Orzeczenie · 2017-11-30

I OSK 163/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2017-11-30

NSAnieruchomościWysokansa

opłata adiacenckanieruchomościgospodarka nieruchomościamiuchwała rady gminyzasady techniki prawodawczejpodstawa prawnawspółwłasnośćNSAprawo administracyjne

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku stwierdził nieważność decyzji ustalających opłatę adiacencką, uznając, że uchwała rady miasta określająca stawkę tej opłaty została wydana z naruszeniem zasad techniki prawodawczej, co czyniło ją sprzeczną z prawem. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA, wyjaśniając, że choć sądy mogą odmówić zastosowania aktów prawnych niższej rangi sprzecznych z ustawą, to samo wadliwe wskazanie lub pominięcie podstawy prawnej w uchwale nie jest wystarczającą przesłanką do jej nieważności, jeśli istnieje właściwa podstawa ustawowa do jej wydania (art. 146 ust. 2 u.g.n.). NSA podkreślił, że brak zgodności z rozporządzeniem o zasadach techniki prawodawczej nie musi oznaczać sprzeczności z ustawą, a odmowa zastosowania aktu prawa miejscowego musi opierać się na wykazanej niezgodności z aktem rangi ustawowej. Sąd kasacyjny uznał również, że ustalenie opłaty adiacenckiej w odniesieniu do współwłaścicieli powinno nastąpić w jednej decyzji, z podziałem na udziały.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Interpretacja zasad stosowania aktów prawa miejscowego, znaczenie podstawy prawnej uchwał, kontrola sądowa aktów niższego rzędu.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji wadliwego wskazania podstawy prawnej uchwały, ale nie podważa ogólnej zasady zgodności aktów z prawem.

Zagadnienia prawne (2)

Czy wadliwe wskazanie lub pominięcie podstawy prawnej w uchwale rady gminy, która określa stawkę opłaty adiacenckiej, skutkuje jej nieważnością i brakiem podstawy prawnej do wydania decyzji administracyjnej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, wadliwe wskazanie lub pominięcie podstawy prawnej w uchwale nie skutkuje jej nieważnością, jeśli istnieje właściwa podstawa ustawowa do jej wydania, a sąd może odmówić zastosowania aktu niższego rzędu tylko w przypadku wykazanej niezgodności z ustawą lub Konstytucją.

Uzasadnienie

NSA uznał, że błędne wskazanie podstawy prawnej uchwały lub jej pominięcie nie jest równoznaczne z brakiem podstawy prawnej do jej wydania, jeśli istnieje właściwa podstawa ustawowa (art. 146 ust. 2 u.g.n.). Odmowa zastosowania aktu prawa miejscowego wymaga wykazania jego niezgodności z ustawą, a nie tylko z rozporządzeniem o zasadach techniki prawodawczej.

Czy ustalenie opłaty adiacenckiej w odniesieniu do współwłaścicieli nieruchomości powinno nastąpić w jednej decyzji, czy w odrębnych decyzjach dla każdego współwłaściciela?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Opłata adiacencka powinna być ustalona jedną decyzją, zobowiązującą wszystkich współwłaścicieli do jej zapłaty, proporcjonalnie do ich udziałów.

Uzasadnienie

NSA podzielił pogląd, że jeśli nieruchomość stanowi przedmiot współwłasności, ustala się jedną opłatę adiacencką, zobowiązując do jej zapłaty wszystkich współwłaścicieli solidarnie (przy współwłasności łącznej) lub proporcjonalnie do udziałów.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Uchylono decyzję

Zaskarżony wyrok został uchylony i sprawa przekazana do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Przepisy (17)

Główne

u.g.n. art. 146 § ust. 2

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

Pomocnicze

u.g.n. art. 144

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

u.g.n. art. 145 § ust. 1 i 2

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

u.g.n. art. 146 § ust. 1a

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

u.g.n. art. 148 § ust. 1

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

u.s.g. art. 18 § ust. 2 pkt 9a

Ustawa o samorządzie gminnym

k.p.a. art. 105 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2

Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 2