Orzeczenie · 2026-05-29

I OSK 1722/24Umorzenie postępowania administracyjnego po 30 latach 2

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2026-05-29
NSAAdministracyjneWysokansa
postępowanie administracyjneskarga kasacyjnaumorzenie postępowaniaustawa nowelizująca KPAKonstytucja RPEuropejska Konwencja Praw Człowiekaochrona własnościtrwałość decyzji administracyjnychcezurą czasowa

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej A.A. od wyroku WSA w Warszawie, który oddalił jej skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o umorzeniu postępowania administracyjnego. Postępowanie to zostało wszczęte na wniosek skarżącej o stwierdzenie nieważności decyzji z 1955 r. dotyczącej przejęcia nieruchomości. Organ administracji umorzył postępowanie z mocy prawa na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, ponieważ wniosek o stwierdzenie nieważności został złożony po upływie ponad 61 lat od doręczenia pierwotnego orzeczenia (co nastąpiło 5 maja 1958 r.). W skardze kasacyjnej skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego, w tym art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w związku z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej, a także art. 2, 21, 64 i 77 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 1 Protokołu nr 1 do EKPC. Argumentowała, że przepis nowelizujący jest niezgodny z Konstytucją i Konwencją, ponieważ pozbawia ją możliwości uzyskania prejudykatu do dochodzenia odszkodowania za szkodę wyrządzoną niezgodnym z prawem pozbawieniem własności. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd podkreślił, że rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i z urzędu bierze pod uwagę jedynie nieważność postępowania, której w tym przypadku nie stwierdzono. NSA odniósł się do zarzutu naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., wskazując, że choć przepis ten dotyczy postępowania administracyjnego, to w kontekście skargi kasacyjnej należy go powiązać z przepisami P.p.s.a. regulującymi postępowanie sądowoadministracyjne. Sąd uznał, że przepis art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej, wprowadzający trzydziestoletnią cezurę czasową dla wszczynania postępowań o stwierdzenie nieważności decyzji, jest zgodny z Konstytucją RP. Powołano się na uzasadnienie wyroku TK z 12 maja 2015 r. (sygn. akt P 46/13), który wskazał na potrzebę ograniczenia możliwości stwierdzania nieważności decyzji po znacznym upływie czasu w celu zapewnienia bezpieczeństwa prawnego i trwałości decyzji administracyjnych. NSA zaznaczył, że czasowe ograniczenia w dochodzeniu roszczeń są powszechne w różnych gałęziach prawa (np. zasiedzenie, przedawnienie). Sąd stwierdził, że nie ma podstaw do bezpośredniego kwestionowania konstytucyjności przepisu przez sądy administracyjne w ramach rozproszonej kontroli, chyba że zachodzi oczywista niekonstytucyjność lub orzeczenie TK w danej sprawie. Wskazano również, że sprawa dotycząca zgodności art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej z Konstytucją jest zawisła przed TK (sygn. akt K 2/22). Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 1 Protokołu nr 1 do EKPC, NSA stwierdził, że przepis ten chroni prawo do korzystania z mienia, a nie prawo do jego nabywania, a państwo ma swobodę co do restytucji lub odszkodowania za zdarzenia historyczne. W konsekwencji, NSA uznał, że zaskarżony wyrok odpowiada prawu.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Uzasadnienie dopuszczalności wprowadzenia przez ustawodawcę ograniczeń czasowych w postępowaniach administracyjnych, w tym w postępowaniach o stwierdzenie nieważności decyzji, w celu zapewnienia stabilności obrotu prawnego i zgodności z zasadami państwa prawnego. Potwierdzenie roli sądów administracyjnych w kontroli konstytucyjności przepisów.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji umorzenia postępowania na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej K.p.a. i interpretacji jego zgodności z Konstytucją i EKPC. Orzeczenie opiera się na utrwalonym orzecznictwie NSA w zakresie kontroli konstytucyjności.

Zagadnienia prawne (2)

Czy art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej K.p.a., który przewiduje umorzenie z mocy prawa postępowań o stwierdzenie nieważności decyzji wszczętych po upływie 30 lat od ich doręczenia, jest zgodny z Konstytucją RP (art. 2, 21, 64, 77) i art. 1 Protokołu nr 1 do EKPC?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, przepis ten jest zgodny z Konstytucją RP i art. 1 Protokołu nr 1 do EKPC.

Uzasadnienie

NSA uznał, że wprowadzenie 30-letniej cezury czasowej dla wszczynania postępowań o stwierdzenie nieważności decyzji jest uzasadnione potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa prawnego i trwałości decyzji administracyjnych, co jest zgodne z zasadami państwa prawnego. Czasowe ograniczenia w dochodzeniu roszczeń są powszechne w polskim prawie. Przepis ten nie narusza również EKPC, która chroni prawo do korzystania z mienia, a nie prawo do jego nabywania.

Czy sąd administracyjny w ramach rozproszonej kontroli konstytucyjności jest uprawniony do bezpośredniego stwierdzenia niezgodności przepisu ustawy z Konstytucją RP i jego niezastosowania, jeśli nie ma wątpliwości co do oczywistej niekonstytucyjności?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd administracyjny nie jest uprawniony do bezpośredniego stwierdzenia niezgodności przepisu z Konstytucją i jego niezastosowania, chyba że zachodzi oczywista niekonstytucyjność lub orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego w danej sprawie.

Uzasadnienie

Sądy administracyjne stosują przepisy prawa, a odmowa zastosowania przepisu ustawy może nastąpić wyłącznie w przypadku oczywistej niekonstytucyjności lub gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności przepisu z Konstytucją. Nie można nadawać przepisom znaczenia sprzecznego z ich brzmieniem, nawet w drodze wykładni prokonstytucyjnej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja
Odrzucono skargę
Oddalono skargę kasacyjną.

Przepisy (23)

Główne

ustawa nowelizująca art. 2 § ust. 2

Ustawa z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego

Postępowania administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia, wszczęte po upływie trzydziestu lat od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji lub postanowienia i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (16 września 2021 r.) ostateczną decyzją lub postanowieniem, umarza się z mocy prawa.

Pomocnicze

K.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Sąd I instancji nie naruszył tego przepisu przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, aprobując umorzenie postępowania na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej.

K.p.a. art. 105 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe.

Konstytucja RP art. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Zasada państwa prawnego, bezpieczeństwa prawnego i ochrony zaufania obywateli do państwa.

Konstytucja RP art. 21

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Prawo własności.

Konstytucja RP art. 64

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Prawo własności.

Konstytucja RP art. 77 § ust. 1 i 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Prawo do wynagrodzenia za szkody wyrządzone przez niezgodne z prawem działanie organów władzy publicznej.

P.p.s.a. art. 174

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawy skargi kasacyjnej.

P.p.s.a. art. 183 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Związanie NSA granicami skargi kasacyjnej.

P.p.s.a. art. 193 § zdanie drugie

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów.

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § § 2

Sądy administracyjne orzekają wedle stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydania zaskarżonego aktu.

P.p.s.a. art. 133 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sądy administracyjne orzekają wedle stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydania zaskarżonego aktu.

Dekret z dnia 5 września 1947 r. o przejściu na własność Państwa mienia pozostałego po osobach przesiedlonych do Z.S.R.R.

Podstawa prawna pierwotnego orzeczenia z 1955 r.

Dekret z dnia 27 lipca 1949 r. o przejęciu na własność Państwa nie pozostających w faktycznym władaniu właścicieli nieruchomości ziemskich, położonych w niektórych powiatach województwa białostockiego, lubelskiego, rzeszowskiego i krakowskiego

Podstawa prawna pierwotnego orzeczenia z 1955 r.

Rozporządzenie Ministrów Skarbu oraz Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 15 lipca 1948 r. wydane w porozumieniu z Ministrem Administracji Publicznej w sprawie trybu orzekania o przejściu na własność Państwa mienia pozostałego po osobach przesiedlonych do Z.S.R.R. § § 5

Określenie daty doręczenia orzeczenia.

k.c. art. 172 § § 1 i 2

Kodeks cywilny

Instytucja zasiedzenia jako przykład ograniczenia czasowego.

k.c. art. 243

Kodeks cywilny

Przedawnienie roszczeń związanych z użytkowaniem wieczystym.

k.c. art. 4421 § § 1 i 2

Kodeks cywilny

Przedawnienie roszczeń z tytułu czynów niedozwolonych.

K.p.a. art. 156 § § 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Przepis, którego niezgodność z Konstytucją RP była podstawą nowelizacji.

K.p.a. art. 158 § § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

Wprowadzenie cezury czasowej uniemożliwiającej wszczęcie postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji po 30 latach.

K.p.a. art. 145a

Kodeks postępowania administracyjnego

Możliwość żądania wznowienia postępowania po wejściu w życie orzeczenia TK.

Konstytucja RP art. 190 § ust. 1 i 4

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Skutki orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego.

Konstytucja RP art. 178 § ust. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Niezawisłość sędziowska i podleganie Konstytucji i ustawom.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w związku z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej, art. 2, 21, 64, 77 Konstytucji RP oraz art. 1 Protokołu nr 1 do EKPC. • Art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej jest niezgodny z Konstytucją RP i EKPC, ponieważ narusza zasadę zaufania obywateli do państwa, pozbawia możliwości dochodzenia odszkodowania za szkody wyrządzone przez niezgodne z prawem działanie organów władzy publicznej i zamyka drogę do dochodzenia wynagrodzenia za szkodę w postaci pozbawienia własności.

Godne uwagi sformułowania

istotą postępowania zainicjowanego skargą kasacyjną w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest weryfikacja zgodności z prawem orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz postępowania, które doprowadziło do jego wydania • sądy administracyjne orzekają wedle stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydania zaskarżonego aktu • Celem opisanego rozwiązania prawnego było dostosowanie systemu prawa do skutków wynikających z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 12 maja 2015 r. sygn. akt P 46/13 • możliwość stwierdzenia nieważności decyzji jest wyjątkiem od zasady poszanowania trwałości ostatecznej decyzji administracyjnej • brak wyłączenia dopuszczalności stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej z przyczyny (wady) określonej w art. 156 § 1 pkt 2 in fine K.p.a. po znacznym upływie czasu skutkuje destabilizacją porządku prawnego • obowiązkiem ustawodawcy jest wręcz kształtowanie regulacji prawnych, które będą sprzyjały wygaszaniu, wraz z upływem czasu, stanu niepewności • czasowe ograniczenia w dochodzeniu roszczeń, a także różnego rodzaju skutki prawne, które następują po upływie określonego terminu, nie są novum • W postępowaniu o stwierdzenie nieważności organ nie ma żadnych uprawnień do badania prawidłowości uchwalenia określonych przepisów prawa. […]

Skład orzekający

Agnieszka Miernik

sprawozdawca

Mariola Kowalska

członek

Monika Nowicka

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Uzasadnienie dopuszczalności wprowadzenia przez ustawodawcę ograniczeń czasowych w postępowaniach administracyjnych, w tym w postępowaniach o stwierdzenie nieważności decyzji, w celu zapewnienia stabilności obrotu prawnego i zgodności z zasadami państwa prawnego. Potwierdzenie roli sądów administracyjnych w kontroli konstytucyjności przepisów."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji umorzenia postępowania na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej K.p.a. i interpretacji jego zgodności z Konstytucją i EKPC. Orzeczenie opiera się na utrwalonym orzecznictwie NSA w zakresie kontroli konstytucyjności.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia prawnego dotyczącego trwałości decyzji administracyjnych i możliwości dochodzenia praw po upływie wielu lat, co ma znaczenie praktyczne dla obywateli i prawników. Wyjaśnia zasady kontroli konstytucyjności przepisów przez sądy.

Czy można dochodzić praw sprzed 60 lat? NSA wyjaśnia granice czasowe w postępowaniach administracyjnych.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst