II SAB/Lu 33/24

II SAB/Lu 33/24 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2024-03-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-03-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Jakub Polanowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6079 Inne o symbolu podstawowym 607
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 58 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor sądowy WSA Jakub Polanowski po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na bezczynność i przewlekłość prowadzonego postępowania prowadzonego przez Wójta Gminy Zamość w przedmiocie wniosku o nabycie nieruchomości postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
A. B. (dalej: skarżący) złożył 30 stycznia 2024 r. skargę do Sądu na bezczynność i przewlekłość postępowania Wójta Gminy Zamość (dalej: Wójt) w sprawie z wniosku skarżącego o nabycie nieruchomości gruntowej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.; dalej: k.p.a.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.; dalej: o.p.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 o.p. i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI o.p. oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Wskazać trzeba, że w świetle powołanych przepisów, skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalna wówczas, gdy żądane przez skarżącego działanie miałoby przybrać formę decyzji administracyjnej; postanowienia, na które służy zażalenie, kończącego postępowanie lub rozstrzygającego sprawę co do istoty; innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; innych aktów lub czynności podejmowanych w ramach ogólnego postępowania administracyjnego lub postępowania podatkowego. Dodatkowo skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania może być wniesiona w sprawach dotyczących pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach, opinii zabezpieczających i odmów wydania opinii zabezpieczających.
Nie budzi wątpliwości, że zarzucana przez skarżącego bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta dotyczy nierozpatrzenia wniosku skarżącego z 14 grudnia 2021 r. o nabycie nieruchomości gruntowej przez zakup, darowiznę lub oddanie w użytkowanie wieczyste gruntu należącego do Skarbu Państwa oraz wniosku z 7 marca 2023 r. o wydanie zaświadczenia o milczącym załatwieniu powyższej sprawy.
Podkreślenia wymaga zatem, że na podstawie obowiązujących przepisów prawa tak określone żądanie nie wiąże się z wydaniem żadnego aktu czy czynności należących do właściwości organów administracji publicznej, w tym opisanych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Dlatego też rozstrzygając w przedmiocie tego żądania Wójt nie jest uprawniony do wydania żadnego aktu ani do podjęcia żadnej czynności z zakresu prawa administracyjnego, która mogłaby być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Uwzględnienie żądań skarżącego byłoby możliwe tylko w formie czynności cywilnoprawnych, to jest w drodze zawarcia stosownej umowy cywilnoprawnej. Ewentualny spór na tym tle ma zatem charakter cywilnoprawny i jako taki podlega kognicji sądów powszechnych, rozpoznaniu w postępowaniu cywilnym. W związku z tym nie jest dopuszczalna skarga do sądu administracyjnego na bezczynność i przewlekłość postępowania w tym przedmiocie (zob. prawomocne postanowienie WSA w Lublinie z 27 września 2023 r., II SAB/Lu 152/23).
W tej sytuacji Sąd był obowiązany do odrzucenia skargi na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.