I OSK 1214/06

I OSK 1214/06 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2007-07-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-08-16
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jan Paweł Tarno /przewodniczący/
Jolanta Rajewska
Leszek Włoskiewicz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Sygn. powiązane
II SA/Sz 1392/05 - Wyrok WSA w Szczecinie z 2006-05-11
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno Sędziowie Jolanta Rajewska NSA Leszek Włoskiewicz (spr.) Protokolant Barbara Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2007 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 maja 2006 r. sygn. akt II SA/Sz 1392/05 w sprawie ze skargi R. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 11 maja 2006 r. sygn. akt II SA/Sz 1392/05 oddalił skargę R. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]. Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] Nr [...], którą - na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r., Prawo o ruchu drogowym (DZ.U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515 ze zm.) - skierowano skarżącego na badanie lekarskie.
Sąd podzielił stanowisko orzekających organów, że informacje o zastrzeżeniach dotyczących stanu zdrowia skarżącego, mogących powodować niezdolność do kierowania pojazdami były wiarygodne zwłaszcza, że skarżący sam przedstawił zaświadczenie o pozostawaniu na leczeniu neurologicznym z powodu padaczki.
R. A. złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku zarzucając naruszenie "prawa materialnego, poprzez błędną wykładnię § 2 ust. 4 i 5 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami na tle przepisu art. 61 § 1 k.p.a. - polegającą na przyjęciu, że znajdują one zastosowanie wyłącznie w postępowaniu wszczętym na wniosek."
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że sąd niezasadnie uznał, że wobec toczenia się w niniejszej sprawie postępowania z urzędu, organ wydający decyzję kierującą skarżącego na badania lekarskie nie był ograniczony przesłankami nakreślonymi w obu w/w przepisach w zakresie katalogu źródeł pochodzenia informacji będącej podstawą wszczęcia postępowania, jak i przesłanką wiarygodności tych informacji.
Stanowisko takie - wskazał skarżący - narusza treść przepisu art. 61 § 1 k.p.a., z którego wynika m.in., że w postępowaniu administracyjnymi - niezależnie od tego czy wszczętym z urzędu, czy na wniosek strony - czynności inicjujące wszczęcie procedury administracyjnej winny odpowiadać wymaganiom określonym w przepisach prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Wprawdzie § 2 ust. 4 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 2 poz. 15), zawiera zamknięty katalog źródeł informacji mogących stanowić przesłankę do skierowania na badania, jednakże już § 2 ust. 5 tego rozporządzenia, stanowiący odrębną podstawę do skierowania kierującego pojazdami na wskazane badania, wymaga jedynie powzięcia przez organ wiarygodnych informacji o zastrzeżeniach w stanie zdrowia tej osoby, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów, co też miało miejsce w niniejszej sprawie.
Nie można zatem podzielić stanowiska skarżącego, aby Sąd - uznając, iż organy administracyjne miały podstawy do skierowania strony na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, z uwagi na powzięte informacje i zebrane w toku postępowania dokumenty - dopuścił się błędnej wykładni powołanych przepisów rozporządzenia na tle art. 61 § 1 k.p.a., gdyż, jak wynika z powyższego skierowanie takie jest dopuszczalne i odpowiada wymaganiom określonym w przepisach prawa, tj. w § 2 ust. 5 wymienionego rozporządzenia.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.