I OSK 1844/14

I OSK 1844/14 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2014-07-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-07-14
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Małgorzata Jaśkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
I SA/Wa 3053/13 - Wyrok WSA w Warszawie z 2014-03-14
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 61 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Jaśkowska po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Gminy Miejskiej L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej Gminy Miejskiej L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2014 r. sygn. akt I SA/Wa 3053/13 oddalającego skargę Gminy Miejskiej L. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odsetek od niewypłaconego odszkodowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Uzasadnienie
Wojewoda Mazowiecki decyzją z dnia [...] października 2013 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez Prezydenta Miasta L. od decyzji Starosty L. Nr [...] z dnia 10 kwietnia 2013 r. nr [...] ustalającej odsetki ustawowe w wysokości 9 905,20 zł za opóźnienie w zapłacie kwoty głównej odszkodowania za grunt zajęty pod publiczną drogę gminną - ulicę K., uchylił w całości zaskarżoną decyzję i orzekł o ustaleniu odsetek ustawowych w terminie od dnia 18 marca 2011 roku do dnia 27 stycznia 2012 roku w kwocie 9 424,95 zł za zwłokę w zapłacie świadczenia głównego ustalonego decyzją Starosty L. nr [...] z dnia 22 lutego 2010 r. w wysokości 84 275,00 zł oraz zobowiązał do zapłaty powyższych świadczeń Gminę Miejską L. Wyrokiem z dnia 14 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Gminy na opisaną decyzję (sygn. akt I SA/Wa 3053/13).
Od powyższego wyroku Gmina Miejska L. wniosła skargę kasacyjną żądając uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wraz ze skargą kasacyjną przekazał do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek Gminy Miejskiej L. z dnia 2 czerwca 2014 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu możliwości wyrządzenia jej wykonaniem znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W uzasadnieniu wniosku jego autor podał, że nie zgadza się ze sposobem wyliczenia odsetek, o których mowa w zaskarżonej decyzji. Wskazał, że podmiot publicznoprawny nie może zapłacić rażąco zawyżonego "odszkodowania", a jedynie "słuszne odszkodowanie". Wypłata "odszkodowania" może stanowić naruszenie dyscypliny finansów publicznych, a także spowodować trudności w odzyskaniu wypłaconej kwoty, w sytuacji gdyby NSA uchylił zaskarżony wyrok. Wnioskodawca wskazał ponadto, że wypłata odsetek w wysokości 9 905 zł wiąże się z utratą środków finansowych przeznaczonych na inne cele. Za wstrzymaniem wykonania przemawia zatem interes publiczny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek Gminy o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody Mazowieckiego o ustaleniu odsetek od niewypłaconego odszkodowania nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a) po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Zawarty w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że ustawa w sposób wyczerpujący wskazuje przesłanki wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji, uzależniając tę możliwość wyłącznie od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z przyjętej wykładni powołanego art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dopuszczalne jest również na etapie postępowania kasacyjnego (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r. sygn. akt I GPS 1/07, publ. ONSAiWSA 2007/4/77). Oznacza to, że nie jest wyłączone stosowanie art. 61 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy strona wniosła skargę kasacyjną i wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonej decyzji lub innego aktu bądź czynności ma charakter wyjątkowy i jest możliwe tylko na wniosek zainteresowanej strony postępowania. To na niej ciąży obowiązek uprawdopodobnienia, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Strona postępowania powinna zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji przedstawić wiarygodne okoliczności wskazujące na wystąpienie choćby jednej z przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i je skonkretyzować.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wnioskodawca nie wykazał we wniosku okoliczności świadczących o możliwości wyrządzenia znacznej szkody, czy też możliwości wywołania nieodwracalnych skutków z powodu wykonania zaskarżonej decyzji.
Po pierwsze należy zauważyć, że w uzasadnieniu wniosku jego autor motywując istnienie przesłanki w postaci "niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody" wskazał na możliwość naruszenia dyscypliny finansów publicznych oraz uniemożliwienie wykonania innych planowanych działań Gminy. Nie przedstawił jednak żadnych argumentów konkretyzujących postawioną tezę (np. jakie inwestycje miałyby zostać zaniechane). Nie okazał również żadnych dokumentów potwierdzających okoliczności, na które powołała się Gmina. Natomiast gołosłowne i ogólnikowe twierdzenia o możliwości powstania skutku w postaci znaczącej szkody bez potwierdzenia tych okoliczności aktualnymi danymi dotyczącymi sytuacji wnioskodawcy nie mogą odnieść zamierzonego skutku. Strona składająca wniosek w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest bowiem, jak wspomniano, zobowiązana nie tylko do wskazania przedmiotowych przesłanek, ale i do wykazania, że warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w rzeczywistości zachodzą (por. postanowienie NSA z 11 kwietnia 2014 r. I FZ 76/14).
Ponadto, jak wskazano wyżej, przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest decyzja o ustaleniu wysokości odsetek za opóźnienie w zapłacie odszkodowania za grunt zajęty pod publiczną w kwocie 9 424,95 zł. Trudno w takiej sytuacji przyjąć, że konieczność wypłaty odsetek we wskazanej wysokości spowodować może niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. Zauważyć należy, że powołany przepis uzależnia udzielenie tymczasowej ochrony od możliwości powstania znacznej szkody, a nie szkody w każdej wysokości. Biorąc pod uwagę budżet Gminy Miejskiej L. nie sposób uznać, że wypłata wspomnianej kwoty spowoduje szkodę o znacznym charakterze.
Odnosząc się dodatkowo do powyższej kwestii należy wskazać, że Gmina mogła zabezpieczyć środki na wypłatę odsetek. Obowiązek ich zapłaty był jej bowiem znany wcześniej. Brak podjęcia właściwych kroków w tym kierunku obciąża tylko i wyłącznie Gminę i nie może również stanowić przesłanki do udzielenia jej ochrony tymczasowej w niniejszym postępowaniu.
Po drugie, argumenty wnioskodawcy zmierzające do wykazania, że wykonanie zaskarżonej decyzji narazi skarżącą Gminę na powstanie trudnych do odwrócenia skutków również nie zasługują na aprobatę. NSA stwierdza, że wypłata odszkodowania, jak każde świadczenie finansowe, jest ze swej istoty czynnością "odwracalną" i w każdym czasie można dokonać zwrotu wypłaconego odszkodowania. Dlatego zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ogólnikowe twierdzenia, że nie będzie możliwe wyegzekwowanie wypłaconego odszkodowania po jego ewentualnym rozdysponowaniu przez byłego właściciela nieruchomości, pozbawione są racji.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.