I OSK 1447/20

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej J.L. i M.P. od wyroku WSA w Gdańsku, który oddalił ich skargę na decyzję SKO w Słupsku o umorzeniu postępowania w sprawie budowy zjazdu z drogi publicznej. Skarżący domagali się przywrócenia możliwości zjazdu z ich działek na drogę publiczną, twierdząc, że Wójt Gminy uniemożliwił im dostęp podczas przebudowy drogi. Organy administracji umorzyły postępowanie, uznając, że zjazd z drogi publicznej na działki skarżących nie istniał legalnie, a zatem nie ma przedmiotu do przywrócenia. WSA w Gdańsku potwierdził tę interpretację, stwierdzając, że organy prawidłowo oceniły pojęcie "dotychczas istniejącego zjazdu" jako zjazdu istniejącego wyłącznie legalnie. W skardze kasacyjnej skarżący zarzucili naruszenie art. 29 ust. 2 ustawy o drogach publicznych (udp) przez błędną wykładnię, która miała wykluczać przywrócenie zjazdu z powodu braku jego "legalności", a także naruszenie przepisów k.p.a. i p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, uznał zarzuty za niezasadne. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 29 ust. 1 udp, zjazd musi być wybudowany legalnie, po uzyskaniu zezwolenia zarządcy drogi. Określenie "zjazd istniejący" odnosi się do stanu prawnego, a nie faktycznego. NSA wyjaśnił, że obowiązek wynikający z art. 29 ust. 2 udp dotyczy zachowania posiadanego, legalnego dostępu do drogi przez urządzony zjazd. W analizowanej sprawie ustalono, że zjazd nie był wybudowany legalnie, a jedynie stanowił "polny zjazd zwyczajowy". Dlatego też, brak legalnego zjazdu definitywnie wyłącza możliwość jego przywrócenia w trybie art. 29 ust. 2 udp. Sąd zaznaczył, że zapewnienie skarżącym dojazdu do nieruchomości może nastąpić w innym trybie, jeśli spełnione zostaną ustawowe przesłanki, ale nie w ramach procedury przywracania zjazdu istniejącego. W konsekwencji NSA oddalił skargę kasacyjną.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający