I OSK 13/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku WSA w Warszawie, który oddalił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiającą przyznania prawa użytkowania wieczystego do gruntu. Skarżący zarzucali naruszenie przepisów postępowania (zasada prawdy obiektywnej) oraz prawa materialnego (dekret warszawski, ustawa o gospodarce nieruchomościami). Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że nie można ustanowić prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości, jeśli już wcześniej zostało ono ustanowione na rzecz innych osób. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 214a ustawy o gospodarce nieruchomościami, można odmówić ustanowienia prawa użytkowania wieczystego, gdy grunt został już oddany w użytkowanie wieczyste na rzecz osób trzecich. Sąd zaznaczył również, że żądanie przyznania prawa użytkowania wieczystego przez NSA nie znajduje podstaw prawnych.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstanowienie prawa użytkowania wieczystego na gruncie już obciążonym tym prawem.
Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej gruntów warszawskich i przepisów dekretu warszawskiego oraz ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Zagadnienia prawne (2)
Czy możliwe jest ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu, który już jest obciążony tym prawem na rzecz innych osób?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nie jest możliwe ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości, jeżeli już wcześniej prawo takie zostało ustanowione do tej samej nieruchomości na rzecz innych osób.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 214a ustawy o gospodarce nieruchomościami, można odmówić ustanowienia prawa użytkowania wieczystego na rzecz poprzedniego właściciela gruntu, jeśli grunt został już oddany w użytkowanie wieczyste na rzecz osób trzecich.
Czy zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego zostały skutecznie uzasadnione?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, skarga kasacyjna nie wypełniła wymogów formalnych dotyczących konkretnego wskazania naruszeń prawa materialnego (błędna wykładnia, niewłaściwe zastosowanie) oraz przepisów postępowania i ich wpływu na wynik sprawy.
Uzasadnienie
Autor skargi kasacyjnej ma obowiązek precyzyjnie wskazać naruszone przepisy, sposób ich błędnej wykładni lub zastosowania oraz wskazać prawidłową wykładnię lub zastosowanie. W tej sprawie zarzuty były niejednoznaczne i nie wykazały istnienia wadliwości postępowania lub prawa materialnego.
Przepisy (6)
Główne
u.g.n. art. 214a
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
Można odmówić ustanowienia prawa użytkowania wieczystego na rzecz poprzedniego właściciela gruntu w rozumieniu art. 7 ust. 1 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy także ze względu na sprzedaż lub oddanie w użytkowanie wieczyste na rzecz osób trzecich.
p.p.s.a. art. 174
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa podstawy skargi kasacyjnej (naruszenie prawa materialnego, naruszenie przepisów postępowania).
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
NSA jest związany podstawami skargi kasacyjnej, rozpoznaje z urzędu jedynie nieważność postępowania.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna oddalenia skargi kasacyjnej.
Pomocnicze
Dekret z dnia 26 października 1945 roku o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy art. 7 § ust. 1 i 2
p.p.s.a. art. 193 § zdanie drugie
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nie można ustanowić prawa użytkowania wieczystego do gruntu, który już jest obciążony tym prawem na rzecz innych osób.
Odrzucone argumenty
Zarzuty naruszenia przepisów postępowania (art. 7, 75 § 1, 77 § 1, 80 k.p.a. w zw. z art. 151 p.p.s.a.) poprzez uznanie decyzji SKO za prawidłową mimo braku pełnego wyjaśnienia sprawy. • Zarzuty naruszenia prawa materialnego: art. 7 ust. 1 i 2 dekretu z 26 października 1945 roku o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy oraz art. 214a pkt 1 i 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Godne uwagi sformułowania
Na autorze skargi kasacyjnej ciąży obowiązek konkretnego wskazania nie tylko, które przepisy prawa materialnego zostały przez Sąd naruszone zaskarżonym orzeczeniem, lecz także na czym polegała ich błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być prawidłowa wykładnia i właściwe zastosowanie. • Nie jest zatem możliwe ustanowienie użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości warszawskiej, jeżeli już wcześniej prawo takie zostało ustanowione do tej samej nieruchomości na rzecz innych osób.
Skład orzekający
Dariusz Chaciński
sprawozdawca
Marek Stojanowski
członek
Piotr Przybysz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustanowienie prawa użytkowania wieczystego na gruncie już obciążonym tym prawem."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej gruntów warszawskich i przepisów dekretu warszawskiego oraz ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii prawnej związanej z obciążeniem nieruchomości prawem użytkowania wieczystego, co ma znaczenie praktyczne dla rynku nieruchomości i postępowań administracyjnych.
“Nie można uzyskać prawa użytkowania wieczystego do gruntu, który już jest czyjś.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.