I OSK 1672/19

Sprawa rozpatrywana przez Naczelny Sąd Administracyjny dotyczyła zasadności skierowania kierowcy R. B. na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Podstawą do wszczęcia postępowania była opinia sądowo-psychiatryczna z 11 listopada 2017 r., która stwierdziła u R. B. osobowość z cechami nieprawidłowości F60 oraz zespół zależności alkoholowej, zalecając terapię odwykową. Starosta C. wydał decyzję o skierowaniu na badania, jednak Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło ją i umorzyło postępowanie, uznając, że opinia nie daje podstaw do takich wątpliwości, a uzależnienie od alkoholu nie oznacza niemożności bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił decyzję SKO, uznając, że opinia psychiatryczna była wystarczającą podstawą do skierowania na badania. R. B. wniósł skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie przepisów dotyczących badań maszynistów oraz błędną wykładnię art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd podkreślił, że przepisy nie precyzują, jakie zastrzeżenia są wystarczające, ale muszą być one uzasadnione i poważne. Opinia sądowo-psychiatryczna, nawet wydana na potrzeby innego postępowania, stanowi wiarygodną podstawę do powzięcia uzasadnionych wątpliwości co do stanu zdrowia kierowcy, zwłaszcza w kontekście zespołu zależności alkoholowej. Sąd uznał, że zaświadczenia lekarskie dotyczące zdolności do pracy maszynisty nie podważały wniosków opinii psychiatrycznej, ponieważ nie było dowodów, że lekarze przeprowadzający te badania dysponowali informacjami o chorobie alkoholowej badanego. NSA stwierdził, że ujawnienie uzależnienia od alkoholu w stopniu wymagającym terapii odwykowej wypełnia przesłanki poważnej i uzasadnionej wątpliwości co do stanu zdrowia kierującego pojazdami, co uzasadnia skierowanie na badania lekarskie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający