I OSK 176/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA umorzył postępowanie kasacyjne w sprawie ochrony danych osobowych z powodu śmierci strony, gdyż przedmiot postępowania odnosił się wyłącznie do praw zmarłego.
NSA rozpoznał skargę kasacyjną J.F. od wyroku WSA w Warszawie dotyczącego decyzji GIODO w sprawie przetwarzania danych osobowych. W trakcie postępowania kasacyjnego wpłynęła informacja o śmierci skarżącego. Sąd, powołując się na art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a., umorzył postępowanie, ponieważ przedmiot sprawy dotyczył wyłącznie praw ściśle związanych z osobą zmarłego, a nikt inny nie zgłosił swojego interesu prawnego.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrywał skargę kasacyjną J.F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który z kolei oddalił skargę J.F. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (GIODO). Sprawa dotyczyła przetwarzania danych osobowych J.F. przez L. z siedzibą w W. W toku postępowania przed NSA, pełnomocnik skarżącego kasacyjnie poinformował o śmierci J.F. Sąd uzyskał odpis aktu zgonu, potwierdzający zgon skarżącego w dniu [...] kwietnia 2014 r. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeśli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza inna osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja dotyczyła wyłącznie praw J.F. związanych z ochroną jego danych osobowych. Ponieważ nikt inny nie zgłosił swojego interesu prawnego w kontynuowaniu postępowania, NSA uznał, że zaszły przesłanki do umorzenia postępowania kasacyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, należy umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a., chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na przepis art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który stanowi podstawę do umorzenia postępowania w przypadku śmierci strony, gdy przedmiot sprawy jest ściśle związany z jej osobą i nikt inny nie zgłasza swojego interesu prawnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzono
Przepisy (7)
Główne
p.p.s.a. art. 161 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Umorzenie postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.o.d.o. art. 12 § pkt 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych
u.o.d.o. art. 22
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych
u.o.d.o. art. 23 § ust. 1 pkt 5
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych
u.o.d.o. art. 31
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Śmierć strony w trakcie postępowania kasacyjnego, gdy przedmiot sprawy dotyczy wyłącznie praw ściśle związanych z osobą zmarłego.
Godne uwagi sformułowania
przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego udziału w sprawie nie zgłosiła inna osoba, której interesu prawnego dotyczyłby wynik tego postępowania
Skład orzekający
Irena Kamińska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty umorzenia postępowania w przypadku śmierci strony w sprawach dotyczących praw ściśle osobistych, takich jak ochrona danych osobowych."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy przedmiot postępowania jest ściśle związany z osobą zmarłego i nikt inny nie zgłasza swojego interesu prawnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma znaczenie proceduralne, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji prawnych. Jest jednak ważna dla praktyków zajmujących się prawem procesowym.
“Śmierć strony jako podstawa umorzenia postępowania kasacyjnego.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OSK 176/13 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2014-05-14 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2013-01-28 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Irena Kamińska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 647 Sprawy związane z ochroną danych osobowych Hasła tematyczne Umorzenie postępowania Sygn. powiązane II SA/Wa 600/12 - Wyrok WSA w Warszawie z 2012-10-17 Skarżony organ Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych Treść wyniku Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy p.p.s.a. Powołane przepisy Dz.U. 2012 poz 270 art. 161 § 1 pkt 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej J.F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2012 r. o sygn. akt II SA/Wa 600/12 ze skargi J.F. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: umorzyć postępowanie kasacyjne. Uzasadnienie Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych (dalej: GIODO) decyzją nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 12 pkt 2, art. 22, art. 23 ust. 1 pkt 5 i art. 31 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. nr 101, poz. 926 ze zm.), w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] października 2011 r. nr [...], odmawiającą uwzględnienia wniosku w sprawie skargi J.F., dotyczącej przetwarzania jego danych osobowych przez L. z siedzibą w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 17 października 2012 r. o sygn. akt II SA/Wa 600/12, oddalił skargę złożoną przez J.F. na powyższą decyzję. J.F., reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, wniósł od powyższego wyroku skargę kasacyjną. W dniu [...] kwietnia 2014 r. wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego kasacyjnie, z informacją, że J.F. zmarł. W dniu 30 kwietnia 2014 r. wpłynęło, sformułowane na wniosek Sądu, pismo Urzędu Stanu Cywilnego m. st. Warszawy wraz z odpisem skróconego aktu zgonu sporządzonego na nazwisko J.F., pod numerem [...]. Z aktu tego wynika, że skarżący kasacyjnie zmarł dnia [...] kwietnia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja przedmiotowo odnosi się wyłącznie i ściśle do praw J.F., związanych z ochroną przez niego własnych danych osobowych. Jak zaś wynika ze skróconego aktu zgonu sporządzonego na nazwisko skarżącego kasacyjnie, pod numerem [...], J.F. zmarł w dniu [...] kwietnia 2014 r. Zarazem udziału w sprawie nie zgłosiła inna osoba, której interesu prawnego dotyczyłby wynik tego postępowania. Godzi się zauważyć, że osobą taką mogłaby być także osoba bliska względem zmarłego, a interes prawny w tym przypadku mógłby refleksowo wynikać również z norm prawa cywilnego regulujących kwestię ochrony dóbr osobistych (por. wyroki SN: z dnia 12 lipca 1968 r., I CR 252/68, OSNC 1970, nr 1, poz. 18; z dnia 24 lutego 2004 r., III CK 329/02, OSNC 2005, nr 3, poz. 48), jeżeli ta – w danym stanie faktycznym – byłaby możliwa do realizacji narzędziami administracyjnoprawnej ochrony danych osobowych, co podlega ocenie sądu administracyjnego. Zgłoszenia takiego, jak wskazano, nikt w niniejszej sprawie nie złożył. W tym względzie zaszły przesłanki do zastosowania przez Naczelny Sąd Administracyjny art. 161 § 1 pkt 2 cyt. ustawy. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 161 § 1 pkt 2 w związku z art. 193 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI