszczyźnie prawa, a nie faktów.
Odrzucone argumenty
Naruszenie prawa procesowego przez WSA poprzez ograniczenie kontroli decyzji do zarzutów skargi. • Naruszenie prawa procesowego przez WSA poprzez nieuwzględnienie wyroku TK P 46/13 i przepisów Konstytucji. • Naruszenie prawa procesowego przez WSA poprzez pominięcie upływu czasu od wydania orzeczenia z 1959 r. • Naruszenie prawa materialnego przez błędną interpretację art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. i art. 158 § 2 k.p.a. • Naruszenie przepisów Konstytucji RP (art. 2, 7, 8, 190 ust. 1) poprzez nieuwzględnienie wyroku TK P 46/13. • Naruszenie art. 28 k.p.a. poprzez pominięcie Skarbu Państwa jako strony.
Godne uwagi sformułowania
Orzeczenie stwierdzające przejście przedsiębiorstwa z mocy prawa na własność państwa ma charakter decyzji administracyjnej deklaratoryjnej, potwierdzającej jedynie skutek prawny, jaki wywołało wejście w życie powołanego przepisu. • Pojęcie nieodwracalnych skutków prawnych występujące w przepisie art. 156 § 2 k.p.a. należy rozpatrywać wyłącznie w płaszczyźnie prawa obowiązującego, nie nawiązując do sfery faktów. • Brakującej części normy w art. 156 § 2 k.p.a. nie można zrekonstruować w taki sposób, który umożliwiałby jej uniwersalne zastosowanie w okolicznościach każdej sprawy. Nie może uczynić tego za ustawodawcę sąd ani organ, gdyż mogłoby to prowadzić do zbyt dużej dowolności w stosowaniu prawa i zagrażać innym wartościom konstytucyjnym.
Skład orzekający
Iwona Bogucka
przewodniczący
Elżbieta Kremer
sprawozdawca
Agnieszka Miernik
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących stwierdzania nieważności decyzji administracyjnych, zwłaszcza w kontekście upływu czasu i orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego. Kwestia udziału Skarbu Państwa w postępowaniach administracyjnych. Ocena skutków prawnych orzeczeń nacjonalizacyjnych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej materii nacjonalizacji przemysłu i stosowania przepisów z lat 50. XX wieku, co może ograniczać jego bezpośrednie zastosowanie do innych spraw. Interpretacja dotycząca braku możliwości samodzielnego ustalania przez sądy terminów prekluzyjnych jest ogólna.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy historycznej nacjonalizacji i jej prawnych konsekwencji po ponad 60 latach, co jest interesujące z perspektywy historycznej i prawnej. Wyrok NSA wyjaśnia ważne kwestie dotyczące ograniczeń czasowych w stwierdzaniu nieważności decyzji administracyjnych.
“Nacjonalizacja sprzed 60 lat wraca na wokandę: NSA rozstrzyga o nieważności decyzji i upływie czasu.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.