I OSK 1826/07

I OSK 1826/07 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2008-01-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-12-07
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Anna Lech /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II SA/Kr 78/04 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2007-04-13
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
par. 5 ust. 2
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 185 par. 1 w zw. z art. 182
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2008r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Prezydenta Miasta K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 kwietnia 2007r., sygn. akt II SA /Kr 78/04 o odrzuceniu skargi Prezydenta Miasta K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przejęciu nieruchomości na własność Skarbu Państwa postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania.
Uzasadnienie
W dniu 9 lutego 2004r. pełnomocnik Prezydenta Miasta K., radca prawny A. P., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przejęciu nieruchomości na własność Skarbu Państwa, nie opłacając tej skargi.
Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę, wskazując, że zastosowanie ma art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), stanowiący, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Na to postanowienie pełnomocnik Prezydenta Miasta K., radca prawny A. M., złożył skargę kasacyjną, podnosząc, że w dacie złożenia skargi obowiązywał § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003r., Nr 221, poz. 2193), który stanowił, że wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie, w związku z czym Sąd powinien wezwać pełnomocnika do dokonania tej czynności, czego jednak nie uczynił.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
skarga z dnia 9 lutego 2004r., została złożona pod rządami przepisu art. 221 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym oraz § 5 ust. 2 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z brzmieniem art. 221 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Natomiast § 5 ust. 2 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowił, że wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie w sposób określony w ust. 1, po przekazaniu skargi sądowi, w związku z czym można było uważać, ze nie wnosi się tego wpisu bez wezwania. W rozpoznawanej sprawie zatem pełnomocnik Prezydenta Miasta K. miał prawo przypuszczać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwie pełnomocnika do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, czego jednak Sąd ten nie uczynił, przyznając tę okoliczność w zaskarżonym postanowieniu.
W związku z tym, że przepis § 5 ust. 2 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi stał w rozbieżności do przepisu art. 221 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej oraz budził wątpliwości i rozbieżności w stosowaniu, została wniesiona skarga do Trybunału Konstytucyjnego.
Wyrokiem z dnia 7 marca 2006r., sygn. akt SK 11/05, Trybunał Konstytucyjny uznał, że § 5 ust. 2 powołanego rozporządzenia jest niezgodny z art. 221 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zapadło już po wyroku Trybunału Konstytucyjnego, który podzielił stanowisko wnoszących skargę konstytucyjną.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, strona nie może ponosić konsekwencji braku precyzyjności w przepisach prawa, a w razie wątpliwości interpretacyjnych należy te przepisy wykładać z uwzględnieniem wyrażonej w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasady prawa do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie przepisów obowiązujących w dacie złożenia skargi, powinien zatem wezwać pełnomocnika Prezydenta Miasta K. do uiszczenia wpisu od skargi.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.