I OSK 132/22

Naczelny Sąd Administracyjny2023-04-12

NSAAdministracyjnensa

świadczenie pielęgnacyjneustawa o świadczeniach rodzinnychopieka nad niepełnosprawnymrodzinaprawo administracyjneNSAskarga kasacyjnapomoc społecznaniepełnosprawność

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

NSA oddalił skargę kasacyjną w sprawie o świadczenie pielęgnacyjne, potwierdzając, że warunkiem przyznania świadczenia siostrze jest brak możliwości sprawowania opieki przez ojca z powodu jego znacznego stopnia niepełnosprawności.

Skarga kasacyjna dotyczyła odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego A. A. z tytułu opieki nad niepełnosprawną siostrą B. B. Skarżąca argumentowała, że powinna być objęta świadczeniem na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, a nie pkt 4, oraz kwestionowała interpretację przepisów przez Sąd I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę, powołując się na uchwałę siedmiu sędziów NSA (I OPS 2/22), która jednoznacznie określa warunki przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, w tym wymóg znacznego stopnia niepełnosprawności rodzica lub innego opiekuna zobowiązanego do alimentacji.

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej A. A. od wyroku WSA w Gliwicach, który oddalił jej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiającą przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki nad niepełnosprawną siostrą B. B. Skarżąca zarzucała Sądowi I instancji naruszenie prawa materialnego (art. 17 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych, art. 32 ust. 1 Konstytucji RP) oraz przepisów postępowania (art. 141 § 4 P.p.s.a., art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a. w zw. z art. 7 i 77 § 1 K.p.a.). Argumentowała, że powinna być objęta świadczeniem jako opiekun faktyczny, a nie osoba z kręgu zobowiązanych do alimentacji, której rodzic nie spełnia kryteriów. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 2 u.ś.r., opiekunem faktycznym jest osoba, która wystąpiła z wnioskiem do sądu rodzinnego o przysposobienie dziecka, co nie miało miejsca w tej sprawie. Z kolei zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 u.ś.r. i ust. 1a pkt 1 u.ś.r., świadczenie pielęgnacyjne przysługuje innym niż spokrewnione w pierwszym stopniu osobom, jeśli rodzice osoby wymagającej opieki nie żyją, zostali pozbawieni praw rodzicielskich, są małoletni lub legitymują się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. W tej sprawie ojciec osoby wymagającej opieki żyje i nie legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, co wyklucza przyznanie świadczenia. NSA oparł swoje rozstrzygnięcie na uchwale siedmiu sędziów NSA z dnia 14 listopada 2022 r. (sygn. akt I OPS 2/22), która potwierdziła, że kryterium znacznego stopnia niepełnosprawności rodzica jest warunkiem przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, a wykładnia językowa przepisów jest wystarczająca i zgodna z Konstytucją RP. Sąd uznał, że zarzuty naruszenia przepisów postępowania również są niezasadne, ponieważ opierały się na błędnej wykładni prawa materialnego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism

Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, świadczenie pielęgnacyjne nie może być przyznane siostrze, jeśli ojciec osoby wymagającej opieki żyje i nie posiada orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. z ust. 1a pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Uzasadnienie

NSA oparł się na uchwale siedmiu sędziów NSA (I OPS 2/22), która jednoznacznie interpretuje przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych. Zgodnie z tą uchwałą, warunkiem przyznania świadczenia pielęgnacyjnego osobie innej niż spokrewniona w pierwszym stopniu (np. siostrze) jest legitymowanie się przez rodzica osoby wymagającej opieki orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Wykładnia językowa przepisów jest wystarczająca i zgodna z Konstytucją RP.