SA/Sz 222/02

SA/Sz 222/02 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2004-03-09
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-02-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Iwona Tomaszewska /przewodniczący sprawozdawca/
Katarzyna Grzegorczyk-Meder
Marzena Kowalewska
Symbol z opisem
607  Gospodarka mieniem państwowym i komunalnym, w tym gospodarka nieruchomościami nierolnymi
Hasła tematyczne
Opłaty administracyjne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 145 par. 1 pkt 1 ust. a art. 152
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA I. Tomaszewska (spr.), Sędziowie NSA K. Grzegorczyk-Meder, M. Kowalewska, Protokolant J. Białas-Gołąb, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2004r. sprawy ze skargi H. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej /. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.
Uzasadnienie
Zarząd Miasta i Gminy decyzją z dnia [...]r., działając na podstawie art. 145 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /t.j. z 2000 r. Dz.U. nr 46,poz. 543/ i § 1 uchwały Nr [...] Rady Miasta i Gminy w [...]z dnia [...]r. w sprawie ustalenia wysokości stawki procentowej opłaty adiacenckiej z tytułu udziału w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej -ustalił H. L. właścicielce nieruchomości położonej przy ul. [...]w [...], opłatę adiacencką w kwocie [...]zł.
W uzasadnieniu decyzji podano, że protokółem z dnia [...]r. dokonano odbioru technicznego robót drogowych - modernizacji ulicy [...]w [...]. W związku z modernizacją tej ulicy wzrosła wartość nieruchomości numer [...] o powierzchni [...] m2 położonej przy ul. [...]stanowiącej własność H. L. Wartość rynkową nieruchomości przed modernizacją ulicy i po modernizacji ustalił rzeczoznawca majątkowy w operacie szacunkowym. Zgodnie z wyceną dokonaną przez rzeczoznawcę majątkowego wartość nieruchomości przed modernizacją ulicy wynosiła [...]zł, a po modernizacji [...]zł. Wobec tego, że wysokość opłaty adiacenckiej stanowi 50 % różnicy wartości nieruchomości po i przed modernizacją, opłata adiacencką wyniesie [...]zł.
W odwołaniu od tej decyzji H. L. zarzuciła, że z ulicy [...]korzysta sporadycznie dwa trzy razy w roku. Korzysta bowiem z bramy położonej przy ul. [...]. Modernizacja ulicy [...]nie spowodowała wzrostu wartości nieruchomości. Roboty zostały wykonane wadliwie, woda deszczowa zatapia podwórko, a wskutek awarii pompy, piwnica budynku staje się szambem. Podniosła też, że tylko niektórzy właściciele nieruchomości przy ul. [...]zostali obciążeni opłatą adiacencką. W ocenie odwołującej z powyższych względów powinna zostać zwolniona od obowiązku partycypacji w kosztach modernizacji drogi.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze , decyzją z dnia [...]., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 143 -148 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami /tj. Dz.U. z 2000r. Nr 46, poz. 543/, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję,
Organ odwoławczy wydając zaskarżoną decyzję zważył, iż zgodnie z art. 144 ust.1 ustawy z dnia 21 sierpnia o gospodarce nieruchomościami, właściciele nieruchomości uczestniczą w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej /urządzenie lub modernizacja drogi/ przez wnoszenie opłat adiacenckich.
Na podstawie protokołu z dnia [...]. dokonano odbioru technicznego robót drogowych polegających na modernizacji ul. [...]w [...], przy której położona jest działka Nr [...] stanowiąca własność H. L.
Zgodnie z art. 145 ust. 1 cyt. ustawy o gospodarce nieruchomościami zarząd gminy może, w drodze decyzji, ustalić opłatę adiacencką zależną od wzrostu wartości nieruchomości spowodowanej budową urządzenia infrastruktury technicznej /art. 146 ust.1 tej ustawy/. Różnicę wartości przedmiotowej nieruchomości po i przed wybudowaniem infrastruktury technicznej ustalił rzeczoznawca majątkowy A. K. w operacie szacunkowym z [...]r. Rada Miasta i Gminy w [...]uchwałą z dnia [...]. ustaliła stawkę procentową opłaty adiacenckiej z tytułu udziału w kosztach budowy infrastruktury technicznej na poziomie 50 % różnicy między wartością jaką nieruchomość miała przed modernizacją, a wartością jaką nieruchomość ma po modernizacji. Uwzględniając powyższe, Zarząd Miasta i Gminy w [...]prawidłowo ustalił wysokość opłaty adiacenckiej na kwotę [...]zł.
Kolegium podniosło ponadto, że skarżąca nie wskazała żadnych zarzutów do operatu szacunkowego poprzestając na ogólnym stwierdzeniu, że modernizacja ulicy nie spowodowała wzrostu wartości nieruchomości. Wskazane usterki zmodernizowanej drogi, w ocenie Kolegium nie mają wpływu na ogólne podniesienie wartości nieruchomości. Usterki te powinny zostać usunięte w ramach odpowiedzialności za jakość wykonanych robót. Nie ma też znaczenia w sprawie fakt, że skarżąca bezpośrednio nie korzysta z wykonanej modernizacji. Modernizacja ulicy [...]bez wątpienia wpłynęła na podniesienie atrakcyjności okolicznych nieruchomości, a zatem na wzrost ich wartości. Nie może też prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji zarzut objęcia opłatą adiacencką tylko niektórych właścicieli nieruchomości przy ul. [...]. Przedmiotem postępowania administracyjnego są sprawy indywidualne rozstrzygane decyzją administracyjną. Indywidualny charakter sprawy oznacza, że dotyczy ona imiennie określonego podmiotu oraz konkretnych jego praw lub obowiązków. Mając powyższe na uwadze, Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że nie ma podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
H. L. powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, podnosząc, że modernizacja ulicy [...]polegająca na wykonaniu kanalizacji ściekowej i utwardzeniu nawierzchni ulicy nie spowodowała wzrostu wartości Jej nieruchomości. Prace te zostały wykonane wadliwie, powodując zalewanie piwnicy. Utwardzenie nawierzchni ulicy to druga udręka skarżącej. Ulica ta na długości [...] m opada w kierunku działki skarżącej. Podczas opadów woda w całej ulicy wlewa się na Jej podwórko i podtapia dom. Skarżąca wskazała, że gdyby roboty wykonano prawidłowo nie kwestionowałaby udziału w kosztach modernizacji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze odpowiadając na skargę wniosło
o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione o Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarga okazała się uzasadniona chociaż z innych powodów, niż to podnosi skarżąca. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Zgodnie z treścią art. 145 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /jedn. tekst z 2000 r. Dz.U. Nr 46,poz. 543/ ustalenie opłaty adiacenckiej może nastąpić w terminie 3 lat od dnia urządzenia lub modernizacji drogi albo od stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej.
Termin powołany w niniejszym przepisie jest terminem prawa materialnego i niedochowanie go przez organ administracji publicznej skutkuje tym, że opłata adiacencka po jego upływie nie może już zostać wymierzona,
W niniejszej sprawie bieg trzyletniego terminu do wymierzenia opłaty adiacenckiej rozpoczął się z dniem [...]. tj. z dniem dokonania odbioru technicznego robót drogowych polegających na modernizacji ul. [...]w [...]. Wprawdzie Zarząd Miasta i Gminy w [...]swoją decyzję z dnia [...] r. wydał jeszcze w trakcie omawianego terminu trzyletniego, ale z uwagi na wniesione od niej odwołanie, decyzja ta była nieostateczna, a więc opłaty nią ustalone prawnie nie obowiązywały i w momencie podejmowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji z dnia [...]r. kończącej postępowanie odwoławcze, opłaty te z uwagi na upływ 3-letniego terminu /[...]r./ nie mogły być już ustalone.
Oznacza to zarazem, że w rozpoznawanej sprawie możliwość obciążenia skarżącej opłatą adiacencka przez organ w drodze decyzji administracyjnej wygasła.
Powyższe oznacza, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem cytowanego art. 145 ust.2 powołanej ustawy o gospodarce nieruchomościami z uwagi na to, że została podjęta już po upływie terminu przewidzianego w tym przepisie /3 lata/ wyłączającego możliwość wydania decyzji o wymierzeniu opłaty adiacenckiej.
Z uwagi na te okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na mocy art. 145 § 1 pkt 1 ust.a i art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.