I OSK 1156/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA uchylił postanowienie WSA o odrzuceniu skargi funkcjonariusza PSP na decyzję o uposażeniu, uznając sprawę za należącą do kognicji sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę funkcjonariusza Państwowej Straży Pożarnej na decyzję dotyczącą jego uposażenia, uznając ją za sprawę cywilną podlegającą sądom pracy. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił to postanowienie, stwierdzając, że sprawa o ustalenie wysokości uposażenia jest zaskarżalna do sądu administracyjnego, a nie sądu pracy, który zajmuje się jedynie roszczeniami wynikającymi z niewypłacenia należnego świadczenia.
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej L. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, które odrzuciło jego skargę na decyzję Komendanta Państwowej Straży Pożarnej dotyczącą mianowania na nowe stanowisko i ustalenia wysokości uposażenia. WSA uznał, że sprawa o wysokość uposażenia jest sprawą cywilną, a roszczenia majątkowe funkcjonariuszy PSP rozstrzygają sądy pracy zgodnie z art. 111a ustawy o PSP. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, uznał ją za zasadną. NSA podkreślił, że przedmiotem skargi nie było jeszcze roszczenie majątkowe, lecz podważenie prawidłowości decyzji ustalającej uposażenie. Sąd wskazał, że sprawy dotyczące roszczeń majątkowych o świadczenia pieniężne podlegają sądom pracy tylko w przypadku niewypełnienia obowiązku wypłaty należnego świadczenia wynikającego z decyzji ustalającej taki obowiązek. Natomiast sprawa o ustalenie wysokości uposażenia jest zaskarżalna do sądu administracyjnego. W związku z tym NSA uchylił zaskarżone postanowienie WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Sprawa dotycząca ustalenia wysokości uposażenia funkcjonariusza Państwowej Straży Pożarnej należy do kognicji sądów administracyjnych.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi na decyzję ustalającą uposażenie. Sądy pracy zajmują się roszczeniami majątkowymi o świadczenia pieniężne wynikające ze stosunku służbowego tylko w przypadku niewypłacenia należnego świadczenia, a nie w przypadku kwestionowania samej decyzji ustalającej wysokość uposażenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 185 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.s.p. art. 111a
Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej
Przepis ten dotyczy spraw rozstrzyganych przez sądy pracy, ale tylko w zakresie roszczeń majątkowych o świadczenia pieniężne wynikające ze stosunku służbowego, powstających w przypadku niewypełnienia obowiązku wypłaty należnego świadczenia.
u.p.s.p. art. 89 § ust. 1
Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej
u.p.s.p. art. 87 § ust. 3
Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej
u.p.s.p. art. 38 § ust. 2 pkt 4
Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przedmiotem skargi nie jest roszczenie majątkowe, lecz podważenie prawidłowości decyzji ustalającej uposażenie. Sprawa o ustalenie wysokości uposażenia funkcjonariusza PSP należy do kognicji sądów administracyjnych, a nie sądów pracy.
Odrzucone argumenty
Sprawa o wysokość uposażenia funkcjonariusza PSP jest sprawą cywilną podlegającą sądom pracy.
Godne uwagi sformułowania
przedmiotem zaskarżenia jest podważenie prawidłowości decyzji ustalającej uposażenie w danej kwocie nie sposób przyjąć, że przedmiotem zaskarżenia jest roszczenie majątkowe o świadczenie pieniężne wynikające ze stosunku służbowego, podlegające kognicji sądów powszechnych
Skład orzekający
Andrzej Gliniecki
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości sądu w sprawach dotyczących uposażenia funkcjonariuszy Państwowej Straży Pożarnej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji ustalania uposażenia w związku ze zmianą stanowiska i systemu służby funkcjonariusza PSP.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy rozgraniczenia jurysdykcji między sądami administracyjnymi a sądami pracy, co jest istotne dla wielu funkcjonariuszy służb mundurowych.
“Sąd administracyjny czy praca? Gdzie dochodzić swoich praw do uposażenia w Straży Pożarnej?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OSK 1156/08 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2008-09-30 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2008-09-05 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Andrzej Gliniecki /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6195 Funkcjonariusze Straży Pożarnej Hasła tematyczne Straż pożarna Sygn. powiązane IV SA/Gl 118/08 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2008-06-10 Skarżony organ Komendant Państwowej Straży Pożarnej Treść wyniku Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w... Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 183 § 1, art. 185 § 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dz.U. 2006 nr 96 poz 667 art. 111a Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej - tekst jedn. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 30 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 czerwca 2008 r., sygn. akt IV SA/Gl 118/08 o odrzuceniu skargi L. K. na decyzję Ś. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie funkcjonariuszy Straży Pożarnej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sadowi Administracyjnemu w Gliwicach Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2008 r., sygn. akt IV SA/Gl 118/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę L. K. na decyzję Ś. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...], nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...], nr [...] w sprawie mianowania L. K. na stanowisko dyżurnego operacyjnego w Komendzie Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w Ż. w służbie stałej i ustalenia wysokości uposażenia. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że uposażenie zasadnicze funkcjonariusza Państwowej Straży Pożarnej jest niewątpliwie świadczeniem pieniężnym, a skoro tak, to oczywistym jest, iż sprawa o wysokość uposażenia jest sprawą o takim samym charakterze, a więc sprawą cywilną, co potwierdza wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1570/06, gdzie wskazano, że sprawa ewentualnego roszczenia funkcjonariusza PSP o odsetki za opóźnienie w wypłacie uposażenia jest sprawą cywilną. Sąd wskazał ponadto, że art. 111a ustawy z dnia 24 sierpnia 1999 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2006 r., Nr 96, poz. 667 ze zm.) stanowi, iż sprawy dotyczące roszczeń majątkowych o świadczenia pieniężne wynikające ze stosunku służbowego strażaków rozstrzygają sądy pracy. W skardze kasacyjnej od tego postanowienia skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania – art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., przez przyjęcie, że przedmiot skargi nie należy do kognicji sądów administracyjnych oraz naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 111a ustawy o Państwowej Straży Pożarnej przez błędne przyjęcie, że przedmiot skargi należy do właściwości sądów pracy, art. 87 powyższej ustawy przez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że dotychczasowa stawka zaszeregowania zasadniczego uposażenia skarżącego w związku z przeniesieniem go na inne stanowisko przysługuje mu tylko przez 12 miesięcy, podczas, gdy przepis dotyczy dodatków do uposażenia, art. 89 tej ustawy przez jego niezastosowanie i przyjęcie, że dotychczasowa stawka zaszeregowania zasadniczego uposażenia skarżącego w związku z przeniesieniem go na inne stanowisko przysługuje mu tylko przez okres 12 miesięcy. W związku z tym skarżący wniósł o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jednak pod rozwagę nieważność postępowania. Nie znajdując w niniejszej sprawie podstaw do stwierdzenia nieważności, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną w jej granicach. Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika, że decyzją Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Ż. z dnia [...], nr [...], w związku z likwidacją stanowiska starszego specjalisty przeniesiono L. K. z dniem 1 marca 2007 r. na stanowisko starszego inspektora w Komendzie Miejskiej PSP w Ż. i przyznano mu uposażenie według stawki uposażenia pobieranego na poprzednio zajmowanym stanowisku służbowym, zgodnie z art. 89 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej oraz wskazano, że na podstawie art. 87 ust. 3 powołanej ustawy zachowane zostało przez okres 12 miesięcy prawo do dodatku służbowego według stawek obowiązujących przed przeniesieniem w pełnej wysokości. Decyzją nr [...] z dnia [...] Komendant Miejski PSP w Ż. postanowił zachować L. K. prawo do zaszeregowania uposażenia zasadniczego według dotychczas przysługującej grupy "10" do dnia 28 lutego 2009 r. na stanowisku starszego inspektora. Pismem z dnia 24 września 2007 r. Komendant Miejski PSP w Ż. poinformował L. K., że zamierza przesunąć go do służby w systemie zmianowym na stanowisko dyżurnego operacyjnego, co nastąpi najpóźniej z dniem 1 listopada 2007 r., a z chwila przesunięcia straci moc zgoda Komendanta Głównego PSP na utrzymanie uposażenia w grupie "10", jednak prawo do uposażenia na uprzednio zajmowanym stanowisku zostanie zachowane przez okres 12 miesięcy, na podstawie art. 38 ust. 2 pkt 4 i art. 87 ust. 3 pkt 3 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej. Następnie decyzją z dnia [...], nr [...] Komendant Miejski PSP w Ż. postanowił przenieść L. K. z codziennego systemu służby do zmianowego systemu służby, wskazując, że warunki płacy zostaną określone odrębną decyzją. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że funkcjonariusz, dotychczas zatrudniony na stanowisku starszego inspektora "zostanie przeniesiony (..) na stanowisko w równorzędnej grupie uposażeniowej". Decyzją z dnia [...], nr [...] Komendant Miejski PSP w Ż. mianował z dniem 11 listopada 2007 r. L. K. na stanowisko dyżurnego operacyjnego w służbie stałej i przyznał uposażenie według grupy "10" z zachowaniem prawa do stawki uposażenia zasadniczego do dnia 11 listopada 2008 r. (na podstawie art. 89 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej). Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Ś. Komendanta Wojewódzkiego PSP w K. z dnia [...], nr [...], która stała się przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Treścią roszczenia jest uprawnienie do żądania od oznaczonej osoby zachowania się w określony sposób. Słusznie wskazano w skardze kasacyjnej, że skarżący roszczenia majątkowego jeszcze nie ma, bowiem decyzja na podstawie, której roszczenie takie mogłoby powstać nie jest jeszcze prawomocna. Wbrew stanowisku Sądu I instancji nie sposób przyjąć, że przedmiotem zaskarżenia jest roszczenie majątkowe o świadczenie pieniężne wynikające ze stosunku służbowego, podlegające kognicji sądów powszechnych. Podlegające rozpoznaniu przez sądy pracy sprawy dotyczące roszczeń majątkowych o świadczenia pieniężne wynikające ze stosunku służbowego, o których mowa w art. 111a ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, powstają w przypadku niewypełnienia obowiązku wypłaty należnego świadczenia, wynikającego z decyzji ustalającej taki obowiązek. Tymczasem przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest podważenie prawidłowości decyzji ustalającej uposażenie w danej kwocie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżona decyzja w zakresie, w jakim przyznaje uposażenie jest zaskarżalna w drodze skargi do sądu administracyjnego. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI