I OSK 1218/07

Sprawa rozpatrywana przez Naczelny Sąd Administracyjny dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez [...] S.A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który utrzymał w mocy decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (GIODO). Spór wywołała odmowa ubezpieczyciela sprostowania nazwiska K. S. w systemie informatycznym. K. S. domagał się sprostowania swojego nazwiska z formy "S." (z niemieckim znakiem diakrytycznym umlaut) na "S.", wskazując, że w dokumentach papierowych stosowana jest oryginalna pisownia, a w systemie elektronicznym błędnie zapisywano "S.". GIODO nakazał ubezpieczycielowi sprostowanie nazwiska, argumentując, że dane osobowe muszą być merytorycznie poprawne, co oznacza zgodność z oryginalną pisownią. WSA podtrzymał to stanowisko, uznając, że administrator danych jest odpowiedzialny za jakość przetwarzanych danych i musi zapewnić ich poprawność. Skarżąca spółka argumentowała, że dopuszczalna jest transliteracja nazwiska z użyciem kombinacji "ue" zamiast "ü", co jest zgodne z zasadami ortografii polskiej i niemieckiej, a także z uchwałą Rady Języka Polskiego. Podkreślano, że takie podejście ułatwia przetwarzanie danych w systemach informatycznych i nie narusza praw osoby, której dane dotyczą. Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za zasadną. Sąd stwierdził, że art. 26 ust. 1 pkt 3 ustawy o ochronie danych osobowych nakłada obowiązek zapewnienia merytorycznej poprawności danych, ale ta poprawność powinna być rozumiana szerzej, uwzględniając zasady językowe i techniczne. NSA uznał, że zapis nazwiska z użyciem transliteracji "ue" zamiast "ü" jest dopuszczalny i zgodny z polską oraz niemiecką ortografią, a także z uchwałą Rady Języka Polskiego. Taki zapis ułatwia przetwarzanie danych w systemach informatycznych i nie narusza tożsamości osoby. W konsekwencji NSA uchylił zaskarżony wyrok WSA i decyzję GIODO, uznając, że organ pierwszej instancji dokonał niewłaściwej wykładni przepisów prawa materialnego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający