I OSK 1786/25

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną "Fundacji X." od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, które odrzuciło skargę fundacji na uchwałę Sejmiku Województwa Pomorskiego w sprawie ograniczenia populacji zwierząt. Sąd I instancji uznał, że fundacja nie wykazała naruszenia swojego interesu prawnego, a jedynie interes faktyczny, co zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ppsа) stanowi podstawę do odrzucenia skargi. Fundacja w skardze kasacyjnej zarzuciła naruszenie prawa materialnego, twierdząc, że jako organizacja statutowo zajmująca się ochroną zwierząt, posiada uprawnienia do opiniowania uchwał i wskazała na naruszenie konkretnych przepisów ustawy o ochronie zwierząt, co powinno uzasadniać jej interes prawny. Naczelny Sąd Administracyjny, powołując się na art. 183 ppsa, rozpoznał sprawę w granicach skargi kasacyjnej i stwierdził, że nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania. Sąd podkreślił, że skarga na akt prawa miejscowego, zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa (usw), wymaga wykazania naruszenia indywidualnego interesu prawnego lub uprawnienia, a nie ma charakteru actio popularis. Sąd uznał, że statutowe cele fundacji nie przesądzają o istnieniu takiego interesu prawnego w kontekście zaskarżonej uchwały, która nie zawiera norm prawnych wpływających na sytuację prawną fundacji. Sąd odrzucił argumentację fundacji dotyczącą roli organizacji społecznej w procesie opiniowania uchwał (art. 33a ust. 2 ustawy o ochronie zwierząt), wskazując, że jest to jedynie funkcja opiniodawcza, a nie podstawa do zaskarżenia uchwały z innych przyczyn niż naruszenie własnego interesu prawnego. W konsekwencji, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podzielając stanowisko Sądu I instancji.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający