I OSK 1374/23

I OSK 1374/23 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-02-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-06-07
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Anna Wesołowska /sprawozdawca/
Piotr Niczyporuk
Piotr Przybysz /przewodniczący/
Symbol z opisem
6123 Zasób geodezyjny i kartograficzny
Hasła tematyczne
Geodezja i kartografia
Sygn. powiązane
II SA/Bd 597/22 - Wyrok WSA w Bydgoszczy z 2022-11-23
Skarżony organ
Główny Geodeta Kraju
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 25 lutego 2025 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Przybysz Sędziowie: sędzia NSA Piotr Niczyporuk sędzia del. WSA Anna Wesołowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2025 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Bydgoszczy od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 listopada 2022 r., sygn. akt II SA/Bd 597/22 w sprawie ze skargi R.R. na decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Bydgoszczy z dnia [...] kwietnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie przyjęcia wyników zgłoszonych prac geodezyjnych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wyrokiem z 23 listopada 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy po rozpoznaniu sprawy ze skargi R.R. (Skarżący) na decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Bydgoszczy (Inspektor) z [...] kwietnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie przyjęcia wyników zgłoszonych prac geodezyjnych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego uchylił zaskarżoną decyzję (pkt 1 wyroku) i zasądził od Inspektora na rzecz Skarżącego kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt 2 wyroku).
Inspektor zaskarżył wyrok Sądu pierwszej instancji skargą kasacyjną w całości zarzucając mu w granicach wyznaczonych przez art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy to jest :
1. art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. w związku z art. 12b ust.6-8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne (zwanej dalej "pgik") poprzez ich błędną wykładnię jak i niewłaściwe zastosowanie w szczególności poprzez przyjęcie, że mają być zastosowane w postępowaniu odwoławczym prowadzonym przez wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, natomiast przepisy te są zastrzeżone dla organów prowadzących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, a takim organem nie jest wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego lecz starosta,
2. art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez brak wskazówek dla organu II instancji w zakresie sposobu procedowania odwołania ściśle uregulowanego przepisami k.p.a. w trakcie którego organ II instancji miałby stosować również procedurę przewidzianą w art. 12b ust, 6-8 pgik zwłaszcza, że każdy z tych trybów wyróżnia się określonymi terminami procedowania, w szczególności termin 30 dni na załatwienie sprawy w procedurze k.p.a. a w przypadku przepisów art. 12 ust. 6-8 pgik 14 dni na zajęcie stanowiska przez wykonawcę i 3 miesiące na poprawę przedniego prac a także wskazówek co do sposobu zakończenia postępowania odwoławczego przewidzianego w art. 138 § 1 k.p.a. w sytuacji wdrożenia trybu art. 12b ust. 6-8 y pgik.
Inspektor wniósł na podstawie art. 176 § 1 w związku z art. 185 § 1 p.p.s.a. o uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyrok i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy oraz zasądzenie od strony przeciwnej na jego rzecz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W przypadku gdyby zaś zaskarżony wyrok odpowiadał prawu a zawierał jedynie błędne uzasadnienie, Inspektor wniósł na podstawie art. 184 p.p.s.a. o wyrażenie stanowiska w zakresie wskazanych w skardze wątpliwości co do sposobu procedowania odwołania ściśle uregulowanego przepisami k.p.a. w trakcie którego organ miałby stosować również procedurę weryfikacji (art. 12 ust. 6-8 pgik).
Odpowiedź na skargę kasacyjną nie została wniesiona.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. i nie zachodzi żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku.
Przed przystąpieniem do ustosunkowania się do zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej przypomnieć należy istotę sprawy zawisłej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Decyzją z [...] grudnia 2021 r. Starosta Toruński (Starosta) odmówił przyjęcia do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego materiałów sporządzonych przez Skarżącego, zgłoszonych do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr [...]. W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że Skarżący nie zgodził się z negatywną oceną wykonanych przez niego prac zawartą w protokole z 31 sierpnia 2021 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Starosta powołał się na art. 12 ust. 2 pkt 3 pgik.
Po rozpoznaniu odwołania Skarżącego Inspektor utrzymał w mocy decyzję Starosty wskazując na dodatkowe, nie wymienione w protokole z 31 sierpnia 2021 r., wadliwości materiałów sporządzonych przez Skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił decyzję Inspektora wyjaśniając w, że organ odwoławczy uznał, iż Skarżący wykonał pracę geodezyjną niezgodnie z zakresem wskazanym w zgłoszeniu pracy geodezyjnej . W tym zakresie Inspektor nie wskazał jednak żadnego przepisu ustawy, którego naruszenie uniemożliwiałoby przyjęcie wyników zgłoszonych przez Skarżącego prac geodezyjnych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Inspektor wskazał też na brak wykonania w wyniku inwentaryzacji powykonawczej jednej mapy. Na podstawie własnej weryfikacji zbiorów danych i innych materiałów stanowiących wyniki prac geodezyjnych przekazanych przez Skarżącego, Inspektor stwierdził całkowicie nowe nieprawidłowości w zgłoszonej pracy (naruszenie standardów technicznych oraz rozporządzenia o GESUT). Powyższych nieprawidłowości organ II instancji nie utrwalił w protokole weryfikacyjnym i mimo to utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Sąd Wojewódzki uznał, że przyjęty przez Inspektora sposób procedowania, polegający jedynie na zawiadomieniu Skarżącego o możliwości zapoznania się w siedzibie organu z zebranymi w sprawie dowodowymi (art. 10 § 1 kpa), bez sporządzenia i przesłania protokołu zawierającego opis stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości wraz ze zwróceniem wykonawcy prac geodezyjnych przekazanych przez niego wyników zgłoszonych prac, narusza gwarantowane przez art. 12b ust. 6 i 7 pgik uprawnienia procesowe wykonawcy prac geodezyjnych. W ocenie Sądu Wojewódzkiego, w świetle jednoznacznego brzmienia art. 12b ust. 6 pgik umożliwienie wykonawcy prac ustosunkowania się na piśmie do wyników weryfikacji nie może odbyć się w inny sposób niż określony w tym przepisie. Inspektor w toku postępowania weryfikacyjnego ma zatem obowiązek sporządzenia protokołu weryfikacji, o którym mowa w art. 12b ust. 3 pgik oraz poddania go pełnej procedurze, o której mowa w art. 12b ust. 6-7 pgik.
Sąd uznał również, że w rozpoznawanej sprawie Inspektor nie tylko poszerzył w postępowaniu odwoławczym zarzuty formułowane w oparciu o zgromadzony (już na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego oraz uzupełniony w postępowaniu odwoławczym) materiał dowodowy, ale nie sprostał również obowiązkom organu odwoławczego, pomijając wadliwość wskazania przez Starostę jako podstawy odmowy przyjęcia materiałów Skarżącego art. 12 ust. 2 pkt 3 pgik. Jak zwrócił uwagę Sąd Wojewódzki, przepis ten określa jedynie co powinno zawierać zgłoszenie pracy geodezyjnej, wyszczególniając m.in. dane określające obszar objęty zgłaszanymi pracami geodezyjnymi, które to dane zawierał formularz zgłoszenia (pkt 11). Starosta niespójnie i nieadekwatnie w stosunku do powołanego przepisu opisał naruszenie jako "brak aktualizacji mapy zgodnie z zakresem". Na tę nieprawidłowość zwrócił uwagę Skarżący ustosunkowując się do naruszenia wskazanego w protokole weryfikacyjnym. Starosta nie uwzględnił stanowiska Skarżącego, gdyż w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] grudnia 2021 r. również powołał się na naruszenie art. 12 ust. 2 pkt 3 pgik z uwagi na brak dokonania pomiaru odcinków łączących określone obszary, pomimo że wskazany przepis określa jak podkreślono wymogi "zgłoszenia", i pomimo że dokonywana przez organ weryfikacja pod względem zgodności z przepisami prawa dotyczyć miała przekazanych "wyników prac geodezyjnych", w szczególności w zakresie kompletności.
Inspektor nie dostrzegł tej niespójności opisu nieprawidłowości z naruszonym przepisem prawa, natomiast nie wskazał już art. 12 ust. 2 pkt 3 pgik jako podstawy prawnej nieprawidłowości, stwierdzając jedynie, że Skarżący wykonał pracę geodezyjną niezgodnie z zakresem wskazanym w zgłoszeniu pracy geodezyjnej. Starosta w uzasadnieniu decyzji wskazał także na dodatkową nieprawidłowość, nieobjętą protokołem weryfikacyjnym, tj. brak sporządzenia jednej mapy tj. naruszenie art. 2 pkt 7b pgik. Zarzut ten powtórzył Inspektor, podnosząc szereg dodatkowych zarzutów.
W ocenie Sądu Wojewódzkiego brak spójności, koherentności opisu stwierdzonego w protokole weryfikacyjnym naruszenia z przywołaną w nim podstawę prawną naruszenia, przy jednoczesnym niepowtórzeniu przez organ odwoławczy podstawy prawnej nieprawidłowości wskazanej w protokole weryfikacyjnym, oznacza że wykonawca pracy geodezyjnej pozbawiony został pełnej możliwości ustosunkowania się do zarzuconej mu w protokole weryfikacyjnym nieprawidłowości. Jedynie jasne i precyzyjne określenie naruszenia wraz ze wskazaniem adekwatnego do opisu naruszenia przepisu prawa stanowi podstawę możliwości realnej realizacji uprawnień gwarancyjnych wynikających z przepisów w art. 12b ust. 6 i 7 pgik. Z tych uprawnień Skarżący nie mógł w sposób zgodny z prawem skorzystać, co dodatkowo potwierdza zarzucenie Skarżącemu w postępowaniu administracyjnym, we wskazanych okolicznościach, dodatkowych nieprawidłowości nieobjętych protokołem weryfikacyjnym. Sąd podkreślił, że obowiązkiem organu odwoławczego było w opisanej sytuacji zweryfikowanie prawidłowości sporządzonego protokołu weryfikacyjnego i dokonanie oceny, czy ewentualna wadliwość mogła mieć istotny wpływ na wynik sprawy – tj. czy przed organem I instancji zapewniono Skarżącemu (jako wykonawcy prac geodezyjnych) realną możliwość nie tylko ustosunkowania się do wskazanych przez organ geodezyjny nieprawidłowości, ale i usunięcia ich, tak by niewadliwe wyniki prac geodezyjnych mogły zostać przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Organ odwoławczy nie sprostał temu obowiązkowi, pominął dokonanie oceny sporządzonego protokołu weryfikacyjnego, stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia organu I instancji.
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Odnosząc się do zarzutu objętego punktem 1 petitum skargi kasacyjnej zwrócić należy uwagę, że Inspektor w zaskarżonej decyzji podkreślał, iż jego obowiązkiem w ramach art. 15 k.p.a. jest ponowne rozpoznanie sprawy. Stanowisko to jest oczywiście prawidłowe. W realiach niniejszej sprawy owo ponowne jej rozpoznanie doprowadziło do uznania przez organ odwoławczy, że prace wykonane przez Skarżące są dotknięte również innymi uchybieniami niż wskazane w decyzji organu pierwszej instancji.
Skoro organ drugiej instancji uznał, że przedstawione przez Skarżącego prace dotknięte są jeszcze innymi uchybieniami niż wskazane przez Starostę miał obowiązek przeprowadzenia postępowania o którym mowa w art. 12 ust. 6-8 ustawy pgik. Jedynie ten tryb postępowania umożliwiłby Skarżącemu ustosunkowanie się do zastrzeżeń organu drugiej instancji, w tym ewentualne skorygowanie wykonanych prac.
Sąd kasacyjny rozpoznający sprawę w pełni podziela stanowisko wyrażone w wyroku NSA z 11 listopada 2022 r. I OSK 2257/21, w którym wskazano, że zgodnie z art. 7b ust. 2 pkt 2 pgik wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego jest organem wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej. Jego właściwość rzeczową w postępowaniu instancyjnym wyznacza zatem nie nominalna przynależność do pionu organów nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, ale status procesowy. Podkreślić należy, że Inspektor przywołując w uzasadnieniu skargi kasacyjnej art. 7b ust. 1 pgik wskazujący na kompetencje Inspektora organ pomija jednocześnie jej 6a. Jak słusznie zwrócono uwagę w cytowanym wyroku, przepis art. 12b ust. 6 pgik podobnie jak pozostałe przepisy regulujące weryfikację przekazywanych wyników prac geodezyjnych, odnosi się zbiorczo do organów służby geodezyjnej i kartograficznej, do których ustawa zalicza wszak w art. 6a oba rodzaje organów.
Z powołanych przepisów nie wynika zatem ograniczenie dla organu nadzoru do uczestniczenia w procedurze weryfikacji wyników zgłoszonych prac geodezyjnych.
Dostrzeżenie w toku postępowania odwoławczego – już po sporządzeniu protokołu weryfikacyjnego i jego przedstawieniu wykonawcy – innych wadliwości zgłoszonej pracy, niż dostrzeżone przez organ I instancji, nakłada na organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej obowiązek ponowienia weryfikacji. To zaś wiąże się z obowiązkiem sporządzenia kolejnego protokołu weryfikacyjnego obejmującego wcześniej niedostrzeżone wadliwości. Konsekwencją tego jest umożliwienie wykonawcy prac odniesienia się do nowych wyników procedury weryfikacyjnej. Taki sposób procedowania nad wnioskiem o przyjęcie do zasobu wykonanych prac geodezyjnych lub kartograficznych umożliwia zarówno osiągnięcie celów stawianych organom Służby Geodezyjnej i Kartograficznej w zakresie prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jak i zachowanie gwarantowanych przez art. 12b ust. 6 i 7 pgik uprawnień procesowych wykonawcy prac geodezyjnych lub kartograficznych (zob. wyrok NSA z 24 stycznia 2018 r., I OSK 425/16).
Jako organ merytorycznie orzekający w sprawie, organ odwoławczy ma taki obowiązek, jeżeli uznaje poprzedni protokół weryfikacji za nieprawidłowy, a jednocześnie nie znajduje podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji i umorzenia postępowania administracyjnego, co skutkowałoby podstawą do dokonania czynności przyjęcia pracy do zasobu. Przepisy art. 12b ust. 1-8 pgik mają charakter gwarancyjny w zakresie uprawnienia wykonawcy prac geodezyjnych do ustosunkowania się do wyników weryfikacji, niezależnego od etapu postępowania w sprawie przyjęcia zgłoszonej pracy do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Przede wszystkim możliwość uznania przez wykonawcę prac uchybień i nieprawidłowości umożliwia mu przekazanie poprawionych wyników, co skutkuje ich przyjęciem do zasobu. Jeżeli organ odwoławczy odmiennie identyfikuje uchybienia i nieprawidłowości, wykonawca pracy powinien mieć zapewnioną możliwość doprowadzenia do przyjęcia pracy do zasobu, odmowa przyjęcia oznacza wszak konieczność powielenia procedury zgłoszenia wykonywania prac geodezyjnych i konieczność poniesienia kosztów z tym związanych. W zależności od reakcji wykonawcy prac na nowy protokół weryfikacji, organ odwoławczy będzie miał do dyspozycji katalog rozstrzygnięć z art. 138 § 1 k.p.a.
W konsekwencji, wbrew stanowisku Inspektora, brak jest podstaw do uznania, że z uwagi na specyfikę postępowania przed organem pierwszej instancji, wykluczone jest prowadzenie przez Inspektora postępowania o którym mowa w art. 12b ust. 6-8 pgik.
Na stronie 11 skargi kasacyjnej przedstawiona została argumentacja, w świetle której wynikająca z rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 27 lipca 2020 r. w sprawie wzorów zgłoszenia prac geodezyjnych, zawiadomienia o przekazaniu wyników zgłoszonych prac oraz protokołu weryfikacji wyników zgłoszonych prac geodezyjnych (Dz. U. poz. 1316), konieczność zawiadomienia organu, do którego zostały zgłoszone prace geodezyjne poprawionych prac geodezyjnych wraz z zawiadomieniem o wyniku zgłoszonych prac uzasadnia tezę o braku podstaw do prowadzenia postępowania określonego w art. 12b ust. 6-8 w postępowaniu przed organem drugiej instancji. Odnosząc się do tego stanowiska Sąd kasacyjny zwraca uwagę, że jej zaakceptowanie prowadziłoby do uchylenia wynikającej zarówno z art. 78 Konstytucji jak i art. 15 k.p.a. jak i zasady dwuinstancyjności postępowania. Jak zaś wskazuje się w doktrynie (L. Garlicki, K. Wojtyczek [w:] Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz. Tom II, wyd. II, red. M. Zubik, Warszawa 2016, art. 78.), drugoinstancyjna kontrola orzeczeń i decyzji jest istotnym elementem ochrony praw jednostki, bo stwarzając możliwość weryfikacji pierwszego rozstrzygnięcia, przeciwdziała arbitralności i ułatwia unikanie pomyłek i krzywd (np. wyrok TK z 12 czerwca 2002 r., P 13/01). W tym sensie stanowi ona komponent demokratycznego państwa prawnego (R. Hauser, J. Drachal, E. Mzyk, Dwuinstancyjne sądownictwo administracyjne, Warszawa–Zielona Góra 2003, s. 49)
Odnosząc się do argumentacji dotyczącej braku możliwości zachowania spójności danych z uwagi na nieprowadzenie baz przez Inspektora Sąd kasacyjny wyjaśnia, że organ odwoławczy może – w razie uznania, że naruszone zostały przepisy postępowania dotyczące weryfikacji zgłoszonych prac, uchylić decyzję i przekazać sprawę do rozpoznania organowi I instancji (które to rozstrzygnięcie mieści się w katalogu przewidzianym w art. 138 § 1 k.p.a.).
W zarzucie objętym punktem 2 petitum skargi kasacyjnej Inspektor zarzucał Sądowi Wojewódzkiemu zaniechanie wyjaśnienia sposobu procedowania odwołania ściśle uregulowanego przepisami k.p.a., w trakcie którego organ drugiej instancji miałby stosować również procedurę przewidzianą w art. 12b ust. 6-8 pgik. Zaniechanie to stanowiło w ocenie Inspektora naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a.
Odnosząc się do tego zarzutu wskazać należy na wstępie, że zgodnie z art. 141 § 4 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie.
Wszystkie powyższe elementy zawiera uzasadnienie zaskarżonego wyroku. Sąd przedstawił stan faktyczny sprawy, stanowiska Inspektora oraz Skarżącego. Następnie wyjaśnił z jakich przyczyn uznaje, że zaskarżona decyzja Inspektora narusza przepisy pgik. Wadliwość uzasadnienia wyroku może stanowić przedmiot skutecznego zarzutu kasacyjnego z art. 141 § 4 p.p.s.a. jeżeli nie wiadomo jaki stan faktyczny Sąd I instancji przyjął jako podstawę wyrokowania, a także w sytuacji, gdy uzasadnienie sporządzone jest w taki sposób, że niemożliwa jest kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku lub gdy uzasadnienie obejmuje rozstrzygnięcie, którego nie ma w sentencji orzeczenia. Sytuacje te nie zaistniały w sprawie.
Sąd kasacyjny wyjaśnia również, że rozpoznawanie odwołanie na podstawie przepisów k.p.a., nie wyłącza możliwości stosowania art. 12b ust. 6-8 pgik. Jak wynika z uzasadnienia skargi kasacyjnej, w ocenie Inspektora przeciwko stosowaniu w postępowaniu odwoławczym przepisów z art. 12b ust. 6-8 pgik przemawia odmienne uregulowanie terminów załatwienia spraw : zgodnie z przepisami k.p.a. organ odwoławczy ma obowiązek rozpoznania sprawy w terminie miesiąca, zastosowanie procedury opisanej w art. 12b ust. 6-8 pgik mogłoby prowadzić do przedłużenia rozpoznana sprawy.
Odnosząc się do tego argumentu Sąd kasacyjny zwraca uwagę, że w świetle art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1. Zastosowanie przez organ odwoławczy procedury o której mowa w art. 12b ust. 6-8 pgik oznacza, że stosowane są przepisy szczególne w rozumieniu art. 37 § 1 k.p.a.
W ramach zarzutu naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. Inspektor zwracał również uwagę, że Sąd nie wskazał, w jaki sposób organ ma zakończyć postępowanie odwoławcze przewidziane w art. 138 § 1 k.p.a. w sytuacji wdrożenia trybu wynikającego z art. 12b ust. 6-8 ustawy pgik. Odnosząc się do tego zarzutu przypomnieć należy, że Sąd Wojewódzki wyjaśnił, iż Inspektor ponownie rozpoznając sprawę powinien w pierwszej kolejności dokonać oceny prawidłowości i rzetelności protokołu weryfikacyjnego, a w zależności od wyników tej oceny uchylić zaskarżoną decyzję organu I instancji (przy uwzględnieniu ogólnej zasady dwuinstancyjności postępowania, wyrażonej w art. 15 kpa i konieczności zapewnienia skarżącemu możliwości pełnego rozpoznania sprawy przez organy obu instancji) lub przeprowadzić procedurę określoną w art. 12b ust. 6-8 pgik poprzez sporządzenie prawidłowo protokołu weryfikacji (wskazującego na wszystkie aktualnie istniejące nieprawidłowości), umożliwiając skarżącemu ich ewentualne poprawienie. Jak już Sąd kasacyjny wyżej wskazał, w zależności od reakcji wykonawcy prac na nowy protokół weryfikacji, organ odwoławczy będzie miał do dyspozycji katalog rozstrzygnięć z art. 138 § 1 k.p.a.
Końcowo odnosząc się do przywołanych przez Inspektora wyroków Sąd kasacyjny wskazuje, że jak wynika z centralnej bazy orzeczeń i informacji w sprawach orzeczenie z 15 lutego 2016 r. II SA/Bd 1445/15 to postanowienie o umorzeniu postępowania wobec cofnięcia skargi. W tejże bazie nie figuruje wyrok z 21 września 2020 r. o sygnaturze akt II SA/Bd 540/20. W tej dacie wydano wyrok o sygn. akt II SA/Bd 510/20, który nie podlegał kontroli instancyjnej. Wyrok z 4 listopada 2020 II SA/Bd 511/20 nie zawiera uzasadnieniu.
Sąd kasacyjny wskazuje w tym miejscu, że z urzędu znana jest mu okoliczność, iż Skarżący zaskarżył 8 decyzji Inspektora, wydanych [...] kwietnia 2022 r. w przedmiocie przyjęcia wyników zgłoszonych prac geodezyjnych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Decyzje te uchylone zostały wyrokami z 22 listopada 2022 r. (sprawy o sygn. akt II SA/Bd 596/22, II SA/Bd 598/22, II SA/Bd 599/22, II SA/Bd 602/22, II SA/Bd 603/22) oraz z 23 listopada 2022 r. ( sprawy o sygn. II SA/Bd 600/22, II SA/Bd 601/22 i II SA/Bd 597/22). W wszystkich wyrokach wyrażono analogiczny pogląd prawny jak w niniejszej sprawie dotyczący konieczności zastosowania również przed organem drugiej instancji trybu postępowania wynikającego z art. 12b pgik. Skargą kasacyjną objęty został wyłącznie wyrok II SA/Bd 597/22, co oznacza, że w dacie jej rozpoznawania funkcjonowało w obrocie 7 prawomocnych wyroków wyrażających stanowisko przeciwne do prezentowanego obecnie przez Inspektora.
Podsumowując wskazać należy, że skarga kasacyjna nie miała uzasadnionych podstaw a w konsekwencji podlegała oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a. Uzasadnienie zostało sporządzone stosownie do wymogów określonych w art. 193 zdanie 2 p.p.s.a zgodnie z którym uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego kasacyjnie – na podstawie art. 176 § 2 p.p.s.a. – zrzekł się rozprawy, a strona przeciwna w ustawowym terminie nie zawnioskowała o jej przeprowadzenie, stąd też rozpoznanie skargi kasacyjnej nastąpiło na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z art. 182 § 2 i 3 p.p.s.a.