I OSK 180/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznał skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Krakowie. WSA uchylił decyzję SKO zatwierdzającą projekt podziału nieruchomości, która została wydana na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami i rozporządzenia w sprawie trybu dokonywania podziału. WSA uznał, że zaskarżona decyzja została wydana przedwcześnie, ponieważ nie poprzedzało jej postanowienie wójta opiniujące zgodność podziału z planem miejscowym i przepisami szczególnymi, zgodnie z art. 93 ust. 4 i 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Sąd I instancji uznał § 4 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów za sprzeczny z ustawą, gdyż wyłączał on wymóg opinii w przypadku podziałów z urzędu. NSA uznał zarzuty SKO dotyczące naruszenia prawa materialnego za niezasadne, potwierdzając, że WSA prawidłowo ocenił sprzeczność rozporządzenia z ustawą. Jednakże NSA przyznał rację SKO co do naruszenia przepisów postępowania, wskazując, że WSA błędnie zastosował art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Sąd stwierdził, że późniejsza zmiana art. 93 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami wyłączyła wymóg opiniowania podziałów w przypadkach wskazanych w art. 95 (w tym wydzielenia części nieruchomości pod autostradę). W związku z tym, nawet jeśli pierwotnie doszło do naruszenia prawa materialnego, to w świetle obowiązujących przepisów po zmianie, naruszenie to nie miało wpływu na wynik sprawy. NSA uchylił wyrok WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących podziału nieruchomości, zgodność rozporządzeń z ustawami, zakres kontroli sądów administracyjnych nad aktami wykonawczymi oraz wymogi stosowania art. 145 p.p.s.a.
Dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie wydania orzeczeń, z uwzględnieniem późniejszych zmian legislacyjnych, które wpłynęły na ocenę wpływu naruszeń na wynik sprawy.
Zagadnienia prawne (3)
Czy § 4 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie trybu dokonywania podziału nieruchomości jest zgodny z art. 93 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, w szczególności w zakresie wyłączenia wymogu opinii wójta przy podziale z urzędu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przepis rozporządzenia jest sprzeczny z ustawą, ponieważ delegacja ustawowa nie upoważniała Rady Ministrów do zmiany przepisu ustawowego.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny jest uprawniony do badania zgodności aktu niższego rzędu z ustawą. Przepis rozporządzenia wyłączający wymóg opinii wójta przy podziale z urzędu jest niezgodny z art. 93 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który taki wymóg przewiduje.
Czy naruszenie prawa materialnego (wydanie decyzji z naruszeniem art. 93 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami) miało istotny wpływ na wynik sprawy, biorąc pod uwagę późniejszą zmianę przepisów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, naruszenie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, ponieważ późniejsza zmiana przepisów wyłączyła wymóg opiniowania w takich przypadkach.
Uzasadnienie
Po zmianie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, podział nieruchomości w celu wydzielenia części objętej decyzją o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej (art. 95 pkt 6) nie wymaga już opinii wójta. W związku z tym, nawet jeśli pierwotnie doszło do naruszenia, nie wpływało to na możliwość wydania decyzji.
Czy WSA prawidłowo zastosował art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylając decyzję z powodu naruszenia przepisów postępowania, nie wskazując jego istotnego wpływu na wynik sprawy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, WSA błędnie zastosował ten przepis, nie wskazując okoliczności świadczących o istotnym wpływie stwierdzonego naruszenia na wynik sprawy.
Uzasadnienie
Uchylenie orzeczenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. wymaga wykazania, że naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. WSA nie przedstawił takich okoliczności w uzasadnieniu.
Przepisy (11)
Główne
p.p.s.a. art. 185 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.g.n. art. 93 § 4
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.g.n. art. 93 § 5
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. art. 95 § 6
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. art. 94
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. art. 97 § 3
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
rozp. RM art. 4 § 2
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 17 lutego 1998 r. w sprawie trybu dokonywania podziału nieruchomości oraz sposobu sporządzania i rodzaju dokumentów wymaganych w tym postępowaniu
Dz.U. 2000 nr 6 poz. 70
Ustawa z dnia 7 stycznia 2000 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz innych ustaw
Dz.U. 2004 nr 141 poz. 1492
Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz zmianie niektórych innych ustaw
Argumenty
Skuteczne argumenty
WSA błędnie zastosował art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., nie wykazując istotnego wpływu naruszenia przepisów postępowania na wynik sprawy. • Zmiana przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami wyłączyła wymóg opiniowania podziału w przypadkach wskazanych w art. 95, co sprawia, że pierwotne naruszenie prawa materialnego nie miało wpływu na wynik sprawy.
Odrzucone argumenty
Zarzuty naruszenia prawa materialnego przez WSA (błędna wykładnia art. 93 ust. 4 u.g.n. i § 4 ust. 2 rozporządzenia) nie były zasadne w kontekście oceny zgodności rozporządzenia z ustawą.
Godne uwagi sformułowania
Sąd administracyjny jest uprawniony do dokonywania takiej oceny, co wynika zarówno z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego i Sądu Najwyższego, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także znajduje uzasadnienie w przepisach Konstytucji (art. 8, 178 ust. 1, art. 184). • Wydanie decyzji administracyjnej z powołaniem się na przepis rozporządzenia, który jest niezgodny z ustawą, oznacza wydanie aktu z naruszeniem przepisu wyższej rangi. • Samo stwierdzenie przez Sąd naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania przy wydawaniu orzeczenia przez organ administracji nie stanowi podstawy do uchylenia orzeczenia.
Skład orzekający
Małgorzata Stahl
przewodniczący
Krystyna Sidor
sprawozdawca
Leszek Włoskiewicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących podziału nieruchomości, zgodność rozporządzeń z ustawami, zakres kontroli sądów administracyjnych nad aktami wykonawczymi oraz wymogi stosowania art. 145 p.p.s.a."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie wydania orzeczeń, z uwzględnieniem późniejszych zmian legislacyjnych, które wpłynęły na ocenę wpływu naruszeń na wynik sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje złożoność relacji między ustawami a rozporządzeniami oraz ewolucję prawa, co jest interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie administracyjnym i nieruchomościach.
“Nieruchomości pod autostradę: jak sądowa batalia o podział ujawniła konflikt między ustawą a rozporządzeniem.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.