I OSK 162/06

I OSK 162/06 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2006-07-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-02-02
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jolanta Rajewska
Leszek Włoskiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Małgorzata Borowiec
Symbol z opisem
6332 Należności  przedemerytalne
Hasła tematyczne
Bezrobocie
Sygn. powiązane
IV SA/Wr 497/05 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2005-09-13
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Leszek Włoskiewicz (spr.) Sędziowie NSA Małgorzata Borowiec Jolanta Rajewska Protokolant Tomasz Zieliński po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2006 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 września 2005r. sygn. akt IV SA/Wr 497/05 w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia .[...] nr [...] w przedmiocie odmowa przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 13 września 2005 r. IV SA/Wr 497/05 oddalił skargę J. L. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] Nr [...], którą odmówiono przyznania zasiłku przedemerytalnego, gdyż skarżący (zarejestrowany 2 listopada 2001 r.) nie posiadał uprawniającego do zasiłku okresu wynoszącego 30 lat, jak stanowił art. 37j ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001r. Nr 6, poz. 56 ze zm.) w związku z art 11 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001r. o zmianie ... ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. Nr 154, poz. 1793).
Sąd podzielił prezentowane w zaskarżonej decyzji stanowisko, że do wymaganego stażu pracy nie zalicza się okresu pobierania przez skarżącego zasiłku dla bezrobotnych – od 2 kwietnia 1990 r. do 30 listopada 1992 r. oraz od 9 kwietnia 1994 r. do 19 marca 1995 r. – gdyż wprawdzie taką możliwość przewidywał art. 37 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym pomiędzy 6 maja 2000 r., a 1 stycznia 2002 r., jednak wyłącznie w odniesieniu do aktualnie pobieranego zasiłku.
Wnosząc skargę kasacyjną J. L., jako podstawę przytoczył "naruszenie prawa materialnego przez pominięcie przepisu art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. i zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Dz. U. 2001 r. Nr 6, poz. 56) oraz art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu (Dz. U. Nr 106, poz. 457 ze zm.), na mocy których skarżący uzyskał prawo do zaliczania okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych do okresów zatrudnienia, w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin".
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono przede wszystkim, że powołane przepisy, obowiązujące w czasie pobierania przez skarżącego zasiłku dla bezrobotnych, pozwalały na zaliczenie okresów pobierania tego zasiłku do okresów wymaganych do nabycia lub zachowania uprawnień pracowniczych oraz do okresów zatrudnienia w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin, czy też do okresów składkowych w rozumieniu tych przepisów; "przyjąć zatem wypada, że w odniesieniu do zasiłków przedemerytalnych ustawodawca zrównał skutki prawne pozostawania w stosunku pracy ze skutkami prawnymi pobierania zasiłku dla bezrobotnych".
W odpowiedzi Wojewoda Dolnośląski wnosił o oddalenie skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy.
Jak o tym mowa w art. 174 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podstawę skargi kasacyjnej może stanowić naruszenie prawa materialnego, jednak tylko przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, nie zaś przez pominięcie przepisu, który powinien być zastosowany.
Pominięcie bowiem oznacza w istocie, że w zamian, lecz niewłaściwie zastosowano inny przepis, którego naruszenie należało zarzucić.
Nie można również podzielić przekonania, aby – w świetle art. 24 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu, czy też art. 30 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu – okresy pobierania zasiłku dla bezrobotnych podlegały zaliczeniu do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego.
Już okoliczność, że w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu zamieszczono przepis szczególny (art. 37 ust. 1), dotyczący właśnie zaliczania okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego, nie pozwala na poszukiwanie takiej możliwości w drodze interpretacji innych przepisów ustawy.
Ponadto powołane w skardze kasacyjnej przepisy stanowią o wliczeniu okresów pobierania zasiłku dla bezrobotnych, lecz tylko do okresów zatrudnienia (art. 24 ust. 1), czy też okresów składkowych (art. 30 ust. 1), w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin, zatem już nie do okresu wymaganego do zasiłku przedemerytalnego.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na mocy art. 184 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.